ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΟΗΤΑ

Το παρακάτω κείμενο του μεγαλύτερου εν ζωή Έλληνα φιλοσόφου δημοσίευσε η Καθημερινή ως επιστολή αναγνώστη!

Κωνσταντίνου Δεσποτοπουλου - Ακαδημαϊκού - πρώην υπουργoύ Παιδείας

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_28/01/2010_388518

Κύριε διευθυντά

Παλλάδιο ηθικό των Ελλήνων της γενεάς μου, η επί αιώνες πολλούς παρουσία του ελληνικού έθνους στην ιστορία της ανθρωπότητας, από τους προ Χριστού χρόνους έως την εποχή μας και με συμβολή μεγαλουργό κάποτε, αμφισβητείται και πάλι, από Ελληνες τώρα μάλιστα, και χαρακτηρίζεται έωλο θεώρημα, γέννημα του ελληνικού ρομαντισμού του ΙΘ΄ αιώνα είτε κατασκεύασμα ιδεολογικό της εκπαιδευτικής πολιτικής του νεοσύστατου κράτους.

Δεν κατονομάζω πρόσωπα, εφόσον αδυνατώ να τα επαινέσω. Δεν ανέχομαι όμως την οικτρή αυτή απάρνηση της ιστορικής αλήθειας, συνοδευμένη, άλλωστε, και από την αξίωση να εισαχθεί στα διδακτικά βιβλία της Ιστορίας.

Επικαλούμαι, λοιπόν, τα εξής προς τους διδασκάλους της Ιστορίας ή και προς το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο:

1. Ο φιλόσοφος Πλήθων, στον 15ο αιώνα, είχε ζητήσει, πριν από την Αλωση, ο τελευταίος αυτοκράτωρ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, να ανακηρυχθεί Βασιλεύς των Ελλήνων, ώστε και να συμμορφωθεί προς την ιστορική τότε πραγματικότητα.

2. Ο πρώτος μετά την Αλωση Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, απευθυνόμενος στους μοναχούς της Πάτμου, τονίζει προς αυτούς ότι με την περίσωση των ευρισκομένων στη Μονή χειρογράφων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας συμβάλλουν στην επιβίωση του υπόδουλου Γένους.

3. Ο Ιανός Λάσκαρις και άλλοι Ελληνες λόγιοι στην Ιταλία, πολύ πριν από τον 19ο αιώνα, όχι μόνο διδάσκουν τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και με αμείωτο ζήλο επιδιώκουν να προκαλέσουν πολεμική επιχείρηση των Δυτικοευρωπαίων για την απελευθέρωση των συγχρόνων τους Ελλήνων.

4. Στον 17ο αιώνα, ο Ελληνας Επίσκοπος Βελιγραδίου έγραφε για τον σύγχρονό του φιλόσοφο Θεόφιλον Κορυδαλλέα ότι δεν υστερεί όχι μόνο των διάσημων τότε φιλοσόφων της Ιταλίας, αλλά και των ημετέρων φιλοσόφων της αρχαίας εποχής.

5. Ο μέγας ζωγράφος Θεοτοκόπουλος, στον 17ο αιώνα, ονομάζεται για τους Ευρωπαίους «Ελ Γκρέκο», ο Ελληνας με όσα ένδοξα υποβάλλει τότε η λέξη αυτή, ενώ και υπενθύμιζε την ύπαρξη του Γένους των Ελλήνων, μεγαλουργού άλλοτε και υπόδουλου τότε.

6. Αλλά και στον 18ο αιώνα, Ελληνες έμποροι και λόγιοι, που ζούσαν και δρούσαν στις ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα στη σημερινή Ρουμανία, διατηρούσαν ακμαίο το ελληνικό φρόνημά τους, μάλιστα ήκμαζαν τότε οι «Αδελφότητες» Ελλήνων στην Ιταλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

7. Ο Διονύσιος Σολωμός, στον Υμνον εις την Ελευθερίαν, γραμμένον πριν να υπάρξει ακόμη ελληνικό ανεξάρτητο κράτος, όχι λοιπόν ως φερέφωνο της εκπαιδευτικής πολιτικής του, αναφέρεται σε «περασμένα μεγαλεία» και χαρακτηρίζει «σαν πρώτα αντρειωμένη» την ελευθερία, δηλαδή εμπνέεται από την ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους.

8. Ο φιλελληνισμός, το υπέροχο αυτό κίνημα των ηθικά αισθαντικών Ευρωπαίων και Αμερικανών, εξηγείται μόνο από την πεποίθησή των ότι ένα μεγαλουργό στους αρχαίους χρόνους έθνος έχει εξεγερθεί για την απόσειση της επί αιώνες δουλείας του.

9. Εκφραστικότατο είναι και ό,τι διακήρυξε ο ραδιοσταθμός της Μόσχας τον Νοέμβριο του 1940: Οι Ελληνες στην Πίνδο έγραψαν νέον Μαραθώνα. Και ο ρωσικός φιλελληνισμός υπάρχει έντονος ήδη από τον δέκατο όγδοο αιώνα.

10. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η συγκινητική αντοχή του ελληνικού φρονήματος συμπαγών ελληνικών πληθυσμών υπό εξουσία τουρκική επί αιώνες σε περιοχές των εσχατιών της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα του Πόντου, όπου η τοπική ελληνική γλώσσα διατήρησε χαρακτηριστικά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής πολύ έκδηλα.

Η διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους, λοιπόν, είναι διάτορα μαρτυρημένη από την ιστορική πραγματικότητα και δεν είναι απλώς εφεύρημα του «ελληνικού ρομαντισμού του 19ου αιώνα», προς ιδεολογική στήριξη «εθνικών επεκτατισμών», όπως επιπόλαια γράφεται σε πρόσφατο δημοσίευμα. Στον 19ο αιώνα συζητήθηκε απλώς η «διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους» με αφορμή την αμφισβήτησή της από μη Ελληνες. Πριν δεν συζητούσαν γι’ αυτήν, καθώς δεν συζητεί κανείς για τα δεδομένα και αυτονόητα.



Οι πολέμιοι της ιστορικής αλήθειας για την αδιάκοπη επί αιώνες πολλούς ύπαρξη του ελληνικού έθνους δεν επιτρέπεται να συγχέουν τη λεγόμενη συχνά «προγονοπληξία» με τη νηφάλια επίγνωση από τους σημερινούς Ελληνες των αρχαιότατων εθνικών τίτλων τους, εμπνευστική μάλλον προς εθνική αξιοπρέπεια ή και υποκινητική σε προσπάθεια για ιστορική μεγαλουργία. Στους αρχαίους Ελληνες διάχυτη κατά Ηρόδοτον ήταν η πίστη ότι «απεκρίθη εκ παλαιτέρου του βαρβάρου έθνεος το ελληνικόν, εόν και δεξιώτερον και ηλιθίου ευηθείης απηλλαγμένον μάλλον». Η πίστη αυτή όμως δεν τους εμπόδισε να μεγαλουργήσουν.
πηγή:ΠΑΙΔΕΙΑ-GR

Η αποκάλυψη για του ΔΙΚΑΤΣΑ για τη Δραγώνα και η δικαίωση Πιπερόπουλου

Το έγγραφο του ΔΙΚΑΤΣΑ που ομολογεί ότι η κυρία Δραγώνα στερείται βασικού τίτλου σπουδών, (για περισσότερα κλικ εδώ), αποτελεί τη δικαίωση του καθηγητή κύριου Πιπερόπουλου ο οποίος είχε υποβάλλει την παραίτηση του επί υπουργείας Γιαννάκου από το ΔΙΚΑΤΣΑ ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους. Δείτε το ιστορικό:

Παραίτηση με καταγγελίες για αναγνώριση πτυχίων ΚΕΣ

Με σοβαρές καταγγελίες ότι το ΔΙΚΑΤΣΑ επικυρώνει εμμέσως πλην σαφώς τους τίτλους των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών παραιτήθηκε λίγες μόλις μέρες μετά το διορισμό του στο Διοικητικό Συμβούλιο του οργάνου ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Γιώργος Πιπερόπουλος.

Παραιτήθηκε ο καθηγητής Γ. Πιπερόπουλος από το Δ.Σ. του ΔΙΚΑΤΣΑ
Στο κείμενο της παραίτησής του, ο καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, υποδεικνύοντας τους συμψηφισμούς σπουδών σε ΚΕΣ με τίτλους σπουδών εξωτερικού, επιπέδου μάστερ ή διδακτορικού, ως έμμεσο τρόπο αναγνώρισης των ΚΕΣ, θέτει ζήτημα νομιμότητας των σχετικών αποφάσεων του ΔΙΚΑΤΣΑ με τις οποίες τα ΚΕΣ αναγνωρίζονται διά της πλαγίας οδού.

Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «ως πρόεδρος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας είμαι αποδέκτης, μαζί με τους συναδέλφους μου, αποφάσεων του πρώην προέδρου του ΔΙΚΑΤΣΑ καθηγητή Θ. Λιανού, όπως και του νυν προέδρου του ΔΙΚΑΤΣΑ καθηγητή Γ. Λεοντάρη, οι οποίες δεν ζητούν απλώς, αλλά μας επιβάλλουν να προβούμε σε συμψηφισμό κάποιων ετών σπουδών σε ΚΕΣ που λειτουργούν στη χώρα μας ή να συμψηφίσουμε ένα πτυχίο 4ετούς φοίτησης από ΚΕΣ με έναν τίτλο σπουδών μάστερ (ή και διδακτορικού) που στη συνέχεια αποκτήθηκε στην Αγγλία ή τις ΗΠΑ ή οπουδήποτε αλλού και να θεωρήσουμε ότι το άτομο αυτό αποκτά ισοτιμία ελληνικού πτυχίου αφού υποβληθεί σε εξέταση κάποιων μαθημάτων μας».

Με αφορμή την παραίτηση του κ. Πιπερόπουλου, η υπουργός Παιδείας, Μαριέττα Γιαννάκου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε χθες, αφού χαρακτηρίζει «αβάσιμους τους λόγους που επικαλείται στην παραίτησή του ο κ. Πιπερόπουλος», επαναλαμβάνει ότι «με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους οι τίτλοι σπουδών υποψηφίων από πανεπιστήμια του εξωτερικού, οι οποίοι έχουν διανύσει τμήμα των σπουδών τους σε Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται, καθώς τα Κέντρα ή Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών δεν αναγνωρίζονται ως δομές εκπαίδευσης».

Ανάλογες ήταν οι τοποθετήσεις των δύο τελευταίων προέδρων του ΔΙΚΑΤΣΑ, οι οποίοι, ωστόσο, ενώ αρνούνται κατηγορηματικά πολιτικές αναγνώρισης, παραδέχονται από την άλλη τις ομιχλώδεις πρακτικές του παρελθόντος, που έδιναν σε αποφοίτους των ΚΕΣ τη δυνατότητα παράκαμψης του ισχύοντος συστήματος εισαγωγής στα ελληνικά ΑΕΙ. «Δεν επρόκειτο για αναγνώριση τίτλων αλλά για αναγνώριση του έτους μεταπτυχιακών σπουδών που οδηγούσε σε κατάταξη σε αντίστοιχο ελληνικό ΑΕΙ. Παρ’ όλα αυτά, επειδή διαπιστώθηκε ότι μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης για όσους ήθελαν μετά την κατάταξή τους να αναγνωρίσουν αυτούς τους τίτλους, το σταματήσαμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρώην πρόεδρος του ΔΙΚΑΤΣΑ, Θ. Λιανός.

Ακόμη πιο σαφής η απάντηση του νυν προέδρου του οργάνου, Γ. Λεοντάρη, ο οποίος αφού ξεκαθάρισε ότι κατήργησε όλες τις προηγούμενες αποφάσεις και με δική του νέα απόφαση «δεν αναγνωρίζεται κανένας τίτλος σε όσους έχουν ξεκινήσει σπουδές σε ΚΕΣ από το 2002 και μετά», συμπλήρωσε: «Διαπίστωσα ότι με παλαιές αποφάσεις άνοιγε παράθυρο σε όσους θέλουν να αποκτούν πανεπιστημιακούς τίτλους παρακάμπτοντας την κείμενη διαδικασία εισαγωγής».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 05/11/2004

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ —Παρασκευή 5 Νοέμβρη 2004 Σελίδα 27

ΠΑΙΔΕΙΑ
ΝΕΟΛΑΙΑ
Παραίτηση μέλους του ΔΣ-ΔΙΚΑΤΣΑ

Δεκτή έκανε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας την παραίτηση του Γ. Πιπερόπουλου, μέλους του ΔΣ του ΔΙΚΑΤΣΑ, ο οποίος κατήγγελλε ότι υπήρξαν εντολές από τον πρώην και νυν πρόεδρο του ΔΙΚΑΤΣΑ για αναγνώριση πτυχίων ή χρόνων σπουδών από Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών. Από την πλευρά του, το υπουργείο Παιδείας χαρακτηρίζει αβάσιμους τους λόγους που επικαλείται ο Γ. Πιπερόπουλος για την παραίτησή του και δήλωνε χτες ότι «οι τίτλοι σπουδών υποψηφίων από Πανεπιστήμια του εξωτερικού οι οποίοι έχουν διανύσει τμήμα των σπουδών τους σε Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται καθώς τα Κέντρα ή Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών δεν αναγνωρίζονται ως δομές Εκπαίδευσης».

Διευκρινίσεις από Γιαννάκου
Παραίτηση μέλους του ΔΙΚΑΤΣΑ με αιχμές κατά της υπουργού Παιδείας

Motionteam
Ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος (φωτ. αρχείου)
Αθήνα

Την παραίτηση του μέλους του ΔΣ του ΔΙΚΑΤΣΑ Γιώργου Πιπερόπουλου έκανε δεκτή την Πέμπτη η υπουργός Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, αντικρούοντας παράλληλα τους λόγους που επικαλείται ο πρώτος στην επιστολή παραίτησής του.

Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο, σε ό,τι αφορά στους λόγους που επικαλείται στην παραίτησή του ο κ. Πιπερόπουλος, υπενθυμίζεται ότι, όπως κατ’ επανάληψη έχει τονίσει η κ. Γιαννάκου, με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους οι τίτλοι σπουδών υποψηφίων από πανεπιστήμια του εξωτερικού, οι οποίοι έχουν διανύσει τμήμα των σπουδών τους σε Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών στην Ελλάδα, δεν αναγνωρίζονται, καθώς τα Κέντρα ή τα εργαστήρια αυτά δεν αναγνωρίζονται ως δομές εκπαίδευσης.

Συνεπώς οι λόγοι τους οποίους επικαλείται στην παραίτηση του, καταλήγει η ανακοίνωση του υπουργείου, είναι εντελώς αβάσιμοι.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2010/01/blog-post_8115.html