ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Μεγάλα έθνη είναι εκείνα που σέβονται την ιστορία και τιμούν τους ηρωικούς νεκρούς τους όχι μεμψιμοιρώντας ή προβαίνοντας σε στείρες αναφορές που τις παίρνει ο χρόνος και χάνονται, αλλά λαμβάνοντας δύναμη από τις τρανές γενιές που πέρασαν και δίνοντας όρκο πως θα ενσαρκώσουν τους πόθους του Γένους. Και η Ελλάς ως το μεγαλύτερο έθνος που έδωσε περιεχόμενο και νόημα στην ανδρεία και τη μεγαλοσύνη μέσα από τη γέννηση κοσμοκρατοριών αλλά και το αίμα των παιδιών της, θα πράξει το ιερό χρέος αντικρίζοντας την Βασιλεύουσα Πόλη του Ελληνισμού με βλέμμα αγέρωχο και ελληνικό ως αγγελτήριο μήνυμα χαρμόσυνης προσμονής κι όχι ως μοιρολόι. 

Το αγγελτήριο μήνυμα του Ελληνικού Έθνους αναφέρεται στην επιστροφή του Ελληνισμού στα πατρογονικά εδάφη της ελληνικής αυτοκρατορίας του Βυζαντίου. Αναφέρεται στην Ανάσταση του Γένους και την εθνική του ολοκλήρωση που κάποιοι διέκοψαν βιαίως με την μερική απελευθέρωση της πατρίδος μας μετά την παλιγγενεσία του Εικοσιένα. Είναι οι ίδιοι που πολέμησαν το Βυζάντιο. Οι ίδιοι που φέρανε την Τουρκία στην περιοχή μας με τις αυτοκρατορικές και άλλες παραλλαγές της έως σήμερα. Προσωρινοί ισχυροί του κόσμου και πολιτικοί εκμεταλλευτές της Πίστης και του Πατριωτισμού των Ελλήνων.

Ο αυτοκράτοράς μας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προ της επερχόμενης Αλώσεως της Πόλης πήρε επάνω του την βαριά ευθύνη της αντιστάσεως απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις που υποστηριζόντουσαν δολίως από την υποκριτική ηγεσία της «χριστιανικής» Δύσεως. Ο έμπορος των εθνών είχε κάνει την υποχθόνια δουλειά του και είχε μοιράσει το ανθελληνικό φιρμάνι. Ο Τούρκος ήταν πια έτοιμος να πάρει τη σκυτάλη από τις άθλιες σταυροφορίες, αφιονισμένος για το τελείωμα της υπερχιλιετούς ελληνικής αυτοκρατορίας από τα ταξίματα του Μωάμεθ Β του Πορθητή για μωχαμέτικους παραδείσους και ηδονικές απολαύσεις.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος επάνω στα τείχη τής άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας επιθεωρούσε την κατάσταση και εμψύχωνε τον στρατό του ως νέος Λεωνίδας τού μεσαιωνικού ελληνισμού. Είχε εξαντλήσει πολύ καιρό πριν τις διπλωματικές ενέργειες για τη σύναψη συμμαχιών. Αλλά οι «σύμμαχοι», πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σαν τον Ιουστινιάνη που έσπευσε στην Πόλη για να πολεμήσει, είχαν κάνει τις επιλογές τους υπέρ του βολικού εισβολέα αφού αληθής τους στόχος ήταν το Βυζάντιο.

Ο Αυτοκράτοράς μας είχε εξαντλήσει την επιρροή του στην αντιμετώπιση του διχασμού ανάμεσα στους πρώτους της Φυλής μας για το εάν ήταν προτιμότερο το μουσουλμανικό φακιόλιο ή η παπική τιάρα αφού ο ίδιος ήταν αυτοκράτορας όλων των Ελλήνων και η δική του η απόφαση ήταν η Περιφανής Νίκη ή ο Έντιμος Θάνατος για τα ελληνικά όπλα. Η διάσωση του λαού και η ανόρθωση του Βυζαντίου.

Οι διχασμοί και οι λιποταξίες δεν λείψανε. Ανάθεμα αιώνιο στους προγόνους των ελληνόφωνων ολετήρων έως τις μέρες μας. Και τα συμμαχικά όπλα έξω από τα τείχη ήταν περισσότερα από ό,τι μέσα από αυτά. Χαρακτηριστική περίπτωση το γνωστό γιγάντιο κανόνι του διαβόητου Ουρβανού.

Όμως η απάντηση του Παλαιολόγου στον βάρβαρο κατακτητή Μωάμεθ τον Πορθητή, γέννημα Τούρκου και χριστιανικής σκλάβας ως λέγεται, γενίτσαρο κανονικό και μοχθηρό, στην πρόσκληση για την παράδοση της Πόλης είχε δοθεί ως αιώνιο ίχνος ελληνικής ανδρείας: «Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε δικό μου δικαίωμα είναι ούτε κανενός άλλου από τους κατοίκους της. Γιατί όλοι με μια ψυχή προτιμούμε να πεθάνουμε με τη θέλησή μας και δε λυπόμαστε για τη ζωή μας».

Την απόφαση για πόλεμο ολοκληρωτικό έως ενός τη μαρτυρεί και η τελευταία λειτουργία στην αυτοκρατορική εκκλησία της Αγίας Σοφίας όπου αυτοκράτορας, λαός, κλήρος και στρατός μετέλαβαν των αχράντων μυστηρίων. Και η μεγάλη απόφαση ήταν κοινή όλων όσων κουβαλούσαν μέσα τους την ακλόνητη πίστη πως ο αληθινός Έλληνας πολεμάει όρθιος για να ζήσει κυρίαρχος και δυνατός και δεν σέρνεται σαν το σκουλήκι για να επιβιώσει δέσμιος και ταπεινωμένος.

Εκείνες τις δραματικές ώρες ζωντάνευαν με μιας όλες οι παλιές ένδοξες στιγμές εμπρός στον υπέρτατο αγώνα της Φυλής. Ο Αυτοκράτορας είχε άριστη επίγνωση της έκβασης που θα είχε η αναμέτρηση με τις πολυπληθέστερες δυνάμεις των Τούρκων. Είχε όμως βαθιά ριζωμένη στην καρδιά την προγονική εντολή που έλεγε ξεκάθαρα πως ο Έλληνας δεν εγκαταλείπει ποτέ τα ιερά όπλα. Δεν κάνει ποτέ πίσω στο πεδίο της μάχης και δεν παραδίνεται. Ήξερε πως κάθε σταύρωση ακολουθείται από την ανάσταση. Και πως αν το Γένος των Ελλήνων πέσει μαχόμενο, θα σηκωθεί και πάλι. Θα παλέψει και θα γίνει πάλι μεγάλο και δυνατό.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έδωσε τον υπέρ πάντων αγώνα για Θεό και Ελλάδα. Μέχρι την ώρα που άθλιοι μισέλληνες άνοιξαν την Κερκόπορτα. Η Θυσία του αυτοκράτορα στο πλευρό του μαρτυρικού λαού του έγινε Θρύλος. «Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις. Πάλι με χρόνια και καιρούς πάλι δικά μας θα είναι». Τώρα οι ίδιοι μισέλληνες και εμποράκοι σπρώχνουν τον Τούρκο για να μας επιτεθεί. Τώρα ο Θρύλος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά που περιμένει την ώρα να δράξει ο Έλληνας το ξίφος θα γίνει πραγματικότητα. Η Μεγάλη Ελλάδα θα αναστηθεί. Το θέλει ο Θεός. Το προσμένει ο ελληνικός λαός. Είναι έτοιμος ο ελληνικός στρατός.

http://www.youtube.com/watch?v=REaAPrLY-As&feature=player_embedded

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ

http://ethnikistikosagwn.blogspot.com

ΑΡΘΡΟ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ SABAH Ergin Ardic ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ...

 

KAΘE XΡΟΝΟ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ...
ΠΡΙΝ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ SABAH Ergin Ardic ΕΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΚΑΤΗΓΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΑΙΔΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ... ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ... ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.... 

‎"Τοῦρκοι συμπατριῶτες, σταματῆστε πιὰ τὶς φανφάρες καὶ τὶς γιορτὲς γιὰ τὴν Ἅλωση, ἀρκετὴ βία ἔχουμε δώσει στὴν Ἀνατολὴ µἐ.... τὶς πράξεις µἄς... "ΑΝ ὀργανωνόταν στὴν Ἀθήνα συνέδριο µἐ θέμα : «Θὰ πάρουμε πίσω τὴν Πόλη»... ΑΝ ἐφτίαχναν μακέτα µἐ τὰ τείχη τῆς πόλης καί τους στρατιῶτες µἐ τὶς πανοπλίες τους νὰ ἐπιτίθενται στὴν Πόλη... (ὅπως ἐμεῖς στὴν Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !) ΑΝ ἕνας τύπος ντυμένος ὅπως ὁ περίφημος Ἕλληνας νικηφόρος καὶ σχεδὸν μυθικὸς Διγενὴς Ἀκρίτας ἐπίανε τὸν δικὸ µἂς Ulubatlι Hasan καὶ τὸν γκρέμιζε κάτω... ΑΝ ξαφνικὰ ἔμπαινε στὴν πόλη κάποιος ντυμένος Αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος πάνω σὲ ἕνα λευκὸ ἄλογο καὶ δίπλα του ἄλλος ὡς Λουκᾶς Νοταρᾶς, ὡς Γεώργιος Φραντζὴς κι ἔμπαιναν ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς πόλης... ( ὅπως ἐμεῖς στὴν Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)
ΑΝ ἐφτίαχναν µια χάρτινη Ἁγία Σοφία ποὺ δὲν εἶχε μιναρέδες ἀλλὰ Σταυρό... ΑΝ ἔκαιγαν λιβάνι καὶ ἔλεγαν ὕμνους, θὰ µἂς ἄρεσε ; Δὲν θὰ µἂς ἄρεσε, θὰ ξεσηκώναμε τὸν κόσμο, μέχρι ποὺ θὰ καλούσαμε πίσω τὸν πρέσβη µἂς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Τότε, γιατί τὸ κάνετε ἐσεῖς αὐτό, κάθε χρόνο ; Πέρασαν 556 χρόνια καὶ γιορτάζετε (τὴν Ἅλωση) σὰν νὰ ἦταν χθὲς; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια ἐποχή, µ΄ αὐτὲς τὶς γιορτὲς ποῦ κάνετε, διακηρύσσετε σὲ ὅλο τὸν κόσµο ὅτι: «αὐτὰ τὰ μέρη δὲν ἦταν δικὰ µἄς, ἤρθαµε ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ τὰ πήραμε µἐ τὴ βία». Γιὰ ποιὸ λόγο ἄραγε φέρνετε στὴ µνήµη µἴα ὑπόθεση έξι αιώνων; Μήπως στὸ ὑποσυνείδητό σας ὑπάρχει ὁ φόβος ὅτι ἡ Πόλη κάποια µέρα θὰ δοθεῖ πίσω; Μὴν φοβάστε, δὲν ὑπάρχει αὐτὸ ποὺ λένε µἐρικοὶ ἠλίθιοί της Ἐργκενεκὸν περὶ ὅρων τοῦ 1919. Μὴ φοβάστε, τὰ 9 ἑκατοµµύρια Ἑλλήνων δὲν μποροῦν νὰ πάρουν τὴν πόλη τῶν 12 ἑκατοµµυρίων, καὶ ἂν ἀκόμα τὴν πάρουν δὲν μποροῦν νὰ τὴν κατοικήσουν. Κι οἱ δικοὶ µἂς ποὺ γιορτάζουν τὴν Ἅλωση εἶναι µἴα χούφτα φανατικοὶ µὄνο ποὺ ἡ φωνὴ τοὺς ἀκούγεται δύσκολα. Ρὲ σεῖς, ἂν µἂς ποῦνε ὅτι λεηλατούσαμε τὴν Πόλη τρεῖς µέρες καὶ τρεῖς νύχτες συνεχῶς τί θὰ ἀπαντήσουμε ;
Θὰ ὑπερασπιστοῦμε τὸν ἑαυτὸ µἂς στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἢ θὰ ἀφήσουμε τὸ θέμα στοὺς ἱστορικοὺς ; Ἀντὶ νὰ περηφανευόμαστε µἐ τὶς πόλεις ποὺ κατακτήσαμε, ἂς περηφανευτοῦμε µἐ αὐτὲς ποὺ ἱδρύσαμε, ἂν ὑπάρχουν. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν. Ὅλη ἡ Ἀνατολὴ εἶναι περιοχὴ µἒ τὴν βία κατακτημένη... Ἀκόμα καὶ τὸ ὄνομα τῆς Ἀνατολίας δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ πιστεύουν (ana=µἀνά, dolu=γεµάτη) ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη ἡ Ἀνατολή. Ἀκόμα καὶ ἡ ὀνομασία τῆς Ἰσταµποὺλ δὲν εἶναι ὅπως µἂς λέει ὁ Ebliya Celebi «ἐκεῖ ὅπου ὑπερτερεῖ τὸ Ἰσλὰµ» τράβώντας τὴ λέξη ἀπὸ τὰ μαλλιά, ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ «εἰς τὴν Πόλιν». Ἐντάξει λοιπόν, ἀποκτήσαµε µὄνιµη ἐγκατάσταση, τέλος ἡ νοµαδικὴ ζωὴ καὶ γι' αὐτὸ ὁ λαὸς ἀγοράζει πέντε - πέντε τὰ διαµερίσµατα. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ µἂς κουνήσει, ἠρεμῆστε πιά... Οἱ χωριάτες µἂς ας ἀρκεστοῦν στὸ νὰ δολοφονοῦν τὴν Κωνσταντινούπολη χωρὶς ὅμως πολλὲς φανφάρες....». 

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ (ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ)

ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ

Απ' όπου πέρασαν, χύθηκε αίμα, σφαγιάστηκαν άνθρωποι, εξολοθεύτηκαν μεγάλοι πληθυσμοί ανθρώπων. Ο λόγος για τα έργα και τις ημέρες του Αττίλα. Όμως, έχουν γνώση οι φύλακες. Ένα υπόμνημα της Κυπριακής Δημοκρατίας, που φέρει τίτλο «Έλληνες-Κύπριοι αγνοούμενοι και συγγενείς τους - Ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Κύπρος κατά της Τουρκίας», υποβλήθηκε στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου Ευρώπης (ΣτΕ). Κάνει λόγο για τα τουρκικά εγκλήματα αλλά και τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας με στόχο την μη ολοκλήρωση των ερευνών, σχετικά με τύχη των Ελλήνων αγνοουμένων.

Η έκθεση, στην οποία περιλαμβάνονται μαρτυρίες υψηλόβαθμων Τούρκων αξιωματικών που έλαβαν μέρος στην τουρκική εισβολή το 1974, στηλιτεύει την Τουρκία για το ότι αρνείται να εφαρμόσει αποτελεσματικά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και με διάφορα προσκόμματα, εμποδίζει το έργο της Επιτροπής Αγνοουμένων, 11 χρόνια μετά από την σχετική και καταδικαστική για την Τουρκία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).

Όπως αναφέρει ο κυπριακός Τύπος, «σε επιστολή-μνημόνιο, που αποκαλύπτει το ΚΥΠΕ, η επικεφαλής της Μόνιμης Κυπριακής Αντιπροσωπείας στο Στρασβούργο, πρέσβειρα Θεοδώρα Κωνσταντινίδου, γνωστοποιεί, στις 25 Μαΐου 2012, στην Επιτροπή Υπουργών του ΣτΕ ότι, με τρεις αναγνωρίσεις Κυπρίων αγνοουμένων τον μήνα, το έργο της ΔΕΑ θα χρειασθεί πολλές δεκαετίες για να ολοκληρωθεί και ότι χωρίς την πλήρη και επείγουσα συνεργασία της Τουρκίας, θα μείνουν ανολοκλήρωτες οι προσπάθειες για να δοθούν απαντήσεις στους συγγενείς των αγνοουμένων».

Ξέρουν και δεν μιλούν...

«Ο τουρκικός στρατός έχει στην κατοχή του πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα και τους χώρους ταφής των Ελλήνων Κυπρίων αμάχων που σκοτώθηκαν από Τούρκους στρατιώτες καθώς και πληροφορίες, για πρόσωπα που συνελήφθησαν εν ζωή και σήμερα θεωρούνται αγνοούμενοι», επισημαίνεται στο υπόμνημα, όπου επισημαίνεται ότι η Τουρκία θέτει συνεχώς προσκόμματα στη διεξαγωγή των ερευνών. Συγκεκριμένα, δεν παραδίδει αμέσως, όπως υποχρεούται κατόπιν δικαστικής απόφασης του ΕΔΑΔ, όσες πληροφορίες και στοιχεία έχει στην κατοχή της για την δραστηριότητα των ενόπλων δυνάμεων της, τόσον κατά τη διάρκεια όσον και μεταγενέστερα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Επίσης, «εξαιτίας της άρνησης του τουρκικού στρατού να επιστρέψει εκταφές σε στρατιωτικές ζώνες και της απομάκρυνσης των υπολειμμάτων των νεκρών Ελληνοκύπριων αμάχων σ' άγνωστες τοποθεσίες, δημιουργείται μία ζοφερή εικόνα, για τις προοπτικές που έχει η ΔΕΑ να ολοκληρώσει το έργο της να δώσει μία απάντηση στο ανθρωπιστικό πρόβλημα των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας. Επίσης, υπογραμμίζεται πως «παρά τις δηλώσεις και προτροπές του ΓΓ του ΟΗΕ, του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Επιτροπής Υπουργών του ΣτΕ, να δοθούν πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές τοποθεσίες ταφής ή ομαδικούς τάφους των αγνοουμένων, οι τουρκικές αρχές δεν συνεργάζονται με την ΔΕΑ και τα λείψανα μεταφέρθηκαν και διατηρούνται σε άγνωστους και μυστικούς χώρους. Μέχρι στιγμής, ούτε η ΔΕΑ, ούτε οποιοσδήποτε άλλος φορέας έχει ενημερωθεί, επισήμως, από τις τουρκικές αρχές για την τύχη αυτών των λειψάνων. Μετά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Επιτροπής Υπουργών του ΣτΕ, να επιτραπεί η πρόσβαση σ' όλους τους χώρους, οι τουρκικές αρχές έδωσαν άδειες ανασκαφής σε περιορισμένες περιοχές ή σε χώρους που, αργότερα, κηρύχθηκαν στρατιωτικές ζώνες από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, υποστηρίζεται στην επιστολή. Σημειώνεται δε χαρακτηριστικά ότι, μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει ανασκαφές, σε στρατόπεδα ή στρατιωτικές περιοχές όπου, σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, πιστεύεται ότι τα άτομα των οποίων η τύχη αγνοείται έχουν ταφεί».

Απίστευτες τουρκικές μεθοδεύσεις

Διαβάστε τι γράφει ο κυπριακός Τύπος: «Η κυπριακή κυβέρνηση, έχει ζητήσει επανειλημμένα από την Τουρκία, να επιτρέψει την άμεση πρόσβαση και εκταφές σε γνωστά μέρη στην κατεχόμενη Κύπρο (π.χ. κοντά στο ξενοδοχείο Celebrity στην Κερύνεια, και στα χωριά Βόνη και Κοντένεμος). Για να αποφύγουν τις εκταφές σ' αυτούς τους χώρους, όπου πιστεύεται ότι υπάρχουν ομαδικοί τάφοι αγνοουμένων, ο τουρκικός στρατός προχώρησε στην περίφραξη των περιοχών και αμέσως τις χαρακτήρισε ως στρατιωτικές ζώνες. Είναι χαρακτηριστικό, επισημαίνεται, ότι οι μέχρι σήμερα, πληροφορίες για τις τοποθεσίες ταφής, προήλθαν από απλούς Τουρκοκύπριους, και όχι από τις επίσημες τουρκικές αρχές ή τον τουρκικό στρατό».

Μαρτυρίες (δημοσιεύματα από τον κυπριακό Τύπο)

Η επιστολή-μνημόνιο, της επικεφαλής της Μόνιμης Κυπριακής Αντιπροσωπείας στο Στρασβούργο, πρέσβειρας Θεοδώρας Κωνσταντινίδου, συνοδεύεται κι' από ειδικό προσάρτημα, στο οποίο αναφέρεται ότι:

«Τα τελευταία χρόνια, υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του τουρκικού στρατού, που υπηρέτησαν στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, δημοσίευσαν τα απομνημονεύματα τους. Σε αυτά, περιλαμβάνονται πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με μάχες, τα άτομα που σκοτώθηκαν, συνελήφθησαν ή κρατήθηκαν και μέχρι σήμερα αγνοούνται».

Επισυνάπτονται, μάλιστα, και αποσπάσματα από τα απομνημονεύματα τριών υψηλόβαθμων τούρκων αξιωματικών, όπως αυτά δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο της Τουρκάλας συγγραφέως, Ερόλ Μουτερτζιμλέρ, «Satilik Ada Kibris: Kibris Baris Harekatinin Bilinmeyen Yonleri» («Κύπρος: Το νησί προς πώληση - άγνωστες πτυχές του την Ειρηνευτική Επιχείρηση Κύπρος»).

Ο συνταγματάρχης Salih Guleryuz, διοικητής της Μονάδας Ειδικών Δυνάμεων επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός πέρα από κάθε αμφιβολία, όταν λέει: «Τα απαραίτητα έγγραφα που τηρούνταν στην ημερήσια αναφορά για τις μάχες στις οποίες η Ταξιαρχία Καταδρομών συμμετείχε κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της ειρήνης, έχουν υποβληθεί προς τις ανώτερες αρχές».

Οι πληροφορίες αυτές, επιβεβαιώνουν τη θέση της κυπριακής κυβέρνησης ότι, ο τουρκικός στρατός κατέχει στοιχεία και δεδομένα που θα βοηθήσουν στην εξακρίβωση της τύχης μεγάλου αριθμού αγνοουμένων.

Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του συνταγματάρχη Πεζικού Salih Guleryuz, διοικητή των τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων:

● «Τρίτη 4 Αυγούστου 1974: Μας ενημέρωσαν ότι 14 Έλληνοκύπριοι, οι οποίοι κατοικούσαν στο χωριό Σύσκλιμπος σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της προηγούμενης νύχτας σε ένα σπίτι. Την επόμενη ημέρα επισκέφθηκα το χωριό, μαζί με τον δεκανέα Μαχμούτ Μπόγιοσλου. Οκτώ άτομα ήταν σε πολυθρόνες και καρέκλες, πνιγμένα στο αίμα, με διάτρητο το στήθος και το κεφάλι από σφαίρες. Υπήρχαν άλλοι πέντε νεκροί , άνδρες και γυναίκες, ενώ κοντά στην είσοδο του σπιτιού υπήρχε άλλο ένα πτώμα αποκεφαλισμένο, πάνω σε μια πολυθρόνα».

● 16 Αυγούστου, 1974: «Άνδρες του Πυροβολικού βρήκαν δώδεκα τραυματίες Ελληνοκύπριους στρατιώτες, που κρύβονταν στα χωράφια του χωριού Λεύκα. Τους συνέλαβαν και τους έκλεισαν σε μία αποθήκη».

● 15 Σεπτεμβρίου 1974: «Δεκαεπτά άτομα που προσπάθησαν να περάσουν στο ελληνο-κυπριακό τομέα, μέσα από την περιοχή της Σκυλλούρας-Αγίου Βασιλείου-Γερόλακκος-ΕΛΔΥΚ, έχασαν το δρόμο τους συνελήφθηκαν και αιχμαλωτίσθηκαν».

Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του συνταγματάρχη Ιχάν Αλόγκλοου, της Ομάδας των Τούρκων Πεζοναυτών:

● 20 Ιούλη 1974: «Βρέθηκαν πνιγμένοι δύο Ελληνοκύπριοι, ύστερα από μάχη που έδωσαν με τον ανθυπασπιστή Χαντίλ Καλιγιάσι και τον Μουχτατντούρ».

● 24 Ιουλίου 1974 : «Το πρωί υπήρχαν εκατοντάδες μύγες και μια άσχημη μυρωδιά. Προέρχονταν από νεκρούς Ελληνοκύπριους στρατιώτες και πολίτες που βρίσκονταν σε στάδιο αποσύνθεσης . Τότε διέταξε ο Σύμβουλος Sezgin Girgin μαζί με δέκα στρατιώτες να σκάψουν ένα τάφο και να θάψουν τα πτώματα».

● 1 Αυγ. 1974: «Το μεσημέρι και ενώ ο εχθρός υποχωρούσε συνεχώς, συνελήφθηκαν πέντε Ελληνοκύπριοι στρατιώτες στα χωρία της Ηλείας και της Φτερούγας».

http://www.elkosmos.gr/ethnika-themata/ethnika-themata/cyprus/11014-2012-05-28-15-38-18.html

ΤΟΥΡΚΙΑ : ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΝ ΤΖΑΜΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ!

Ετοιμάζονται να βεβηλώσουν ξανά το σύμβολο της Ορθοδοξίας, την «εκκλησία της Αγίας του Θεού Σοφίας», στην Πόλη! Αυτό προκύπτει από τις κινήσεις πολλών ισλαμιστικών οργανώσεων, οι οποίες γίνονται υπό τις ευλογίες του τουρκικού κράτους.

Έτσι, εχθές, χιλιάδες Τούρκοι, φανατικοί μουσουλμάνοι, συγκεντρώθηκαν έξω από τον ιστορικό ναό, ο οποίος από το 1934 λειτουργεί ως μουσείο, και φωνάζοντας «ξανά τζαμί η Αγιά Σοφιά» και «ο Αλλάχ είναι μεγάλος», απαίτησαν από τη τουρκική κυβέρνηση να μετατρέψει εκ νέου σε τζαμί το ναό σύμβολο της Ορθοδοξίας. Οι χιλιάδες φανατικοί, αφού φώναξαν συνθήματα, κατόπιν προσευχήθηκαν μαζικά έξω από τον ναό.

«Το να μην είναι η Αγία Σοφία τζαμί προσβάλει τα 75 εκατ. των Τούρκων μουσουλμάνων (αλήθεια, να περιλάβουμε και τα 30 εκατομμύρια των Κούρδων σε αυτούς;). Συμβολίζει το πόσο άσχημα μας έχει φερθεί η Δύση», είπε ο Σελίχ Τουρχάν, επικεφαλής της Ένωσης Νέων Ανατολίας, μιας από τις φανατικές ισλαμιστικές οργανώσεις που υποθάλπει το τουρκικό καθεστώς.

Ο Τουρχάν δήλωσε επίσης, στο πρακτορείο Reuters, ότι η διαμαρτυρία και η προσευχή έξω από την Αγία Σοφία, έγινε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την 559η επετείου της Άλωσης της Πόλης, το 1453. «Ως απόγονοι του Μωάμεθ του Πορθητή, απαιτούμε η Αγία Σοφία να ξαναγίνει τζαμί. Είναι νόμιμο δικαίωμά μας», είπε ο Τουρχάν.

Κάτι τέτοια βλέπουμε από τη μία και από την άλλη στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσκυνούν τον «πολυχρονεμένο» Ερντογάν και μας σηκώνεται η τρίχα… Και μη μας απαντήσουν ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν τα εγκρίνει όλα αυτά. Όσο δεν ευθυνόταν και στην υπόθαλψη της οργάνωσης που οδήγησε στην τραγωδία με το «Μαβί Μαρμαρά», την IHH…

http://www.defence-point.gr/news/?p=48325

ΣΟΣ!!! ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ 5 ΜΕΓΑΛΟΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ "17ΝΟΕΜΒΡΗ"

Σύμφωνα με την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ -που σήμερα βρίσκονται στην Διοικούσα Επιτροπή του- τα οποία υπάηρξαν μάρτυρες υπεράσπισης στη δίκη της 17 Νοέμβρη είναι ο καθηγητής Βένιος Αγγελόπουλος, ο Δημήτρης Στρατούλης, ο γιατρός Νίκος Μανιός, ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος και ο Παναγιώτης Λάμπρου.

Βένιος Αγγελόπουλος, Καθηγητής του ΕΜΠ

Ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του καταδικασμένου με ισόβια κάθειρξη, Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Σύμφωνα με τα ΝΕΑ, στην κατάθεσή του επιχείρησε να αποσυνδέσει τον Γιωτόπουλο από το ρόλο του αρχηγού της οργάνωσης, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε στο εδώλιο να κάθεται ο ίδιος καθώς ο «Γιωτόπουλος είναι άλλος ένας εγώ».

Δημήτρης Στρατούλης

Κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη, που απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες, τονίζοντας ότι ο τελευταίος ήταν για χρόνια «συνήθης ύποπτος» και στόχος των διωκτικών αρχών.

Νίκος Μανιός, γιατρός

Ήταν και αυτός μάρτυρας υπεράσπισης του «συνήθους υπόπτου» Γιάννη Σερίφη, τον οποίο χαρακτήρισε «ιδεολόγο εργάτη επαναστάτη» και μίλησε για κατασκευασμένες κατηγορίες.Τσίπρα:

Χριστόφορος Παπαδόπουλος

Ήταν στους μάρτυρες υπεράσπισης του Ηρακλή Κωστάρη (εκτίει ισόβια κάθειρξη) αλλά η κατάθεσή του διεκόπη πριν καν αρχίσει, με τον ίδιο να λέει ότι ήρθε να υπερασπιστεί την παραβίαση του κράτους δικαίου, και τον εισαγγελέα να τον ρωτά αν το κόμμα του τον είχε στείλει ως εκπρόσωπό του.

Παναγιώτης Λάμπρου

Επίσης μάρτυρας υπεράσπισης του Ηρακλή Κωστάρη, στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, όπου είπε ότι τον ήξερε από το αριστερό κίνημα, τονίζοντας ότι δεν μπορούσε να καταθέσει αν είχε ή όχι ο κατηγορούμενος σχέση με τις τρομοκρατικές ενέργειες της 17 Νοέμβρη, αλλά μεταφέρει την εικόνα που «υπάρχει έξω. Ότι η εμπλοκή του έχει σχέση με την προσπάθεια εμπλοκής του Γιάννη Σερίφη».


http://www.stoxos.gr/2012/05/5-17.html

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ;

Πηγές: Απολλώνιου Σοφιστού Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδύσσειας Εκδόσεις Ηλιοδρόμιο.

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». Γιώργος Σεφέρης

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.λπ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.λπ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.

Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.λπ.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.

Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.

Το θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση ή νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση «φαεινές ιδέες».

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξού και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.

Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.

Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση, υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.

Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι:

* Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.

Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις. (Αντίθετα, δημιουργήθηκε μεγάλος αριθμός από σύνθετες λέξεις, τα συστατικά των οποίων συνιστούν πρωτότυπες ή παράγωγες λέξεις της αρχαίας ελληνικής).

Η γνώση της ετυμολογίας και των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που, σημειωτέον, δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.

Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που σχετικά με το υπό πραγμάτευση θέμα.

Η γνώση των εννοιών των λέξεων συμβάλλει στην καλύτερη μεταξύ μας επικοινωνία. 

http://xeniglossa.gr/

http://www.infokids.gr/

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΛΟΤΗΤΑ - Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ (1910-1915)

Ο Ε. Βενιζέλος και τα μέλη του Λαϊκού Συλλόγου Σύρου στην οικία του Στ. Βαφιαδάκη.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη,

Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος δε διέθετε κάποιο σαφές πολιτικό πρόγραμμα· περισσότερο αποτελούσε την έκφραση μιας αντίδρασης απέναντι στην παλιά πολιτική τάξη και τα ανάκτορα.

Τους επόμενους μήνες, ως το τέλος του 1909, δεν επιδίωξε να παραβιάσει τη συνταγματική τάξη, ασκούσε μόνο πιέσεις στην κυβέρνηση και στα κόμματα να προβούν σε μεταρρυθμίσεις. Τελικά, αναγνωρίζοντας αδυναμία, επέλεξε το γνωστό στην Ελλάδα κρητικό πολιτικό, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ως το κατάλληλο πρόσωπο να του εμπιστευτεί το ρόλο του πολιτικού του συμβούλου. Η επιλογή του Βενιζέλου υπαγορευόταν από την εξαιρετική φήμη του για τη δράση του στην Κρήτη όλα αυτά τα χρόνια του αυτόνομου καθεστώτος του νησιού, την αίγλη που είχε αποκτήσει από τη δυναμική αντίθεσή του με τον πρίγκηπα Γεώργιο και το γεγονός ότι αποτελούσε ένα εντελώς νέο πρόσωπο, "αμόλυντο" από κάθε εμπλοκή με τις ελληνικές πολιτικές φατρίες.

Πράγματι, ο Βενιζέλος πέτυχε μια έντιμη και αξιοπρεπή αποχώρηση των στρατιωτικών και την εκ νέου εκχώρηση της εξουσίας στους πολιτικούς. Ο ίδιος αρνήθηκε τις προτάσεις πρωθυπουργοποίησής του, αλλά δέχτηκε να μεσολαβήσει ανάμεσα στο Σύνδεσμο από τη μια και στα κόμματα και τ' ανάκτορα από την άλλη. Η συμβουλή του για σύγκληση Εθνοσυνέλευσης με σκοπό την αναθεώρηση μη θεμελιωδών άρθρων του Συντάγματος έγινε δεκτή και το Μάρτιο ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος διαλύθηκε, αποποιούμενος τις πολιτικές του ευθύνες. Στις εκλογές του Αυγούστου του 1910, που διενήργησε η από τον Ιανουάριο υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στέφανου Δραγούμη, ο Ελευθέριος Βενιζέλος εξελέγη βουλευτής συγκεντρώνοντας έναν εντυπωσιακό αριθμό ψήφων, ενώ και γενικότερα οι ανεξάρτητοι βουλευτές που ταυτίζονταν με τη μεταρρύθμιση κέρδισαν αξιόλογη νίκη παρά το γεγονός ότι ήταν άγνωστοι και πρωτοεμφανιζόμενοι. Ο ελληνικός λαός καταψήφιζε στην ουσία τον παλαιό πολιτικό κόσμο

Ο Στέφανος Δραγούμης (1842-1923).

Ας σημειωθεί ότι εξελέγησαν και σοσιαλιστές βουλευτές, γεγονός που αποκαλύπτει τη διάδοση σοσιαλιστικών ιδεών στην Ελλάδα.

Θυελλώδεις συζητήσεις άρχισαν τότε για το αν η νέα Βουλή θα ήταν Αναθεωρητική ή Συντακτική. Ο Βενιζέλος, αφού παραιτήθηκε από τις θέσεις του στην Κρητική Συνέλευση και την Εκτελεστική Επιτροπή, για να μπορέσει να λάβει μέρος στην ελληνική πολιτική ζωή, μετέβη στην Αθήνα. Η άφιξή του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Μιλώντας σε συγκεντρωμένο πλήθος, κατάφερε να κάμψει την απαίτηση για Συντακτική Βουλή, χαρακτηρίζοντας με επιμονή τη νεοσχηματισμένη Βουλή ως Αναθεωρητική. Γενικά κατάφερε να εξασφαλίσει τη συναίνεση υπέρ Αναθεωρητικής Βουλής και πίστης στο βασιλιά. Ο βασιλιάς τού ανέθεσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, αλλά εκείνος, προβλέποντας τις δυσκολίες συνεργασίας με τους παλιούς πολιτικούς, τον έπεισε να προχωρήσει σε νέες εκλογές παρά τη διαφωνία του παλαιού πολιτικού κόσμου, ο οποίος πράγματι απείχε από αυτές. Τις εκλογές κέρδισε το νεοσύστατο κόμμα του, των Φιλελευθέρων, το Νοέμβριο του 1910 με συντριπτική πλειοψηφία. Η Β' Αναθεωρητική Βουλή ετοιμάζεται να αρχίσει τις εργασίες της. Η χώρα εισέρχεται σε μια νέα εποχή.

Η ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ (1910-1915)

 Η πρώτη κυβέρνηση Βενιζέλου θα σχηματιστεί μετά τη συντριπτική νίκη του κόμματός του, των Φιλελευθέρων, στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910, εγκαινιάζοντας μια περίοδο ανασυγκρότησης και μεταρρύθμισης για τη χώρα

Η ολομέλεια της επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1911 που άνοιγε το δρόμο για τον εκσυγχρονισμό των δομών του ελληνικού κράτους.

Ήδη, από τα χρόνια αυτά θα προβεί, πλαισιωμένος από νέους αστούς διανοούμενους, σε πρόγραμμα οικονομικού και πολιτικού εκσυγχρονισμού με μια σειρά θεσμικών και νομοθετικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που θέτουν τις βάσεις ενός "Kράτους Δικαίου" και συντελούν συνολικά προς την κατεύθυνση του μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας κατά τα δυτικά πρότυπα.
Ο Βενιζέλος θα αναδειχθεί σε έναν από τους πλέον σημαντικούς έλληνες πολιτικούς και σε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, αναλαμβάνοντας με συνέπεια να οδηγήσει τη χώρα στη διπλή κατεύθυνση του οικονομικού και πολιτικού εκσυγχρονισμού και της μαχητικής υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας.

Η κυβέρνηση Βενιζέλου επανέφερε το διάδοχο Κωνσταντίνο στη διοίκηση του στρατεύματος παρά τη διαφορετική αξίωση του Κινήματος, αποκαθιστώντας έτσι τη σχέση του με το παλάτι, βελτιωμένη ήδη και από το γεγονός ότι αντιτάχθηκε και στο πολιτειακό ζήτημα που ήθελαν να θέσουν οι καινούργιοι προοδευτικοί πολιτικοί, εκλεγμένοι από τον Αύγουστο του 1910. Αποκατέστησε επίσης και βασιλόφρονες στρατιωτικούς, ενώ απομάκρυνε κάποιους από τους κινηματίες. 

Η Β' Αναθεωρητική Βουλή άρχισε τις εργασίες της τον Ιανουάριο του 1911. Θα επεξεργαστεί το Σύνταγμα του 1911, το οποίο αποτέλεσε αναθεώρηση αυτού του 1864. Με το νέο αυτό Σύνταγμα και κυρίως το σύνολο της νομοθεσίας που επακολούθησε ο Βενιζέλος κατορθώνει να θέσει τις βάσεις ενός σύγχρονου κράτους.

Καταβλήθηκε συστηματική προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό του κρατικού μηχανισμού και την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας. Γαλλική και αγγλική αποστολή κλήθηκαν για να αναλάβουν αντίστοιχα το στρατό και το ναυτικό. Καταβλήθηκε φροντίδα για δικαιοσύνη και δημόσια εκπαίδευση. Μέτρα πάρθηκαν για την εθνική οικονομία, ιδιαίτερα για τη γεωργία. Έντονος δασμολογικός προστατευτισμός υιοθετήθηκε για την προώθηση της υποτυπώδους ελληνικής βιομηχανίας, ενώ ταυτόχρονα η επέκταση των αγορών που ακολούθησε την εδαφική επέκταση μετά τους Βαλκανικούς και η γενικότερη διεθνής συγκυρία ενίσχυε την επενδυτική διάθεση των κεφαλαιούχων σε βιομηχανικές δραστηριότητες. Τεχνικοί οργανισμοί, επανδρωμένοι από ενημερωμένους μηχανικούς και άλλους τεχνικούς, αναλάμβαναν παρεμβάσεις και προγραμματισμούς σε διάφορους τομείς.

Όλη αυτή η δραστηριότητα πάντως διασκέδασε οριστικά το αίσθημα της ηττοπάθειας και της απογοήτευσης που ταλάνιζε τη χώρα από την εποχή της ήττας και δημιούργησε κλίμα αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης. Γενικά, η περίοδος 1910-20 παρά την παράλληλη πολεμική περιπέτεια στην οποία ενεπλάκη η χώρα υπήρξε περίοδος προόδου, διαδικασιών ολοκλήρωσης της Ελλάδας ως σύγχρονου κράτους.

http://www.ime.gr/chronos/13/gr/domestic_policy/facts/03.html