ΟΙ ΛΑΟΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ, ΟΤΑΝ ΧΑΣΟΥΝΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ

Ομιλία του Ιατρού Φ.Μιχαήλ που δόθηκε σε εκδήλωση μνήμης των μαρτύρων της Άλωσης και των θυμάτων της Κεμαλικής θηριωδίας στον Ασκό στις 14 Ιουνίου 2015

 

Σεβαστοί πατέρες, κύριε δήμαρχε, συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, αγαπητά μου παιδιά,

Ο μήνας Μάιος, για εμάς τους Έλληνες, είναι ο μήνας της μνήμης.

Στις 19 Μαΐου μνημονεύουμε τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και στις 29 τους υπερασπιστές της Πόλης.

Ίσως κάποιοι από εμάς να αναρωτηθούν: Μέσα σε τέτοιους δύσκολους καιρούς, που καταστρέφεται και λεηλατείται η ζωή μας και που η λέξη μνήμη έχει ταυτισθεί με την λέξη μνημόνιο, τι νόημα έχει, άραγε, να γιορτάζονται γιορτές Μνήμης;

Ξέρετε ποια είναι, σήμερα, η συχνότερη αρρώστια στον κόσμο;

Κάποιοι θα πουν ο καρκίνος, κάποιοι άλλοι τα εμφράγματα.

Και όμως, στις ημέρες μας, η πιο συχνή αρρώστια είναι το Αλτσχάιμερ. Όσοι έχετε έλθει σε επαφή είτε στο οικογενειακό σας περιβάλλον είτε στον ευρύτερο κοινωνικό σας περίγυρο με ασθενή, που πάσχει από Αλτσχάιμερ, δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά λόγια, για να περιγράψουμε, το πώς καταντάει ο άνθρωπος, όταν η μνήμη του διαγράφεται εντελώς και αντικαθίσταται από ένα απέραντο κενό.

Ο δικός μας άνθρωπος, πολλές φορές μέσα σε λίγα λεπτά, ξεχνάει τα παιδιά του, τα αδέλφια του, τους γονείς του, το σπίτι του, τους φίλους του, και το πιο οδυνηρό απ’ όλα, ξεχνάει τον ίδιο του τον εαυτό, δεν ξέρει ποιος είναι, από πού κατάγεται και για πού πορεύεται.

Με την διαγραφή της μνήμης επέρχεται τέτοια κατάρρευση της προσωπικότητας, που καθιστά τον άνθρωπό μας, κυριολεκτικά ανάπηρο. Θα λέγαμε, νεκρό.

Αυτά, στον μεμονωμένο άνθρωπο.

Ας αναλογιστούμε τώρα, τι μπορεί να συμβεί σε έναν ολόκληρο Λαό, στην περίπτωση που μολυνθεί από τον ιό της αμνησίας.

Στην περίπτωση, δηλαδή, που για κάποιους λόγους -δικής του ή ξένης υπαιτιότητας- χάσει την συλλογική του ιστορική μνήμη και στον σκληρό του δίσκο προκύψει το απόλυτο  κενό ή ενδεχομένως να εγκατασταθεί κάποια μνήμη, αλλά άλλη μνήμη. Εντελώς ξένη από εκείνη που σβήστηκε.

Εδώ τώρα, θα έχουμε να κάνουμε με έναν Λαό, που, όχι μονάχα δεν θα ξέρει ποιος ακριβώς είναι, όχι μονάχα δεν θα ξέρει από πού έρχεται και προς τα πού τραβάει, αλλά, το χειρότερο, θα ψάχνει για κηδεμόνα -όποιον και νάναι- θα ψάχνει για τρόϊκα, όχι μονάχα οικονομικής, αλλά προπάντων πνευματικής χειραγώγησης.

Ας είναι και χειροπόδαρα δεμένος, ας είναι και με το στόμα κλειστό, ας είναι και πεινασμένος λαός, ας είναι και άνεργος και ανασφάλιστος και αμόρφωτος και αναλφάβητος. Τι τον νοιάζει, άλλωστε; Αφού δεν διαθέτει δεδομένα για τίποτε και για κανέναν. Ζει μονάχα για την στιγμή.

Του φτάνει, λοιπόν, να έχει κάποιον από πάνω του, να τον προστάζει σε κάθε του βηματισμό, να του ορίζει κάθε του αναπνοή, να κανονίζει τα πάντα για την ζωή του, όχι βέβαια με την δική του θέληση –διότι αυτή δεν υπάρχει πια- αλλά όπως βολεύει και όπως συμφέρει στον τυχόντα προκύψαντα προστάτη.

Ένας τέτοιος Λαός, χωρίς μνήμη, χωρίς ταυτότητα εθνική και πολιτισμική, για ποιόν λόγο να διαμαρτυρηθεί; Για ποιόν λόγο να αντισταθεί; Για ποιόν λόγο να διεκδικήσει; Ζει δεν ζει, το ίδιο του κάνει.

Να πώς επέρχεται ο θάνατος ενός ολόκληρου Λαού.

Με την λοβοτομή της συλλογικής του ιστορικής μνήμης. Με το ξερίζωμα της μνήμης του.

Καταλαβαίνουμε τώρα, γιατί εμείς οι Έλληνες συνεχίζουμε, ακόμα και σε δύσκολους καιρούς - και προπάντων σε αυτούς τους καιρούς- να κάνουμε γιορτές μνήμης;

Προλαβαίνω την απορία σας.

Καλά, κυκλοφορεί ιός, από τον οποίο κινδυνεύει να μολυνθεί ο σκληρός δίσκος της συλλογικής μας ιστορικής μνήμης και να χάσουμε όλα τα δεδομένα;

Υπάρχουν δυνάμεις και συμφέροντα, που ενδιαφέρονται για την κατάργηση ή την αλλοίωση της ιστορικής και εθνικής μας μνήμης;

Ναι, φίλοι μου, υπάρχουν.

Και όχι μονάχα υπάρχουν, αλλά και πολεμάνε με μανία, νύχτα και μέρα ακατάπαυστα.

Κάποιοι από το ακροατήριο ενδεχομένως θα αναρωτηθούν. Καλά, και με ποιους τρόπους, με ποια μέσα και με τι προσωπικό επιχειρείται αυτή η επίθεση εναντίον της πολιτισμικής και εθνικής μας  ταυτότητας μνήμης;

Τα μέσα, φίλοι μου, είναι πολυάριθμα και ποικίλουν. Όσο για το υπηρετικό τους προσωπικό, αρκεί να πούμε, ότι σχεδόν πάντοτε είναι εγχώριας προέλευσης. Ιθαγενείς.

Μερικά παραδείγματα θα μας βοηθήσουν, να κατανοήσουμε καλύτερα το θέμα.

(1). Πρώτη μέθοδος για το ξήλωμα της ιστορικής μνήμης ενός λαού, είναι η αποσιώπηση σημαντικών και ιδιαίτερα κομβικών ιστορικών του γεγονότων.

Παράδειγμα πρώτον:

Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε -διότι υποτίθεται ότι μας το δίδαξαν στο σχολείο- ότι η Άλωση της Πόλης δεν έγινε στην πραγματικότητα το 1453, αλλά έγινε στα 1204 από τα τότε συμμαχικά στρατεύματα των δυτικών, δηλαδή, από τους λεγόμενους σταυροφόρους;

Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε -διότι υποτίθεται πως μας το δίδαξαν στο σχολείο- ότι με τις ευλογίες του πάπα οι Φράγκοι και οι σύμμαχοί τους στα 1204 κατέστρεψαν την Πόλη ολοσχερώς, την λεηλάτησαν και κουβάλησαν όλα της τα πλούτη στα δικά τους λημέρια;

Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε -διότι υποτίθεται πως μας το δίδαξαν στο μάθημα της ιστορίας- ότι τα τρία πέμπτα του τότε παγκόσμιου πλούτου ήσαν συγκεντρωμένα στην Κωνσταντινούπολη και ότι από αυτά τα πλούτη, που αρπάχτηκαν το 1204, ιδρύθηκαν οι πρώτες Τράπεζες των σημερινών μας εταίρων;

Καταλαβαίνουμε τώρα, από ποια κεφάλαια παρακαλάμε, να δανειστούμε σήμερα; Από τα δικά μας!!!

Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε -διότι υποτίθεται πως τα σχολικά μας βιβλία το γράφουνε- ότι ο περικαλλής ναός του αγίου Μάρκου στην Βενετία, που όλοι τον θαυμάζουμε, είναι, από τα θεμέλια μέχρι και τα περίτεχνα άλογα στην στέγη του, προϊόν της λεηλασίας της Πόλης μας στα 1204; 

Παράδειγμα δεύτερον

Αρκετοί από το ακροατήριο είστε ποντιακής καταγωγής. Αλήθεια, ακούσατε ποτέ  στα σχολειά μας, στα πανεπιστήμιά μας ή σε εκπομπές της τηλεόρασης και  του ραδιοφώνου, έστω κάτι, που να αναφέρεται σε γεγονότα του Πόντου κατά την περίοδο της επανάστασης του ’21; 

Τίποτε απολύτως!

Και όμως! Έχει και ο Πόντος το δικό του Κούγκι, έχει και ο Πόντος το δικό του Ζάλογγο, έχει και ο Πόντος το δικό του Αρκάδι.

Η Μπάφρα, περιοχή κατεξοχήν τουρκόφωνη, αλλά με συνείδηση καθάρια ελληνική, από το 1821 μέχρι το 1827 θρήνησε τεσσεράμισι χιλιάδες θύματα. Γιατί; Γιατί πήρανε τα όπλα.

Ή μήπως, διδάσκεται στα σχολειά μας το ένδοξο Ποντιακό αντάρτικο, που εκδηλώθηκε από το 1914  έως το 1922, για την υπεράσπιση της αγίας Γης του Πόντου, για την προστασία των ιερών και οσίων από την θηριωδία του Κεμάλ;

Τα παραδείγματα αυτής της κατηγορίας αποσιώπησης κομβικών ιστορικών γεγονότων είναι άπειρα, αλλά ο χρόνος μας πιέζει.

Πάμε να δούμε, τι άλλο μηχανεύονται οι εχθροί μας και ο κακός μας εαυτός, για να καταργήσουν την ιστορική μας μνήμη.

(2). Δεύτερη μέθοδός τους είναι η διαστρέβλωση σπουδαίων ιστορικών γεγονότων.

Παράδειγμα πρώτον

Στα σχολικά μας βιβλία, πώς μας παρουσιάζουν την περίοδο της λεγόμενης βυζαντινής ιστορίας; Μαύρη και απολίτιστη. Θαρρείς και δεν είναι τίποτε άλλο από μηχανορραφίες, από διαβολές, από φατριασμούς, από δολοφονίες, σωστό σκοτάδι. Μη τυχόν και αποκαλυφθεί η υπεροχή του Ρωμαίικου πολιτισμού απέναντι στο ερεβώδες σκότος του ευρωπαϊκού μεσαίωνα.

Αυτό όμως, είναι το Βυζάντιο; Αυτή είναι η Ρωμανία, η ελληνική αυτοκρατορία της Ανατολής;

Καλά που ήρθε ένας Ράνσιμαν, ένας πραγματικός τζέντλεμαν, και έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Και μέσα από το μοναδικό και ανεκτίμητο συγγραφικό του έργο, που αναφέρεται στο Βυζάντιο, ανέδειξε το μεγαλείο του Βυζαντινού πολιτισμού και αποστόμωσε όλους εκείνους, που αποπειράθηκαν, να αλλοιώσουν τα γεγονότα και να σβήσουν έτσι κάθε μνήμη φωτεινή από τον δικό μας Τρόπο, τον Ρωμαίικο. Τελικά, όπως λέει χαρακτηριστικά και ο πολύς Ρωμηός Φώτης Κόντογλου, το θέλουμε το Βυζάντιο ή δεν το θέλουμε;

Πόσοι από εμάς έχουνε διδαχθεί στα σχολεία τους, ότι στα 1100, τότε δηλαδή που οι πρόγονοι των σημερινών μας εταίρων ούτε καν υποψία είχαν κοινωνικής πρόνοιας, εμείς στην Κωνσταντινούπολη διαθέταμε σε υποδειγματική λειτουργία δημόσιο Νοσοκομείο;

Πόσοι από εμάς έχουμε διδαχθεί στα πανεπιστήμιά μας, ότι στο δημόσιο αυτό νοσοκομείο της  Κωνσταντινουπόλεως υπηρετούσε και γιατρός γυναίκα, ενώ στην λεγόμενη πολιτισμένη Δύση γυναίκα γιατρός πρωτοεμφανίστηκε μόλις το 1847, δηλαδή, οκτακόσια ολόκληρα χρόνια μετά;

Παράδειγμα δεύτερον

Οι φίλοι μας οι Δυτικοί και οι πρόθυμοι ιθαγενείς συνεργάτες τους, εδώ και διακόσια χρόνια, για λόγους γεωπολιτικούς κυρίως, αλλά και θεολογικούς, έχουν λυσσάξει, να πλήξουν την ιστορική μας μνήμη, περιγράφοντας ανύπαρκτο ρήγμα στην αδιάλειπτη ιστορική μας συνέχεια.

Και τι κάνουν; Επιστρατεύοντας την τεχνική της διαστρέβλωσης, από την μια μεριά, μας κολακεύουν υπερτονίζοντας την απ’ ευθείας καταγωγή μας από την Αρχαίους Έλληνες –λες και προκύψαμε στα 1821 από παρθενογένεση-  ενώ από την άλλη, κρύβουν ή διαστρεβλώνουν κάθε ιστορική πληροφορία, που αποδεικνύει τον φυσικό και πολιτισμικό μας σύνδεσμο με το Βυζάντιο.

Δεν θέλουν να συνδεόμαστε φυλετικά και πολιτισμικά με την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με την Ρωμηοσύνη. Γι’ αυτό και δεν άφησαν ρουθούνι ελληνικό στον Πόντο και την Μικρά Ασία.  

Γι’ αυτό και έβγαλαν στα γρήγορα από την μέση τον Καποδίστρια, τον έναν και μοναδικό μας Κυβερνήτη, διότι ο Καποδίστριας ήταν ο ηγέτης, που οραματιζόταν μια Ελλάδα με επίγνωση της ιστορικής της συνέχειας, μια Ελλάδα Ορθόδοξη, μια Ελλάδα της Ρωμηοσύνης, μια Ελλάδα, που να έχει γνώση και να βιώνει την πνευματική και πολιτισμική της υπεροχή έναντι της αποδεδειγμένης βαρβαρότητας των απογόνων του Καρλομάγνου.

(3). Μία τρίτη μέθοδος εξάλειψης της ιστορικής μας μνήμης είναι η επίθεση εναντίον των μοναστηριών μας.

Πόσοι από εμάς έχουμε διδαχθεί στα σχολεία ή στα πανεπιστήμιά μας, ότι η πρώτη απόφαση των Βαυαρών, μετά το ’21, που ήθελαν όχι απλώς να μας κυβερνήσουν, αλλά να αφανίσουν εντελώς κάθε ίχνος Ρωμηοσύνης, δηλαδή Ορθόδοξης Ελληνικότητας, ήταν το κλείσιμο τριακοσίων πενήντα Ορθόδοξων μοναστηριών της πατρίδας μας;

Αναρωτιέστε, γιατί το έκαναν; Διότι τα μοναστήρια μας λειτουργούσαν ως αναχώματα αντίστασης στα δόλια σχέδιά τους. Διότι μέσα στα μοναστήρια μας, εδώ και αιώνες, κρατιέται η ιστορική μας μνήμη ζωντανή, φυλάσσονται ακέραια τα τιμαλφή του Γένους μας. Η ιστορία, η γλώσσα, οι παραδόσεις μας και προπάντων η γνησιότητα του Πνεύματος των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας.     

Όσοι από εσάς πάτε προς τα Γιάννενα και επισκεφθείτε την ιερά μονή του αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπηνών, που βρίσκεται στο νησάκι της λίμνης, θα το καταλάβετε αυτό καλύτερα.

Ξέρετε ποιους θα δείτε εκεί, ζωγραφισμένους ανάμεσα στους προφήτες και τους αγίους; Τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Θουκυδίδη, τον Πλούταρχο, τον Σόλωνα και μερικούς άλλους ακόμα αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους.

Από το 1204, από τότε δηλαδή που ιδρύθηκε, μέχρι και το 1912,  που τα Γιάννενα ελευθερώθηκαν από τους Τούρκους, μέσα στο μοναστήρι αυτό, τα Ελληνόπουλα διδάσκονταν την Πίστη τους, την Ιστορία τους και την Γλώσσα τους κατευθείαν από την φυλλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από τον Θουκυδίδη, από τον Πλάτωνα, από τον Όμηρο και την Φιλοκαλία.

Να ποιος ήταν ο ρόλος των μοναστηριών μας στην διάσωση της ιστορικής μας μνήμης. Και να, γιατί οι επίδοξοι οδοστρωτήρες αυτής της Μνήμης, οι Βαυαροί, έδωσαν διαταγή, αφού πρώτα λεηλατηθούν, να κλείσουν και να μην ξανανοίξουν ποτέ. 

Η ίδια ακριβώς τακτική και για τους ίδιους λόγους, τηρήθηκε αργότερα και από τον Μουσταφά Κεμάλ, όταν από το 1908 μέχρι και το 1922 δεν άφησε όρθιο ούτε ένα από τα ιστορικά Μοναστήρια του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Τα μοναστήρια μας, παρά τις δυσκολίες, εξακολουθούν και σήμερα να είναι οι κοιτίδες της αδιάλειπτης ιστορικής μας μνήμης. Γι’ αυτό και οι επιθέσεις εναντίον τους -από ξένους, αλλά και δικούς μας, δυστυχώς- συνεχίζονται μέχρι και στις ημέρες μας.

Πώς; Με την επιβολή αβάσταχτων φόρων, και προπάντων με την τρομοκρατία εις βάρος των μοναχών έτσι, ώστε να πάψουν να μιλάνε για το μεγαλείο της Ρωμηοσύνης, να πάψουν να μιλάνε για την Θεολογία των Πατέρων, και να βουλώνουν τα στόματά τους όταν οι περιστάσεις απαιτούν αντίσταση στις απάτες των εχθρών της Πίστεως και της Πατρίδας μας.

(4). Μία τέταρτη μέθοδος εξάλειψης της ιστορικής μας μνήμης έχει να κάνει με το σύστημα της τοπικής μας αυτοδιοίκησης.

Μετά το 1830, οι Βαυαροί, οι οποίοι σχεδίαζαν, μέσα από το σβήσιμο της ιστορικής μας μνήμης, να μας μετατρέψουν σε μια ακόμα προτεστάντικη επαρχία της Ευρώπης -ή μήπως δεν το βλέπουμε και στις μέρες μας αυτό- κανόνισαν, εκτός από τα μοναστήρια, να αφανίσουν και το παραδοσιακό μας σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης. Και τι έκαναν.

Κατάργησαν τις ιστορικές μας Κοινότητες και ίδρυσαν τις Νομαρχίες. Το σύστημα από Ρωμαίικο μεταλλάχθηκε σε Φράγκικο. Από το πρόσωπο περάσαμε στο άτομο. Από την σχέση, στην συνύπαρξη.

Με τις κοινότητές μας, όμως, είχαμε και δάσκαλο της δικής μας επιλογής, είχαμε και παπά βγαλμένο από τα δικά μας σπλάχνα, και αλληλεγγύη του δικού μας τρόπου –οι φτωχοί τα μικρά χαράτσια, οι πλούσιοι τα μεγαλύτερα- και γιατρό και αστυνόμο και δικαστή του δικού μας ήθους. Του Ρωμαίικου.

Είχαμε μια αυτονομία αξιοζήλευτη.

Όσοι είστε αυτοδιοικητικοί, θα ξέρετε καλύτερα από όλους μας, ότι οι Νομαρχίες, που αντικατέστησαν τις κοινότητές μας, ήταν πολύ μεγάλες, για να λύσουν τα μικρά και πολύ μικρές, για να λύσουν τα μεγάλα.

Πάντως η ζημιά έγινε. Και ιδιαίτερα στα τελευταία χρόνια, με τον ’’Καποδίστρια’’ και τον ’’Καλλικράτη’’ –τι ύβρις κι αυτή- μέσα στην χαώδη απεραντοσύνη των σημερινών δήμων μαμούθ, η κοινωνική συνοχή και η συνοχή της συλλογικής μας ιστορικής μνήμης έχουν , δυστυχώς,  κλονισθεί ακόμη περισσότερο.

Όσο κι αν μας κακοφαίνεται, τα χωριά μας δεν διοικούνται πλέον από εμάς. Ό, τι κι αν γίνεται σήμερα μέσα στα όρια της τοπικής μας αυτοδιοίκησης, όχι μονάχα σε επίπεδο οικονομικό, αλλά προπάντων σε επίπεδο πνευματικό, ηθικό, ακόμα και εκκλησιαστικό, στην πραγματικότητα δεν ορίζεται εξ ολοκλήρου από εμάς.

Είναι τόσο αφόρητες οι πιέσεις, που δεχόμαστε από το ευρωπαϊκό διευθυντήριο των Βρυξελλών, που δεν ξέρω, εάν υπάρχουν σήμερα Άντρες ικανοί και αποφασισμένοι, σε όλα τα επίπεδα των ηγεσιών μας, να αντισταθούν και να βάλλουν σε εφαρμογή τις αρχές και τα ιδεώδη ενός όντως ’’Καποδίστρια’’ και ενός όντως ’’Καλλικράτη’’. Και όχι να χρησιμοποιούμε τα ονόματά τους διακωμωδώντας τα και εκθέτοντάς τα.

Αλλά, πού να βρεθούνε σήμερα Καποδίστριες και Καλλικράτες, όταν τα υποδειγματικά πρότυπα τέτοιων Ανδρών έχουν αποκλεισθεί εντελώς από τις σελίδες των σχολικών μας βιβλίων;

Πόσοι από εμάς έχουμε διδαχθεί στα σχολικά μας θρανία Μάρκο Ευγενικό, Ιωσήφ Βρυέννιο, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, Γεννάδιο Σχολάριο, Κοσμά Αιτωλό, Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη, Εμμανουήλ Παπά, Χρυσόστομο Σμύρνης, Γερμανό Καραβαγγέλη, Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, Τάσο Παπαδόπουλο, για να ξέρουμε, πώς να σταθούμε  απέναντι στην υποκρισία των δυτικών, πώς να αγωνιστούμε για την δικαίωση των μαρτύρων του  Ελληνικού Πόντου, πώς να απαντήσουμε στα ψεύδη και τις απάτες του πάπα και των δήθεν εταίρων μας, και πάνω απ’ όλα, πώς να κρατήσουμε τον Λαό μας δυνατόν και ενωμένο;

(5). Να, λοιπόν, ποια είναι και η πέμπτη μέθοδος αφανισμού της ιστορικής μας μνήμης. Ο αποκλεισμός των προϋποθέσεων για την ανάδειξη Ανδρών, με άλφα κεφαλαίο. Ανδρών, που ξέρουν και είναι αποφασισμένοι, να αντισταθούν.

(6). Σε μια ακόμα τακτική θα αναφερθούμε, και με αυτή θα κλείσουμε τον ατέλειωτο κατάλογο των μεθοδεύσεων ποδοπάτησης της ιστορικής μας μνήμης, η οποία τακτική, σχετίζεται με την προηγούμενη και έχει να κάνει επί τουρκοκρατίας με τους γενίτσαρους και σήμερα, επί νέας γερμανοκρατίας, με την αναγκαστική μετανάστευση της νεολαίας μας.

Τι κάνει σήμερα ο Γερμανός εντεταλμένος για θέματα Ελλάδας;

Με το πρόσχημα της οικονομικής μας κατάρρευσης, μέσα σε τρία χρόνια, αρπάζει δεκαέξι χιλιάδες νέους διακεκριμένους γιατρούς –δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος της πνευματικής αφρόκρεμας της πατρίδας μας-  και τους βάζει να δουλέψουν υπό καθεστώς αυστηρά γερμανικής νοοτροπίας, αλλοιώνοντας έτσι μεθοδικά το ελληνορθόδοξο φρόνημά τους και μετατρέποντάς τους βάσει σχεδίου, όπως έλεγε και ο Καποδίστριας, σε σύγχρονους γενίτσαρους.

Ποιος από όλους αυτούς θα γυρίσει πίσω στην πατρίδα –αν γυρίσει ποτέ- αναλλοίωτος και ανεπηρέαστος;  

Με το πρόσχημα της ανεργίας, αρπάζει επίσης από τα χωριά μας, καθ’ ομάδες, τα ανοχύρωτα πνευματικώς παιδιά μας, τα βάζει να δουλεύουν στις γερμανικές φάμπρικες και τα εκπαιδεύει να σκέφτονται γερμανικά και να ενεργούν στην ζωή τους όχι ως Έλληνες, αλλά σαν φιλέλληνες.

Κι εμείς, άρχοντες και λαός, εντελώς ανυποψίαστοι, εξ αιτίας της επιχειρούμενης από ετών μνημονικής μας λοβοτομής, χαιρόμαστε και πανηγυρίζουμε κιόλας γι’ αυτό!!!

Πατριώτες και πατριώτισσες,

Δεν ήρθαμε απόψε εδώ, απλά και μόνον, για να θρηνήσουμε την Άλωση της Πόλης και τα θύματα του Κεμαλισμού.

Συγκεντρωθήκαμε στον ωραίο αυτόν τόπο, πρώτον, για να υψώσουμε και να αναδείξουμε το μεγαλείο της Ρωμηοσύνης, δηλαδή, της Ορθοδοξίας μας και της Ελληνικότητάς μας.

Και δεύτερον, για να δοξάσουμε το Πνεύμα, που κράτησε ζωντανό και ολόρθο το Γένος μας στο πέρασμα των αιώνων, και, που δεν είναι άλλο, από το Πνεύμα των ησυχαστών Πατέρων της Εκκλησίας μας. Δηλαδή, των μεγάλων εκείνων αθλητών του ουρανίου αθλήματος της κάθαρσης, του φωτισμού και της θέωσης.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε λαός Μνήμης. Γι’ αυτό και συναχθήκαμε απόψε εδώ με τόση προθυμία. Γι’ αυτό και δεν έχουμε τάφους εμείς οι Έλληνες, αλλά έχουμε μνήματα. Διότι μέσα εκεί είναι συσσωρευμένη όλη η μνήμη της πολυχρόνιας ιστορικής μας διαδρομής.

Ο Εθνικός μας Ύμνος είναι ο μοναδικός Εθνικός Ύμνος σε ολόκληρο τον κόσμο, που είναι αφιερωμένος στην Ελευθερία.

Όλοι οι άλλοι λαοί, στους εθνικούς τους ύμνους, μιλάνε για την ωραία τους πατρίδα και τα κατορθώματά τους.

Είναι άραγε τυχαία η αφιέρωση του Εθνικού μας Ύμνου στην Ελευθερία, την βγαλμένη από τα κόκκαλα τα ιερά;

Τον Φεβρουάριο του 1924, ένα χρόνο, δηλαδή, μετά την ολοκλήρωση της Κεμαλικής θηριωδίας σε Πόντο, Θράκη και Μικρά Ασία -όπως αναφέρεται σε τότε δημοσίευμα- ένα καράβι, ονόματι Ζαν, προερχόμενο από τα Μουδανιά της Ανατολικής Θράκης πιάνει στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης για ανεφοδιασμό. Τελικός του προορισμός είναι η Μασσαλία.

Το καράβι αυτό κουβαλάει τετρακόσιους τόνους οστών δικών μας ανθρώπων. Πόσο μπορεί να ζυγίζει ένας σκελετός ανθρώπου, για να υπολογίσουμε, με μια απλή διαίρεση, τις χιλιάδες των δικών μας ανθρώπων, που σφαγιάσθηκαν, που κρεμάστηκαν, που αποκεφαλίστηκαν, που βιάστηκαν μέχρι θανάτου, κάτω από τις διαταγές του αιμοσταγούς Μουσταφά Κεμάλ και κάτω από τα παγερά βλέμματα σύνολων των ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων;

Απλοί λιμενεργάτες αντελήφθησαν την ιεροσυλία των ξένων και ζήτησαν να μην μεταφερθούν τα οστά αυτά στην Μασσαλία για βιομηχανοποίηση. Τελικά, όμως, με παρέμβαση του Άγγλου προξένου, τα ιερά λείψανα των πατέρων μας έφυγαν για την δήθεν πολιτισμένη Δύση, για να τα κάνουν οι βάρβαροι, σαπούνι και λίπασμα!!!   

Η Ελευθερία μας είναι καρπός αυτών των οστών. Είναι βγαλμένη από αυτά τα κόκκαλα τα ιερά.

Γι’ αυτό κι εμείς, ευλαβούμαστε αυτά τα κόκκαλα τα ιερά, εμπνεόμαστε από αυτά και υποσχόμαστε, να διατηρήσουμε μέσα μας άσβεστη για πάντα την μνήμη τους.

Αδέλφια μου,

Όσα συμβαίνουνε στην ζωή μας, πικρά και γλυκά, λυπητερά και χαρούμενα, δεν φανερώνουν τίποτε άλλο, λένε οι Πατέρες, παρά μονάχα την απέραντη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο.

Ο φιλάνθρωπος Θεός, ανάλογα με τα έργα μας, άλλοτε μας επισκέπτεται με την ευδοκία Του, άλλοτε με την μακροθυμία Του και άλλοτε με την παραχώρηση διαφόρων πειρασμών.

Γι’ αυτό και θεωρώ, πως ο καλύτερος τρόπος για να κλείσουμε την αποψινή μας συνάντηση δεν είναι άλλος από μια ειλικρινή και βαθιά αυτοκριτική. Μια αυτοκριτική, την οποία θα αφήσουμε να την κάνει, για λογαριασμό μας, ένας έμπειρος του είδους, ο μεγάλος διδάσκαλος του Γένους μας Ιωσήφ Βρυέννιος, ο οποίος, σε ομιλία του, που εξεφώνησε  στο Παλάτι, τριανταπέντε χρόνια πριν από την Άλωση, μεταξύ των άλλων είχε πει και τα εξής σημαντικά και επίκαιρα:

’’Ο λόγος για τον οποίον επέπεσαν εκ δυσμών και εξ ανατολών διάφοροι εχθροί και λυμαίνονται την αυτοκρατορία είναι ολοφάνερος: ’Όλοι οι Χριστιανοί έγιναν υπερήφανοι, αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, απειθείς, λιποτάκται, ανόσιοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι. Έγιναν οι άρχοντες κοινωνοί ανόμων, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι κριτές δωρολήπτες, οι μεσίτες ψευδείς, οι νεώτεροι ακόλαστοι, οι αστοί εμπαίκτες, οι χωρικοί άλαλοι και οι πάντες αχρείοι. Χάθηκε ευλαβής από της γης, εξέλιπε στοχαστής, ουχ εύρηται φρόνιμος’’.

Αδέλφια μου,

Τα σημερινά γεγονότα, πόσο επίκαιρο και πόσο αληθινό αναδεικνύουν τον μεγάλο μας δάσκαλο Ιωσήφ Βρυέννιο!

Σήμερα στην Ελλάδα μας, πάνω από 250.000 αγέννητα παιδιά, σφαγιάζονται κάθε χρόνο από τα ίδια μας τα χέρια.

Σήμερα, στην αγιοτόκο πατρίδα μας, η διαστροφή δοξάζεται και η αρετή λοιδορείται.

Σήμερα, στα χώματα του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και του Μεγάλου Φωτίου, ξαναζούμε μια νέα Φεράρα.

Σήμερα, στα ιερά της Πόλης μας πηγαινοέρχονται οι Φράγκοι, όπως και τότε, καραδοκώντας για το συλλείτουργο της μεγάλης καταστροφής.

Με τέτοια πνευματική κατάσταση, αλήθεια, τι αναμονές μπορούμε να έχουμε;

Την απάντηση, μας την δίνει και πάλι ο Ιωσήφ Βρυέννιος με τον επίλογο της ομιλίας του: Θα σωθούμε μονάχα διά της μετανοίας. Διαφορετικά, με βάση τους πνευματικούς νόμους, η καταστροφή θα είναι τόσο μεγάλη, που οι μέλλουσες γενεές θα λένε σε παρόμοιες περιστάσεις: ’’ Μη πάθοιμεν ά οι Ρωμαίοι πεπόνθασιν ’’. Μην πάθουμε, αυτά που έπαθαν οι Ρωμηοί .
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2015/06/blog-post_444.html

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤ/ΓΟΥ ε.α ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΡΚΑ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΛΟΧΟ (12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2002)

Σκοπός της παρούσης είναι η συνοπτική σκιαγράφηση του ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ Μέσης Ανατολής, μετά από 60 χρόνια, όπως εγώ είδα και έζησα τα γεγονότα και η Απόδοση Τιμών εις τους υπέρ Πατρίδος Πεσόντες αλλά και στους διοικητές μας, Συντ/ρχη ΤΣΙΓΑΝΤΕ και ΄Ανχη ΚΑΛΙΝΣΚΗ.

2. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το Επιχειρησιακό Περιβάλλον το 1942, γενικά είναι γνωστό.

-Η ΕΥΡΩΠΗ είχε καταληφθεί σχεδόν ολόκληρη. Η ΑΓΓΛΙΑ εκινδύνευε. Η ΡΩΣΙΑ υποχωρούσε « Οι Γερμανοί ΠΡΟ της ΜΟΣΧΑΣ». Οι Ιταλοί μετά την ΑΒΥΣΥΝΝΙΑ και ΛΙΒΥΗ απειλούσαν την ΑΙΓΥΠΤΟ Τυρανούσαν όμως την Ελλάδα. Το ΑΦΡΙΚΑ ΚΟΡ με Διοικητή τον ΡΟΜΕΛ έθετε σε σοβαρό κίνδυνο τη Βόρειο ΑΦΡΙΚΗ και Μέση Ανατολή. Η Γ/Β έδειχνε λυκοφιλία με στάση εχθρική.

- Η Βουλγαρία ενεργούσε τον αφελληνισμό της Θράκης και της Μακεδονίας.

- Η Μέση Ανατολή, ΣΥΡΙΑ, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ, ΑΡΑΒΙΑ και λοιπές χώρες τηρούσαν στάση Φιλογερμανική.

-Η ΤΟΥΡΚΙΑ, αφού άρπαξε το Σαντζάκιο της ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΤΤΑΣ, ερωτοτροπούσε με όλους, βολιδοσκοπούσε και καραδοκούσε να πάρει την ΘΡΑΚΗ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Νησιά ΑΙΓΑΙΟΥ, τα Δωδεκάνησα κ.α.

3. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ως γνωστό, μετά το ΕΠΟΣ της ΑΛΒΑΝΙΑΣ, την ΔΟΞΑ των ΟΧΥΡΩΝ και το Θρύλο της ΚΡΗΤΗΣ, η ΕΛΛΑΣ, παρά την τριπλή τραγική Κατοχή, συνέχισε τον Πόλεμο στο ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ με τις εκεί νεοσυγκροτούμενες Ένοπλες Δυνάμεις και στο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ με την Εθνική Αντίσταση.

Δυστυχώς, κατά την διάρκεια του Πολέμου 1941 ΟΥΔΕΜΙΑ Οδηγία υπήρξε από τις αρμόδιες Αρχές προς το Λαό, και το Στράτευμα « Του τι δέον γενέσθαι», με αποτέλεσμα η Άμυνα να αποδυναμωθεί. Η Επιβράδυνση του Εχθρού προς την ΑΘΗΝΑ να υστερήσει. Η ΚΡΗΤΗ να χαθεί, ενώ μπορούσε να κρατηθεί. Οι ΄Ενοπλες Δυνάμεις στη Μέση Ανατολή να διαλυθούν και η Εθνική Αντίσταση, παρά την καθολική διάθεση του Λαού, να ξεφύγει του Εθνικού Ελέγχου με τους τρεις καταστρεπτικούς Γύρους.

Τέλος , τα Εθνικά μας συμφέροντα και διεκδικήσεις, εκτός από τα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ, να ΜΗΝ ικανοποιηθούν.

Στη Μέση Ανατολή μία μόνο Μονάς έμεινε αλώβητος, καθαρή και Εθνική Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ και βραδύτερο το 1944 και η ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία του ΡΙΜΙΝΙ.

4. ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ο Ιερός Λόχος Μέσης Ανατολής αποτελεί συνέχεια του Ιερού Λόχου των ΘΗΒΩΝ του Επαμεινώνδα και του ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ.

Ούτος εδημιουργήθη σταδιακά και ανεπίσημα από τον Ιούλιο του 1942, πρώτα ως Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως ανεπιθύμητων Αξιωματικών. Αρχικά ετοποθετήθησαν κατώτεροι Αξκοί διωγμένοι και προφυλακισμένοι από τα Τάγματα της 2ας Ταξιαρχίας. Βραδύτερον από όλες τις Μονάδες, επιθυμούντες και μη, φυλακισμένοι, εν εξορία, Μερτζαγιούμ και Σουδάν. Βεβαίως οι Αξκοί αυτοί ΟΥΤΕ περίσσευαν, ΟΥΤΕ και πλεόναζαν.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η δύναμη του Ανεξαρτήτου Λόγου ήταν 80 περίπου Αξκοί και 20 Οπλίτες. Διοικητής ορίστηκε ο Επίλαρχος Στεφανάκης.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1942, με διαταγή της 2ας Ταξιαρχίας (Συντ/ρχης Μπουρδάρας Αλκιβιάδης) συνεκροτήθη επίσημα Ανεξάρτητη Μονάς Αξιωματικών με Ονομασίες Λόχος Πολυβόλων, Λόχος Επιλέκτων και Λόχος Αθανάτων. Ο Συντ/ρχης Μπουρδάρας μας μίλησε, μας επιθεώρησε, μας εχαιρέτησε, και μας εφίλησε.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1042, ξαφνικά ενεφανίσθη στο Στρατόπεδο μας, στην Καφριώνα της Παλαιστίνης, ο Συντ/ρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ με οδηγό τον Λευτέρη Κοντομίχαλο. Εμείς 30 περίπου, τον γιουχαΐσαμε και τον αποδοκιμάσαμε και του είπαμε να φύγει. Ο Κοντομίχαλος του ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου να μπει μέσα. Απότομα όμως κάνει στροφή και μας λέγει: « Έχετε δίκιο να με βρίζετε, αλλά εγώ γνωρίζω ότι, εσείς είσαστε διωγμένοι και παραμερισμένοι διότι ζητάτε να πάτε στον Πόλεμο να ελευθερώσετε την Πατρίδα. Εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο. Αφήστε με να σας ειπώ δύο λόγια και θα φύγω». Εμείς κοιταχθήκαμε μεταξύ μας και του είπαμε ΝΑΙ. Δίπλα ήτανε μία σκηνή Σκούατ και μπήκαμε μέσα. Ο Τσιγάντες μας είπε, « Εγώ είμαι ο Λάκης Τσιγάντες, ο Ροχάλας, ο Κινηματίας, απότακτος του 1935, αλλά εγώ είμαι ένας συνάδελφος που επολέμησα στο ΣΚΡΑ όπου έχασα δύο δάκτυλα. Επολέμησα στην ΟΥΚΡΑΝΙΑ Επολέμησα στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ με τραύμα στα πλευρά. Ο Μεταξάς το 1940 ΔΕΝ με ανεκάλεσε όπως και τον αδελφό μου Γιάννη, είχε δίκιο. Εγώ επήγα στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και επολέμησα στο ΜΠΙΡ ΧΑΚΙΜ από όπου διέφυγα και ήλθα στην ΑΙΓΥΠΤΟ . Έμαθα για σας και ήλθα να σας πω ότι, εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο, εάν εσείς με δεχθείτε ως διοικητή σας. Εγώ ποτέ δεν θα σας μιλήσω για πολιτική και κόμματα. Σεις μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε». Εμείς κοιταχθήκαμε και του είπαμε ΝΑΙ.

Ο Τσιγάντες αμέσως επιστρέφει στο ΚΑΙΡΟ και ορίζεται Διοικητής του Ανεξάρτητου Λόχου. Στις 15 Σεπτ. 1942 μεταφέρει τον Λόχο στο ΜΕΑΝΤΙ κοντά στο ΚΑΙΡΟ όπου το Στρατόπεδο της 2ας ΝΖ Μεραρχίας. Ο Λόχος ενισχύεται με αρκετούς Αξκούς από όλους του Κλάδους των Ε. Δ και Σ.Α Τότε ήλθε οι Λοχαγός Καραβίτης, ως Υποδιοικητής του Λόχου, Καλλίνσκης, Αν/χης Ματθαίου, Αντ/ρχος Αλεξανδρής, Αστυνόμος Πουλικάκος, ο Μοίραρχος Μητραλέξης και άλλοι.

Η Μονάς οργανούται και εκπαιδεύεται ως Λόχος Πολυβόλων VIKERS με Αντιαρματικό Συγκρότημα.

Εν τω μεταξύ ο ΧΙΤΛΕΡ εξέδωσε την 003830/18-10-42 ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΗ Διαταγή με την οποία εντέλλετο όπως, οι Κομμάντος – Καταδρομείς να εκτελούνται επί τόπου ΑΝΕΥ οιασδήποτε διαδικασίας.

Την 1^η Νοεμβρίου 1942 Ο Λόχος Πολυβόλων έχει ονομασθεί ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ με το ρητόν «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ» και με δόγμα « Ο ΤΟΛΜΟΝ ΝΙΚΑ» και μετασταθμεύει στο ΚΑΜΠΡΙΤ υπό Διοίκηση του 1^ου S.A.S. REGIMENT (Βρετανικού Συντάγματος Καταδρομών, ενισχύεται με Αξκούς από φυλακές και την 1^η Ελ. Ταξιαρχία. Εκεί εκπαιδεύεται εντατικά σε αντικείμενα Ανορθόδοξου Πολέμου, Αλεξίπτωτα, Πλωτά Μέσα, Καταστροφές, Ναρκοπόλεμο Εχθρικά ΄Οπλα, Μηχανοδήγηση και άλλα.

Η πρώτη σειρά Ελλήνων Αλεξιπτωτιστών 20 περίπου, μεταξύ των οποίων οι Καλλίνσκης, Δημόπουλος και Σιαπκαράς έγινε από 12 έως 26 Νοεμβρίου 1942.

Στις 13 Νοεμβρίου 1942, Ομάς εξ 8 Ιερολοχιτών, Αλεξανδρής, Ματθαίου, Καραβίτης, Καζακόπουλος, Μπουρδάκος Ρήγας, Παπαδόπουλος, και Τριανταφύλλου, μετέχουν σε Καταδρομικές Επιχειρήσεις στην Έρημο της ΛΙΒΥΗΣ με Τμήματα των SAS.

Στις 4 Δεκ. 1942, Τμήμα εξ 60 Ιερολοχιτών, υπό τον Αντ/ρχη Φραδέλλο, μεταφέρεται εις ΒΕΓΓΑΖΗ με τορπιλακάτους προκειμένου να αποκόψει την υποχώρηση του ΡΟΜΕΛ εις το στενό Κόλπου ΣΥΡΤΗΣ και ΕΛ ΑΓΚΕΪΛΑ. Η Επιχείρηση εματαιώθη λόγω προώρου συμπτύξεως του ΡΟΜΕΛ.

Στις 14 Ιαν/ρίου 1943, στην ΑΘΗΝΑ έπεσε ηρωικά ο αδελφός του Ταγ/ρχης ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ, Αρχηγός της Τάξεως του 1920 και Αρχηγός της Μ. Ο. ΜΙΔΑΣ 614.

Στις 25 Ιανουαρίου 1943, Ιερός Λόχος με νέα οργάνωση, εξοπλισμό και μεταφορικά μέσα 35 JEEPS εξωπλισμένα κινείται προς ΤΥΝΗΣΙΑΝ αφού έχει αποστείλει στην ΒΥΡΗΤΟ Τμήμα 40 ανδρών δι’ εκπαίδευση στα πλωτά μέσα.

Την 1^η Φεβρουαρίου 1943 ο Τσιγάντες με τους Ταγμ/ρχες Πρίγκιπα Πέτρο και Λόρδο JELICO φθάνουν στην ΤΡΙΠΟΛΙ στο Στρατηγείο της 8^ης Στρατιάς. Ο Στρατάρχης Μονγκόμερυ αρχικά ηρνήθη την συμμετοχή του Ιερού Λόχου στις επιχειρήσεις. Τελικά συνεφώνησε ο Ιερός Λόχος να υπαχθεί υπό τη Δύναμη L του Γάλλου Στρατηγού Λεκλέρκ.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1943, Ο Ιερός Λόχος έφθασε στο ΝΑΛΟΥΤ, στα σύνορα ΛΙΒΥΗΣ – ΤΥΝΗΣΙΑΣ, όπου συνηντήθη με τους Γάλλους και ετέθη Εμπροσθοφυλακή της Δυνάμεως L η οποία αφίχθη στο ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ και εγκατεστάθη αμυντικώς με τον Ιερό Λόχο στις Γενικές Προφυλακές. Σε συμπλοκή εφονεύθη ο Ανθ/γός ΑΓΛΑΜΙΣΗΣ ΚΑΙ αιχμαλωτίσθηκε τραυματίας ο εφ. Ανθ/γός ΚΑΛΑΜΙΔΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ.

Στις 10 Μαρτίου 1943, έλαβε χώρα η Μάχη του ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ με επιτυχία του συγκροτήματος Λεκλέρ. Εκεί εχάθηκαν ο Ανθστής ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ και Ανθλγός Αναγνωστίδης.

Στις 3 Απριλίου 1943 ο Ιερός Λόγος ετέθη υπό Διοίκηση της 2ας ΝΖ Μεραρχίας του Στρατηγού ΦΡΑΫΜΠΕΡΓΚ, η οποία υπερκέρασε την Γραμμή ΜΑΡΕΘ και κατέλαβε το ΓΚΑΜΠΕΣ. Ο Ανθλγός ΛΑΦΟΓΙΑΝΝΗΣ και ο ΄Ιλαρχος ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΣ εφονεύθησαν.

Ο Ιερός Λόχος ως Εμπροσθοφυλακή της 2ας ΝΖ Μεραρχίας κατέλαβε το ΣΦΑΞ και τη ΣΟΥΣ, όπου οι Κάτοικοι μας υπεδέχθησαν ως Απελευθερωτάς « VIVE LA GRECE”. Ο Δήμαρχος της ΣΟΥΣ παρέδωσε το Κλειδί της Πόλεως στον Τσιγάντε.

Η Προέλαση συνεχίσθη μέχρι την τοποθεσία ΑΜΦΙΝΤΑΒΙΛ κοντά στην ΚΑΡΧΗΔΟΝΑ η οποία το 533 μ.Χ είχε καταληφθεί από τον ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΝ. Τότε η Καρχηδόνα και η Ρώμη ΔΕΝ ήσαν μακριά. Το κλιμάκιο εφοδιασμού αιχμαλωτίστηκε.

Στις 17 Απριλίου 1943, περατούται η δράση του Ιερού Λόχου στην Βόρειο ΑΦΡΙΚΗ και στις 2 Μαΐου 1943 επιστρέφει στην ΑΙΓΥΠΤΟ.

Στις 22 Μαΐου 1943, ο Ιερός Λόχος μεταστάθμευσε στο Στρατόπεδο EL BASA Της Παλαιστίνης κοντά στη Ταξιαρχία Καταδρομών (SAS, SBS & LRTG) όπου ενισχύεται με 300 Περίπου οπλίτες και Αξκούς από τις Μονάδες, τις φυλακές και το Μερτζαγιούμ, αναδιοργανούται και εκπαιδεύεται εντατικά.

Στις 10 Ιουλίου 1943, άρχισε η συμμαχική Απόβαση στην ΣΙΚΕΛΙΑ. Στις 25 Ιουλίου 1943 ανατρέπεται ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ και αναλαμβάνει ο Στρατάρχης ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ. Το Γ.Σ. Μέσης Ανατολής απεφάσισε την κατάληψη της ΡΟΔΟΥ.

Προς τούτο, διετέθησαν η 8^η Ινδική Μεραρχία, Βρετανικές δυνάμεις Καταδρομών και Τμήμα 60 Ανδρών το Ιερού Λόχου υπό τον Αντ/ρχη Μεσηνόπουλον με διακριτικά Αγγλικά λόγω αντιδράσεων των Ιταλών και Τούρκων. Η Αποβατική Δύναμη είχε συγκεντρωθεί εις Πόρτι Σάϊδ ΙΣΜΑΗΛΙΑ, ΣΟΥΕΖ και ΚΑΜΠΡΙΤ, όπου υφίστατο εντατική εκπαίδευση και εκτελούσε αποβατικές ασκήσεις.

Στις 29 Ιουλίου 1943 ο Χίτλερ εξέδωσε οδηγίες επιχειρήσεων δια την αντιμετώπιση Συμμαχικής Απόβασης στα Βαλκάνια.

Την 1^ην Σεπτεμβρίου 1943 η Αποβατική Δύναμη είχε επιβιβασθεί στα Πλοία και είχε ανοιχθεί στη Μεσόγεια με ετοιμότητα Αποβάσεως στο ΡΟΔΟ. Η Επιχείρηση ματαιώθηκε. Τα Αποβατικά Πλοία απέπλευσαν δια το Θ. Ε. Ινδιών και η 8^η Ινδική Μεραρχία διετέθη εις Ιταλία, ενώ το Τμήμα του Ιερού Λόχου επέστρεψε στην EL BASA. Ο Στάλιν είπε: «Οιαδήποτε απόβαση στα Βαλκάνια θα εθεωρείτο εχθρική ενέργεια κατά της Σοβιετικής Ένωσης».

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1943, στις Συρακούσες υπεγράφη μεταξύ Ιταλίας και Δυτικών Συμμάχων η μεταστροφή της Ιταλίας, ανακοινώθηκε όμως στις 8 Σεπ/ρίου 1943. Οι Γερμανοί αντέδρασαν αμέσως και δυναμικά, αφόπλισαν τους Ιταλούς και εξετέλεσαν εν ψυχρώ πολλούς. Στη Κέρκυρα 7.000. Στη Κεφαλονιά 11.500 της Μεραρχίας ASQUI με τον Στρατηγό ΑΝΤΟΝΙΟ GARDIN. Στη Κρήτη τη Μεραρχία SIENA. Στα Δωδεκάνησα την Μεραρχία REGINA και στον Ισθμό της Κορίνθου και στη Κακιά Σκάλα ερρίφθησαν πολλά βαγόνια γεμάτα με Ιταλούς.

Την νύκτα 9/10 Σεπτεμβρίου 1943, ο Ταγματάρχης Λόρδος JELICO με τον Ντόλπεϊ και με τον διερμηνέα Κέστερτον έπεσαν με αλεξίπτωτα στη ΡΟΔΟ δια να πείσουν τους Ιταλούς να προσχωρήσουν στους Συμμάχους, δυστυχώς άνευ αποτελέσματος.

Οι Γερμανοί αντέδρασαν δυναμικά, ο Στρατηγός Φον Κλέμαν με 6.000 ΄Ανδρες αφόπλισε 7.000 Ιταλούς στη Κάρπαθο και 40.000 στη Ρόδο.

Εν τω μεταξύ μικρές Βρετανικές Δυνάμεις Καταδρομών και της 234 Ταξιαρχίας της ΜΑΛΤΑΣ κατέλαβαν τα νησιά Καστελόριζο, Σύμη, Κω, Λέρο, Πάτμο, Ικαρία, Αστυπάλαια, Κάλυμνο, Σάμο, Λειψούς, Φούρνους και άλλα.

22^α Γερμανική Αερομεταφερομένη Μεραρχία Κρήτης με Διοικητή τον Αντιστράτηγο ΜΙΛΕΡ, διετάχθη να ανακαταλάβη τα νησιά.

Στις 24 Σεπ/ρίου 1943, στη Καγκελαρία έγινε σύσκεψη υπό τον ΧΙΤΛΕΡ με τους Ναύαρχο Νταίνιτς, Στρατάρχη ΦΟΝ Βέϊγ, Στρατάρχη Κάϊτελ και άλλους, όπου ο Φύρερ επείσθη να αποσύρει τις Δυνάμεις από τη Κρήτη και Δωδεκάνησα λόγω κινδύνου αποκοπής των.

Την άλλη ημέρα άλλαξε γνώμη και διέταξε η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα να κρατηθούν πάση θυσία. Τότε στην Ελλάδα και το Αιγαίο ήτο η Ομάς Στρατιών « Ε» υπό τον Στρατάρχη LOER με εννέα Μεραρχίες ως εξής:

- Μία Ορεινή Μεραρχία εις: ΙΩΑΝΝΙΝΑ

- Μία Γραμμών συγκοινωνιών εις: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

- Μία Μεραρχία Πεζικού εις: ΛΑΡΙΣΣΑ

- 104 « « εις: ΑΓΡΙΝΟ

- 111^Η « « εις: ΠΕΙΡΑΙΑ

-117^η « « εις: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

- Μία Τεθωρακισμένη Μεραρχία εις: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

-22^Α Αερομετ. Μεραρχία εις: ΚΡΗΤΗ

- 999 Μεραρχία εις: ΡΟΔΟ

Την Ελλάδα επεσκέφθησαν χωριστά οι Στρατάρχης Κέσερλιγκ, Διοικητής του Θ. Ε. Μεσογείου, και Στρατάρχης Ρόμμελ.

Στις 3 Οκτωβρίου 1943 οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την ΚΩ και στις 7 Οκτωβρίου την ΚΑΛΥΜΝΟ, όπου εγκαθίσταται το Στρατηγείο του Μίλερ.

Η Λέρος, ναυτική Βάσης των Ιταλών, οχυρωμένη με μόνιμα και υπόγεια έργα, διέθετε 8.500 Ιταλούς, την 234 Βρετανική Ταξιαρχία με 5.000 ΄Άνδρες, Τμήματα Καταδρομών των SAS SBS & LRTG ως και μία Ομάδα του Ιερού Λόχου (Ζαχαράκης, Δημητριάδης, Μπίσιας, Μίχος, Αδάμ και Μουρμούρης). Ομοίως διέθετε Πολεμικά Σκάφη και 250 Πυροβόλα όλων των διαμετρημάτων. Ναυτικές Δυνάμεις: 6 Κ/Δ, 32 Α/Τ (6 Ελληνικά), 18 Υ/Β (1 Ελληνικό), 30 ΜL, Τορπιλάκατοι και Ναρκαλιευτικά.

Οι Γερμανοί διέθεσαν Δυνάμεις της 22ας Μεραρχίας, Αποβατικές και Ειδικές Δυνάμεις και ένα Τάγμα Αλεξιπτωτιστών είχαν όμως Κυριαρχία Αέρος.

Η Μάχη της ΛΕΡΟΥ, από 12 έως 16 Νοεμβρίου 1943, υπήρξε σκληρή και φονική με σοβαρές απώλειες εκατέρωθεν ήτοι : ΒΡΕΤΑΝΝΟΙ Νεκροί 2.000, Αιχμάλωτοι 3.200, Βυθίστηκαν 6 Α/Τ (1 Eλληνικό Β. ΄Ολγα) , 3 Υ/Β, ( 1 Κατσώνης) 10 ML και υπέστησαν σοβαρές ζημίες σε 4 Κ/Δ, 4 Α/Τ (Αδρίας) και 4 Υ/Β. Απώλειες Ναυτικού 2.000 περίπου. ΙΤΑΛΟΙ: Νεκροί 300 και Αιχμάλωτοι 5. 350. ΕΛΛΗΝΕΣ: Νεκροί 100 με 72 του Α/Τ (Β ΄Ολγα) ΓΕΡΜΑΝΟΙ: Νεκροί 408 επί Λέρου και άλλοι 3000 περίπου κα’ οδόν προς Λέρον.

Η Λέρος, η Κως και η Κρήτη εχάθησαν όχι από ανεπάρκεια Δυνάμεων αλλά από εσφαλμένη διεξαγωγή των επιχειρήσεων.

Ο Ιερός Λόχος ευρίσκετο στη ΣΑΜΟ, όπου την ν. 30/ 31 Οκτωβρίου 1943, 200 Αλεξιπτωτιστές και ο Συντ/ρχης Τσιγάντες ανεκπαίδευτος αλεξιπτωτιστής, έπεσαν στη Σάμο και 114 Ιερολοχίτες ήλθαν με πλοία. Την 16 Νοεμβρίου 1943 με 2 Α/Τ έσπευσε εις βοήθειαν της Λέρου, πλην όμως δεν επρόλαβε και επέστρεψε εις Σάμο.

Οι Γερμανοί από την επομένη 17 Νοεμβρίου άρχισαν να βομβαρδίζουν την Σάμο και στις 19 Νοεμβρίου άρχισε η αποχώρηση του Ιερού Λόχου στο ΚΟΥΣΑΝΤΑΣΙ της Τουρκίας. Μαζί μας έφυγαν 800 Αντάρτες, 8.000 Ιταλοί και 12.000 Πρόσφυγες. Ο Ιερός Λόχος επέστρεψε εις Παλαιστίνη, ΕΛ ΛΑΤΖΟΥΝ.

Το 1944 ο ιερός Λόχος ενισχύθηκε σε Προσωπικό με 500 περίπου οπλίτες και Αξκούς από Μονάδες, φυλακές, Ελ Λαρίς, Σουδάν κτλ. Και έφθασε τους 1.100 ΄Ανδρες, αναδιοργανώθηκε και έδρασε στο ΑΙΓΑΙΟ με αποτέλεσμα τη σταδιακή Απελευθέρωση των νήσων ΑΙΓΑΙΟΥ- ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ.

Στις 12 Οκτωβρίου 1944 Οι Γερμανοί απεχώρησαν από Αθήνα και στις 14 Οκτωβρίου εισήλθε εις Αθήνα η Β΄ Μοίρα του Ιερού Λόχου το Πρώτο Τμήμα Εθνικού Στρατού.

Στο ΑΙΓΑΙΟ, ο Ιερός Λόχος εξετέλεσε 33 Καταδρομικές Επιχειρήσεις και 207 Περιπολίες. Σοβαρές Καταδρομικές Επιχειρήσεις εξετελέσθησαν στη ΣΥΜΗ, ΤΗΛΟ, ΝΑΞΟ, ΜΗΛΟ, ΛΗΜΝΟ, ΣΑΜΟ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ και τέλος στη ΡΟΔΟ.

Στις 8 Μαΐου 1945 στη ΣΥΜΗ υπεγράφη το Πρωτόκολλο Παραδόσεως των Γερμανικών Φρουρών, Ρόδου, Κω, Καλύμνου, Λέρου και Μήλου ΑΝΕΥ όρων. Ο Γερμανός Στρατηγός Βάγκενερ έφθασε στη Σύμη και ενώπιον Επιτροπής Συμμάχων, Ταξίαρχος Μόφατ, Γάλλος Εκπρόσωπος και Ο Συν/ρχης Τσιγάντες, υπέγραψε το πρωτόκολλο άνευ αντιρρήσεως, άφησε το πιστόλι του στο Τραπέζι και έφυγε. Τότε Ο Βρετανός Ταξίαρχος Μόφατ επήρε το πιστόλι του Γερμανού και εστράφη στον Τσιγάντε και του είπε: « Το Τρόπαιο αυτό ανήκει στον Ιερό Λόγο, τον Απελευθερωτή των Νήσων». Με την παράδοση των Γερμανών στη Κρήτη στις 9 Μαΐου 1945 ετελείωσε ο Β΄ΠΠ στην Ελλάδα και στη Ευρώπη.

Στις 9 Μαΐου 1945 Τμήματα του Ιερού Λόχου απεστάλησαν στις κατεχόμενες νήσους και παρέλαβαν τους Αιχμαλώτους.

Ο Γερμανός Στρατηγός Μίλερ, ο Χασάπης της Σεβαστουπόλεως και Εγκληματίας Πολέμου της Κρήτης, καταδικάστηκε από Ελληνικό Στρατοδικείο, εξετελέσθη στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 1947 και ετάφη στο Γερμανικό Νεκροταφείο του Διονύσου.

Στις 28 Ιουνίου 1945 Ο Ιερός Λόχος επέστρεψε στην ΑΙΓΥΠΤΟ, παρέδωσε τον Οπλισμό του και γύρισε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1945.

Στις 7 Αυγούστου 1945 στο Πεδίο Άρεως Αθηνών, ενώπιον του Αντιβασιλέως – Αρχιεπισκόπου ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ετιμήθη η Σημαία του Ιερού Λόχου δια την Προσφορά του και ο Υπουργός ΔΡΑΚΟΣ είπε: « Όλους η Πατρίς σας ευγνωμονεί».

Απώλειες: Νεκροί 25, Τραυματίες 49, Αγνοούμενοι 2.

Την 15 Σεπτεμβρίου 1945 συνετελέσθη η επίσημως διάλυση του Ιερού Λόχου Μέσης Ανατολής.

Στις 27 Ιουνίου 1946, το Συμβούλιο Υπουργών των 4 Μεγάλων Δυνάμεων στο ΠΑΡΙΣΙ απεφάσισε την Παραχώρηση των ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ στην Ελλάδα. (Επιστολή BYRNES). Η Επικύρωση εγένετο την 31 Μαρτίου 1947 και η Προσάρτηση – Ενσωμάτωση μετά της Μητρός Ελλάδος εψηφίσθη με Νόμο στις 3 Ιανουαρίου 1948.

Από 9 Μαΐου 1945 μέχρι 31 Μαρτίου 1947 τα Δωδεκάνησα τελούσαν υπό Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση (ΒΜΑ) ενισχυμένη με Αξκούς του Ιερού Λόχου ( Τσιγάντες, Παπαγεωργόπουλος, Ζαχαράκης, Μακρής και άλλοι).

Το 1946 συνεκροτήθησαν οι 40 Ανεξάρτητοι Λόχοι Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.) και αρχές του 1947 οι Α, Β, Γ και Δ΄ Μοίρες Καταδρομών με βασικά στελέχη Ιερολοχίτες.

Το 1949 συνεκροτήθη η Ε.Μ.Κ και η 3^η Μεραρχία Καταδρομών και αργότερα οι Ειδικές Δυνάμεις.

Από το 1979 ιδρύθηκε και λειτουργεί η Λέσχη Καταδρομέων και Ιεροχιτών, η οποία με πρωτοβουλία και δαπάνες του Ιερολοχίτου – Αντιστρατήγου ΜΑΝΕΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, ανήγειρε Μνημεία στα Νησιά της Δωδεκανήσου, Κυκλάδων και Βορείου Αιγαίου όπου έπεσαν Ιερολοχίτες, αλλά και εις την Τύνιδα και την Αθήνα (Πεδίον Άρεως), όπου μετεφέρθη η Τέφρα του Τσιγάντε από την ΑΓΓΛΙΑ με μεγάλες Τιμές στο Λονδίνο, το Παρίσι και στην Αθήνα.

Τα μνημεία στα νησιά Αιγαίου – Δωδεκανήσων αποτελούν συμβόλαια και τεκμήρια Ελληνικής ιδιοκτησίας και θυμίζουν ότι τα νησιά αυτά ΔΕΝ μας τα χάρισαν ούτε μας τα δώρισαν και ότι ήσαν είναι και θα είναι Ελληνικά.

5. ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συνταγματάρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

- Ο Συνταγματάρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Τάξεως 1916 και Ο Αδελφός του ΙΩΑΝΝΗΣ Τάξεως 1920 γεννήθηκαν στην ΒΡΑΪΛΑ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ και ήλθαν Εθελοντές στην Ελλάδα δια τους Βαλκανικούς Πολέμους.

- Ο Χριστόδουλος απόφοιτος της Γαλλικής Σχολής Πολέμου είχε ευρεία μόρφωση, ομιλούσε 5 γλώσσες, είχε πνεύμα ευρύ και σύγχρονο. Δημοκρατικός, αλλά μετανοιωμένος δια τα Κινήματα.

- ΄Ητο σταθερός, αλλά ευέλικτος με διπλωματικές ικανότητες, ειδικός, κατάλληλος και μοναδικός δια τον Ιερό Λόχο.

Υποστράτηγος ΚΑΛΛΙΝΣΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

-Τάξεως 1914. Μετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκ. Πόλεμο και στην Μικρά Ασία.

- Στην ΑΛΒΑΝΙΑ επανήλθε εθελοντής ως Ταγματάρχης.

- Εθελοντικά ήλθε στη Μέση Ανατολή και στον Ιερό Λόχο.

-Εθελοντής στην πρώτη σειρά Αλεξιπτωτιστών στο Καμπρίτ.

-Στρατιώτης στο Λόχο Πολυβόλων και στην ΤΥΝΗΣΙΑ.

-Διοικητής Τμήματος και της Α΄ Μοίρας.

-Δημιουργός των πρώτων 40 Ανεξαρτήτων Λόχων Καταδρομών (Λ Ο Κ. ) το 1946 και 1947 των Μοιρών Καταδρομών, της 3^ης Μεραρχίας Καταδρομών και των Ειδικών δυνάμεων.

- Ο Καλλίνσκης ήτο ευγενής, αριστοκράτης, αξιοπρεπής Ιππότης, θετικός, σταθερός και γενικώς Ευπατρίδης.

6. ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ

Η προσφορά του Ιερού Λόγου είναι Ηθική και Ουσιαστική, διότι όταν όλες οι Μονάδες στην Μέση Ανατολή είχαν διαλυθεί ο ιερός Λόχος πολεμούσε παντού με όλα τα μέσα για την Ελευθερία, την Τιμή και την Αξιοπρέπεια της Πατρίδος.

Συνοπτικά η Προσφορά του Ιερού Λόχου έχει ως ακολούθως:

-Συμμετοχή εις Εθνικόν και Συμμαχικόν Αγώνα δια την Απελευθέρωση της Χώρας.

-Κύριος συντελεστής στην Απελευθέρωση των Νήσσων του ΑΙΓΑΙΟΥ- ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

-Κύριος Παράγων στην Παραχώρηση και Ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά της Μητρός Ελλάδος.

- Εξασφάλιση Εθνικής Κυριαρχίας στο ΑΙΓΑΙΟ και τας νήσους της Δωδεκανήσου.

- Συμμετοχή στην Ανασυγκρότηση του Εθνικού Στρατού.

- Δημιουργία των Δυνάμεων Καταδρομών και Ειδικών Δυνάμεων.

- Δημιουργία Πνεύματος και Δόγματος Καταδρομών και Ανορθοδόξου Πολέμου.

- Δημιουργία Πνεύματος και Δόγματος εθελοντισμού δια Εθνική Προσφορά.

7. ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αυτός περίπου ήταν ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ Μέσης Ανατολής. Μονάς μικρή, αλλά πολύ ισχυρή. Πρωτότυπη, καθαρή, εθνική, στρατιωτική με Δόγμα και Πνεύμα Μονάδος με παλμό Εθνικό Ελληνικό. Μονάς επίλεκτος ακαταμάχητος, Ανεπανάληπτος. Φάρος Εθνικής Προσφοράς.

Μετά 60 χρόνια νέες απειλές ξεπροβάλλουν κυρίως από ΤΟΥΡΚΙΑ.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ προαιώνιος και αδίστακτος Εχθρός του Ελληνισμού, Επιτήδειος Ουδέτερος και ανέντιμος Σύμμαχος, καραδοκεί και διεκδικεί την ΘΡΑΚΗ, ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ μας, τα Νησιά μας και την ΚΥΠΡΟ μας.

Ο Ευρωστρατός αποτελεί ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ για την Ελλάδα.

Απαιτείται Εθνική Εγρήγορση, Ενημέρωση, και Προετοιμασία.

Σωστός Εθνικός Προσανατολισμός και Φρονηματισμός με Εθνική Ενότητα και Ομοψυχία.

Το ΕΠΟΣ της Αλβανίας και ο Ιερός Λόχος αποτελούν το καλλίτερο παράδειγμα για την Νεολαία μας σήμερα.

Εμείς οι Ιερολοχίτες μαζί με εσάς τους φλογερούς Πατριώτες, Όλοι οι Έλληνες μαζί ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε οιονδήποτε Εχθρό, ο οποίος επιβουλεύεται την Ακεραιότητα της Χώρας μας, την Ελευθερία μας, την Τιμήν μας και την Αξιοπρέπειά μας.

ΟΧΙ άλλη δουλεία. ΟΧΙ άλλη σκλαβιά. ΟΧΙ Γκρίζες και Πράσινες Ζώνες. ΟΧΙ άλλα σφάλματα. Όχι άλλες υποχωρήσεις. Ούτε άλλες Προσβολές και ταπεινώσεις.

Τέλος, τιμούμε όλους τους Νεκρούς μας οι οποίοι έπεσαν εθελοντικά και ηρωικά υπέρ Πατρίδας. Αλλά τιμούμε και τους άξιους και ικανούς Διοικητές μας, τον ΤΣΙΓΑΝΤΕ και τον ΚΑΛΛΙΝΣΚΗ, καθώς και όλους τους Απόντες και Παρόντες Συμπολεμιστές μας.

ΟΛΟΙ τους υπήρξαν ΄Άξιοι της Πατρίδος.

Η Πατρίδα, Η ΕΛΛΑΔΑ μας ΔΕΝ τους ξεχνά τους θυμάται και του Τιμά. Τους συγχαίρει, τους θαυμάζει, τους ευχαριστεί και τους Ευγνωμονεί.

ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

http://www.greece.org/main/index.php?option=com_content&view=article&id=502&Itemid=455