ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤ/ΓΟΥ ε.α ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΡΚΑ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΛΟΧΟ (12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2002)

Σκοπός της παρούσης είναι η συνοπτική σκιαγράφηση του ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ Μέσης Ανατολής, μετά από 60 χρόνια, όπως εγώ είδα και έζησα τα γεγονότα και η Απόδοση Τιμών εις τους υπέρ Πατρίδος Πεσόντες αλλά και στους διοικητές μας, Συντ/ρχη ΤΣΙΓΑΝΤΕ και ΄Ανχη ΚΑΛΙΝΣΚΗ.

2. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το Επιχειρησιακό Περιβάλλον το 1942, γενικά είναι γνωστό.

-Η ΕΥΡΩΠΗ είχε καταληφθεί σχεδόν ολόκληρη. Η ΑΓΓΛΙΑ εκινδύνευε. Η ΡΩΣΙΑ υποχωρούσε « Οι Γερμανοί ΠΡΟ της ΜΟΣΧΑΣ». Οι Ιταλοί μετά την ΑΒΥΣΥΝΝΙΑ και ΛΙΒΥΗ απειλούσαν την ΑΙΓΥΠΤΟ Τυρανούσαν όμως την Ελλάδα. Το ΑΦΡΙΚΑ ΚΟΡ με Διοικητή τον ΡΟΜΕΛ έθετε σε σοβαρό κίνδυνο τη Βόρειο ΑΦΡΙΚΗ και Μέση Ανατολή. Η Γ/Β έδειχνε λυκοφιλία με στάση εχθρική.

- Η Βουλγαρία ενεργούσε τον αφελληνισμό της Θράκης και της Μακεδονίας.

- Η Μέση Ανατολή, ΣΥΡΙΑ, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ, ΑΡΑΒΙΑ και λοιπές χώρες τηρούσαν στάση Φιλογερμανική.

-Η ΤΟΥΡΚΙΑ, αφού άρπαξε το Σαντζάκιο της ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΤΤΑΣ, ερωτοτροπούσε με όλους, βολιδοσκοπούσε και καραδοκούσε να πάρει την ΘΡΑΚΗ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Νησιά ΑΙΓΑΙΟΥ, τα Δωδεκάνησα κ.α.

3. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ως γνωστό, μετά το ΕΠΟΣ της ΑΛΒΑΝΙΑΣ, την ΔΟΞΑ των ΟΧΥΡΩΝ και το Θρύλο της ΚΡΗΤΗΣ, η ΕΛΛΑΣ, παρά την τριπλή τραγική Κατοχή, συνέχισε τον Πόλεμο στο ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ με τις εκεί νεοσυγκροτούμενες Ένοπλες Δυνάμεις και στο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ με την Εθνική Αντίσταση.

Δυστυχώς, κατά την διάρκεια του Πολέμου 1941 ΟΥΔΕΜΙΑ Οδηγία υπήρξε από τις αρμόδιες Αρχές προς το Λαό, και το Στράτευμα « Του τι δέον γενέσθαι», με αποτέλεσμα η Άμυνα να αποδυναμωθεί. Η Επιβράδυνση του Εχθρού προς την ΑΘΗΝΑ να υστερήσει. Η ΚΡΗΤΗ να χαθεί, ενώ μπορούσε να κρατηθεί. Οι ΄Ενοπλες Δυνάμεις στη Μέση Ανατολή να διαλυθούν και η Εθνική Αντίσταση, παρά την καθολική διάθεση του Λαού, να ξεφύγει του Εθνικού Ελέγχου με τους τρεις καταστρεπτικούς Γύρους.

Τέλος , τα Εθνικά μας συμφέροντα και διεκδικήσεις, εκτός από τα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ, να ΜΗΝ ικανοποιηθούν.

Στη Μέση Ανατολή μία μόνο Μονάς έμεινε αλώβητος, καθαρή και Εθνική Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ και βραδύτερο το 1944 και η ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία του ΡΙΜΙΝΙ.

4. ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ο Ιερός Λόχος Μέσης Ανατολής αποτελεί συνέχεια του Ιερού Λόχου των ΘΗΒΩΝ του Επαμεινώνδα και του ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ.

Ούτος εδημιουργήθη σταδιακά και ανεπίσημα από τον Ιούλιο του 1942, πρώτα ως Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως ανεπιθύμητων Αξιωματικών. Αρχικά ετοποθετήθησαν κατώτεροι Αξκοί διωγμένοι και προφυλακισμένοι από τα Τάγματα της 2ας Ταξιαρχίας. Βραδύτερον από όλες τις Μονάδες, επιθυμούντες και μη, φυλακισμένοι, εν εξορία, Μερτζαγιούμ και Σουδάν. Βεβαίως οι Αξκοί αυτοί ΟΥΤΕ περίσσευαν, ΟΥΤΕ και πλεόναζαν.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η δύναμη του Ανεξαρτήτου Λόγου ήταν 80 περίπου Αξκοί και 20 Οπλίτες. Διοικητής ορίστηκε ο Επίλαρχος Στεφανάκης.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1942, με διαταγή της 2ας Ταξιαρχίας (Συντ/ρχης Μπουρδάρας Αλκιβιάδης) συνεκροτήθη επίσημα Ανεξάρτητη Μονάς Αξιωματικών με Ονομασίες Λόχος Πολυβόλων, Λόχος Επιλέκτων και Λόχος Αθανάτων. Ο Συντ/ρχης Μπουρδάρας μας μίλησε, μας επιθεώρησε, μας εχαιρέτησε, και μας εφίλησε.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1042, ξαφνικά ενεφανίσθη στο Στρατόπεδο μας, στην Καφριώνα της Παλαιστίνης, ο Συντ/ρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ με οδηγό τον Λευτέρη Κοντομίχαλο. Εμείς 30 περίπου, τον γιουχαΐσαμε και τον αποδοκιμάσαμε και του είπαμε να φύγει. Ο Κοντομίχαλος του ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου να μπει μέσα. Απότομα όμως κάνει στροφή και μας λέγει: « Έχετε δίκιο να με βρίζετε, αλλά εγώ γνωρίζω ότι, εσείς είσαστε διωγμένοι και παραμερισμένοι διότι ζητάτε να πάτε στον Πόλεμο να ελευθερώσετε την Πατρίδα. Εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο. Αφήστε με να σας ειπώ δύο λόγια και θα φύγω». Εμείς κοιταχθήκαμε μεταξύ μας και του είπαμε ΝΑΙ. Δίπλα ήτανε μία σκηνή Σκούατ και μπήκαμε μέσα. Ο Τσιγάντες μας είπε, « Εγώ είμαι ο Λάκης Τσιγάντες, ο Ροχάλας, ο Κινηματίας, απότακτος του 1935, αλλά εγώ είμαι ένας συνάδελφος που επολέμησα στο ΣΚΡΑ όπου έχασα δύο δάκτυλα. Επολέμησα στην ΟΥΚΡΑΝΙΑ Επολέμησα στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ με τραύμα στα πλευρά. Ο Μεταξάς το 1940 ΔΕΝ με ανεκάλεσε όπως και τον αδελφό μου Γιάννη, είχε δίκιο. Εγώ επήγα στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και επολέμησα στο ΜΠΙΡ ΧΑΚΙΜ από όπου διέφυγα και ήλθα στην ΑΙΓΥΠΤΟ . Έμαθα για σας και ήλθα να σας πω ότι, εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο, εάν εσείς με δεχθείτε ως διοικητή σας. Εγώ ποτέ δεν θα σας μιλήσω για πολιτική και κόμματα. Σεις μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε». Εμείς κοιταχθήκαμε και του είπαμε ΝΑΙ.

Ο Τσιγάντες αμέσως επιστρέφει στο ΚΑΙΡΟ και ορίζεται Διοικητής του Ανεξάρτητου Λόχου. Στις 15 Σεπτ. 1942 μεταφέρει τον Λόχο στο ΜΕΑΝΤΙ κοντά στο ΚΑΙΡΟ όπου το Στρατόπεδο της 2ας ΝΖ Μεραρχίας. Ο Λόχος ενισχύεται με αρκετούς Αξκούς από όλους του Κλάδους των Ε. Δ και Σ.Α Τότε ήλθε οι Λοχαγός Καραβίτης, ως Υποδιοικητής του Λόχου, Καλλίνσκης, Αν/χης Ματθαίου, Αντ/ρχος Αλεξανδρής, Αστυνόμος Πουλικάκος, ο Μοίραρχος Μητραλέξης και άλλοι.

Η Μονάς οργανούται και εκπαιδεύεται ως Λόχος Πολυβόλων VIKERS με Αντιαρματικό Συγκρότημα.

Εν τω μεταξύ ο ΧΙΤΛΕΡ εξέδωσε την 003830/18-10-42 ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΗ Διαταγή με την οποία εντέλλετο όπως, οι Κομμάντος – Καταδρομείς να εκτελούνται επί τόπου ΑΝΕΥ οιασδήποτε διαδικασίας.

Την 1^η Νοεμβρίου 1942 Ο Λόχος Πολυβόλων έχει ονομασθεί ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ με το ρητόν «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ» και με δόγμα « Ο ΤΟΛΜΟΝ ΝΙΚΑ» και μετασταθμεύει στο ΚΑΜΠΡΙΤ υπό Διοίκηση του 1^ου S.A.S. REGIMENT (Βρετανικού Συντάγματος Καταδρομών, ενισχύεται με Αξκούς από φυλακές και την 1^η Ελ. Ταξιαρχία. Εκεί εκπαιδεύεται εντατικά σε αντικείμενα Ανορθόδοξου Πολέμου, Αλεξίπτωτα, Πλωτά Μέσα, Καταστροφές, Ναρκοπόλεμο Εχθρικά ΄Οπλα, Μηχανοδήγηση και άλλα.

Η πρώτη σειρά Ελλήνων Αλεξιπτωτιστών 20 περίπου, μεταξύ των οποίων οι Καλλίνσκης, Δημόπουλος και Σιαπκαράς έγινε από 12 έως 26 Νοεμβρίου 1942.

Στις 13 Νοεμβρίου 1942, Ομάς εξ 8 Ιερολοχιτών, Αλεξανδρής, Ματθαίου, Καραβίτης, Καζακόπουλος, Μπουρδάκος Ρήγας, Παπαδόπουλος, και Τριανταφύλλου, μετέχουν σε Καταδρομικές Επιχειρήσεις στην Έρημο της ΛΙΒΥΗΣ με Τμήματα των SAS.

Στις 4 Δεκ. 1942, Τμήμα εξ 60 Ιερολοχιτών, υπό τον Αντ/ρχη Φραδέλλο, μεταφέρεται εις ΒΕΓΓΑΖΗ με τορπιλακάτους προκειμένου να αποκόψει την υποχώρηση του ΡΟΜΕΛ εις το στενό Κόλπου ΣΥΡΤΗΣ και ΕΛ ΑΓΚΕΪΛΑ. Η Επιχείρηση εματαιώθη λόγω προώρου συμπτύξεως του ΡΟΜΕΛ.

Στις 14 Ιαν/ρίου 1943, στην ΑΘΗΝΑ έπεσε ηρωικά ο αδελφός του Ταγ/ρχης ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ, Αρχηγός της Τάξεως του 1920 και Αρχηγός της Μ. Ο. ΜΙΔΑΣ 614.

Στις 25 Ιανουαρίου 1943, Ιερός Λόχος με νέα οργάνωση, εξοπλισμό και μεταφορικά μέσα 35 JEEPS εξωπλισμένα κινείται προς ΤΥΝΗΣΙΑΝ αφού έχει αποστείλει στην ΒΥΡΗΤΟ Τμήμα 40 ανδρών δι’ εκπαίδευση στα πλωτά μέσα.

Την 1^η Φεβρουαρίου 1943 ο Τσιγάντες με τους Ταγμ/ρχες Πρίγκιπα Πέτρο και Λόρδο JELICO φθάνουν στην ΤΡΙΠΟΛΙ στο Στρατηγείο της 8^ης Στρατιάς. Ο Στρατάρχης Μονγκόμερυ αρχικά ηρνήθη την συμμετοχή του Ιερού Λόχου στις επιχειρήσεις. Τελικά συνεφώνησε ο Ιερός Λόχος να υπαχθεί υπό τη Δύναμη L του Γάλλου Στρατηγού Λεκλέρκ.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1943, Ο Ιερός Λόχος έφθασε στο ΝΑΛΟΥΤ, στα σύνορα ΛΙΒΥΗΣ – ΤΥΝΗΣΙΑΣ, όπου συνηντήθη με τους Γάλλους και ετέθη Εμπροσθοφυλακή της Δυνάμεως L η οποία αφίχθη στο ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ και εγκατεστάθη αμυντικώς με τον Ιερό Λόχο στις Γενικές Προφυλακές. Σε συμπλοκή εφονεύθη ο Ανθ/γός ΑΓΛΑΜΙΣΗΣ ΚΑΙ αιχμαλωτίσθηκε τραυματίας ο εφ. Ανθ/γός ΚΑΛΑΜΙΔΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ.

Στις 10 Μαρτίου 1943, έλαβε χώρα η Μάχη του ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ με επιτυχία του συγκροτήματος Λεκλέρ. Εκεί εχάθηκαν ο Ανθστής ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ και Ανθλγός Αναγνωστίδης.

Στις 3 Απριλίου 1943 ο Ιερός Λόγος ετέθη υπό Διοίκηση της 2ας ΝΖ Μεραρχίας του Στρατηγού ΦΡΑΫΜΠΕΡΓΚ, η οποία υπερκέρασε την Γραμμή ΜΑΡΕΘ και κατέλαβε το ΓΚΑΜΠΕΣ. Ο Ανθλγός ΛΑΦΟΓΙΑΝΝΗΣ και ο ΄Ιλαρχος ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΣ εφονεύθησαν.

Ο Ιερός Λόχος ως Εμπροσθοφυλακή της 2ας ΝΖ Μεραρχίας κατέλαβε το ΣΦΑΞ και τη ΣΟΥΣ, όπου οι Κάτοικοι μας υπεδέχθησαν ως Απελευθερωτάς « VIVE LA GRECE”. Ο Δήμαρχος της ΣΟΥΣ παρέδωσε το Κλειδί της Πόλεως στον Τσιγάντε.

Η Προέλαση συνεχίσθη μέχρι την τοποθεσία ΑΜΦΙΝΤΑΒΙΛ κοντά στην ΚΑΡΧΗΔΟΝΑ η οποία το 533 μ.Χ είχε καταληφθεί από τον ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΝ. Τότε η Καρχηδόνα και η Ρώμη ΔΕΝ ήσαν μακριά. Το κλιμάκιο εφοδιασμού αιχμαλωτίστηκε.

Στις 17 Απριλίου 1943, περατούται η δράση του Ιερού Λόχου στην Βόρειο ΑΦΡΙΚΗ και στις 2 Μαΐου 1943 επιστρέφει στην ΑΙΓΥΠΤΟ.

Στις 22 Μαΐου 1943, ο Ιερός Λόχος μεταστάθμευσε στο Στρατόπεδο EL BASA Της Παλαιστίνης κοντά στη Ταξιαρχία Καταδρομών (SAS, SBS & LRTG) όπου ενισχύεται με 300 Περίπου οπλίτες και Αξκούς από τις Μονάδες, τις φυλακές και το Μερτζαγιούμ, αναδιοργανούται και εκπαιδεύεται εντατικά.

Στις 10 Ιουλίου 1943, άρχισε η συμμαχική Απόβαση στην ΣΙΚΕΛΙΑ. Στις 25 Ιουλίου 1943 ανατρέπεται ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ και αναλαμβάνει ο Στρατάρχης ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ. Το Γ.Σ. Μέσης Ανατολής απεφάσισε την κατάληψη της ΡΟΔΟΥ.

Προς τούτο, διετέθησαν η 8^η Ινδική Μεραρχία, Βρετανικές δυνάμεις Καταδρομών και Τμήμα 60 Ανδρών το Ιερού Λόχου υπό τον Αντ/ρχη Μεσηνόπουλον με διακριτικά Αγγλικά λόγω αντιδράσεων των Ιταλών και Τούρκων. Η Αποβατική Δύναμη είχε συγκεντρωθεί εις Πόρτι Σάϊδ ΙΣΜΑΗΛΙΑ, ΣΟΥΕΖ και ΚΑΜΠΡΙΤ, όπου υφίστατο εντατική εκπαίδευση και εκτελούσε αποβατικές ασκήσεις.

Στις 29 Ιουλίου 1943 ο Χίτλερ εξέδωσε οδηγίες επιχειρήσεων δια την αντιμετώπιση Συμμαχικής Απόβασης στα Βαλκάνια.

Την 1^ην Σεπτεμβρίου 1943 η Αποβατική Δύναμη είχε επιβιβασθεί στα Πλοία και είχε ανοιχθεί στη Μεσόγεια με ετοιμότητα Αποβάσεως στο ΡΟΔΟ. Η Επιχείρηση ματαιώθηκε. Τα Αποβατικά Πλοία απέπλευσαν δια το Θ. Ε. Ινδιών και η 8^η Ινδική Μεραρχία διετέθη εις Ιταλία, ενώ το Τμήμα του Ιερού Λόχου επέστρεψε στην EL BASA. Ο Στάλιν είπε: «Οιαδήποτε απόβαση στα Βαλκάνια θα εθεωρείτο εχθρική ενέργεια κατά της Σοβιετικής Ένωσης».

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1943, στις Συρακούσες υπεγράφη μεταξύ Ιταλίας και Δυτικών Συμμάχων η μεταστροφή της Ιταλίας, ανακοινώθηκε όμως στις 8 Σεπ/ρίου 1943. Οι Γερμανοί αντέδρασαν αμέσως και δυναμικά, αφόπλισαν τους Ιταλούς και εξετέλεσαν εν ψυχρώ πολλούς. Στη Κέρκυρα 7.000. Στη Κεφαλονιά 11.500 της Μεραρχίας ASQUI με τον Στρατηγό ΑΝΤΟΝΙΟ GARDIN. Στη Κρήτη τη Μεραρχία SIENA. Στα Δωδεκάνησα την Μεραρχία REGINA και στον Ισθμό της Κορίνθου και στη Κακιά Σκάλα ερρίφθησαν πολλά βαγόνια γεμάτα με Ιταλούς.

Την νύκτα 9/10 Σεπτεμβρίου 1943, ο Ταγματάρχης Λόρδος JELICO με τον Ντόλπεϊ και με τον διερμηνέα Κέστερτον έπεσαν με αλεξίπτωτα στη ΡΟΔΟ δια να πείσουν τους Ιταλούς να προσχωρήσουν στους Συμμάχους, δυστυχώς άνευ αποτελέσματος.

Οι Γερμανοί αντέδρασαν δυναμικά, ο Στρατηγός Φον Κλέμαν με 6.000 ΄Ανδρες αφόπλισε 7.000 Ιταλούς στη Κάρπαθο και 40.000 στη Ρόδο.

Εν τω μεταξύ μικρές Βρετανικές Δυνάμεις Καταδρομών και της 234 Ταξιαρχίας της ΜΑΛΤΑΣ κατέλαβαν τα νησιά Καστελόριζο, Σύμη, Κω, Λέρο, Πάτμο, Ικαρία, Αστυπάλαια, Κάλυμνο, Σάμο, Λειψούς, Φούρνους και άλλα.

22^α Γερμανική Αερομεταφερομένη Μεραρχία Κρήτης με Διοικητή τον Αντιστράτηγο ΜΙΛΕΡ, διετάχθη να ανακαταλάβη τα νησιά.

Στις 24 Σεπ/ρίου 1943, στη Καγκελαρία έγινε σύσκεψη υπό τον ΧΙΤΛΕΡ με τους Ναύαρχο Νταίνιτς, Στρατάρχη ΦΟΝ Βέϊγ, Στρατάρχη Κάϊτελ και άλλους, όπου ο Φύρερ επείσθη να αποσύρει τις Δυνάμεις από τη Κρήτη και Δωδεκάνησα λόγω κινδύνου αποκοπής των.

Την άλλη ημέρα άλλαξε γνώμη και διέταξε η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα να κρατηθούν πάση θυσία. Τότε στην Ελλάδα και το Αιγαίο ήτο η Ομάς Στρατιών « Ε» υπό τον Στρατάρχη LOER με εννέα Μεραρχίες ως εξής:

- Μία Ορεινή Μεραρχία εις: ΙΩΑΝΝΙΝΑ

- Μία Γραμμών συγκοινωνιών εις: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

- Μία Μεραρχία Πεζικού εις: ΛΑΡΙΣΣΑ

- 104 « « εις: ΑΓΡΙΝΟ

- 111^Η « « εις: ΠΕΙΡΑΙΑ

-117^η « « εις: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

- Μία Τεθωρακισμένη Μεραρχία εις: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

-22^Α Αερομετ. Μεραρχία εις: ΚΡΗΤΗ

- 999 Μεραρχία εις: ΡΟΔΟ

Την Ελλάδα επεσκέφθησαν χωριστά οι Στρατάρχης Κέσερλιγκ, Διοικητής του Θ. Ε. Μεσογείου, και Στρατάρχης Ρόμμελ.

Στις 3 Οκτωβρίου 1943 οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την ΚΩ και στις 7 Οκτωβρίου την ΚΑΛΥΜΝΟ, όπου εγκαθίσταται το Στρατηγείο του Μίλερ.

Η Λέρος, ναυτική Βάσης των Ιταλών, οχυρωμένη με μόνιμα και υπόγεια έργα, διέθετε 8.500 Ιταλούς, την 234 Βρετανική Ταξιαρχία με 5.000 ΄Άνδρες, Τμήματα Καταδρομών των SAS SBS & LRTG ως και μία Ομάδα του Ιερού Λόχου (Ζαχαράκης, Δημητριάδης, Μπίσιας, Μίχος, Αδάμ και Μουρμούρης). Ομοίως διέθετε Πολεμικά Σκάφη και 250 Πυροβόλα όλων των διαμετρημάτων. Ναυτικές Δυνάμεις: 6 Κ/Δ, 32 Α/Τ (6 Ελληνικά), 18 Υ/Β (1 Ελληνικό), 30 ΜL, Τορπιλάκατοι και Ναρκαλιευτικά.

Οι Γερμανοί διέθεσαν Δυνάμεις της 22ας Μεραρχίας, Αποβατικές και Ειδικές Δυνάμεις και ένα Τάγμα Αλεξιπτωτιστών είχαν όμως Κυριαρχία Αέρος.

Η Μάχη της ΛΕΡΟΥ, από 12 έως 16 Νοεμβρίου 1943, υπήρξε σκληρή και φονική με σοβαρές απώλειες εκατέρωθεν ήτοι : ΒΡΕΤΑΝΝΟΙ Νεκροί 2.000, Αιχμάλωτοι 3.200, Βυθίστηκαν 6 Α/Τ (1 Eλληνικό Β. ΄Ολγα) , 3 Υ/Β, ( 1 Κατσώνης) 10 ML και υπέστησαν σοβαρές ζημίες σε 4 Κ/Δ, 4 Α/Τ (Αδρίας) και 4 Υ/Β. Απώλειες Ναυτικού 2.000 περίπου. ΙΤΑΛΟΙ: Νεκροί 300 και Αιχμάλωτοι 5. 350. ΕΛΛΗΝΕΣ: Νεκροί 100 με 72 του Α/Τ (Β ΄Ολγα) ΓΕΡΜΑΝΟΙ: Νεκροί 408 επί Λέρου και άλλοι 3000 περίπου κα’ οδόν προς Λέρον.

Η Λέρος, η Κως και η Κρήτη εχάθησαν όχι από ανεπάρκεια Δυνάμεων αλλά από εσφαλμένη διεξαγωγή των επιχειρήσεων.

Ο Ιερός Λόχος ευρίσκετο στη ΣΑΜΟ, όπου την ν. 30/ 31 Οκτωβρίου 1943, 200 Αλεξιπτωτιστές και ο Συντ/ρχης Τσιγάντες ανεκπαίδευτος αλεξιπτωτιστής, έπεσαν στη Σάμο και 114 Ιερολοχίτες ήλθαν με πλοία. Την 16 Νοεμβρίου 1943 με 2 Α/Τ έσπευσε εις βοήθειαν της Λέρου, πλην όμως δεν επρόλαβε και επέστρεψε εις Σάμο.

Οι Γερμανοί από την επομένη 17 Νοεμβρίου άρχισαν να βομβαρδίζουν την Σάμο και στις 19 Νοεμβρίου άρχισε η αποχώρηση του Ιερού Λόχου στο ΚΟΥΣΑΝΤΑΣΙ της Τουρκίας. Μαζί μας έφυγαν 800 Αντάρτες, 8.000 Ιταλοί και 12.000 Πρόσφυγες. Ο Ιερός Λόχος επέστρεψε εις Παλαιστίνη, ΕΛ ΛΑΤΖΟΥΝ.

Το 1944 ο ιερός Λόχος ενισχύθηκε σε Προσωπικό με 500 περίπου οπλίτες και Αξκούς από Μονάδες, φυλακές, Ελ Λαρίς, Σουδάν κτλ. Και έφθασε τους 1.100 ΄Ανδρες, αναδιοργανώθηκε και έδρασε στο ΑΙΓΑΙΟ με αποτέλεσμα τη σταδιακή Απελευθέρωση των νήσων ΑΙΓΑΙΟΥ- ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ.

Στις 12 Οκτωβρίου 1944 Οι Γερμανοί απεχώρησαν από Αθήνα και στις 14 Οκτωβρίου εισήλθε εις Αθήνα η Β΄ Μοίρα του Ιερού Λόχου το Πρώτο Τμήμα Εθνικού Στρατού.

Στο ΑΙΓΑΙΟ, ο Ιερός Λόχος εξετέλεσε 33 Καταδρομικές Επιχειρήσεις και 207 Περιπολίες. Σοβαρές Καταδρομικές Επιχειρήσεις εξετελέσθησαν στη ΣΥΜΗ, ΤΗΛΟ, ΝΑΞΟ, ΜΗΛΟ, ΛΗΜΝΟ, ΣΑΜΟ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ και τέλος στη ΡΟΔΟ.

Στις 8 Μαΐου 1945 στη ΣΥΜΗ υπεγράφη το Πρωτόκολλο Παραδόσεως των Γερμανικών Φρουρών, Ρόδου, Κω, Καλύμνου, Λέρου και Μήλου ΑΝΕΥ όρων. Ο Γερμανός Στρατηγός Βάγκενερ έφθασε στη Σύμη και ενώπιον Επιτροπής Συμμάχων, Ταξίαρχος Μόφατ, Γάλλος Εκπρόσωπος και Ο Συν/ρχης Τσιγάντες, υπέγραψε το πρωτόκολλο άνευ αντιρρήσεως, άφησε το πιστόλι του στο Τραπέζι και έφυγε. Τότε Ο Βρετανός Ταξίαρχος Μόφατ επήρε το πιστόλι του Γερμανού και εστράφη στον Τσιγάντε και του είπε: « Το Τρόπαιο αυτό ανήκει στον Ιερό Λόγο, τον Απελευθερωτή των Νήσων». Με την παράδοση των Γερμανών στη Κρήτη στις 9 Μαΐου 1945 ετελείωσε ο Β΄ΠΠ στην Ελλάδα και στη Ευρώπη.

Στις 9 Μαΐου 1945 Τμήματα του Ιερού Λόχου απεστάλησαν στις κατεχόμενες νήσους και παρέλαβαν τους Αιχμαλώτους.

Ο Γερμανός Στρατηγός Μίλερ, ο Χασάπης της Σεβαστουπόλεως και Εγκληματίας Πολέμου της Κρήτης, καταδικάστηκε από Ελληνικό Στρατοδικείο, εξετελέσθη στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 1947 και ετάφη στο Γερμανικό Νεκροταφείο του Διονύσου.

Στις 28 Ιουνίου 1945 Ο Ιερός Λόχος επέστρεψε στην ΑΙΓΥΠΤΟ, παρέδωσε τον Οπλισμό του και γύρισε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1945.

Στις 7 Αυγούστου 1945 στο Πεδίο Άρεως Αθηνών, ενώπιον του Αντιβασιλέως – Αρχιεπισκόπου ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ετιμήθη η Σημαία του Ιερού Λόχου δια την Προσφορά του και ο Υπουργός ΔΡΑΚΟΣ είπε: « Όλους η Πατρίς σας ευγνωμονεί».

Απώλειες: Νεκροί 25, Τραυματίες 49, Αγνοούμενοι 2.

Την 15 Σεπτεμβρίου 1945 συνετελέσθη η επίσημως διάλυση του Ιερού Λόχου Μέσης Ανατολής.

Στις 27 Ιουνίου 1946, το Συμβούλιο Υπουργών των 4 Μεγάλων Δυνάμεων στο ΠΑΡΙΣΙ απεφάσισε την Παραχώρηση των ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ στην Ελλάδα. (Επιστολή BYRNES). Η Επικύρωση εγένετο την 31 Μαρτίου 1947 και η Προσάρτηση – Ενσωμάτωση μετά της Μητρός Ελλάδος εψηφίσθη με Νόμο στις 3 Ιανουαρίου 1948.

Από 9 Μαΐου 1945 μέχρι 31 Μαρτίου 1947 τα Δωδεκάνησα τελούσαν υπό Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση (ΒΜΑ) ενισχυμένη με Αξκούς του Ιερού Λόχου ( Τσιγάντες, Παπαγεωργόπουλος, Ζαχαράκης, Μακρής και άλλοι).

Το 1946 συνεκροτήθησαν οι 40 Ανεξάρτητοι Λόχοι Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.) και αρχές του 1947 οι Α, Β, Γ και Δ΄ Μοίρες Καταδρομών με βασικά στελέχη Ιερολοχίτες.

Το 1949 συνεκροτήθη η Ε.Μ.Κ και η 3^η Μεραρχία Καταδρομών και αργότερα οι Ειδικές Δυνάμεις.

Από το 1979 ιδρύθηκε και λειτουργεί η Λέσχη Καταδρομέων και Ιεροχιτών, η οποία με πρωτοβουλία και δαπάνες του Ιερολοχίτου – Αντιστρατήγου ΜΑΝΕΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, ανήγειρε Μνημεία στα Νησιά της Δωδεκανήσου, Κυκλάδων και Βορείου Αιγαίου όπου έπεσαν Ιερολοχίτες, αλλά και εις την Τύνιδα και την Αθήνα (Πεδίον Άρεως), όπου μετεφέρθη η Τέφρα του Τσιγάντε από την ΑΓΓΛΙΑ με μεγάλες Τιμές στο Λονδίνο, το Παρίσι και στην Αθήνα.

Τα μνημεία στα νησιά Αιγαίου – Δωδεκανήσων αποτελούν συμβόλαια και τεκμήρια Ελληνικής ιδιοκτησίας και θυμίζουν ότι τα νησιά αυτά ΔΕΝ μας τα χάρισαν ούτε μας τα δώρισαν και ότι ήσαν είναι και θα είναι Ελληνικά.

5. ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συνταγματάρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

- Ο Συνταγματάρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Τάξεως 1916 και Ο Αδελφός του ΙΩΑΝΝΗΣ Τάξεως 1920 γεννήθηκαν στην ΒΡΑΪΛΑ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ και ήλθαν Εθελοντές στην Ελλάδα δια τους Βαλκανικούς Πολέμους.

- Ο Χριστόδουλος απόφοιτος της Γαλλικής Σχολής Πολέμου είχε ευρεία μόρφωση, ομιλούσε 5 γλώσσες, είχε πνεύμα ευρύ και σύγχρονο. Δημοκρατικός, αλλά μετανοιωμένος δια τα Κινήματα.

- ΄Ητο σταθερός, αλλά ευέλικτος με διπλωματικές ικανότητες, ειδικός, κατάλληλος και μοναδικός δια τον Ιερό Λόχο.

Υποστράτηγος ΚΑΛΛΙΝΣΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

-Τάξεως 1914. Μετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκ. Πόλεμο και στην Μικρά Ασία.

- Στην ΑΛΒΑΝΙΑ επανήλθε εθελοντής ως Ταγματάρχης.

- Εθελοντικά ήλθε στη Μέση Ανατολή και στον Ιερό Λόχο.

-Εθελοντής στην πρώτη σειρά Αλεξιπτωτιστών στο Καμπρίτ.

-Στρατιώτης στο Λόχο Πολυβόλων και στην ΤΥΝΗΣΙΑ.

-Διοικητής Τμήματος και της Α΄ Μοίρας.

-Δημιουργός των πρώτων 40 Ανεξαρτήτων Λόχων Καταδρομών (Λ Ο Κ. ) το 1946 και 1947 των Μοιρών Καταδρομών, της 3^ης Μεραρχίας Καταδρομών και των Ειδικών δυνάμεων.

- Ο Καλλίνσκης ήτο ευγενής, αριστοκράτης, αξιοπρεπής Ιππότης, θετικός, σταθερός και γενικώς Ευπατρίδης.

6. ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ

Η προσφορά του Ιερού Λόγου είναι Ηθική και Ουσιαστική, διότι όταν όλες οι Μονάδες στην Μέση Ανατολή είχαν διαλυθεί ο ιερός Λόχος πολεμούσε παντού με όλα τα μέσα για την Ελευθερία, την Τιμή και την Αξιοπρέπεια της Πατρίδος.

Συνοπτικά η Προσφορά του Ιερού Λόχου έχει ως ακολούθως:

-Συμμετοχή εις Εθνικόν και Συμμαχικόν Αγώνα δια την Απελευθέρωση της Χώρας.

-Κύριος συντελεστής στην Απελευθέρωση των Νήσσων του ΑΙΓΑΙΟΥ- ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

-Κύριος Παράγων στην Παραχώρηση και Ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά της Μητρός Ελλάδος.

- Εξασφάλιση Εθνικής Κυριαρχίας στο ΑΙΓΑΙΟ και τας νήσους της Δωδεκανήσου.

- Συμμετοχή στην Ανασυγκρότηση του Εθνικού Στρατού.

- Δημιουργία των Δυνάμεων Καταδρομών και Ειδικών Δυνάμεων.

- Δημιουργία Πνεύματος και Δόγματος Καταδρομών και Ανορθοδόξου Πολέμου.

- Δημιουργία Πνεύματος και Δόγματος εθελοντισμού δια Εθνική Προσφορά.

7. ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αυτός περίπου ήταν ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ Μέσης Ανατολής. Μονάς μικρή, αλλά πολύ ισχυρή. Πρωτότυπη, καθαρή, εθνική, στρατιωτική με Δόγμα και Πνεύμα Μονάδος με παλμό Εθνικό Ελληνικό. Μονάς επίλεκτος ακαταμάχητος, Ανεπανάληπτος. Φάρος Εθνικής Προσφοράς.

Μετά 60 χρόνια νέες απειλές ξεπροβάλλουν κυρίως από ΤΟΥΡΚΙΑ.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ προαιώνιος και αδίστακτος Εχθρός του Ελληνισμού, Επιτήδειος Ουδέτερος και ανέντιμος Σύμμαχος, καραδοκεί και διεκδικεί την ΘΡΑΚΗ, ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ μας, τα Νησιά μας και την ΚΥΠΡΟ μας.

Ο Ευρωστρατός αποτελεί ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ για την Ελλάδα.

Απαιτείται Εθνική Εγρήγορση, Ενημέρωση, και Προετοιμασία.

Σωστός Εθνικός Προσανατολισμός και Φρονηματισμός με Εθνική Ενότητα και Ομοψυχία.

Το ΕΠΟΣ της Αλβανίας και ο Ιερός Λόχος αποτελούν το καλλίτερο παράδειγμα για την Νεολαία μας σήμερα.

Εμείς οι Ιερολοχίτες μαζί με εσάς τους φλογερούς Πατριώτες, Όλοι οι Έλληνες μαζί ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε οιονδήποτε Εχθρό, ο οποίος επιβουλεύεται την Ακεραιότητα της Χώρας μας, την Ελευθερία μας, την Τιμήν μας και την Αξιοπρέπειά μας.

ΟΧΙ άλλη δουλεία. ΟΧΙ άλλη σκλαβιά. ΟΧΙ Γκρίζες και Πράσινες Ζώνες. ΟΧΙ άλλα σφάλματα. Όχι άλλες υποχωρήσεις. Ούτε άλλες Προσβολές και ταπεινώσεις.

Τέλος, τιμούμε όλους τους Νεκρούς μας οι οποίοι έπεσαν εθελοντικά και ηρωικά υπέρ Πατρίδας. Αλλά τιμούμε και τους άξιους και ικανούς Διοικητές μας, τον ΤΣΙΓΑΝΤΕ και τον ΚΑΛΛΙΝΣΚΗ, καθώς και όλους τους Απόντες και Παρόντες Συμπολεμιστές μας.

ΟΛΟΙ τους υπήρξαν ΄Άξιοι της Πατρίδος.

Η Πατρίδα, Η ΕΛΛΑΔΑ μας ΔΕΝ τους ξεχνά τους θυμάται και του Τιμά. Τους συγχαίρει, τους θαυμάζει, τους ευχαριστεί και τους Ευγνωμονεί.

ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

http://www.greece.org/main/index.php?option=com_content&view=article&id=502&Itemid=455

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ - ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ

Με αφορμή την παράδοση της τιμημένης σημαίας του Ιερού Λόχου στην 13η ΔΕΕ μια αναδρομή στην ιστορία του θρυλικού αυτού τμήματος είναι απαραίτητη.

Τον Αύγουστο του 1942, ύστερα από πρόταση του Αντισμηνάρχου Γ. Αλεξανδρή και απόφαση του Υπουργού των Στρατιωτικών, η ΙΙη Ελληνική Ταξιαρχία διέταξε τη συγκρότηση μιας μικρής Μονάδας από τους πλεονάζοντες τότε αξιωματικούς, οι περισσότεροι από τους οποίους θα εκτελούσαν καθήκοντα οπλίτη. Η Μονάδα εκείνη, με αρχική δύναμη 200 ανδρών (130 Αξιωματικοί και 70 οπλίτες), οργανώθηκε ως Λόχος Πολυβόλων και ονομάσθηκε αρχικά «Λόχος Επιλέκτων Αθανάτων». Στις αρχές Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους ανέλαβε διοικητής του, ο Συνταγματάρχης Πεζικού Χριστόδουλος Τσιγάντες, ο οποίος πέτυχε αμέσως την αλλαγή του ονόματος σε «Ιερόν Λόχον» και την αποστολή του από αυτή του Πεζικού, σ’ εκείνη των Δυνάμεων Καταδρομών.

Η δράση του «Ιερού Λόχου» στη Βόρεια Αφρική

Δύο περίπου μήνες μετά τη συγκρότησή του στην Καφριόνα της Παλαιστίνης, ο «Ιερός Λόχος» μετεγκαταστάθηκε στο Καμπρίτ της Αιγύπτου, στο στρατόπεδο του Αγγλικού Συντάγματος S.A.S (Special Air Service). Εκεί τέθηκε ΥΔ του Συντάγματος και εκπαιδεύθηκε στις καταδρομικές επιχειρήσεις. Το πρώτο τμήμα του «Ιερού Λόχου» που έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική, ήταν μια ομάδα από 8 Αξιωματικούς, με επικεφαλής τον Αντισμήναρχο Γ. Αλεξανδρή, η οποία υπό τη Β΄ Μοίρα του S.A.S., έδρασε στα μετόπισθεν των Γερμανο-Ιταλικών δυνάμεων από 17 Νοεμβρίου 1942, μέχρι 27 Ιανουαρίου 1943.


Στις 27 Ιανουαρίου του 1943, ο «Ιερός Λόχος», συνολικής δύναμης 154 ανδρών, ξεκίνησε πάνω σε εξοπλισμένα οχήματα τζιπ, για τη Δυτική Έρημο για εκτέλεση παρομοίων επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των συμπτυσσομένων εχθρικών δυνάμεων, σε συνεργασία με περιπόλους του Συντάγματος S.A.S. Λόγω όμως κακοτυχίας των Βρετανών Καταδρομέων (αιχμαλωσία του Διοικητή του Συντάγματος και βαριές απώλειες) δε συνέχισε ο «Ιερός Λόχος» το έργο του.

Τότε, με πρόταση του Συνταγματάρχη Τσιγάντε, ο Διοικητής της 8ης Βρετανικής Στρατιάς Στρατηγός Μοντγκόμερυ, έθεσε στις 7 Φεβρουαρίου, τον «Ιερό Λόχο», ΥΔ της «Φάλαγγος των Ελευθέρων Γάλλων», του Στρατηγού Λεκλέρκ (Leclerc) για εκτέλεση αποστολών ελαφρού μηχανοκινήτου Ιππικού.

Στις 10 Μαρτίου του 1943 και στην περιοχή Κσαρ Ριλάν της Τυνησίας, ο «Ιερός Λόχος» έδωσε την πρώτη ουσιαστική μάχη με ισχυρή εχθρική μηχανοκίνητη φάλλαγα κι έτσι δόθηκε η δυνατότητα στους Συμμαχικούς σχηματισμούς ελιγμού να παρακάμψουν από το νότο την εχθρική αμυντική γραμμή «Μαρέθ» (Mareth). Μετά την κατάληψη της πόλης Γκαμπές της Τυνησίας (29 Μαρτίου) από συμμαχικά τμήματα, ο «Ιερός Λόχος» αποσπάσθηκε από τη «Φάλαγγα των Ελευθέρων Γάλλων» και διατέθηκε στη Νεοζηλανδική Μεραρχία και στις 6 Απριλίου έλαβε μέρος στη μάχη επί της αμυντικής τοποθεσίας του Ουαντί Ακαρίτ (Wadi Akarit). Από εκεί, συνεχίζοντας την αποστολή καλύψεως της προελάσεως προς την Τύνιδα, των Συμμαχικών Δυνάμεων του παραλιακού τομέα, έφτασε μπροστά στην πολίχνη Ανφάντεβιλ (Enfindaville), όπου έπι τρεις ημέρες (13-16 Απριλίου) ανέπτυξε δραστηριότητα περιπόλων. Τέλος, στις 17 Απριλίου, ο «Ιερός Λόχος» διατάχθηκε να επιστρέψει επειγόντως στην Αίγυπτο, για να συμμετάσχει σε άλλες πολεμικές επιχειρήσεις. Έτσι τέλειωσε η συμμετοχή του στις μάχες της Τυνησίας. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική έληξαν στις 13 Μαΐου (1943), με τη σχεδόν αυθόρμητη παράδοση των τελευταίων εναπομεινάντων του άλλοτε ισχυρού «Άφρικα Κορ» στις Συμμαχικές Δυνάμεις.

Οι αγώνες του «Ιερού Λόχου» στα νησιά του Αιγαίου και τη Δωδεκάνησο


Από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1943, ο «Ιερός Λόχος» με προσωπικό που προοδευτικά ξεπέρασε τους 300 άνδρες, μεταφέρθηκε από την Αίγυπτο σε διάφορα στρατόπεδα της Παλαιστίνης, όπου εκπαιδεύθηκε στα αλεξίπτωτα και τα πλωτά μέσα και ανασυγκροτήθηκε ανάλογα (Ομάδα Διοικήσεως, Τμήμα Βάσεως και 3 Τμήματα Καταδρομών), για εκτέλεση αποβατικών και αεραποβατικών επιχειρήσεων στο Αιγαίο Πέλαγος μαζί με άλλες Συμμαχικές Δυνάμεις. Δύο περίπου μήνες μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας (9 Σεπτεμβρίου 1943), ο «Ιερός Λόχος» μεταφέρθηκε στη νήσο Σάμο – πολύ αργά λόγω αντιδράσεων των Βρετανών – σε δύο κλιμάκια (31 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου). Το ένα ρίχθηκε με αλεξίπτωτα και το άλλο μεταφέρθηκε με πολεμικό πλοίο , ενώ βρετανικά τμήματα κατέλαβαν τη Δωδεκάνησο. Μετά όμως την αποτυχία των Βρετανών για «Διάνοιξη του Αιγαίου» μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και μετά την άρνηση της Τουρκίας να μπει στον πόλεμο, τα Συμμαχικά Στρατεύματα αποχώρησαν από τη Δωδεκάνησο και ο «Ιερός Λόχος» από τη Σάμο (17 Νοεμβρίου) και μεταφέρθηκε, μέσω Τουρκίας, στην Αίγυπτο και στην Παλαιστίνη, όπου και συνέχισε την ειδική εκπαίδευσή του μέχρι το τέλος Ιανουαρίου του 1944. Στις αρχές Φεβρουαρίου τέθηκε υπό τη τη διοίκηση των Βρετανικών «Δυνάμεων Καταδρομών» (Raiding Forces), που επρόκειτο να δράσουν – με εκτέλεση καταδρομικών επιχειρήσεων - στο Αιγαίο Πέλαγος σε συνεργασία με βρετανικά ταχύπλοα σκάφη και με καΐκια του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Στις 7 Φεβρουαρίου, ένα Τμήμα Καταδρομών του «Ιερού Λόχου» αναχώρησε για καταδρομικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Αιγαίο (Σάμο, Ψαρά, Λέσβο, Χίο κλπ.), όπου έφτασε μετά από ένα μήνα, ενώ ένα άλλο εγκαταστάθηκε στα Δωδεκάνησα, με την ίδια αποστολή, από τα τέλη Μαΐου. Στο μεταξύ ο «Ιερός Λόχος» αναδιοργανώθηκε (Απρίλιος 1944) σε Σύνταγμα, με ανάλογη αύξηση της δύναμής του σε 1.000 άντρες. Μερικές από τις σπουδαιότερες καταδρομικές επιχειρήσεις του κατά την περίοδο εκείνη στα νησιά: Λέσβος (3 Απριλίου), Σάμος (17 Μαΐου), Σύμη (13/14 Ιουλίου) και Μύκονος (24/25 Σεπτεμβρίου).

Μετά την απελευθέρωση της Ηπειρωτικής Ελλάδας (Οκτώβριος 1944), ο «Ιερός Λόχος» αναπτύχθηκε στα Νησιά του Αιγαίου Πελάγους και σε μερικά της Δωδεκανήσου και μέχρι το Μάιο του 1945 συνέχισε να προσβάλει με καταδρομικές ενέργειες τις Γερμανικές φρουρές που είχαν αποκοπεί στα νησιά κατά την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα. Ιδιαίτερης μνείας είναι οι επιχειρήσεις του στη Νίσυρο (11 Φεβρουαρίου 1945), στην Τήνο (28 Φεβρουαρίου) και στη Ρόδο και Αλιμιά (1/2 Μαΐου 1945).

Γενικά, κατά τη χρονική περίοδο από 7 Φεβρουαρίου 1944 μέχρι 9 Μαΐου 1945, ο «Ιερός Λόχος» εξετέλεσε στα νησιά Αιγαίου Πελάγους – Δωδεκανήσου 207 περιπολίες καταδρομών και 33 καταδρομικές επιχειρήσεις. Εκτός από τις παραπάνω επιτυχείς καταδρομικές επιχειρήσεις, ο «Ιερός Λόχος» προσέφερε στην Πατρίδα και μία ακόμη υψίστης εθνικής σημασίας υπηρεσία, συντελώντας μαζί και με την εξαίρετη δράση του Πολεμικού μας Ναυτικού στην απελευθέρωση της Δωδεκανήσου και στην επιστροφή και ενσωμάτωσή της στη μητέρα Ελλάδα. Οι απώλειες του «Ιερού Λόχου» από την εποχή της συγκροτήσεώς του, μέχρι το τέλος των επιχειρήσεών του στη Δωδεκάνησο, ανήλθαν σε 25 νεκρούς (16 Αξιωματικούς και 9 Οπλίτες), 56 τραυματίες (28 Αξιωματικούς και 28 Οπλίτες), 3 αγνοούμενους και 29 αιχμαλώτους. Τέλος, ο ηρωικός «Ιερός Λόχος», ο οποίος διαλύθηκε στην Αθήνα στις 7 Αυγούστου του 1945, απετέλεσε τον πρόδρομο των Ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών και σημερινών Ειδικών Δυνάμεων. Για την εξαίρετη δράση του «Ιερού Λόχου» κατά την περίοδο 1942-1945 απενεμήθησαν στην Πολεμική Σημαία του: ο Ταξιάρχης Αριστείου Ανδρείας και ο Πολεμικός Σταυρός Α’ Τάξεως.

Σύγχρονη Εποχή

Στις 22 Μαΐου 1988, συγκροτήθηκε εξαρχής και υπό τη Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων (ΔΕΔ) του ΓΕΣ, η Διοίκηση του 13ου Συντάγματος Αμφιβίων Καταδρομών (ΣΑΚ), η οποία μετά δύο μήνες, ανέλαβε τη διοίκηση όλων των μέχρι τότε ενεργών μονάδων και τμημάτων Αμφιβίων Καταδρομών . Το έτος 2001, με απόφαση του ΓΕΣ, το 13ο ΣΑΚ αναδιοργανώθηκε και αναβαθμίσθηκε σε 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (13η ΔΕΕ) – «ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ», επιπέδου Ταξιαρχίας. Από το Σεπτέμβριο του 2005, η 13η ΔΕΕ υπάγεται διοικητικά στο Β΄ Σώμα Στρατού και επιχειρησιακά στον Α/ΓΕΕΘΑ.


http://www.onalert.gr/stories/ieros-loxos-enas-pragmatikos-thrylos-i-istoria-tou

Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ - ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ

Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τα Γερμανικά Στρατεύματα (Ελληνογερμανικός Πόλεμος 1941) και την αμέσως μετά, περιώνυμη “Μάχη της Κρήτης” (Μάιος 1941), η Ελληνική Κυβέρνηση, που εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο, άρχισε τη σταδιακή συγκρότηση μερικών στρατιωτικών μονάδων από αξιωματικούς και οπλίτες, που διέφυγαν κατά καιρούς από την κατεχόμενη πατρίδα, και από έλληνες του εξωτερικού, με σκοπό να αγωνιστούν στο πλευρό των συμμάχων. Η πληθώρα όμως των αξιωματικών (σε σχέση με τους οπλίτες) που είχαν συρρεύσει στην Μέση Ανατολή και η έλλειψη επαρκών Μονάδων για να τους απορροφήσουν, οδήγησε τον Αντισμήναρχο Γ. Αλεξανδρή να προτείνει μετά ένα χρόνο (καλοκαίρι 1942) στον τότε Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Στρατιωτικών Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τη συγκρότηση μιας μονάδας από αξιωματικούς, οι περισσότεροι από τους οποίους θα εκτελούσαν καθήκοντα οπλίτη. Η πρόταση εκείνη έγινε αμέσως δεκτή και με τη θερμή συμπαράσταση του διοικητή της ΙΙης Ελληνικής Ταξιαρχίας, Συνταγματάρχη Αλκιβιάδη Μπουρδάρα, συγκροτήθηκε από εθελοντές, τον Αύγουστο του 1942, ο “Λόχος Επιλέκτων Αθανάτων” με προσωρινό διοικητή τον Επίλαρχο Στεφανάκη Αντώνιο και με αρχική δύναμη 200 αντρών (130 αξιωματικοί, 40 μάχιμοι οπλίτες και 30 βοηθητικοί). Η συγκρότηση του Λόχου έγινε στη Καφριόνα της Παλαιστίνης. Από την εποχή εκείνη άρχισε, αλλά συνεχίστηκε και αργότερα, η εθελουσία κατάταξη στον Ιερό Λόχο αξιωματικών και οπλιτών του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας όπως επίσης και ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας.
Ο Λόχος αυτός οργανώθηκε αρχικά ως Λόχος Πολυβόλων, με προορισμό να προσκολληθεί στην ΙΙη Ελληνική Ταξιαρχία και, αφού μεταστάθμευσε (Σεπτέμβριος 1942) στο Μεάντι της Αιγύπτου, άρχισε ανάλογη εκπαίδευση στο εκεί Νεοζηλανδικό στρατόπεδο Πεζικού.
Λίγο αργότερα, ο νέος και οριστικός διοικητής του “Λόχου Επιλέκτων Αθανάτων”, Συνταγ-ματάρχης Πεζικού Χριστόδουλος Τσιγάντες, πέτυχε την μετονομασία της μονάδας του σε “Ιερόν Λόχον” (τον πέμπτο στην Ελληνική ιστορία) και την αλλαγή της αποστολής του. Έτσι, ύστερα από συνεργασία του Τσιγάντε με τον τότε διοικητή του Βρετανικού Συντάγματος S.A.S (Special Air Service) Αντισυνταγματάρχη Ντέιβιντ Στέρλινγκ (David Stirling) και με την έγκριση του Ελληνικού Γενικού Στρατηγείου Μέσης Aνατολής, ο Ιερός Λόχος μεταστάθμευσε, το Νοέμβριο του 1942, στο Καμπρίτ της Αιγύπτου (έδρα και στρατόπεδο του S.A.S), τέθηκε Υπό Διοίκηση αυτής της Ειδικής Μονάδας και άρχισε να εκπαιδεύεται για εκτέλεση καταδρομικών επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των δυνάμεων του αντιπάλου, Γερμανοϊταλικών δυνάμεων. Από τότε και μέχρι το καλοκαίρι του 1945, ο Ιερός Λόχος έδρασε στη Βόρεια Αφρική και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους.
Το πρώτο τμήμα του Ιερού Λόχου που έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις αυτές ήταν μια ομάδα από 8 αξιωματικούς, με επικεφαλής τον Αντισμήναρχο Γ. Αλεξανδρή, η οποία, υπό τη Β’ Μοίρα του Συντάγματος S.A.S, έδρασε στα μετόπισθεν των Γερμανοϊταλικών στρατευμάτων στην Κυρηναϊκή, από 17 Νοεμβρίου 1942 μέχρι 27 Ιανουαρίου 1943.

Ένα άλλο επίσης τμήμα από 60 Ιερολοχίτες ξεκίνησε στις 4 Δεκεμβρίου 1942 για την περιοχή της Βεγγάζης, προκειμένου να εκτελέσει παρόμοιες επιχειρήσεις στα νώτα του εχθρού, πλην όμως η αποστολή εκείνη δεν εκτελέστηκε τελικά, ένεκα της ταχείας προέλασης της 8ης Βρετανικής Στρατιάς προς τα δυτικά.

Στις 27 Ιανουαρίου, ο Ιερός Λόχος, μετά από ειδική συγκρότηση και εκπαίδευση, ξεκίνησε για τη Δυτική Έρημο για εκτέλεση καταδρομικών επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των συμπτυσσόμενων τμημάτων του Άξονα (Γερμανίας και Ιταλίας), σε συνεργασία με περιπόλους του Συντάγματος S.A.S. Όμως, η τότε πρόσφατη αιχμαλωσία του Αντισυνταγματάρχη Στέρλινγκ και οι βαριές απώλειες του S.A.S δεν επέτρεψαν στον Ιερό Λόχο να αναλάβει δράση σύμφωνα με την αρχική αποστολή του. Έτσι, ύστερα από πρόταση του Συνταγματάρχη Τσιγάντε, ο διοικητής της 8ης Βρετανικής Στρατιάς, Στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ (Bernard Montgomery), έθεσε τον Ιερό Λόχο, από τις 7 Φεβρουαρίου 1943, υπό διοίκηση της “Φάλαγγος των Ελευθέρων Γάλλων” του Στρατηγού Λεκλέρκ (Leclerc), για να χρησιμοποιηθεί σε αποστολές Ελαφρού Μηχανοκίνητου Ιππικού.

Στις 10 Μαρτίου 1943 και στην περιοχή Κσαρ-Ριλάν (Ksar Rillan) της Τυνησίας, δόθηκε η πρώτη ουσιαστική μάχη ανάμεσα στα εκεί αμυνόμενα γαλλοελληνικά τμήματα και σε μια ισχυρή μηχανοκίνητη φάλαγγα, η οποία τους επιτέθηκε. Η εχθρική δύναμη τελικά αναχαιτίσθηκε και έτσι καλύφθηκε η πορεία της φάλαγγας ελιγμού του 10ου αγγλονεοζηλανδικού Σώματος Στρατού, το οποίο παρέκαμπτε από το νότο την αμυντική γραμμή “Μαρέθ” (Mareth).

Μετά την κατάληψη της πόλης Γκαμπές (Gabes) της Τυνησίας (29 Μαρτίου) από τμήματα της 8ης Βρετανικής Στρατιάς, ο Ιερός Λόχος αποσπάστηκε από τη Γαλλική Φάλαγγα και διατέθηκε στη 2η Νεοζηλανδική Μεραρχία και στις 6 Απριλίου έλαβε μέρος στη μάχη επί της αμυντικής τοποθεσίας του Ουαντί Ακαρίτ (Wadi Akarit). Από εκεί, συνεχίζοντας την αποστολή κάλυψης της προέλασης προς την Τύνιδα των Συμμαχικών δυνάμεων του παραλιακού τομέα, έφτασε μπροστά από την πολίχνη Ανφανταβίλλ (Enfindaville), όπου επί τρεις ημέρες (13-16 Απριλίου) ανέπτυξε δραστηριότητα περιπόλων.

Τέλος, στις 17 Απριλίου, ο Ιερός Λόχος διατάχθηκε να επιστρέψει επειγόντως στην Αίγυπτο για να συμμετάσχει σε άλλες επιχειρήσεις. Έτσι τελείωσε η συμμετοχή του στις μάχες της Τυνησίας. Στην Αίγυπτο (Στρατόπεδο Πυραμίδων) έφτασε στις 2 Μαΐου: Εκεί παρέμεινε για λίγες ημέρες.

Από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο 1943, ο Ιερός Λόχος, με προσωπικό που προοδευτικά έφτασε τους 314 άντρες, αφού αρχικά συγκεντρώθηκε στο στρατόπεδο Ελ Μπάσα (σύνορα Αιγύπτου – Παλαιστίνης), παρέμεινε στην Παλαιστίνη (σε διάφορα στρατόπεδα), όπου εκπαιδεύτηκε στα αλεξίπτωτα και τα πλωτά μέσα και ανασυγκροτήθηκε ανάλογα, προκειμένου να αναλάβει την εκτέλεση αποβατικών και αεραποβατικών επιχειρήσεων στο Αιγαίο Πέλαγος, μαζί με άλλες Συμμαχικές Μονάδες. Έτσι σύμφωνα με την νέα του σύνθεση, οργανώθηκε σε μια Ομάδα Διοικήσεως, ένα τμήμα Βάσεως και τρία Τμήματα Καταδρομών (Ι, ΙΙ, ΙΙΙ).
Δύο περίπου μήνες μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας (9 Σεπτεμβρίου 1943), ο Ιερός Λόχος μεταφέρθηκε στη Σάμο – πολύ αργά, λόγω των αντιδράσεων των Βρετανών- σε δύο κλιμάκια. Το ένα ρίχτηκε με αλεξίπτωτα και το άλλο μεταφέρθηκε με πολεμικά πλοία (30 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου 1943), ενώ βρετανικά τμήματα κατέλαβαν τη Δωδεκάνησο.

Μετά όμως την αποτυχία της προσπάθειας των Βρετανών για «Διάνοιξη του Αιγαίου» μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και μετά την άρνηση της Τουρκίας να μπει στον πόλεμο, τα Συμμαχικά στρατεύματα εγκατέλειψαν τη Δωδεκάνησο και ο Ιερός Λόχος τη Σάμο και μεταφέρθηκε, μέσω Τουρκίας, στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη (19 Νοεμβρίου).

Ιερός Λόχος συνέχισε μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 1944, την ειδική εκπαίδευσή του στα πλωτά μέσα, στις αναρριχήσεις και στις χιονοσκέπαστες περιοχές, με σκοπό την απόβασή του στην κατεχόμενη τότε Ελλάδα. Με το τέλος όμως της περιόδου εκείνης, η αποστολή του άλλαξε σε αντίστοιχη Μονάδας Κατά-δρομών, η οποία επρόκειτο να δράσει στο Αιγαίο Πέλαγος, σε συνεργασία με βρετανικά ταχύπλοα σκάφη και με καΐκια του Ελληνικού Πολεμικού (τότε Βασιλικού) Ναυτικού. Έτσι τέθηκε από τις αρχές του Φεβρουαρίου 1944, Υπό Διοίκηση των Βρετανικών “Δυνάμεων Καταδρομών”(“Raiding Forces”).

Στις 7 Φεβρουαρίου, ένα τμήμα (Ιο) του Ιερού Λόχου αναχώρησε για καταδρομικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Αιγαίο Πέλαγος (Σάμο, Ψαρά, Μυτιλήνη, Χίο κλπ), όπου και έφτασε μετά ένα μήνα, ενώ το δεύτερο Τμήμα (ΙΙο) εγκαταστάθηκε στα Δωδεκάνησα με τον ίδιο ρόλο από τα τέλη Μαΐου. Στο μεταξύ, με διαταγή του Υπουργείου Στρατιωτικών, ο Ιερός Λόχος αναπτύχθηκε (Απρίλιο 1944) σε Σύνταγμα, με ανάλογη αύξηση της δύναμής του σε 1.000 περίπου άντρες και τις απαιτούμενες τροποποιήσεις στην οργάνωσή του.

Μετά την απελευθέρωση της ηπειρωτικής Ελλάδας (Οκτώβριος 1944), ο Ιερός Λόχος αναπτύχθηκε στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους και σε μερικά της Δωδεκανήσου και μέχρι το Μάιο του 1945 συνέχισε να προσβάλλει με καταδρομικές ενέργειες τις γερμανικές φρουρές, που είχαν αποκοπεί στα νησιά, κατά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα.

Από τις πολλές και τολμηρές επιχειρήσεις που εκτέλεσε ο Ελληνικός Ιερός Λόχος στο Αιγαίο Πέλαγος και τα Δωδεκάνησα κατά την περίοδο 1943-45 , οι σπουδαιότερες ήταν οι παρακάτω:

1-17 Νοεμβρίου 1943

Επιτυχής από αέρα και θάλασσα αποβίβαση στη νήσο Σάμο και οργάνωση της άμυνας της εναντίον των Γερμανών.

3 Απριλίου 1944

Καταδρομή αντιπερισπασμού στη Νήσο Μυτιλήνη από τμήμα 30 αξιωματικών και οπλιτών.

17 Μαΐου 1944

Καταδρομή 31 Ιερολοχιτών στη νήσο Σάμο με αποστολή την καταστροφή εχθρικών στόχων.

13/14 Ιουλίου 1944

Καταδρομική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας από μικτό ελληνοβρετανικό συγκρότημα εναντίον της ισχυρής εχθρικής φρουράς της νήσου Σύμης, με σκοπό την εξουδετέρωση της και την καταστροφή στόχων (εγκαταστάσεων, πλωτών μέσων).

24/25 Σεπτεμβρίου 1944

Καταδρομή στη νήσο Μύκονο από 25 Ιερολοχίτες εναντίον της εκεί γερμανικής φρουράς.

11 Φεβρουαρίου 1945

Καταδρομή αποσπάσματος 114 Ιερολοχιτών στη Νήσο Νίσυρο, με σκοπό την παράδοση της φρουράς της.

28 Φεβρουαρίου 1945

Καταδρομική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας από ισχυρό συγκρότημα 513 αντρών, προς κατάληψη και απελευθέρωση της νήσου Τήνου.

1/2 Μαΐου 1945

Καταδρομική επιχείρηση στα νησιά Ρόδο και Αλιμιά.

3/4 Μαΐου 1945

Τελευταία καταδρομική ενέργεια στη νήσου Μήλο.

Εκτός από τις παραπάνω επιτυχείς καταδρομικές επιχειρήσεις, ο Ιερός Λόχος πρόσφερε στην Πατρίδα και μια ακόμη υψίστης εθνικής σημασίας υπηρεσία: με τους υπέροχους αγώνες του και με τις θυσίες των αξιωματικών και των οπλιτών του, συντέλεσε μαζί με την εξαίρετη δράση του Πολεμικού μας Ναυτικού, στην απελευθέρωση της Δωδεκανήσου και την επιστροφή και ενσωμάτωσή της στη μητέρα Ελλάδα.

Οι απώλειες του Ιερού Λόχου, από την εποχή της συγκρότησής του μέχρι το τέλος των επιχειρήσεών του στη Δωδεκάνησο, ανήλθαν σε 25 νεκρούς (16 Αξιωματικούς – 9 οπλίτες), 56 τραυματισθέντες(28 Αξιωματικούς-28 οπλίτες), 3 εξαφανισθέντες και 29 αιχμαλώτους.

Για τις μέχρις αυτοθυσίας συνεχείς προσπάθειες στα πεδία των μαχών, αρχικά της ερήμου της Βόρειας Αφρικής και μετέπειτα των νησιών του Αιγαίου Πελάγους, οι γενναίοι άντρες του Ιερού Λόχου τιμήθηκαν με πλήθος ελληνικών και συμμαχικών ηθικών αμοιβών (προαγωγές επ’ ανδραγαθία, πολεμικά μετάλλια και παράσημα).

Με την αξιέπαινη πολεμική δράση του, κατά τα έτη 1942-45, ο ένδοξος Ιερός Λόχος πρόσθεσε, αμέσως μετά την ηρωική εποποιία των Ελλήνων στην Αλβανία, τα οχυρά της Μακεδονίας και Θράκης και την ανεπανάληπτη “Μάχη της Κρήτης”, μια ακόμα λαμπρή σελίδα στη νεότερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους και του Στρατού. Σε αναγνώριση αυτής της σημαντικής συμβολής στον υπέρ πάντων αγώνα της υπόδουλης αλλά και υπερήφανης πατρίδας, και της θυσίας των Ιερολοχιτών στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Τυνησία και στο Αιγαίο Πέλαγος, του απονεμήθηκε στις 22 Ιουνίου 1945, η Πολεμική Σημαία. Λίγο αργότερα και συγκεκριμένα στις 7 Αυγούστου, σε μία απέριττη τελετή στο Πεδίο του Άρεως, αυτή η Σημαία παρασημοφορήθηκε από τον τότε Αντιβασιλέα-Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, με τον Ταξιάρχη του Αριστείου Ανδρείας και τον Πολεμικό Σταυρό Α΄ Τάξεως. Ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής του Ιερού Λόχου, ο οποίος από τότε διαλύθηκε, αλλά αργότερα αποτέλεσε τον πρόδρομο των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων. Λίγο καιρό μετά, η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τον Ιερό Λόχο με το Χρυσούν Μετάλλιό της για τις πολύτιμες υπηρεσίες που είχε προσφέρει στην αγωνιζόμενη πατρίδα κατά την περίοδο 1942 – 1945.

Τέλος, αρκετό καιρό μετά την διάλυση της θρυλικής αυτής μονάδας, οι επιζήσαντες Ιερολοχίτες, αισθανόμενοι την Ιερή υποχρέωση να αποτίσουν φόρο τιμής στην αιώνια μνήμη των πεσόντων – κατά την περίοδο 1942 – 1945 –συμμαχητών τους, πρωτοστάτησαν, στις προσπάθειες ανέγερσης ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ στην Αθήνα, την Τυνησία, τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους και της Δωδεκανήσου. Στα νησιά αυτά παρευρίσκονται κάθε χρόνο οι απόστρατοι πλέον Ιερολοχίτες και Καταδρομείς, όπου, μαζί με τις τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές τιμούν με σεμνές εκδηλώσεις τη μνήμη των αθάνατων νεκρών συμπολεμιστών τους.



http://astypalaia.wordpress.com