ΟΛΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΙΣΡΑΗΛ,ΚΥΠΡΟ,ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ,ΛΕΒΙΑΘΑΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ 12

 

Του Σάββα Καλεντερίδη

 

Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα. Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.

Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της. Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.

Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.

Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων. Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.

Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.

Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος; Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.

Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008. Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών. Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στις προσπάθειες που κάνει να αποτρέψει τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους. Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.

Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά. Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;

Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;

Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.

Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα. Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.

Παράλληλα, η Τουρκία θα επιχειρήσει να πετύχει εντός του Σεπτεμβρίου την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αμέσως μετά, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς την δική της ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και με βάση την αρχή της αναλογικότητας, να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο.
Στη συνέχεια, σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.
 Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.

Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.

Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.

Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους. Είναι ο λάκκος που λέγαμε…  

Το άρθρο-ανάλυση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΕΙΡΑΜΑ

Του Δημήτρη Παπαγεωργίου

Με αφορμή την επέτειο των 2.500 ετών από τη μάχη του Μαραθώνα που συμπληρώνονται εφέτος, σύλλογοι ιστορικής αναπαράστασης από χώρες όλου του κόσμου θα πραγματοποιήσουν συνάντηση στην περιοχή του Μαραθώνα.

Υπό την αιγίδα του Δήμου Μαραθώνα θα στηθεί κατασκήνωση στην περιοχή του Σχοινιά. Μεγάλο μέρος της κατασκήνωσης θα προσομοιώνει τις συνθήκες διαβίωσης σε ένα αρχαίο στρατόπεδο της εποχής της μάχης του Μαραθώνα.

Στα πλαίσια της πειραματικής αρχαιολογίας εξειδικευμένα μέλη των συλλόγων θα μαγειρεύουν, θα γυμνάζονται, θα χορεύουν και θα διανυκτερεύουν σύμφωνα με τη μελέτη τους πάνω στην θεωρία και πρακτική της αρχαίας ζωής.

Για τρεις μέρες και νύχτες (9-11 Σεπτεμβρίου) οι "re-enactors" θα ζουν σαν μέλη του στρατού των Αθηναίων και Πλαταιών, δεν θα λείπουν όμως και μελετητές του πολιτισμού των Περσών, Θρακών, Σκυθών και άλλων υποτελών λαών της Περσικής Αυτοκρατορίας.

Αυτή η μεγαλύτερη συνάντηση διεθνώς των απανταχού συλλόγων ιστορικών αναπαραστάσεων που ειδικεύονται στην αρχαϊκή και κλασική αρχαιότητα θα δώσει μοναδικές ευκαιρίες για διάφορες ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις:

Η πειραματική εκγύμναση φάλαγγας οπλιτών την πρώτη μέρα της συνεύρεσης ελπίζουμε πως θα δώσει τη δυνατότητα για μια γραφική αλλά αρκετά πειστική αναπαράσταση διαφόρων φάσεων. Επιδείξεις της λειτουργίας της φάλαγγας θα προσφέρουν μια σχετικά ακριβή εικόνα ώστε ο επισκέπτης να κατανοήσει τα πραγματικά γεγονότα της μάχης. Η ιστορία θα πάρει σάρκα και οστά στα μάτια μικρών και μεγάλων.

Ακόμα περισσότερο αφού μέρος των επιδείξεων θα λάβει χώρα στη περιοχή του τροπαίου της μάχης. Θα ακολουθήσουν αγώνες στα αρχαία πρότυπα (πχ οπλιτοδρομία απόστασης ενός αρχαίο σταδίου, ρίψη ακοντίων και τοξοβολία με ανακατασκευές αρχαίων τόξων κ.α.)

Κοντά στην κατασκήνωση όπου έλαβε χώρα η τελική φάση της μάχης, οι σύλλογοι θα συνεργαστούν για μια αναπαράσταση αυτών των δραματικών στιγμών δίπλα στα περσικά πλοία.

ΠΩΣ ΚΡΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΑΨΟΓΗ ΣΤΑΣΗ» ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ

     Του Αντωνίου Αντωνάκου

     Καθηγητού - Φιλόλογου

     Ιστορικού - Συγγραφέως

 

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες μιας νέας «άψογης στάσης» απέναντι στους εξ ανατολών γείτονες. Το τίμημα είναι η εξασφάλιση τής πολυπόθητης ειρήνης στον χώρο του Αιγαίου και η ευημερία των πολιτών στις δύο πλευρές του.

Η ορολογία «άψογη στάση» χαρακτήριζε ειρωνικά την στάση τής ελληνικής κυβερνήσεως του Γ. Θεοτόκη η οποία υπηρετούσε το δόγμα ότι «η Ελλάς δεν αποδέχεται την ένωση της

Κρήτης χωρίς την σύμφωνη γνώμη τής Τουρκίας και των Δυνάμεων», φοβούμενη προφανώς την οργή τής Τουρκίας και παρά το γεγονός ότι η Κρητική Επανάσταση είχε γίνει με αυτό ακριβώς το κυρίαρχο αίτημα! Βέβαια αυτή η "άψογη στάση", αν και υπήρξε απόρροια και των τραυματικών εμπειριών τού ατυχούς πολέμου του 1897, ήταν από τις βασικές αιτίες της επανάστασης στο Γουδί, η οποία ακολούθησε το 1909.

   Η επιδίωξη της ειρήνης, σήμερα, μας βρίσκει πιστεύω όλους σύμφωνους, λαό και πολιτική ηγεσία, εφ’ όσον αυτή θα διασφαλίσει την πρόοδο των πολιτών και την εξέλιξη των κρατών. Οι ενστάσεις που παρουσιάζονται είναι όμως σχετικές με τον τρόπο που αυτή διασφαλίζεται και με την έντιμη τήρηση των όρων που την καθιερώνουν.

   Για παράδειγμα η γείτων και «φίλη» Τουρκία έχει υπογράψει διάφορες συνθήκες ειρήνης με την Ελλάδα, με σημαντικώτερη, για τον 20ο  αιώνα, την συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Η προαναφερθείσα συνθήκη έχει πολλούς σημαντικούς όρους, οι οποίοι καθορίζουν το πλαίσιο συνεργασίας των δύο χωρών και διαβίωσης των ετερογενών πληθυσμών της κάθε μιας.

   Η συνθήκη όμως αυτή, ενώ έχει τηρηθεί από πλευράς της Ελλάδος, έχει καταστρατηγηθεί και παραβιασθεί δεκάδες φορές από πλευράς της Τουρκίας.

   Σημαντικές εκφάνσεις αλλά και συνέχεια αυτών των παραβιάσεων και όχι μόνον, αποτελούν η νύχτα των Σεπτεμβριανών του 1955, όπου εξεδιώχθη ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, το κλείσιμο της θεολογικής σχολής της Χάλκης, η ερήμωση της Ίμβρου και της Τενέδου, η χρησιμοποίηση αρχαίων θεάτρων και χριστιανικών ναών ως χώρων διασκέδασης, η αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας των ελληνικών νησιών και του εναέριου χώρου της Ελλάδος, η αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας μας επί χιλιάδων ελληνικών βραχονησίδων, χαρακτηριζομένων ως γκρίζων περιοχών, με αποτέλεσμα την κρίση των Ιμίων και τον θάνατο των τριών ηρωϊκών αξιωματικών κ.λπ., χωρίς να παραβλέπουμε βεβαίως και άλλες εις βάρος της Ελλάδος ενέργειες από πλευράς Τουρκίας, όπως για παράδειγμα  την τραγωδία και το αιματοκύλισμα της Κύπρου.

   Από την άλλη πλευρά η πολιτική του «δεν διεκδικούμε τίποτα», είχε ως άμεσα αποτελέσματα την ανοχή των συνεχών και καθημερινών παραβιάσεων τού εθνικού εναερίου χώρου μας, την επίσημη αναγνώριση των Στενών τού Βοσπόρου ως τουρκικών στενών από τον ίδιο τον τότε υπουργό εξωτερικών της Ελλάδος και νυν πρωθυπουργό, την υποστήριξη της εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (και μάλιστα χωρίς κανένα αντάλλαγμα), την παραχώρηση αεροδιαδρόμων στα πολεμικά και όχι μόνο αεροσκάφη των γειτόνων, και πλείστα άλλα.

    Οι σημαντικώτερες έγκριτες ελληνικές εφημερίδες έγραφαν: «ριψοκίνδυνο παιχνίδι συνδιαχείρισης στο Αιγαίο» [ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21-9-2003], «Αιγαίο- Νέο καθεστώς στον αέρα» [ΕΘΝΟΣ 17-9-2003], «Η Ελλάδα δίνει χώρο για παράνομες τουρκικές πτήσεις. - Υποχώρηση στο Αιγαίο» [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 17-9-2003], «Συνδιαχείριση του εναέριου χώρου του Αιγαίου με Τουρκία» [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 18-9-2003]. Προσφάτως δε, έχουν πυκνώσει τις αναφορές τους για την αμφισβήτηση από την Τουρκία της υφαλοκρηπίδας, της ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης), πολλών βραχονησίδων και γενικά των ελληνικών δικαιωμάτων, που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και την συνθήκη της Λωζάννης, την οποία θέλουν να αλλάξουν!  Έχουν δε τόσο αποθρασυνθεί οι γείτονες Τούρκοι (και όχι μόνο αυτοί), οι οποίοι έχουν αποκληθεί από πρωθυπουργούς της Ελλάδος κατά το παρελθόν, «κουμπάροι», «καρντάσια» και διάφορα άλλα! Το αποτέλεσμα ήταν οι Τούρκοι να περιπολούν καθημερινά στις θάλασσές μας, να κατασκοπεύουν περιοχές μας, να πετούν πάνω από τα νησιά μας και εμείς να τους χαϊδεύουμε και να θέλουμε άνευ όρων να τους βάλουμε στην Ευρώπη!

   Ως προς τα προηγουμένως γραφέντα, οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν ένα σημαντικό δόγμα: Το αναφέρει ο Ισοκράτης στον περίφημο «Πανηγυρικό» του και λέει πολύ σημαντικά πράγματα:

   Ο Ισοκράτης, λοιπόν, θεωρούσε ότι  συνθήκες υφίστανται μόνο στην περίπτωση που τα συμβαλλόμενα κράτη αντιμετωπίζονται σε βάση ισοτιμίας «Τις γαρ ουκ οίδεν, ότι συνθήκαι μεν εισιν, αίτινες αν ίσως και κοινώς αμφοτέροις έχωσιν, προστάγματα δε τα τους ετέρους ελαττούντα παρά το δίκαιον;» (Ισοκράτους Πανηγυρικός 176)

   Άρα και μόνο από την πρώτη παραβίαση η συνθήκη αυτή θα έπαυε να ισχύει για τους προγόνους μας, οι οποίοι και θα είχαν απαντήσει στους παραβιάσαντες με τον πλέον κατάλληλο, υπερήφανο και ελληνικό τρόπο.

   Την νύχτα της 31ης  Ιανουαρίου ζήσαμε ένα ταπεινωτικό προκλητικό επεισόδιο από πλευράς Τουρκίας. Μεθοδεύθηκε και αμφισβητήθηκε η κυριαρχία της Ελλάδος επί των βραχονησίδων των Ιμίων, με αποτέλεσμα ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, όπου σκοτώθηκαν τρία παλληκάρια, αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, υπεστάλη η ελληνική σημαία από την βραχονησίδα και απαγορεύθηκε η επισκεψή της από Έλληνες.

  Το σκεπτικό ήταν απλό και ακουγόταν ωραίο. «Η τήρηση της ειρήνης». Η ίδια η πολιτική ηγεσία, που απέτρεψε το θερμό αυτό επεισόδιο, ερωτούσε ρητορικά από το βήμα της βουλής: «Τι θέλατε δηλαδή, να κάναμε πόλεμο;»

   Η απάντηση στο ρητορικό αυτό ερώτημα έρχεται κατ’ ευθείαν από τους αρχαίους πατέρες μας, που είχαν πάντα μία υπερήφανη ελληνική απάντηση να δώσουν, η οποία όμως σε κάθε περίπτωση προέκυπτε μέσα από την ηθικώς δίκαιη και την λογικώς έντιμη και νόμιμη ανάλυση παρομοίων γεγονότων.

   Συγκεκριμένα, ο Πολύβιος (Δ,31, 3-8), παραθέτει ένα σπουδαίο απόσπασμα για παρόμοιο γεγονός, που δείχνει και τον διαφορετικό τρόπο αντιλήψεως των γεγονότων από τους αρχαίους σε σχέση με τους νεοέλληνες. Το πλήρες κείμενο αναφέρει τα εξής: «εγώ γαρ φοβερόν μεν είναί φημι τον πόλεμον, ου μην ούτω γε φοβερόν ώστε παν υπομένειν χάριν του μη προσδέξασθαι πόλεμον. επεί τι και θρασύνομεν  την ισηγορίαν και παρρησίαν και το της ελευθερίας όνομα πάντες, ει μηδέν έσται προυργιαίτερον της ειρήνης; ……… ειρήνη γαρ μετά του δικαίου και πρέποντος κάλλιστόν εστι κτήμα και λυσιτελέστατον, μετά δε κακίας η δειλίας επονειδίστου πάντων αίσχιστον και βλαβερώτατον.»

Ας παρακολουθήσουμε λίγο τα λόγια σε σύγχρονη απόδοση:

   «Διότι εγώ παραδέχομαι μεν ότι ο πόλεμος είναι κάτι το φοβερό, όχι όμως τόσο φοβερό, ώστε να υπομένει κανείς ο,τιδήποτε για να μη δεχθεί τον πόλεμο. Άλλωστε, γιατί τάχα όλοι υποστηρίζουμε με θάρρος το δικαίωμα της (πολιτικής) ισότητος, της αφόβου εκφράσεως της σκέψεως (της ελευθεροστομίας) και το όνομα της ελευθερίας, αν τίποτε δεν είναι επωφελέστερο από την ειρήνη; .….. Η ειρήνη, όταν συνοδεύεται από το δίκαιο και το πρέπον, είναι το ωραιότερο και επωφελέστερο απόκτημα του ανθρώπου, όταν όμως συνυπάρχει μαζί με αυτήν η κακία (η προστυχιά) ή η επονείδιστη δειλία, τότε είναι το αίσχιστο και το επιβλαβέστερο από όλα.»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

·      Ο Πολύβιος, λοιπόν, θέλοντας να τονίσει το πόσο σημαντική είναι η ισηγορία για τους Έλληνες την συγκρίνει με την ειρήνη, για την οποία ξετυλίγει τις σκέψεις του:

·   Η ειρήνη είναι πράγματι σπουδαίο πράγμα και ο πόλεμος φρικτό. Όμως δεν πρέπει να υπομένουμε ο,τιδήποτε για να μη  γίνει πόλεμος.

·   Αν όμως ήταν το σημαντικώτερο πράγμα η ειρήνη, τότε γιατί ο κόσμος πολεμά για ελευθερία, πολιτική ισότητα, και για ελευθερία λόγου;

·   Η ειρήνη είναι το επωφελέστερο απόκτημα του ανθρώπου, όταν όμως συνοδεύεται από το δίκαιο και το πρέπον.

Και καταλήγει στο τελικό συμπέρασμα: «όταν η ειρήνη συνυπάρχει μαζί με την κακία (η την προστυχιά) η την επονείδιστη δειλία, τότε είναι το αίσχιστο και το επιβλαβέστερο από όλα.» Και η ελληνική αυτή άποψη κυριαρχούσε για χιλιάδες χρόνια στις ψυχές των Ελλήνων, μέχρι την τραγική εκείνη νύχτα.

   Ας διδαχθούμε, λοιπόν, από τα λόγια των αρχαίων προγόνων μας και, ίσως έτσι, ξαναβρούμε τον δρόμο που οδηγεί στην χαμένη μας αξιοπρέπεια, μία αρετή που καθόριζε πάντα την ψυχή μας και την οδηγούσε στο ελληνικό θαύμα.  

"ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΡΑΒΙΑ, ΜΕΓΑΛΕΣ ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ"

 

Του Ιωάννη θεοδωράτου

Δημοσιογράφου - Αμυντικού Αναλυτή

 

Πρώτη ανάρτηση στο διαδίκτυο απο το ιστολόγιο ΠΕΡΙ ΑΛΟΣ την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

 

Ο λαός μας χρησιμοποιεί την φράση «Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες», η οποία στην προκείμενη περίπτωση αντανακλά τις νέο-οθωμανικές ναυτικές επιδιώξεις και αξιώσεις για κυριαρχία και έλεγχο στην Ανατολική Μεσόγειο. Πόσο «μεγάλα» όμως είναι τα τουρκικά καράβια και σε πόσο ισχυρές «φουρτούνες» μπορούν να αντέξουν; Μήπως η τουρκική «ναυτοσύνη» δεν είναι κατάλληλη για τις ιστορικά ταραγμένες θάλασσες της περιοχής;  

  Η αποκαλυπτική ώρα ανάδειξης ή συντριβής του νέο-οθωμανικού ναυτικού μεγαλείου φαίνεται ότι βρίσκεται προ των πυλών, καθώς μετά και από τις τελευταίες δηλώσεις του πρωθυπουργού Τ. Ερντογάν, το Τουρκικό Ναυτικό θα συνοδεύει τα πλοία που θα επιχειρήσουν να διασπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Επίσης όλες οι ενδιαφερόμενες χώρες ενημερώθηκαν ότι η Τουρκία θεωρεί κάτι σαν «ναυτική αυλή» την Ανατολική Μεσόγειο, οπότε η παρουσία πολεμικών πλοίων που θα φέρουν την ημισέληνο θεωρείται απόρροια της νταβουτογλιανής έμπνευσης νέο-οθωμανικής στρατηγικής. Συνεπώς οι έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ στοχοποιούνται καθώς η Άγκυρα «δεν εγκρίνει» τη συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ.

  Το ερώτημα που πλανάται αυτές τις κρίσιμες εβδομάδες πάνω από την λεκάνη της Μεσογείου και απασχολεί εκτός από τα ΜΜΕ και τα επιτελεία των Ενόπλων Δυνάμεων που θίγονται από τις μεγαλόσχημες τουρκικές διακηρύξεις, επικεντρώνεται στο αν και κατά πόσον η Άγκυρα μπορεί να υλοποιήσει τις απειλές της. Σήμερα η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων (ΤDK) υλοποιεί ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα εξοπλισμών, το οποίο όταν ολοκληρωθεί στο τέλος της παρούσης δεκαετίας (2011-2020) θα έχει αποδώσει ένα ισχυρότατο μέσο προβολής ισχύος στη θάλασσα, καθιστώντας την Τουρκία περιφερειακή δύναμη. Όμως σήμερα ο στόχος αυτός απέχει αρκετά από το να γίνει πραγματικός, καθώς μόλις το τελευταίο έτος έχουν αρχίσει να αποδίδουν καρπό οι σχεδιασμοί και βρισκόμαστε στην αρχή παραδόσεων και δοκιμών των νέων κλάσεων πολεμικών πλοίων (π.χ. κορβέτες Milgem, περιπολικά P-1200, εκσυγχρονισμός O. H. Perry, αποβατικών και υποβρυχίων Type 209). Συνεπώς ο τουρκικός στόλος αποτελεί εύκολη λεία για έναν αντίπαλο που έχει επενδύσει πρώτος σε μαχητικά αεροσκάφη και διαθέτει αεροπορική υπεροχή (δηλαδή η Ισραηλινή Αεροπορία) εναντίον της ευρισκόμενης – επίσης – σε φάση αναβάθμισης, Τουρκικής Αεροπορίας, που θα κληθεί να υποστηρίξει τις ναυτικές επιχειρήσεις στην Μεσόγειο.  

  Εάν ο Ερντογάν μέσω του προέδρου Γκιούλ διατάξει την αποστολή ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο με σκοπό την επιβολή – και όχι την απλή παρουσία – των τουρκικών θέσεων και προώθησης των εθνικών τους συμφερόντων, τότε θα τεθεί υπό την Δαμόκλειο Σπάθη των περιφερειακών αντιπάλων, η οποία με μια κίνηση απλά θα συντρίψει τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες, βυθίζοντας τα πλοία. Τα δυνητικά συμπεράσματα που απορρέουν από την τουρκική στάση είναι πέντε: α) πρόκειται για προσπάθεια πρόκλησης εντυπώσεων – μπλόφα δηλαδή – θετικού επηρεασμού της αραβο-μουσουλμανογενούς κοινής γνώμης, β) ανιχνεύεται κρυφή πρόθεση της Άγκυρας να προκαλέσει μια «κρίση τύπου Κούβας», εκτοξεύοντας πολεμικές δηλώσεις, ώστε να επιτύχει μια διεθνή διάσκεψη, όπου θα τεθούν επί τάπητος όλα τα προβλήματα-ζητήματα της περιοχής (Κυπριακό, ΑΟΖ, ενεργειακό, παλαιστινιακό) με συν-ηγεμονεύουσα την Τουρκία, γ) πιθανολογείται πλέον σοβαρά η εμπλοκή τρίτης χώρας (Ρωσία, Ιράν), η οποία μέσω της τουρκικής στάσης επιθυμεί να προκαλέσει ευρύτερη αναστάτωση, ή να προωθήσει τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα θερμαίνοντας την ήδη εύφλεκτη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δ) επιβεβαιώνεται ότι η Τουρκία βαδίζει σταθερά τον δρόμο πλαγιομετωπικής σύγκρουσης με το Ισραήλ, από το οποίο στοχεύει να αφαιρέσει την πρωτοκαθεδρία στην Μέση Ανατολή και ε) προβληματίζει το γεγονός του επιπέδου «στρατηγικής σιγουριάς» που εμφανίζει η κυβέρνηση Ερντογάν, καθώς αφού η Τουρκία δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα, απειλεί με στρατιωτικές κυρώσεις μια χώρα που κατέχει τέτοιες δυνατότητες.

  Τα «καράβια» που θα αρμενίσουν ωθούμενα από την πνοή των ανέμων του δόγματος Νταβούτογλου, κινδυνεύουν να πέσουν σε μια «φουρτούνα», που θα είναι τόσο μεγάλη, όσο και τα σουλτανικά, νέο-χαλιφατικά όνειρα των καθοδηγητών τους. Ιδού λοιπόν η Ρόδος (… η Κύπρος, η Γάζα…) ιδού και το πήδημα, γιατί αλλιώς «Μεσόγειος γιόκ»!

 
ΠΕΡΙ ΑΛΟΣ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ : ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ «ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ»;

Του Ιωάννη Θεοδωράτου

Δημοσιογράφου - Αμυντικού Αναλυτή

Η ευκαιρία της επετείου των Σεπτεμβριανών στην Κων/πολη, οδηγεί τον συνεργάτη του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, τον δημοσιογράφο και αμυντικό αναλυτή, Ιωάννη Σ. Θεοδωράτο, να συλλάβει κάποιες ενδιαφέρουσες ομοιότητες με όσα τείνουν να εξελιχθούν στη Θράκη…

Ο Ελληνισμός έχει αποδείξει την μακροθυμία του, καθώς και την τάση να συγχωρεί ακόμη και τους πιο επικίνδυνους εχθρούς του. Σήμερα όμως με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 56 ετών από τα Σεπτεμβριανά, την τουρκικής έκδοσης «Νύκτα των κρυστάλλων», κατά την οποία ξεριζώθηκε ο ελληνικός μειονοτικός πληθυσμός της Κων/πολης, έχει έλθει ο καιρός να μελετήσουμε σοβαρά την προοπτική εφαρμογής μέτρων «αμοιβαιότητας» στη Δυτική Θράκη, καθώς νεκρανασταίνεται το κόμμα του Σαδίκ, που χαρακτηρίζεται ως ο νέος «δούρειος ίππος της Άγκυρας».

Το 1953 οι Τούρκοι πανηγύρισαν τη συμπλήρωση 500 ετών από την άλωση της Κων/πολης από τον Μωάμεθ τον Β΄ τον επικαλούμενο Πορθητή. Στα σκοτεινά δωμάτια της ΜΙΤ ήδη σχεδιαζόταν μια νέας μορφής άλωση, η οποία αποσκοπούσε στην εξαφάνιση του Ελληνισμού της Πόλης, καθώς πέντε αιώνες μετά οι «Γκιαούρηδες» δεν είχαν αφομοιωθεί ούτε γλωσσικά, ούτε θρησκευτικά.

Το διήμερο 6 και 7 Σεπτεμβρίου με την ανοχή του κράτους και την δράση του παρακράτους, την «αδυναμία» του τότε πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές να επιβάλλει την τάξη, οργανωμένα, καθοδηγούμενα και εξοπλισμένα τουρκικά στίφη κατάφεραν καίριο πλήγμα κατά των Ελλήνων, μειώνοντας στη συνέχεια κάθετα τη δημογραφική παρουσία του, η οποία συρρικνώθηκε από τις 100.000 στις 2.000 περίπου. Την ίδια περίοδο κανένα μέτρο αντιποίνων δεν λήφθηκε κατά της μουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης.

Οι πάλαι ποτέ ανθηρές συνοικίες των Ρωμιών (εκ του Ρουμ, δηλαδή των Ρωμαίων, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) έχουν καταληφθεί από εσωτερικούς μετανάστες της Ανατολίας. Ελάχιστοι είναι πλέον όσοι ζουν στην Κων/πολη, οι τελευταίοι μιας γενεαλογικής σειράς, η απαρχή της οποίας βρίσκεται στον Βύζαντα, τον οικιστή από την πόλη των Μεγάρων. Σε αντίθεση η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ακμάζει, αυξάνεται, δεν υπέστη ποτέ πογκρόμ τύπου Σεπτεμβρίου 1955 και ήδη ετοιμάζεται να εκμεταλλευτεί πολιτικά και στρατηγικά την ευκαιρία που της παρουσιάζεται στην Ελλάδα. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος στην χώρα μας έχει οδηγήσει ένα ποσοστό της τάξης του 30% του εκλογικού σώματος – σύμφωνα με δημοσκοπήσεις – να μην επιθυμεί την συμμετοχή σε εκλογές, επιλέγοντας λευκό-αποχή.

Αυτήν ακριβώς την αναπάντεχη συγκυρία επιχειρούν οι «θεματοφύλακες του Τουρκισμού» στην Δυτική Θράκη να αξιοποιήσουν, καθώς γνωρίζουν ότι το όριο του 3% καθίσταται πρακτικά πολύ μικρότερο – λόγω αποχής – και προσιτό εάν επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση γύρω από ένα « τουρκικό κόμμα». Κατά συνέπεια ρωτούμε τους υπευθύνους, εάν θα ήταν αποδεκτό για την ελληνική στρατηγική, να αφήσουμε ένα κόμμα – υπό την παρούσα συγκυρία – που θέλει να εκφράσει τον Τουρκισμό και μέσω αυτού την πολιτική της Άγκυρας να εκμεταλλευτεί την κρίση και να κερδίσει είσοδο στο Κοινοβούλιο, επιχειρώντας να διαδραματίσει ρυθμιστικό-ρόλο κλειδί;

Μήπως αναλογιζόμενοι τους νεκρούς και τους πληγέντες των Σεπτεμβριανών του 1955, τις λεηλατημένες περιουσίες και τα προσωπικά δράματα, ανεβάσουμε τον πήχη των ενεργειών μας και αντιμετωπίσουμε ριζικά το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση; Οι «φιλέλληνες» Τούρκοι έλεγαν στους δυστυχείς Πολίτες, ότι υπεύθυνοι ήταν εκείνοι που ζητούσαν την «Ένωση» και ταλαιπωρούσαν τους Τουρκοκύπριους. Σήμερα μπορούμε να συστήσουμε για παράδειγμα στην Άγκυρα, σεβόμενοι την αρχή της «αμοιβαιότητας», ότι αφού δεν σέβεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και απειλεί απροκάλυπτα τη χώρα, η Αθήνα θα πρέπει να αλλάξει στάση.

Η εποχή της καλής θέλησης πρέπει να τελειώσει καθώς η Ελλάδα έχει αποδεχτεί πολλές κινήσεις εκ μέρους της Τουρκίας στη Δυτική Θράκη, οι οποίες φαίνεται ότι κινούνται αντίθετα προς τους σκοπούς, για τους οποίους δόθηκαν οι σχετικές άδειες. Ο Σεπτέμβρης του 1955 ας γίνει επιτέλους πολύτιμο δίδαγμα της «επιτήδειας» τουρκικής συμπεριφοράς.

http://www.defence-point.gr/news/?p=19231

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Μνημόνιο Συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ υπέγραψε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης με τον ομόλογό του, Ehud Barak, με τον οποίο συναντήθηκε χθες, στην Ιερουσαλήμ, ξεκινώντας την τριήμερη επίσημη επίσκεψή του στο Ισραήλ. Όπως δήλωσε ο Π. Μπεγλίτης “έρχομαι ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας της χώρας μου για να δηλώσω την πολιτική μας βούληση ως Κυβέρνηση, αλλά και ως πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ότι θέλουμε να εργασθούμε ειλικρινά οι δύο χώρες, οι δύο κυβερνήσεις, οι δύο λαοί, ώστε να αναπτύξουμε περαιτέρω και να εμβαθύνουμε τις διμερείς μας σχέσεις σε όλους τους τομείς αμοιβαίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος”.

Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη Έλληνα υπουργού Άμυνας στο Ισραήλ, την στιγμή μάλιστα κατά την οποία επιδεινώνονται οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία, διαμορφώνοντας νέα δεδομένα ισορροπίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Έλληνας υπουργός Αμυνας έσπευσε πάντως, να διευκρινήσει ότι η επίσκεψη του αφορά αποκλειστικά τις διμερείς σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ και δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά με άλλες χώρες της περιοχής. “Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ δεν ετεροπροσδιορίζονται, δεν επηρεάζονται από την όποια συγκυρία. Θέλουμε να αναπτύξουμε σχέσεις κοιτώντας στο μέλλον”, υπογράμμισε. Τόνισε, επιπλέον, ότι συμμερίζεται τις ανησυχίες γύρω από την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ και το νόμιμο δικαίωμά του που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο στην αυτοάμυνα, καταδικάζοντας όλες εκείνες τις τρομοκρατικές ενέργειες από οργανώσεις που δρουν από τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη εναντίον πολιτών του κράτους του Ισραήλ.

Με θετικά λόγια για την αναβάθμιση της στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας των δυο χωρών μίλησε και ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ehud Barak εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την επίσκεψη του Έλληνα ομολόγου του. “Βλέπουμε με ικανοποίηση την εμβάθυνση και διεύρυνση των σχέσεων μεταξύ ημών και των Ελλήνων σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα ασφαλείας και επιθυμούμε να δούμε την εμβάθυνση και την διεύρυνση της συνεργασίας αυτής μεταξύ των κυβερνήσεων, μεταξύ των Υπουργείων Άμυνας και μεταξύ των λαών μας”, είπε ο Barak. Ο Πάνος Μπεγλίτης συναντήθηκε επίσης με τον Αρχηγό των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, Αντιστράτηγο Benny Gantz.

Strategy Report

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ) ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΦΟΡΟΦΥΓΑΔΕΣ (ΕΛΛΗΝΕΣ)

Οι άνθρωποι της κυβέρνησης, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Η ΕΛΑΣ μπορεί και κάνει τη δουλειά της, όμως τα πολυπολιτισμικά πειράματα και προστάγματα της κυβέρνησης, της «δένουν» κατά πολύ τα χέρια... Σήμερα, απεστάλησαν στους πολιτικούς συντάκτες κάποια ενημερωτικά σημειώματα, που αφορούσαν σε τρεις τομείς, μεταξύ των οποίων και η «προστασία του πολίτη», όρο που η ίδια η κυβέρνηση έχει ξεφτιλίσει εντελώς.

Μία μόλις ημέρα μετά την εξιχνίαση ης απαγωγής από Κογκολέζους μιας 14χρονης ομοεθνούς μας και την ομηρία της σε διαμέρισμα 12 (!) Αφρικανών στον Άγιο Παντελεήμονα (ο ΣΥΡΙΖΑ και καμία φιλομεταναστευτική ΜΚΟ δεν θα βγάλουν ανακοίνωση για το συμβάν), δύο μόλις ημέρες μετά την αιματηρή ληστεία σε υποκατάστημα των ΕΛΤΑ στην Άνω Γλυφάδα (οδός Γούναρη), που είχε το σοβαρό τραυματισμό μιας γυναίκας που πυροβολήθηκε εν ψυχρώ, λίγο μετά την ανακάλυψη πολύ μεγάλης ποσότητας χασίς στην κατοχή Αλβανού στη Θεσπρωτία, αλλά και αλβανικής συμμοριών που διακινούσαν ναρκωτικά στον Κολωνό αλλά και άλλης, που διακινούσε στα Μάλια της Κρήτης, αλλά και τη σύλληψη άλλου αλλοδαπού για τον ίδιο λόγο στη Φλώρινα, λόγο μετά την εξιχνίαση της δολοφονίας από τρεις Αλβανούς του κοινοτάρχη του Πύργου Βοιωτίας (διαφεύγουν της σύλληψης και καταζητούνται), έχει γίνει το εξής: τα νέα μέτρα, έχουν καθαρά «οικονομίστικο» & φοροσυλλεκτικό χαρακτήρα και ας χύνεται αίμα ελληνικό στους δρόμους.

Προσέξτε: Για πρώτη φορά εντατικοποιούνται αποτελεσματικά οι έλεγχοι κάθε είδους μέσων (χερσαίων και θαλάσσιων) με σκοπό την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων ναυτιλίας... Από την αρχή του χρόνου από τις υπηρεσίες Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής κατασχέθηκαν 16 πλοία, 25 φορτηγά, 8 Ι.Χ., και συνελήφθησαν 152 άτομα που συμμετείχαν σε διακίνηση 17.965.000 πακέτων με λαθραία τσιγάρα. Οι διαφυγόντες δασμοί υπολογίζονται σε 59.132.000 ευρώ... Από την αρχή του έτους εντοπίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας 50 αποθήκες με προϊόντα παραεμπορίου , τα οποία κατασχέθηκαν και η αξία τους ξεπερνούσε τα 210 εκ ευρώ... Κατασχέθηκαν στην Αργολίδα και τη Λακωνία 2 εκατομμύρια πακέτα με λαθραία τσιγάρα. Και οι διαφυγόντες φόροι ξεπερνούσαν τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Η Υπηρεσία Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έχει εντοπίσει δεκάδες ελληνικές ιστοσελίδες με παράνομα παίγνια. Από τον ηλεκτρονικό τζόγο, το ελληνικό δημόσιο χάνει 5 - 7 δις ευρώ το χρόνο.

Και κάπου εκεί, μαθαίνουμε ότι από την Ελληνική Αστυνομία, στη Λάρισα, εξιχνιάστηκε εγκληματική οργάνωση που διέπραττε εκβιάσεις, εμπόριο όπλων και ναρκωτικών στην περιοχή της Θεσσαλίας. Και 220 άτομα είναι αντιμέτωπα με τη Δικαιοσύνη και ότι εξαρθρώθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία τέσσερις μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις νονών της νύχτας που δρούσαν σε Αθήνα, Κόρινθο και Αιτωλοακαρνανία. Και τώρα αντιμετωπίζουν τη Δικαιοσύνη 217 άτομα. Πάλι καλά, γιατί θα νομίζαμε ότι έχουμε να κάνουμε με τον... ΣΔΟΕ!
Ε.Κ.