ΒΙΝΤΕΟ:ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ ΧΑΝΔΡΙΝΟΣ - ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΠΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΙ!

Πλωτάρχης Ελευθέριος Χανδρινός. Άπαντες στις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικά στο ΠΝ “σηκώνονται σε στάση προσοχής” στο άκουσμα του ονόματός του.

Το όνομα Χανδρινός είναι ταυτισμένο με τον ηρωϊσμό που δείχνει ο Έλληνας στα πολύ δύσκολα και με την ναυτοσύνη του που διαχρονικά υπάρχει στο dna του. Τα όσα έπραξε κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, κυβερνήτης αρματαγωγού, σ΄ οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου θα υπήρχαν στα σχολικά βιβλία. Όχι όμως στην Ελλάδα όπου περιέργως (;) κυβερνήσεις αλλά και στρατιωτικές ηγεσίες φέρονται λες και δεν θέλουν να προβάλλονται μορφές σαν κι αυτές του Ελευθέριου Χανδρινού! 40 χρόνια τώρα και οι εκδηλώσεις που γίνονται είναι “ιδιωτικού χαρακτήρα”! Γιατί;

Παρουσιάζουμε πέντε βίντεο που περιγράφουν το κατόρθωμα του Χανδρινού στην Κύπρου, όταν μ΄ ένα αρματαγωγό έκανε άνω κάτω τους Τούρκους σε θάλασσα και στεριά!
Ο αντιναύρχος ε.α Κ.Βάλλας μ΄ ένα κείμενό του -αρκετά χρόνια πριν- είχε περιγράψει τον ηρωϊσμό του πλωτάρχη Χανδρινού ,κυβερνήτη του Αρματαγωγού Λέσβος. Διαβάστε το κείμενο που είχε δημοσιευθεί στο egolpion.com και δείτε τα βίντεο στα οποία μιλούν άνθρωποι που έζησαν δίπλα στον Χανδρινό τις δραματικές στιγμές:

“Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Ε.Χανδρινό ΠΝ, απέπλευσε από τις Κεχρές για την Αμμόχωστο Κύπρου, την 13 Ιουλίου 1974 και ώρα 22:00, μεταφέροντας προσωπικό και υλικό της ΕΛΔΥΚ, με προβλεπόμενη ώρα κατάπλου την 07:00 της 17/7.

Την 09:00 της 15/7 και ενώ το πλοίο βρισκόταν εν πλω, ο Κυβερνήτης πληροφορήθηκε από το ραδιόφωνο, την εκδήλωση πραξικοπήματος, εναντίον του  Μακαρίου και ότι ο Αρχιεπίσκοπος ήτο νεκρός. Ο Χανδρινός αποφάσισε την συνέχιση του πλου για ολοκλήρωση της αποστολής  του και ενημέρωσε σχετικά το ΓΕΝ, το οποίο ενέκρινε τις προθέσεις του.

Το μεσημέρι της 16/7 ενώ το Α/Γ βρισκόταν νοτίως της Λεμεσού, διατάχθηκε από ΓΕΝ να αναστρέψει και να κινηθεί προς τον όρμο Λάρδο (Λίνδος) της Ρόδου. Η διαταγή αυτή ακυρώθηκε την επομένη και εδόθη νέα εντολή να καταπλεύσει στην Αμμόχωστο την 19/05.00/7

Πράγματι, το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ κατέπλευσε στο λιμάνι της  Αμμοχώστου την 19/7 και ώρα 05:00, αλλά δεν εκφόρτωσε πυρομαχικά του ΣΞ γιατί όπως ανέφερε ο αρμόδιος Αξιωματικός της ΕΛΔΥΚ δεν ήταν απαραίτητα, επειδή από πρόσφατες επιχειρήσεις είχε περισυλλέγει μεγάλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών. Πέραν αυτού, δύο
Αξιωματικοί της Ειρηνευτικής Δυνάμεως, είχαν τοποθετηθεί, -για πρώτη φορά- στον καταπέλτη του πλοίου προς έλεγχο του εκφορτούμενου υλικού.


Την ίδια ημέρα (19/7) και ώρα 18:00 το πλοίο απέπλευσε από την Αμμόχωστο με 450 άνδρες οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, για επαναπατριωτισμό.

Την επομένη το πρωί, 20/7 ο Κυβερνήτης πληροφορήθηκε από το δελτίο ειδήσεων της Κυπριακής ραδιοφωνίας  την είδηση της Τουρκικής επιθετικής ενέργειας και της αποβάσεως, ως και την κήρυξη γενικής επιστρατεύσεως, από την Κυπριακή Κυβέρνηση.

Το πλοίο την 09:20, διατάχθηκε από ΓΕΝ να πλεύσει στη Λεμεσό, για αποβίβαση της δυνάμεως ΕΛΔΥΚ, αλλά μετά από λίγα λεπτά της ώρας (την 09:40), ελήφθη νέα διαταγή ΓΕΝ, για να πλεύσει στην Πάφο και να αποβιβάσει το προσωπικό της ΕΛΔΥΚ. Όταν το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ έλαβα την τελευταία διαταγή, βρισκόταν 40 ν.μ. νοτιοδυτικά της Πάφου.

Την 14:00 της 20/7, το πλοίο αγκυροβόλησε στην Πάφο και άρχισε η αποβίβαση των οπλιτών με τρία αποβατικά πλοιάρια (ΑΒ/ΑΚ).

Μετά από λίγο (14:15), ο Διοικητής της Εθνοφρουράς Πάφου ζήτησε από τον Κυβερνήτη, μέσω του ραδιοτηλεφώνου, να προσβάλλει με το πυροβολικό του πλοίου, το φρούριο της Πάφου και συγκεκριμένα  τον θύλακα Μουττάλου, στον οποίο ήταν συγκεντρωμένες μεγάλες Τουρκικές δυνάμεις (δύο τάγματα), με άριστο εξοπλισμό.

Ο Κυβερνήτης Πλωτάρχης Ε. Χανδρινός ΠΝ, ελλείψει πληροφοριών από ΓΕΝ, εάν η Ελλάδα είχε εμπλακεί σε εχθροπραξίες με την Τουρκία λόγω της εισβολής και επειδή η κατάσταση επέβαλλε την πλήρη σιγή ασυρμάτου και μέσων επικοινωνίας  με το κέντρο, βρέθηκε προ του σοβαρού διλήμματος εάν θα υλοποιούσε το αίτημα της Εθνοφρουράς περί προσβολής Τουρκικών στόχων, με όλες τις τυχόν επιπτώσεις, ή θα άφηνε στο έλεος των εισβολέων την Πάφο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η «μοναχικότητα» του Κυβερνήτη στη αστραπιαία λήψη σοβαρών αποφάσεων, οι οποίες ενδεχομένως να έχουν λίαν σοβαρές επιπτώσεις, είναι πράγματι δραματική.

Ο Χανδρινός, μετά από μία σύντομη εκτίμηση της καταστάσεως και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ύπαρξη ισχυρών Τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή, θα σήμαινε μεγάλη αιματοχυσία και ολοκληρωτική κατάληψη της Πάφου, αποφάσισε την προσβολή των στόχων που του υποδείχτηκαν, με τον διαθέσιμο ανεπαρκή οπλισμό του πλοίου (πυροβόλα των 40ΜΜ Μπόφορς), τον οποίον είχαν επανδρώσει και οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, λόγω αριθμητικής ανεπαρκείας του πληρώματος του πλοίου.

Επί δύο συνεχείς ώρες (20/1530 - 20/1730), το ψυχωμένο και ηρωικό πλήρωμα του ΛΕΣΒΟΣ σφυροκόπησε με επιτυχία τον θύλακα (περίπου 900-950 βλήματα των 40 ΜΜ), με αποτέλεσμα να  εξουδετερωθεί ο Τουρκικός θύλακας και  να διασωθεί η Πάφος.


Όπως αναφέρει, στο πολεμικό ημερολόγιο (ημερ. 23.12.1974), ο αποφασιστικός και γενναίος Κυβερνήτης  «Επί του θέματος της εκτελέσεως βολής εναντίον των τουρκοκυπριακών θέσεων, πλέον των όσων αναφέρθησαν, έχω να προσθέσω ότι από την στιγμήν που διετάχθην όπως αναστρέψω δια Πάφον, εθεώρησα ότι το πλοίον συμμετείχεν, αδιακρίτως εάν έφερε Ελληνικήν Σημαίαν, ενεργώς εις οιοδήποτε είδος επιχειρήσεων, είτε αμυντικάς, είτε επιθετικάς, ελάμβανον χώραν εις την νήσον»
Αξίζει να αναφερθεί και η τελευταία παράγραφος του πολεμικού ημερολογίου, ακριβώς όπως διατυπώθηκε από τον Κυβερνήτη: «...Περαίνων την εν λόγω έκθεσιν, επιθυμώ να αναφέρω ότι ως διαπίστωσα, το ηθικόν του Έλληνος, η ψυχραιμία και η τόλμη αυτού, ευρίσκεται εις υψηλόν βαθμόν.  Δεν θα ήτο υπερβολή να γράφω ότι άπαντες οι επιβαίνοντες του πλοίου Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και οπλίται εν ουδεμία περιπτώσει απώλεσαν το θάρρος των και την πίστιν προς τα ιδεώδη της φυλής. Ιδιαιτέρως εθαύμασα το θάρρος των επαναπατριζομένων οπλιτών του Σ.Ξ, οίτινες καίτοι είχαν συνειδητοποιήσει ότι επέστρεφον εις τας οικείας των, με έξαλλον ενθουσιασμόν και αλλαλαγμούς χαράς, εδέχθηκαν την, από του στόματός μου, πληροφορίαν περί της επανόδου των εις την Κύπρον, προς ενίσχυσιν των μαχομένων συναδέλφων των εναντίον των εχθρών του γένους»

Ο τακτικός χειρισμός του Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ μετά την δράση
Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, μετά την εκτέλεση των πυρών, απέπλευσε από την Πάφο την 201800, με προορισμό τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας.
Ο Κυβερνήτης, Πλωτάρχης Ε.Χανδρινός ΠΝ, εκτίμησε -πολύ σωστά- την κατάσταση - όπως αποδείχθηκε αργότερα- και αποφάσισε να λάβει πορεία προς Νότο αντί προς Δυσμάς, που ήταν η συντομότερη προς Ρόδο. Την πορεία αυτή τήρησε επί 6ωρο περίπου και τα μεσάνυχτα, όταν το πλοίο βρισκόταν 60 ν.μ νότια της Κύπρου, έστρεψε επί πορείας 270 (δυτική). Το πλοίο συνέχισε την πολιτική τήρησης σιγής ασυρμάτου μέχρι την 03:30, όταν λόγω αιφνιδίου θανάτου του μοναδικού επιβαίνοντος πολιτικού υπαλλήλου Δαμιανού Μιχαήλ, οδηγού περονοφόρου οχήματος του ΝΣ, απαιτήθηκε η αναφορά του συμβάντος στο ΓΕΝ. Από εκείνη την ώρα, το πλοίο ανέφερε τακτικά το στίγμα του στο ΓΕΝ.

Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ κατέπλευσε στη Σητεία Κρήτης την 221450 και παρέμεινε μέχρι την 22/22.20 ότε απέπλευσε για ΝΣ, στον οποίο κατέπλευσε την 232100.

 
   


http://www.onalert.gr/stories/xandrinos-enas-iroas-tis-kyprou-pou-i-ellada-arneitai-na-timisei

ΣΜΥΡΝΗ 1922 : Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ - ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΓΓΟΝΟΙ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Μια άγνωστη στους περισσότερους ιστορία από τη τραγωδία της σφαγής στη Σμύρνη το 1922, φέρνουν στο φως οι εγγονοί δύο πρωταγωνιστών που εκείνες τις ημέρες της καταστροφής και του αίματος ανέλαβαν να σώσουν ότι μπορούσε να σωθεί : ανθρώπινες ζωές. Μια επιχείρηση εκκένωσης από τη κόλαση .

Ο ένας πρωταγωνιστής ήταν ο πλοίαρχος τότε Ι.Ε Θεοφανίδης. Και ο δεύτερος ο πάστορας Αsa Jennings αnό το αμερικανικό ΥMCA. Πως ακριβώς οι δυο τους “έστησαν” την επιχείρηση εκκένωσης - διάσωσης την εξηγεί ο εγγονός του Θεοφανίδη, ο ναύαρχος Ι. Θεοφανίδης που αυτές τις ημέρες φιλοξενεί στην Αθήνα τον εγγονό του πάστορα Jennings Ρόμπερτ,ο οποίος δεν σταμάτησε να ερευνά για πολλά χρόνια εκείνη την απίστευτη άγνωστη ιστορία.

Ο ναύαρχος Θεοφανίδης υποστηρίζει ότι η επικρατούσα άποψη όλα αυτά τα χρόνια ήταν ότι “ο Ελληνικός Στόλος απεχώρησε χωρίς να προσφέρει την παραμικρή βοήθεια στον Ελληνικό, Αρμενικό και Εβραϊκό πληθυσμό στην Σμύρνη και στα περίχωρα της. Και εδώ αρχίζει το ψέμα”,λέει αρχίζοντας την αφήγησή του:

Ο Ελληνικός στόλος είχε ως αποστολή την υποστήριξη του υποχωρούντος Ελληνικού στρατού από την Μικρά Ασία.

Την 26 Αύγουστου/ 7 Σεπτεμβρίου η μοίρα του στόλου αποτελούμενη από τα Θωρηκτά Λήμνος Κιλκίς το Καταδρομικό Έλλη τα αντιτορπιλικά Ασπίς ,Σφενδόνη και το εύδρομο Νάξος υπό την διοίκηση του Υποναύαρχου Καλαμίδα εξέπλευσε της Σμύρνης και την νύκτα αγκυροβόλησε έναντι της ακτής Βουρλά της Ερυθραίας εντός του κόλπου της Σμύρνης.

Την αυτήν νύκτα υπό του Ναύαρχου του ελαφρού στόλου εξεδόθη διαταγή προς το Θωρηκτό Κιλκίς με κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Ι.Ε.Θεοφανίδη ΒΝ όπως έχον υπό την διοίκηση του το καταδρομικό Έλλη ,τα αντιτορπιλικά Ασπίς και Βέλος να υποστήριξη την αποχώρηση του στρατού από Σμύρνη προς Τσεσμέ..
Η επιχείρηση αυτή που άρχισε στις 27 Αυγούστου/8 Σεπτεμβρίου ( Ιουλιανό –Γρηγοριανό ημερολόγιο) περατώθηκε στις 3 /16 Σεπτεμβρίου.

Τα υπόλοιπα πλοία του ελληνικού στόλου επιτέλεσαν την αυτή αποστολή σε άλλες περιοχές της Ιωνίας.

Η εμπροσθοφυλακή του Τουρκικού στρατού εισήλθε στην Σμύρνη την 28 Αυγούστου / 9 Σεπτεμβρίου.

Οι σφαγές και η μεγάλη πυρκαγιά είναι γνωστά.

Η μικρή άγνωστη όμως ιστορία έχει ως ακολούθως.

Ο πάστορας Αsa Jennings αnό το αμερικανικό ΥMCA υπό το κράτος της απελπισίας από τις σφαγές και της πυρκαγιάς μετά από έγκριση του Αμερικανού αρμοστού στην Κωνσταντινούπολη Υποναύαρχου Bristol ( Ιδιαιτέρα φιλικά προσκείμενου προς τον Kemal ) αφού κατόρθωσε να συναντήσει τον Κεμάλ του ζήτησε να του δοθεί η δυνατότητα να βρει τρόπο να αναχωρήσουν οι Έλληνες από την Σμύρνη με πλοία και αν το επιτύχει να σταματήσουν οι σφαγές. Ο Κεμάλ συμφώνησε με την προϋπόθεση ότι αυτό πρέπει να υλοποιηθεί ΑΜΕΣΑ και συγκεκριμένα σε διάστημα μιας εβδομάδας. Η δεύτερη προϋπόθεση ήταν ότι αν η μεταφορά γινόταν με Ελληνικά εμπορικά αυτά θα εισέρχονται στον κόλπο της Σμύρνης χωρίς σημαίες, τέλος δε δεν θα επιβιβάζονται άνδρες με ηλικία στρατεύσεως . Αν η προσπάθεια του πάστορα να διασφαλίσει τα συμφωνηθέντα εντός 7 ημερών τότε η σφαγή θα συνεχισθεί μέχρι του τελευταίου νηπίου. Για να το επιτύχει ο πάστορ ναύλωσε ιταλικό εμπορικό που βρήκε στην Σμύρνη με το όνομα Κωνσταντινούπολις. Επιβίβασε 2000 εξαθλιωμένους Έλληνες και τους αποβίβασε στην Μυτιλήνη.


Αποβιβαζόμενος ο πάστορ στην Μυτιλήνη συνάντησε τον στρατηγό Φράγκο που ήταν ο ανώτερος στρατιωτικός διοικητής.
Ο στρατηγός του αρνήθηκε την διάθεση πλοίων.
Απελπισμένος ο Asa Jennings απερχόμενος της συναντήσεως αυτής είδε ότι πλησίαζε στον λιμένα ένα Θωρηκτό και που μετά από λύγο αγκυροβόλησε. Το Θωρηκτό ήταν το ΚΙΛΚΙΣ.
Ο παστορ είδε ότι ήταν Ελληνικό και άμεσος μετέβει με την ελπίδα κάποιος να τον ακούσει. Μετά την επιβίβαση του ζήτησε να τον δεχτεί ο κυβερνήτης.

Ήταν 10 / 23 Σεπτεμβρίου πρωί. Ο πλοίαρχος Ι.Ε. Θεοφανίδης τον εδέχθη άμεσος.
Ο παστορ τον ενημέρωσε επί της καταστάσεως στην Σμύρνη και του υπέβαλε την πρόταση που είχε με την επιβεβαίωση της συμφωνίας του με τον Κεμάλ.
Ο κυβερνήτης κατόπιν αυτού και γνωρίζον την κατάσταση επικοινώνησε δια σήματος με τον Υπουργό των Ναυτικών και πρωθυπουργό Νικόλαο Τριανταφυλάκο και του ζητά την έγκριση του.
Ακλούθησαν άλλα δυο σήματα. Μετά το τελευταίο σήμα αργά το βράδυ της αυτή ημέρας η κυβέρνηση απήντησε θετικά αποδεχόμενη την πρόταση Μετά από την έγγραφη έγκριση της κυβερνήσεως ο κυβερνήτης του Θωρηκτού διέταξε τους πλοίαρχους των εκεί αγκυροβολημένων εμπορικών να προσέλθουν στο Κιλκίς Ορισμένοι καπεταναίοι αρνήθηκαν να εκτελέσουν την εντολή προφασιζόμενοι βλάβες . Τότε ο Πλοίαρχος Ι.Ε Θεοφανίδης τους είπε χωρίς περιστροφές ότι θα τους περάσει Ναυτοδικείο επί τόπου. Kατόπιν αυτού έπαυσε πάσα αντίρρηση.



Άμεσος με το πρώτο φως της ημέρας τα 26 ατμόπλοια με επικεφαλής τον Πάστορα Jennings στο πρώτο εμπορικό πλοίο ξεκίνησαν όλα μαζί για την διάσωση των εναπομενόντων ζωντανών Ιώνων της Σμύρνης.

Τον Πάστορα η Ελλάς ευγνωμονούσα του απένειμε τον ταξιάρχη του Σωτήρος.


Σημείωση

Όλα τα παραπάνω είναι πιστοποιημένα στα
1. Στο αρχείο της ελληνικής επαναστάσεως τόμος Α και Β.
2. Στο επισυναπτόμενο σήμα του Θωρηκτού Κιλκίς
3. Στα εκδοθέντα συγγράμματα The ships of Mercy
4. στο απόσπασμα του συγγράμματος του Roger Jennings
.

http://www.onalert.gr/stories/smyrni-i-agnosti-epixeirisi-diasosis-ellinon

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ : Ο κ Κ.ΖΟΥΡΑΡΙΣ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΡΕΠΟΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Η σφαγή των Ελλήνων στην προκυμαία της Σμύρνης ήταν κατά την κυρία Ρεπούση ένας ...απλός συνωστισμός . 
Για την Γενοκτονία των Ποντίων ακόμη δεν έχουμε ακούσει πως θέλει να την “βαφτίσει” . Κάτι θα έχει στο μυαλό της.
Δεν γνωρίζουμε τι σπουδές έχει κάνει η κυρία Ρεπούση πάντως ιστορικός δηλώνει . Αλλά πρέπει να είναι βέβαιη ότι όσα πτυχία κι αν παρουσιάσει δεν πρόκειται να πείσει κανέναν για τις θέσεις της . Οι Γενοκτονίες που έχουν διαπράξει οι Τούρκοι έχουν αναγνωριστεί από πολλές χώρες παρά την λυσσαλέα προσπάθεια της Άγκυρας να εμποδίσει αυτή την εξέλιξη. Δεν μπορεί κανένας λογικός Έλληνας πολίτης να καταλάβει τι ενοχλεί την κυρία Ρεπούση και δεν θέλει να “ποινικοποιηθεί η άρνηση της Γενοκτονίας Ποντίων και Ελλήνων Μικρασιατών”. Ποιο είναι το πρόβλημά της ; Και τι προσπαθεί να αποδείξει και σε ποιον ; ...
Είναι άλλο να προσπαθείς να ερμηνεύσεις γεγονότα της ιστορίας και άλλο να τα δοαστρεβλώνεις τόσο βάναυσα όσο κάνει η κυρία Ρεπούση. Είναι άλλο να προσπαθήσεις να εξηγήσεις τα ιστορικά γεγονοτα κι άλλο να κάνεις ότι δεν βλέπεις. Ή μάλλον ότι βλέπεις κάτι τελείως διαφορετικό απ΄ αυτό που συνέβη. Και δεν μιλάμε για την παλαιολιθική εποχή. Μιλάμε για το 1915, το 1922, απ΄ όπου η κυρία Ρεπούση όπως και πάρα πολλοί συνάδελφοί της έχουν γραπτά, φωτογραφίες ,μαρτυρίες που κανείς πλην των Τούρκων δεν έχουν αμφισβητήσει. Γι΄ αυτό και οι εμμονές της είναι ακατανόητες . Και πριμοδοτεί με την επιμονή της όσους τις χαρακτηρίζουν και ύποπτες.
Γενοκτονίες οι Τούρκοι έκαναν . Και στην προκυμαία της Σμύρνης έσφαξαν, βίασαν, βασάνισαν ,εκτέλεσαν αθώους. Όχι δεν έπαιρναν καμία εκδίκηση για τις “αγριότητες που έκανε ο Ελληνικός Στρατός κατά την προέλαση ή την υποχώρησή του”, όπως κάποιοι ψελλίζουν κατά καιρούς για να δικαιολογήσουν δήθεν τις κτηνωδίες. Ήθελαν να βάλουν τη σφραγίδα τους στον τρόπο που ξερίζωναν τον Ελληνισμό . Και η σφραγίδα τους ήταν αιματηρή. Αυτό το αίμα που τόσο άδικα χύθηκε δεν μπορεί να ξεχαστεί από καμία κυρία Ρεπούση.  

Δείτε το βίντεο στην Αιώνια Ελληνική Πίστη όπου ο κ Κ.Ζουράρις ζητά την αποβολή της από το Κοινοβούλιο.



http://skeftomasteellhnika.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8029.html#more

''ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ''!

Συγκλονιστικά τα όσα ακούστηκαν στην ημερίδα που οργάνωσαν ΕΣΠΕΑ-ΑΝΕΑΕΔ με θέμα τις γερμανικές οφειλές από την περίοδο της κατοχής.
Οι τρεις ομιλητές πραγματικά καθήλωσαν το κοινό που κατέκλυσε το δημοτικό θέατρο του Δήμου Αγίου Δημητρίου. Δεν χρειάστηκε να προσπαθήσουν ιδιαίτερα, αφού τα στοιχεία που παρουσίασαν οι δύο πρώτοι, ο συγγραφέας-λαογράφος,δημοσιογράφος Γιώργος Λεκάκης και ο απόστρατος αξιωματικός και νομικός Άγγελος Παπαλεξόπουλος απέδειξαν το πλιάτσικο που υπέστη η Ελλάδα από τους Γερμανούς. Ο τρίτος ο συνταγματολόγος καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Γιώργος Κατρούγκαλος απέδειξε ότι για όλα αυτά υπάρχουν τρόποι διεκδίκησης και απόδοσης Δικαιοσύνης. Αρκεί η Ελλάδα να το επιδιώξει.
Ο Γιώργος Λεκάκης ξεκίνησε την ομιλία του επισημαίνοντας το εκπληκτικό:
“Οι σημαντικότερες συλλογές αρχαιοτήτων, σήμερα, στον πλανήτη θεωρούνται, κατά σειράν, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας και τέταρτη της Ελλάδος, παρά το γεγονός ότι καμία από τις τρεις πρώτες χώρες δεν διαθέτει… αρχαία ιστορία!”
Αντλώντας στοιχεία από το βιβλίο ντοκουμέντο που έχει γράψει με τίτλο «Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στην Ελλάδα επί Κατοχής» (εκδ. Κάδμος), ο Γιώργος Λεκάκης ξετύλιξε το «κουβάρι» των βανδαλισμών που υπέστη η πατρίδα μας σε μία από τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της.
Βάση του βιβλίου αποτέλεσε η Επίσημη Έκθεση του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος, του 1946, με τίτλο
«Ζημίαι των αρχαιοτήτων εκ του Πολέμου και των στρατών Κατοχής», ανατύπωση της οποίας, από το πρωτότυπο, παρατίθεται αυτούσια σε ειδικό κεφάλαιο του βιβλίου.
“ Θρηνήσαμε περί τους 1.100.000 πατριώτες, που έπεσαν θύματα της γερμανικής θηριωδίας. Και η αξία ανθρώπινων ζωών είναι ανεκτίμητη" επεσήμανε ο κ.Λεκάκης.
Οι υλικές ζημιές όμως μπορούν να αποτιμηθούν. Και οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:
8.500 κλεμμένα αντικείμενα (νεολιθικά, αρχαία, εκκλησιαστικά κειμήλια κ.ά.), η αξία των οποίων, όπως τόνισε ο Γιώργος Λεκάκης, ξεπερνά σήμερα, κατά πολύ, το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ!
«Αυτές οι κλοπές δεν παραγράφονται, ούτε απ’ την συνείδηση, αλλά ούτε και απ’ το Διεθνές Δίκαιο. Με άλλα λόγια, οι Γερμανοί δεν μας χρωστούν μόνο τα κατοχικά δάνεια», τονίζει ο Γιώργος Λεκάκης

Ο συνταγματολόγος Γιώργος Κατρούγκαλος ανέλυσε την νομική πλευρά του θέματος των γερμανικών οφειλών. Τις δυνατότητες που έχει η Ελλάδα να διεκδικήσει αυτά που οι Γερμανοί τις έκλεψαν κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Ο απόστρατος αξιωματικός και νομικός Άγγελος Παπαλεξόπουλος ανέλυσε στην δική του ομιλία με στοιχεία και αριθμούς το οικονομικό πλιάτσικο που έκαναν οι Γερμανοί. Έδωσε συγκεκριμένα νούμερα που πραγματικά συγκλονίζουν για τα χρήματα που έχασε η Ελλάδα από τους Γερμανούς και αναφέρθηκε στους λόγους που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν διεκδίκησε επί της ουσίας αυτά που μας ανήκουν. 

http://www.onalert.gr/stories/oi-germanoi-eklepsan-ta-arxaia-mas 

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ - ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την απελευθέρωση της Ίμβρου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους από τον Ελληνικό Στόλο. Εκατό χρόνια μετά οι Έλληνες του τόπου «ξεδιπλώνουν» τις αναμνήσεις και μιλούν για τα όσα υπέστησαν.

Να σημειωθεί πως οι συνεντεύξεις που θα παρακολουθήσετε στο βίντεο δόθηκαν με αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου για την Ίμβρο, γραμμένο στα τούρκικα.

Οι Ίμβριοι αναφέρονται στην προκλητική στάση της Τουρκίας, η οποία εμφανίζεται ως «προστάτιδα δύναμη» «τουρκικών» μειονοτήτων στη Θράκη, ενώ παράλληλα κάνουν λόγο για εξάπλωση εξτρεμιστικών κύκλων, τους οποίους συντηρεί η ίδια η Άγκυρα.

Νέοι αλλά και ηλικιωμένοι περιγράφουν τις συγκλονιστικές στιγμές του παρελθόντος μέσα από ένα βίντεο ντοκουμέντο που θα συζητηθεί.

Αναμφισβήτητα, τη στιγμή που οι περισσότεροι μιλούν για «ελληνοτουρκική φιλία» και αποκατάσταση των σχέσεων τόσα χρόνια μετά, οι άνθρωποι που βίωσαν τη φρίκη του πολέμου, μεγαλώνοντας στη σκιά του, δεν μπορούν να υποστηρίξουν το ίδιο.

www.taneasou.net

Στις 18 Νοεμβρίου 1912, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, άγημα υπό τον υποπλοίαρχο Παντελή Χορν απελευθέρωσε την Ίμβρο, με το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ». 

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα το 1914, οι Αγγλογάλλοι εγκατέστησαν στο νησί «Αρχηγείο Εκστρατευτικού Σώματος Επιχειρήσεων Ελλησπόντου». Με τη Συνθήκη των Σεβρών, το 1920, η Ίμβρος και η Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα. 

Η Μικρασιατική καταστροφή ανέτρεψε για άλλη μια φορά τα δεδομένα και με τη Συνθήκη της Λωζάννης, το 1923, τα δύο νησιά παραχωρήθηκαν στην Τουρκία. Το πλήρες κείμενο του άρθρου 14 της Συνθήκης έχει ως εξής:

«Αι νήσοι Ίμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν, θα απολαύουν ειδικής διοικητικής οργανώσεως, αποτελουμένης υπό τοπικών στοιχείων και παρεχούσης πάσαν εγγύησιν εις τον αυτόχθονα μη μουσουλμανικόν πληθυσμόν όσον αφορά την τοπικήν αυτοδιοίκησιν και την προστασίαν των ατόμων και των αγαθών. Η τήρησις της τάξεως θα διασφαλίζεται υπό αστυνομίας στρατολογουμένης εκ του αυτόχθονος πληθυσμού, μερίμνη της ως άνω προβλεπομένης τοπικής διοικήσεως και υπό τας διαταγάς αυτής τιθεμένης».

Επιπλέον τα άρθρα 38-43 της Συνθήκης αναφέρονταν στην προστασία της ζωής, της ελευθερίας, της γλώσσας, της εθνικότητας και της θρησκείας των Ελλήνων υπηκόων. Το Σεπτέμβριο του 1923, οι τουρκικές αρχές παρέλαβαν τη διοίκηση των νησιών. Τούρκοι αξιωματούχοι από τη Μικρά Ασία ανέλαβαν εξ ολοκλήρου τη διοικητική, δικαστική, αστυνομική, λιμενική και τελωνειακή εξουσία, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης πριν ακόμη αρχίσει να εφαρμόζεται. Η κίνηση αυτή αποτέλεσε την αρχή του συστηματικού διωγμού του ελληνικού στοιχείου στην Ίμβρο και στην Τένεδο, που εκδηλώθηκε με τον αποκλεισμό του από την τοπική διοίκηση των νησιών, από την καθιέρωση ως υποχρεωτικής της τουρκικής εκπαίδευσης και την περιθωριοποίηση και τελικά κατάργηση της ελληνικής, από τη δήμευση σημαντικού τμήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας και την καταστροφή μοναστηριών, ιερών ναών και εξωκκλησιών και από την παρεμπόδιση, άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο και βίαιο τρόπο κάθε είδους οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δραστηριότητας των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων στα δύο νησιά. Το 1964, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας, με την υπ' αρ. 35 της 27 Μαΐου 1964 απόφαση της, θέτει σε εφαρμογή το γνωστό «Eritme Programi» ή «Πρόγραμμα Διάλυσης» (η τουρκική λέξη «eritme» σημαίνει διάλυση, λιώσιμο, τήξη, αφομοίωση). Το Πρόγραμμα αυτό αλλά και ο τρόπος εφαρμογής του δεν ανακοινώθηκε ποτέ επισήμως στις αρχές της Ίμβρου, ακριβώς επειδή αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάννης. Ο βασικός στόχος του προγράμματος ήταν ο αφελληνισμός των δύο νησιών και προέβλεπε, μεταξύ άλλων:

 

την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο,   την ίδρυση συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων από τα βάθη της Ανατολίας στην Ίμβρο,   τη δημιουργία τεχνητού υδατοφράκτη με σκοπό την σχεδόν ολοσχερή εξαφάνιση του μεγαλύτερου ελαιώνα της Ίμβρου, βασικής πηγής εισοδήματος των κατοίκων του χωριού Άγιοι Θεόδωροι,   την ίδρυση Ανοικτών Αγροτικών Φυλακών στο Σχοινούδι, το μεγαλύτερο χωριό της Ίμβρου και τη μεταφορά σε αυτές βαρυποινιτών από την Ανατολή, οι οποίοι επιδόθηκαν σε εγκληματικές πράξεις εις βάρος των Ελλήνων κατοίκων, με την ανοχή των τουρκικών αρχών.Το «Πρόγραμμα Διάλυσης» περιελάμβανε 27 συνολικά άρθρα, τα οποία συνοψίζονται στις ακόλουθες 5 κατευθυντήριες γραμμές:   εξαναγκασμός των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων της Ίμβρου και της Τενέδου να μεταναστεύσουν, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης, που οδήγησε σταδιακά στην ολοσχερή καταστροφή των πόρων επιβίωσής τους,   κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος στα δυο νησιά,   «προσεκτική» επιλογή των δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούσαν στα δυο νησιά,   ανακαίνιση όλων των παλαιών τουρκικών κτισμάτων και κατασκευή νέων, με στόχο την επιβολή της τουρκικής κουλτούρας,   υιοθέτηση μέτρων για την καταστολή της λαθρεμπορίας, με απώτερο σκοπό τον έλεγχο των συναλλαγών των Ιμβρίων και Τενεδίων με την Ελλάδα.  Το πρόγραμμα αυτό τέθηκε σε εφαρμογή στις 31 Μαρτίου 1964 και σύντομα τα αποτελέσματά του κρίθηκαν από τις Τουρκικές αρχές, ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Μια δεκαετία αργότερα, ωστόσο, οι Τουρκικές αρχές έκριναν ότι η συνολική αύξηση του τουρκικού πληθυσμού στο νησί δεν ήταν ικανοποιητική και αποφάσισαν την αλλαγή της μεθοδολογίας στο «Πρόγραμμα Διάλυσης», με την υπ? αρ. 206 απόφαση της 28 Ιανουαρίου 1975. Μεταξύ των νέων μέτρων ήταν και τα εξής: Ίδρυση αγροκτήματος Τουρκικών κρατικών συμφερόντων στην Ίμβρο, κλείσιμο των Ανοικτών Αγροτικών Φυλακών στο χωριό Σχοινούδι της Ίμβρου, αφού είχαν επιτελέσει το σκοπό της ύπαρξής τους (οι Έλληνές κάτοικοί του το είχαν εγκαταλείψει...), δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης για τους Τούρκους εποίκους, με σκοπό την παράταση της διαμονής τους στο νησί και τη μόνιμη τελικά εγκατάστασή τους στις απαλλοτριωθείσες ελληνικές περιουσίες, πλήρης εξόντωση της εναπομείνασας, ισχυρής ακόμη, ελληνικής εμπορικής τάξης στην Ίμβρο και την Τένεδο. Η υιοθέτηση και η εφαρμογή των συμπληρωματικών αυτών μέτρων οδήγησε στην πλήρη οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική συρρίκνωση του ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου και -κατά συνέπεια- στη δραματική μείωση του πληθυσμού του. Το 1974, χρονιά της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου υπέστησαν διώξεις, καταστροφές, προπηλακισμούς και τρομοκρατία, με αποκορύφωμα την οριστική εκκένωση του χωριού Κάστρο στην Ίμβρο από τους κατοίκους του.

Το Τουρκικό "Πρόγραμμα Διάλυσης" των Ελλήνων στην Ίμβρο και την Τένεδο είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική φυγή 6.500 Ιμβρίων και 2.500 περίπου Τενεδίων από τις πατρογονικές τους εστίες και τη διασπορά τους στην Ελλάδα και σε όλες σχεδόν της ηπείρους της υφηλίου, Αμερική, Αφρική, Ευρώπη, Ωκεανία, προς αναζήτηση καλύτερης τύχης.

Αναλυτική παρουσίαση των παραβιάσεων στην Ίμβρο 1923-1990 Το 1988, η Τουρκία ήρε το καθεστώς απαγόρευσης εισόδου που ίσχυε για την Ίμβρο και την Τένεδο, οι οποίες είχαν χαρακτηριστεί «στρατιωτικές περιοχές». Μέχρι τότε, όλοι οι μη Τούρκοι υπήκοοι έπρεπε να προμηθευτούν ειδική άδεια από τη Νομαρχία του Τσανάκκαλε για να τις επισκεφθούν. Έτσι, το 1989 άρχισε μία επιφυλακτική στην αρχή, αλλά όλο και μαζικότερη στη συνέχεια προσέλευση των εκπατρισθέντων Ιμβρίων στον τόπο τους, για τις καλοκαιρινές διακοπές. Η εικόνα που αντίκρισαν ήταν απογοητευτική: σπίτια μισογκρεμισμένα από την εγκατάλειψη, δημευμένες περιουσίες, στρατοκρατούμενο περιβάλλον, έποικοι χαμηλότατου μορφωτικού και βιοτικού επιπέδου που δεν κατόρθωσαν ποτέ να εγκλιματιστούν στο νησιωτικό περιβάλλον, σοβαρότατες καταστροφές από άκριτες και συχνά ανώφελες επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον του νησιού. Μετά την έντονη συγκινησιακή φόρτιση, ωστόσο, τη σκυτάλη πήρε η ανοικοδόμηση, η προσπάθεια ρεαλιστικής αντιμετώπισης της κατάστασης, η συνέχιση της ζωής... Κάθε Δεκαπενταύγουστο, ο αριθμός των Ιμβρίων που παραθερίζουν στο νησί αναβιώνοντας τις «παλιές καλές μέρες» με νέους πλέον όρους, ανέρχεται σε 2.000 περίπου άτομα, που καταφθάνουν με τις οικογένειές τους και με την ίδια πάντα λαχτάρα ν΄ανταμώσουν στην πατρίδα τους, από κάθε γωνιά της γης! Το Ιμβριακό Ζήτημα σήμερα Ο μόνιμος πληθυσμός της Ίμβρου σήμερα ανέρχεται σε 200 περίπου Έλληνες, uπερήλικες στην πλειοψηφία τους και σε 7.000 περίπου Τούρκους εποίκους.  Η αναλογία, πριν το 1964, ήταν περίπου 6.100 Έλληνες και 200 Τούρκοι.  Οι αριθμοί αυτοί καταδεικνύουν ότι το «Πρόγραμμα Διάλυσης» που υιοθέτησε η Τουρκική κυβέρνηση από το 1964, πέτυχε το στόχο του. Η Ιμβριακή ταυτότητα, ωστόσο, συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για 20.000 περίπου άτομα ελληνικής καταγωγής, διασκορπισμένα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η νεότερη γενιά των Ιμβρίων δραστηριοποιείται στη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας της, στο πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας των πολιτών. Η δράση της, σεβόμενη απολύτως την έννομη τάξη στη γείτονα και στηρίζοντας την Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, απορρίπτει κάθε παρωχημένο εθνικισμό, με ειλικρινή στόχο την ειρηνική συνύπαρξη και τη βιώσιμη ανάπτυξη στην Ίμβρο. Τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας επιτρέπουν συγκρατημένη αισιοδοξία για το μέλλον: Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκδηλώνει αυξημένο ενδιαφέρον για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ίμβρο και στην Τένεδο. Σε μία σειρά από αποφάσεις που ενσωματώθηκαν σε επίσημα ευρωπαϊκά έγγραφα, από το 2004 και μετά, καταγράφεται για πρώτη φορά η παραβίαση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας της Ίμβρου και της Τενέδου. Η Τουρκία καλείται να προβεί στις απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες. Τον Απρίλιο του 2005, για πρώτη φορά στην ιστορία των δύο νησιών, Τούρκος Πρωθυπουργός, ο Ρ. Τ. Ερντογάν, επισκέφθηκε την Ίμβρο και την Τένεδο. Συνομίλησε με εκπροσώπους της ελληνικής μειονότητας και υποσχέθηκε απόδοση δικαιοσύνης και ίση μεταχείριση με τους Τούρκους συμπολίτες τους. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) υιοθέτησε στις 27/06/2008 ένα ιστορικής σημασίας ψήφισμα για την Ίμβρο και την Τένεδο. Με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο εισηγητής κ. Αντρέας Γκρος (Ελβετός βουλευτής και Αντιπρόεδρος της PACE) αλλά και με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης που ανέλαβε, αναγνωρίζονται οι αδικίες που διαπράχθηκαν σε βάρος των κατοίκων και του πολιτισμού του νησιού και προτείνεται στην Τουρκία να λάβει συγκεκριμένα μέτρα αποκατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παροχής κινήτρων για την επιστροφή των γηγενών στις πατρογονικές τους εστίες, ώστε “να διατηρηθεί ο ιδιαίτερος πολιτισμικός χαρακτήρας των δύο νησιών”.  Το ψήφισμα αυτό αλλά και η συναίνεση της τουρκικής πλευράς, αποτελούν την κατάληξη μιας διαδικασίας που ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε χάρη στις πρωτοβουλίες και τη διαρκή στήριξη της Αντιπροέδρου της Βουλής των Ελλήνων κας Έλσας Παπαδημητρίου. Τόσο η Τουρκία όσο και η Ελλάδα αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση καλούνται  να αξιοποιήσουν την Ίμβρο και την Τένεδο χαράσσοντας πολιτικές και εφαρμόζοντας πρακτικές προς όφελος των κατοίκων, των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των ευρωπαϊκών αξιών. ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΜΒΡΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ Άμεση και αποτελεσματική αναγνώριση κληρονομικών δικαιωμάτων ανεξαρτήτως υπηκοότητας. Απόδοση της τουρκικής υπηκοότητας στους γηγενείς κατοίκους των νησιών που εκδιώχθηκαν και στους απογόνους τους. Απόδοση στους αρχικούς ιδιοκτήτες τους των ακινήτων που απαλλοτριώθηκαν, αλλά δεν χρησιμοποιούνται για κοινωφελείς σκοπούς. Επαναλειτουργία ενός τουλάχιστον ελληνικού σχολείου στην Ίμβρο. Αναστολή της διαδικασίας καταγραφής του Κτηματολογίου για μια δεκαετία, ώστε να αποκατασταθούν οι αδικίες που οδήγησαν σε δημεύσεις περιουσιών. Συγκεκριμένα άμεσα μέτρα για την προστασία και διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς των δύο νησιών. Ακτοπλοϊκή σύνδεση μεταξύ των δύο νησιών, καθώς και με λιμάνια στην Ελλάδα. Βελτίωση των υποδομών και των συνθηκών διαβίωσης στα ελληνικά παραδοσιακά χωριά της Ίμβρου. Επιστροφή των σχολικών κτηρίων και των λοιπών ακινήτων των ελληνικών κοινοτήτων που δημεύθηκαν και χρήση τους προς κοινωφελείς σκοπούς. Καθιέρωση τακτικού διαλόγου μεταξύ των τουρκικών αρχών και των εκπροσώπων των Ιμβρίων και Τενεδίων για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Ανάληψη πρωτοβουλιών για την υλοποίηση των προτάσεων του Ψηφίσματος για την Ίμβρο και την Τένεδο από το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελληνική Κυβέρνηση.

www.imvrosisland.org

http://toorama.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4210.html#more

ΟΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ

Είναι λίγο-πολύ γνωστά τα περί του περίεργου «θανάτου» του εθνικού κυβερνήτου Ι. Μεταξά, ο οποίος συνέβη την χρονική στιγμή που αναμφισβήτητα υπήρχε σε εξέλιξη γερμανική πρωτοβουλία για τερματισμό του ελληνο-ιταλικού πολέμου που ήταν προς το συμφέρον όλων. Η Γερμανία θα απέφευγε την μετέπειτα εμπλοκή της στην Ελλάδα και θα έθετε σε εφαρμογή νωρίτερα τα σχέδιά της κατά του μπολσεβικισμού, γεγονός που πιθανότατα θα άλλαζε την πορεία του πολέμου. Για την Ιταλία θα τελείωνε ο εξευτελισμός που υπέστη από τον ένδοξο ελληνικό στρατό. Στην Ελλάδα θα έμενε η δόξα, η ιστορική νίκη αλλά και η μαρτυρική Βόρειος Ήπειρος που είχε απελευθερωθεί από τον στρατό μας. Η πατρίδα μας θα απέφευγε την γερμανική εισβολή, την κατοχή αλλά και τα μετέπειτα τραγικά γεγονότα, τα δεκεμβριανά και τον συμμοριτοπόλεμο, χαρακτηριστική είναι η δηλώσεις του αειμνήστου εξολοθρευτή του ΚΚΕ, του Κ. Μανιαδάκη: «Εάν ο κυβερνήτης πήγαινε σε οποιοδήποτε νοσοκομείο στην 3η θέση θα ζούσε».


 

Ένοχοι της δολοφονίας του Ι. Μεταξά είναι, σύμφωνα με το παλιό αστυνομικό ρητό περί του ωφελουμένου από την πράξη, η… κουνιστή αυτοκρατορία της Λόντρας. Οι πρόστυχοι Άγγλοι έπαιξαν βέβαια τον βρώμικο ρόλο τους και στην συνέχεια κατά την περίοδο της κατοχής με τον αποκλεισμό που έφερε πείνα και θάνατο, με τους άναντρους βομβαρδισμούς του Πειραιώς, αλλά και με την παροχή αβέρτα όπλων και χρυσών λιρών στους Εαμοβουλγάρους εθνοπροδότες για να δημιουργήσουν συνθήκες εμφυλίου πολέμου. Όλοι ξέρουμε ότι ο στόχος τους επετεύχθη.

Φτάνοντας στο 1955 έχουμε την έναρξη του επικού αγώνος της ΕΟΚΑ στην Κύπρο κατά της αγγλικής αποικιοκρατικής τυραννίας. Στο τιμόνι της πατρίδος ήταν ο στρατάρχης της νίκης του ’40 ο Αλέξανδρος Παπάγος, πανίσχυρος πρωθυπουργός με τεράστια πλειοψηφία. Ξαφνικά… όλως περιέργως ο στρατάρχης πεθαίνει. Για κοιτάτε κάτι συμπτώσεις!

Ο στρατάρχης λόγω της εθνικής πολιτικής του στο Κυπριακό συγκρούστηκε έντονα με τον τότε υπουργό εξωτερικών και μετέπειτα πρωθυπουργό της Αγγλίας, τον… σερ (να σου πετύχει) Άντονι Ήντεν. Αποκαλύπτεται επίσης ότι ο άνθρωπος που είχε αναλάβει τον ρόλο της υπονόμευσης του Παπάγου και της διασπάσεως του «Ελληνικού Συναγερμού» ήταν ο ταξίαρχος Χομπς, βετεράνος αρχιπράκτορας της Ιντέλιτζεντ Σέρβις. Ο Χομπς πλεύρισε τον ισχυρό τότε υπουργό Συντονισμού Σπ. Μαρκεζίνη προσπαθώντας να τον πείσει να κινηθεί αυτόνομα.  Ποια όμως ήταν η μυστηριώδης «ασθένεια» του Παπάγου που έστειλε τον Παπάγο στον τάφο; Κανένας Έλληνας ή ξένος γιατρός δεν βρήκε ποτέ από τι πέθανε ο Παπάγος!

Οι μετέπειτα εξελίξεις: Πρωθυπουργοποίηση του τότε άσημου υπουργού Δημ. Έργων, Καραμανλή, του… κουφού «εθνάρχη», νεκροθάφτη της Κύπρου, αντί για τον Στ. Στεφανόπουλο που ήταν ο φυσικός διάδοχος του Παπάγου στον Συναγερμό αλλά και τόσων άλλων σημαντικών πολιτικών της εποχής. Η συνέχεια γνωστή: Οι προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, η οριστική ταφόπλακα της Ενώσεως και επειδή όποιος μια φορά προδίδει, πάντα προδίδει, το 1974 επανέλαβε την προδοσία του βρίσκοντας πως «η Κύπρος κείται μακράν». Η ιστορική αλήθεια αργεί, βέβαια να ‘ρθει, αλλά κάποτε θα ‘ρθει και θα κρίνει ζώντες και νεκρούς.

http://antistasi.org/?p=7426

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ : 17 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ - ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Δεῖτε τὸ σπάνιο και συγκλονιστικό βίντεο ποὺ προβάλλεται γιὰ πρώτη φορά. Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Σεβαστιανὸς βρίκεται τό 1991 μέσα στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ σιγοψάλλει τὸ «Τῆ  ὑπερμάχω» ἐνῶ εὔχεται νὰ γίνει ὁ τόπος ἐκεῖνος Ἑλληνικὸς (Σήμ. Δυναμῶστε τὰ ἠχεῖα σας)

 Γράφει ὁ Χρύσανθος Σιχλιμοίρης, Ὀδοντίατρος

Ὑπάρχουν πράγματι στιγμὲς ποὺ ἡ γραφίδα ἀποδεικνύεται ἀδύναμη νὰ ἀποτυπώσει πιστὰ  στὸ χαρτὶ  ὅλες τὶς πτυχὲς μίας πολύπλευρης, χαρισματικῆς προσωπικότητας καὶ νὰ ἑρμηνεύσει ἀποτελεσματικὰ τὸ χαρακτήρα καὶ τὸ ὕψος τῆς μεγαλωσύνης της. Καὶ τοῦτο διότι τὸ μεγαλεῖο μίας ἁγιασμένης μορφῆς δὲν ὑπόκειται στοὺς συνήθεις κανόνες τῆς ψυχρῆς λογικῆς καὶ συνεπῶς, δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει ἀντικείμενο μίας κοινῆς ἁπλοϊκῆς  ἑρμηνείας.

 Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Δρυινουπόλεως Πωγωνιανὴς καὶ Κονίτσης κυρὸς Σεβαστιανὸς ὑπῆρξε μία τέτοια, ὄντως μεγάλη   καὶ ἐξαγιασμένη, φυσιογνωμία ποὺ μὲ τὴν ὅλη βιοτὴ καὶ τὸ ἐν γένει παράδειγμά της ἀπέδειξε πὼς εἶχε πρὸ πολλοῦ ξεπεράσει τὰ ὅρια τοῦ φθαρτοῦ κόσμου μας  καὶ εἶχε σπάσει τοὺς περιορισμοὺς τῆς ἐγωιστικῆς ἀνθρωπίνης φύσεως.

  Ὁ Μητροπολίτης Σεβαστιανὸς δὲν διακρίθηκε μόνο ἐπειδὴ...
πέτυχε νὰ εἶναι συνεπὴς στὴν ἄσκηση τῶν ποιμαντορικῶν του καθηκόντων, οὔτε ἐπειδὴ φρόντιζε νὰ ἐκπληρώνει πάντοτε στὸ ἀκέραιο τὶς ὑποχρεώσεις τοῦ ἀπέναντι στὸ εὐλαβὲς ποίμνιό του (Γηροκομεῖο, Οἰκοτροφεῖα Ἀρρένων-Θηλέων, Πνευματικὴ Στέγη). Εἶναι ἀλήθεια ὅτι δὲν καταπιάστηκε μονομερῶς μὲ τὴν ὑλικοτεχνικὴ ἀνάπτυξη τῆς φτωχῆς του ἐπαρχίας, οὔτε ἀσχολήθηκε  μονάχα μὲ τὸν πνευματικὸ καταρτισμὸ τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν τῆς μητροπόλεώς του. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἔκανε νὰ ξεχωρίζει καὶ νὰ διακριθεῖ ἤτανε ὅτι κατόρθωσε νὰ ἀναπτερώσει, σὲ δύσκολους  καιρούς, σὰν ἄλλος Μωυσῆς, τὴν ἀποσταμένη ἐλπίδα ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ, τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὁ ὁποῖος βρῆκε στὸ πρόσωπο τοῦ ἡρωικοῦ Δεσπότη τὸ θαρραλέο ἀγωνιστὴ γιὰ τὴ Λευτεριά του.

  Ἀποτελεῖ πλέον κοινὴ διαπίστωση ὅτι ὁ σύγχρονος ἀγώνας γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο συνδέεται ἄρρηκτα  μὲ τὴν ἀκίβδηλη μορφὴ τοῦ πυρφόρου Σεβαστιανοῦ. Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἕνα πέπλο παγερῆς ἀδιαφορίας - ἀρκετὲς φορὲς σκόπιμης - κάλυπτε τὸ δράμα καὶ τὸ κλάμα τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἀδελφῶν ποὺ στέναζαν κάτω ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τῆς "σοσιαλιστικῆς" Ἀλβανίας, μόνο ἡ στεντόρεια καὶ ἀσυμβίβαστη φωνὴ τοῦ ἀοιδίμου Σεβαστιανοῦ, προσπαθοῦσε νὰ ταράξει τὰ λιμνάζοντα ὕδατα τῆς προκλητικῆς νωθρότητας καὶ  νὰ σπάσει τὸ φράγμα τῆς ἔνοχης σιωπῆς,  τῆς σιωπῆς ποὺ πατρονάριζαν ἔξυπνα οἱ φίλοι του "σοσιαλιστικοῦ μοντέλου" τῆς γείτονος.

  Μὲ τὴν συναίνεση τῶν κατὰ τόπους Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν καὶ μὲ τὴν φροντίδα ἐπιτοπίων συλλόγων, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν οὐσιαστικὴ συμπαράσταση τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α. καὶ τοῦ ΠΑ.ΣΥ.Β.Α., εἶχε ἐπισκεφτεῖ πολλὲς πόλεις τῆς Πατρίδας μᾶς καταστώντας κοινωνὸ τοῦ δράματος, τὸν Ἑλληνικὸ λαό. Πέταξε  καὶ στὴν ἀλλοδαπὴ (Στρασβοῦργο, Κογκρέσσο Ἀμερικῆς, Λονδίνο, Βρυξέλλες κ.α.) γιὰ νὰ ἀποβραχυκυκλώσει τοὺς Διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς καὶ τὸν ἀπόδημο ἑλληνισμὸ ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία καὶ λησμονιὰ  ἑνὸς κομματιοῦ τῆς Ἑλλάδας ποὺ ὑπέφερε τὰ πάνδεινα μέσα στὴν καρδιὰ τῆς Εὐρώπης.

  Δυστυχῶς συχνὰ δέχθηκε κακόβουλες ἐπιθέσεις καὶ ἔγινε ἀντικείμενο κακόπιστης κριτικῆς, ὄχι μόνο ἀπὸ πολιτικοὺς ποὺ τοῦ ἀπέδιδαν  πολιτικὲς σκοπιμότητες καὶ κομματικὲς φιλοδοξίες ἀλλὰ καὶ ἀπὸ θρησκευόμενους ἀνθρώπους ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ ἀκουλουθήσουν τὸν ἐπώδυνο ἀνήφορο τοῦ ἀγώνα μήπως χαρακτηριστοῦν ὅπως καὶ ὁ Σεβαστιανός,  «ἀκραῖοι», «φασίστες» , «ἐθνικιστὲς» κλπ .Ὄχι μόνο ἀπεῖχαν, ἀλλὰ καὶ  λοιδωροῦσαν  τὶς ἐκδηλώσεις του γιὰ τὴ Βόρειο Ἤπειρο, τὰ ἐθνικὰ μνημόσυνα στὸ Γράμμο καὶ στὴ Μάχη τῆς Κόνιτσας , δῆθεν ὅτι «ἡ ἐκκλησία κοιτᾶ τὴν ψυχὴ καὶ τὸν ἁγιασμό της» καὶ δὲν πρέπει νὰ μιλᾶ γιὰ τὴν πατρίδα καὶ γιὰ Ἕλληνες  σκλαβωμένους… Εὐτυχῶς ὅμως ποὺ τὰ λόγια του γέροντος Ἐφραὶμ τοῦ Κατουνιακιώτου,  ἀνεύπαυσαν τὸν λογισμὸ τοῦ Δεσπότη  ὅταν ρωτήθηκε γι' αὐτὸ τὸ θέμα στὴ Σκήτη. Ὁ ἀσκητὴς τὸν  ἀγκαλίασε λέγοντάς του νὰ συνεχίσει νὰ «φωνάζει» καὶ τοῦ εὐχήθηκε μαζὶ μὲ τὴ μαρτυρία τοῦ ἀγώνα, νὰ δώσει καὶ τὸ αἷμα του γιὰ τὴ Βόρειο Ἤπειρο, «ζηλεύοντας» αὐτὴ τὴ μεγάλη τιμή ……

Ὅλα βέβαια γκρεμίστηκαν σὰν χάρτινοι πύργοι ὅταν στὴν διαθήκη τοῦ  ἀποτυπώθηκε ἡ μεγάλη καρδιὰ τοῦ Σεβαστιανοῦ, συγχωρώντας αὐτοὺς ποὺ τόσο τὸν εἶχαν λυπήσει, φθάνοντας μέχρι τοῦ σημείου νὰ μεθοδεύσουν καὶ τὴν φυσικὴ ἐξόντωσή του. Ἀκόμη καὶ αὐτοὶ οἱ λίγοι σήμερα, θὰ ἔχουν ἀλλάξει γνώμη γιὰ τὸ μεγαλεῖο του ἀοιδίμου Ἱεράρχου, γιὰ τὸ πόσο δίκαιο εἶχε ποὺ «φώναζε» πάνω στὸ Ἐθνικό μας Θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου, διαβλέποντας μὲ τὸ φωτισμένο τοῦ μάτι, τοὺς μεγαλοϊδεατισμοὺς τῆς γείτονος  (Μεγάλη Ἀλβανία, UCK, Τσαμουριὰ κλπ), κρούοντας τῶν κώδωνα τοῦ κινδύνου στοὺς ἁρμοδίους. Τότε πολλοὶ τὸν λοιδοροῦσαν,  χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ συλλάβουν αὐτὸ ποὺ ἀπὸ τότε προέβλεπε  ὁ Σεβαστιανός, τὴν σκόπιμη ἀντὶ-προβολὴ τῆς Τσαμουριᾶς ἀπὸ τὴν Ἀλβανία, σὲ ἀντιπερισπασμὸ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ζητήματος.

  Πέθανε πάμφτωχος, ὁ τόσο πλούσιος στὰ πνευματικὰ καὶ στὰ ἐθνικά, στερούμενος καὶ τὶς στοιχειώδεις ἀνέσεις – ὅπως π.χ. τὸ καλοριφὲρ -, σκορπώντας  ὅμως ἀφειδῶς  στοὺς ρακένδυτους καὶ πειναλέους φυγάδες, χωρὶς διάκριση ἂν ἦταν Ἕλληνες ἢ Ἀλβανοί, χριστιανοὶ ἢ μουσουλμάνοι. Πέρασαν ἔτσι ἀπὸ τὰ χέρια  τοῦ τεράστια ποσὰ ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν ἀποσταλεῖσα  πρὸς τὸν τότε Νομάρχη κατόπιν αἰτήσεως , σχετικὴ κατάσταση ἐξόδων πρὸς τοὺς  φυγάδες, αὐτὰ ξεπερνοῦσαν τὸ ἕνα  δισεκατομμύριο δραχμές.

  Τὸ βαρὺ πένθος τῶν χιλιάδων κόσμου ποὺ ἔφθασε στὴν ἀκριτικὴ Κόνιτσα- κι' ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ ἀκόμη - τὴν ἡμέρα τῆς κηδείας του, ἐπεκύρωσε μὲ τὸν πλέον πανηγυρικὸ τρόπο τὴν ἁγνότητα τῶν προθέσεών του γιὰ τὸ ἐθνικὸ ζήτημα τῆς Βορείου Ἠπείρου, τοῦ ζητήματος ποὺ ἐκκρεμεῖ ἀκόμη καὶ ποὺ ὁ ἀσυμβίβαστος Δεσπότης  τὸ 1992 - αὐτός, καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνηση ὅπως ὄφειλε - ἔθεσε  μὲ τηλεγραφήματα  ἐνώπιον τῶν  4 Ὑπουργῶν τῶν Μεγάλων Δυνάμεων.

Τὴν βεβαιότητά του γιὰ τῆς ἀλήθειας τὴν ὁριστικὴ καὶ αμετάκλητη Νίκη, τὴν εἶχε κάμει σύνθημά του στὶς ἑκατοντάδες  ὁμιλίες, σύνθημα ποὺ θὰ δονεῖ τὶς καρδιὲς ὅλων ἐκείνων ποὺ τὸν γώρισαν καὶ στάθηκαν δίπλα του,  ἰδιαίτερα τῶν Βορειοηπειρωτῶν ,  ποὺ τόσο τὸν ἀγάπησαν  ἐξαιτίας τῆς δικῆς του ἀγάπης:

"ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" .

Υ.Γ. Συνοδεύω αὐτὸ τὸ μικρὸ σημείωμα στὴ μεγάλη μορφὴ τοῦ Δεσπότη μας, μὲ ἕνα ἀπόσπασμα (VIDEO) - προβάλλεται γιὰ πρώτη φορὰ - ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Σεβαστιανοῦ στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ στὴν Πόλη τῶν Πόλεων, τὴν Βασιλεύουσα μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1991, ὅπου σιγοψάλλει τὸ «Τὴ Ὑπερμάχω» καὶ εὔχεται μὲ πόνο, νὰ δώσει ὁ Θεὸς νὰ γίνουν τὰ μάρμαρα αὐτὰ ΕΛΛΗΝΙΚΑ……

Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του καὶ νὰ νὰ τὸν μιμηθοῦμε στὴν ἀγάπη του γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα ΣΥΝΕΧΊΖΟΝΤΑΣ τοὺς ἀγῶνες του…..

ΡΩΜΑΪΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΑΧΑΪΑΣ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ κ ΑΛΕΞ.ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ : 5 ΤΡΙΣ ΚΥΒΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μετά από δεκαπέντε χρόνια απραξία η Ελληνική Κυβέρνηση προχωρά στη θέσπιση ενός φορέα ερευνών υδρογονανθράκων. Οφείλουμε όλοι να γνωρίζουμε ότι αυτό το θέμα δεν είναι θέμα το οποίο πραγματεύεται σε επίπεδο προσμονής όλος ο κόσμος μόνο, είναι θέμα καθοριστικό για την πορεία της ενεργειακής μας υποδομής σαν χώρα, της εσωτερικής κατανάλωσης και σαφώς προσδοκούμε να καλύψουμε μεγάλο μέρος των οικονομικών μας αναγκών.

Υπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχεία. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προαναγγελίες των εταιρειών που έχουν κάνει έρευνες, η Ελλάδα διαθέτει πετρέλαιο, αλλά περισσότερο απ’ όλα διαθέτει φυσικό αέριο. Το πετρέλαιο το προσδιορίζουμε περίπου στο 10% του αντίστοιχου 90% του φυσικού αερίου και αυτό είναι ιδιαίτερα καθοριστικό για την ενεργειακή μας στρατηγική. Εκτός από κόμβος διακίνησης φυσικού αερίου και πετρελαίου, γινόμαστε -όπως προκύπτει- και παραγωγός στη συνέχεια, αλλά για να φθάσουμε εκεί, πρέπει να επιταχύνουμε. Ήδη στην Κύπρο, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, για το 2012 έχουν βάλει σκοπό να προχωρήσουν στην άντληση φυσικού αερίου και προχωρούν στις γεωτρήσεις.

Η Κύπρος το 2003 διακήρυξε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Έκανε την οριοθέτηση με δύο κινήσεις και το 2007 με το Λίβανο και με την Αίγυπτο και, παρ’ ότι υπάρχουν στρατεύματα κατοχής, το Διεθνές Δίκαιο της αναγνώρισε δικαιοδοσία εν τω συνόλω και συνορεύει και αυτή με το Ισραήλ από κάτω, για παράδειγμα, ακριβώς γιατί θεωρείται ενιαίο κράτος, ανεξάρτητα αν δεν ασκεί η υπάρχουσα Κυβέρνηση κυριαρχία και στο κατεχόμενο τμήμα στο οποίο προσωρινά υπάρχουν τα στρατεύματα κατοχής. Είναι μια σημαντικότατη εξέλιξη.

Εμείς αντιμετωπίζαμε μέχρι πρότινος προβλήματα. Και ο Καντάφι δημιουργούσε θέματα, διότι τα έβρισκε πολύ με την Τουρκία και πρέπει να δούμε την πραγματικότητα και η Αίγυπτος είχε αρχικά επιφυλάξεις. Στη συνέχεια η Αίγυπτος είπε πεντακάθαρα απέναντι στις αιτιάσεις της Τουρκίας ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελορίζου, με τον Άγιο Γεώργιο, τη Ρω, και τη Στρογγύλη ή Υψηλή και τη Μεγίστη είναι ελληνική κυριαρχία. Με την ανατροπή τόσο του Καντάφι, κυβέρνηση Βεγγάζης, όσο και των εξελίξεων στην Αίγυπτο, τα πράγματα ακόμα δείχνουν ότι τείνουν απέναντι σε αυτές τις δύο χώρες να είναι πάρα πολύ καλές οι εξελίξεις. Και αν δει κανείς την παγίδα στην οποία έχει πέσει η Τουρκία, η οποία έχει ανακηρύξει ΑΟΖ, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στη Μαύρη Θάλασσα, άρα έχει αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο στη συγκεκριμένη δικαιοδοσία, μας επιτρέπει πάρα πολύ να προχωρήσουμε.

Επίσης, μετά την οριοθέτησης της ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ, είδαμε και τη δήλωση εκ μέρους του Ισραήλ για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας που συνορεύει με την Κύπρο. Και εδώ τίθενται τα ζητήματα πλέον επί τάπητος. Το νομοσχέδιο αυτό σε δύο άρθρα, το 156 και 163, αναφέρεται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη σε δυνητική αναφορά όσον αφορά την κυριαρχία που μπορεί να ασκηθεί από ελληνικής πλευράς, δηλαδή το μεν Λιμενικό Σώμα στα πλαίσια της ΑΟΖ έχει δικαιοδοσία, αλλά και ταυτόχρονα προσδιορίζεται η δυνητική αυτή εξέλιξη.

Μέσα σ’ αυτή την Αίθουσα πρώτος ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός γνωστοποίησε την ορολογία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Απαίτησε από την Κυβέρνηση Καραμανλή να προχωρήσει, πράγμα που δεν τόλμησε. Κατ’ επανάληψη σήμερα έχει ακουστεί από εμάς το ίδιο θέμα, αλλά και όλες οι πτέρυγες της Βουλής πλέον το αναγνωρίζουν.

Θεωρούμε ότι μέγιστο θέμα για τη χώρα μας είναι η ταχύτατη αυτή ανακήρυξη. Θα πρέπει να γίνει στον ΟΗΕ. Είναι γνωστό το δίκαιο της θάλασσας. Θα πρέπει, βέβαια, και εμείς να ψηφίσουμε το σχετικό νόμο. Η οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει μισή.

Το λέμε αυτό γιατί οι έρευνες, ο ερευνητικός φορέας που θα κάνει τις αναθέσεις, που θα ζητήσει από πολλές χώρες να προχωρήσουν σε συνεργασία, αυτός ο ερευνητικός φορέας πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στην έρευνα όχι σε περιορισμένη αναφορά, όχι μόνο στη Δυτική Ελλάδα, αλλά στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας.

Όσο πιο γρήγορα προχωρήσει η έρευνα και βγουν τα αποτελέσματα, τόσο πιο γρήγορα η χώρα μας θα αναβαθμιστεί από πλευράς ενεργειακών αποθεμάτων και υποδομών και θα καταλάβει μία ισχυρότερη θέση στο διεθνές παιχνίδι. Είναι γνωστό ότι στην Κύπρο κατασκευάζεται το πρώτο εργοστάσιο υγροποίησης. Θα πρέπει αμέσως να ετοιμαστούμε και εμείς, ως δείχνουν όλα τα πράγματα, για την Κρήτη.

Και εδώ ακριβώς θέλω να πω ότι το νομοσχέδιο αυτό, του οποίου αναγνωρίζουμε θετικότατες αναφορές, είναι ημιτελές όσον αφορά τις δικές μας προσδοκίες σε κάποιους τομείς. Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Παρ’ ότι όμως έχει ημιτελείς αναφορές, είναι στο δρόμο που οφείλει να προχωρήσει μία Κυβέρνηση για να κάνει το ιστορικό της καθήκον, διότι στην Κρήτη, για παράδειγμα, πρέπει από τώρα να υπάρξει ενεργειακός σχεδιασμός χρήσης φυσικού αερίου. Όμως, πρέπει να ενταχθεί και η Δυτική Ελλάδα που μέχρι αυτή τη στιγμή έχει εξαιρεθεί του σχεδιασμού.

Αν εμείς ταχύτατα προχωρήσουμε στην έρευνα, αξιοποιώντας επίσης και τη δυνατότητα της ανοικτής πόρτας, της άμεσης ανάθεσης εκεί που υπάρχουν ήδη δεδομένα για την εξόρυξη πετρελαίου, κυρίως και μετά φυσικού αερίου –αναφέρω το πετρέλαιο γιατί είναι για τη Δυτική Ελλάδα ήδη πραγματοποιημένες έρευνες- τα πράγματα θα πάνε πάρα πολύ καλά για εμάς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν οφείλουμε ως λαός να διορθώσουμε λάθη μας, δεν οφείλουμε να αποκτήσουμε μία εσωτερική συνοχή παραγωγική, δεν οφείλουμε να αναδιατάξουμε τα κακώς κείμενα. Αυτό σημαίνει ακόμη περισσότερο πως όλη η Δυτική Ευρώπη με άλλους μισθούς, με άλλες απολαβές, αλλά με άνιση ανταλλαγή εμπορευμάτων με εμάς, κατάφερε να ζει σε υψηλό βιοτικό επίπεδο και εκεί στη δυτική Ευρώπη το ιδιωτικό χρέος είναι τεράστιο σε σχέση με την Ελλάδα, λογιζόμενο σε τρισεκατομμύρια για την ίδια τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις μεγάλες χώρες.

Εδώ είναι πολύ μικρότερο, που σημαίνει ότι στην πραγματική οικονομία μπορούμε να βγούμε από τα αδιέξοδα αν εμπιστευτούμε το ελληνικό εργατικό δυναμικό, τον ελληνικό λαό και αναστραφεί σύντομα η πορεία που σήμερα έχει ακολουθηθεί, αυτή της μονομερούς κατανομής βαρών σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες που δεν αντέχουν.

Έτσι, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός μετά την επίσκεψή του στη Νορβηγία, στις 16 Μαΐου ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε συνεργασία με τη Νορβηγία για τις έρευνες, κυρίως στο Ιόνιο, θέμα το οποίο δεν απασχόλησε τα Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης, δεν πήρε διαστάσεις. Ο κ. Στόλτεμπεργκ, ο Πρωθυπουργός, χαιρέτησε αυτή τη σχέση που ανοίγει με τη Νορβηγία, που σημαίνει ότι πράγματι με τη νορβηγική εταιρεία, την Statoil μπορούμε να συνεργαστούμε. Η Noble Energy έχει ήδη παρέμβει στη Μεσόγειο και έχει ζητήσει να προχωρήσουμε, όπως και η Γαλλική Total. Άρα, υπάρχουν έτοιμες εταιρείες.

Εμείς θα θέλαμε να σταματήσουν, βέβαια, όλες οι διαβουλεύσεις σε ένα επίπεδο μυστικής διπλωματίας, διότι όσο μεγαλύτερη διαφάνεια αποκτά το θέμα, τόσο μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη αποκτά η χώρα μας σ’ αυτή την προσπάθεια. Να πούμε ότι δεν πήγε χαμένη η θυσία, η αυτοθυσία της κυράς της Ρω, της Δέσποινας Αχλαδιώτη που κράτησε την Ελλάδα παρούσα γιατί ΑΟΖ σημαίνει ότι μπορεί να ασκηθεί σε κατοικημένα νησιά. Το τονίζουμε αυτό. Βέβαια, εμπερικλείονται και οι βραχονησίδες στο Αιγαίο, σε εμάς, διότι είναι η μέση απόσταση από την άλλη πλευρά.

Ακόμη περισσότερο ήθελα να πω εδώ ότι η εξέλιξη που εμείς προτείνουμε, της άμεσης δηλαδή ανακήρυξης της ΑΟΖ, έχει τεράστια πλεονεκτήματα να δώσει στη χώρα. Πρώτα απ’ όλα έχει να της δώσει διεθνές κύρος, να δυναμώσει δηλαδή τις συμμαχίες της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ισραήλ και σαφώς να πρωταγωνιστήσουμε σ’ αυτές τις εξελίξεις.

Στα πλαίσια αυτά το υπόλοιπο νομοσχέδιο έχει ειδική βαρύτητα. Πριν όμως θέλω να κάνω μία σημαντική παρένθεση. Για εμάς είναι πολύ σημαντικό αυτό που είπε και ο Υπουργός στην Επιτροπή, ότι υπάρχουν εθελοντές Έλληνες επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο και τεχνικοί. Μπορεί να μην έχουν επιστημονική γνώση, αλλά έχουν πρακτική γνώση. Και οι Έλληνες επιστήμονες όμως θα δέχονταν να μπουν σε αυτό που σας προτείναμε, σε ένα συμβούλιο για τα θέματα των υδρογονανθράκων, να εντάσσονταν τα πανεπιστήμια της χώρας μας με το δυναμικό τους ως επίσημοι σύμβουλοι της Κυβέρνησης και αυτού του Ταμείου Ερεύνης των Υδρογονανθράκων για να δημοσιοποιήσουν το συντομότερο με βάση το αρχείο που έχετε και τις δικές τους επιστημονικές έρευνες τα στοιχεία που οφείλουν να αξιοποιηθούν και να ευοδωθούν το συντομότερο δυνατό.

Το υπόλοιπο μέρος του νομοσχεδίου σκιάζεται, κυριολεκτικά, από αυτή τη μεγάλη ιστορική στιγμή και εμείς περιμένουμε την ταχύτητα εφαρμογής των στόχων. Το λέμε γιατί για την Ελλάδα μπορεί να έχουμε επιφυλάξεις σε σχέση με την υπερεξουσία, τη σύγχυση αρμοδιοτήτων που μπορεί να προκύπτουν με την Επιτροπή Ανταγωνισμού σε κάποια ζητήματα, συμφωνώντας βέβαια τα μέγιστα στην προστασία του καταναλωτή που είναι μέγα μέρος αυτού του κεφαλαίου.

Το να προχωρήσουμε στον αγωγό Πύργος- Αλεξανδρούπολη που επιτέλους ξαναμπαίνει στο προσκήνιο, που σημαίνει ότι ίσως αρχίζουν να κάμπτονται και οι πιέσεις της αμερικανικής πλευράς για την γεωπολιτική αυτή εξέλιξη, εμείς πιστεύουμε ότι δεν θα μείνει στα λόγια. Δεν θα είναι ένα απλό άλλοθι. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα γίνει έτσι.

Όσον αφορά το σκέλος που αφορά τη ΔΕΗ που τριχοτομείται, γνωρίζουμε ότι σχεδιάζεται να δοθούν οι επενδύσεις που αφορούν αυτή τη στιγμή το λιγνίτη σε τρίτους. Είναι μία κατεύθυνση που μπορεί να μας απαλλάξει από βάρη σε σχέση με το φόρο διοξειδίου του άνθρακος, τη συμβολή μας σε αυτή την αρνητική κατανομή κατ’ εμάς, διότι δεν μπορούν η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να απαλλάσσονται των συμφωνιών του Κιότο και εμείς, η φτωχή Ελλάδα, να πληρώνουμε.

Η τριχοτόμηση αυτή στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής κατεύθυνσης είναι σωστή. Θεωρούμε δεδομένο ότι θα πρέπει να υπάρχει αποκρατικοποίηση στον τομέα της ενέργειας, αλλά, όπως γίνεται, με την προοπτική της πλήρους παραχώρησης του πλειοψηφικού πακέτου στους ιδιώτες, εκεί έχουμε τις ενστάσεις μας.

Αυτό αφορά και το άλλο σκέλος. Ενώ το φυσικό αέριο θα δεσπόζει στην ενεργειακή μας υποδομή τα επόμενα χρόνια, ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ πάνε προς πώληση. Είναι θέματα για τα οποία εμείς έχουμε εκφράσει τις αντιρρήσεις μας. Όχι ότι δεν δεχόμαστε πως οι ΔΕΠΑ θα μπορούσαν να έχουν ιδιωτικό χαρακτήρα, αλλά οι βασικοί φορείς -ο φορέας διαπραγμάτευσης που κλείνει τα θέματα βασικά της εμπορίας και των δικτύων- μπορεί να είναι διαφορετικοί, μπορεί να συμμετέχουν ιδιώτες μέσα, αλλά δεν θα έπρεπε να χαθεί ο κρατικός έλεγχος και μάλιστα με προϋπολογισμό 200 εκατομμύρια ευρώ έκαστο.

Σκεφθείτε το γεγονός ότι είναι γνωστό πως το Αζερμπαϊτζάν με ένα τρισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου θεωρείται μεγάλη ενεργειακή δύναμη. Σκεφθείτε ότι αυτή τη στιγμή έχουμε τη λεκάνη του Ηροδότου που έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί, γειτνιάζει ακριβώς με την Κύπρο. Έχουμε τα κοιτάσματα που προσδιορίζονται ψηλά στο Φραγκοκάστελλο κάτω από την Κρήτη.

Έχουμε την κοιλάδα της Μεσσαράς, που μπορούμε να βγάλουμε και στην ξηρά φυσικό αέριο –αυτό είναι και μια αποκάλυψη στη συζήτηση- και έχουμε την περιοχή που συνορεύει με τη Βεγγάζη πλέον, μια και η Λιβύη είναι διχοτομημένη, όπου μπορεί να υπάρξει και εκεί συμφωνία.

Άρα, λοιπόν, πρέπει να σκεφτούμε σε διαφορετική βάση. Αυτά τα αποθέματα είναι από 3,5 μέχρι 5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Έτσι λέει η επιστημονική μελέτη και τουλάχιστον δεν φαίνεται να λανθάνει, διότι οι τρεις γεωτρήσεις του Ισραήλ βγάλουν 1,5 τρισεκατομμύριο κυβικά –με εκείνη του Leviathan να είναι η μεγαλύτερη.

Θέλω, λοιπόν, να πω ότι σε αυτό το νομοσχέδιο βρίσκουμε τα σκέλη που αφορούν την προσαρμογή στις ευρωπαϊκές οδηγίες υποχρεωτικά –το καταλαβαίνουμε αυτό- θέλουμε όμως να παραμείνει –και αυτό είναι ένα θέμα για την Κυβέρνηση- η κρατική συμμετοχή. Ας φύγουν πακέτα μετοχών σε εταιρείες διαχείρισης, διανομής, όλα αυτά. Πρέπει όμως να παραμείνει η κρατική συμμετοχή γιατί είναι δεσπόζουσας σημασίας για εμάς και καθοριστική για το μέλλον μας.

Όλοι ξέρουν ότι τα δίκτυα δεν μπορούν να φύγουν. Ξέρετε ότι ακόμα και στους διαγωνισμούς τα δίκτυα αποκρύβονται από μεριάς δημοσιοποίησης γιατί είναι θέμα εθνικής ασφάλειας.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι υπάρχουν και θέματα σε εκκρεμότητα που περιμένουμε για την ολοκλήρωση του νομοσχεδίου. Είχα κάνει και προτάσεις σε άλλες διατάξεις για τα λατομεία και όλα αυτά. Θα τα δούμε επί των άρθρων.

Όμως, εμείς επί της αρχής λέμε ξεκάθαρα ότι το νομοσχέδιο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Λέμε ναι και το λέμε με κριτική διάθεση, όχι ως προσχώρηση ούτε ως παραχώρηση. Πρόκειται για ημιτελές βήμα, δεν είναι ολοκληρωμένο, αλλά είναι στο δρόμο εκείνο που οφείλει να ακολουθηθεί, μια πολιτική που έχει να κάνει με τους υδρογονάνθρακες στη χώρα μας και την ενέργεια στο σύνολό της.

Εστάλει από τον κ Αλέξανδρο Χρυσανθακόπουλο Βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. Αχαίας