ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ : ΙΟΡΔΑΝΙΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΜΙΛΕΥΟΥΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Οι Έλληνες, λόγω της αγάπης τους για την έρευνα και το νέο, ταξίδευαν σε όλον τον κόσμο μεταδίδοντας παράλληλα κάθε είδους γνώση και κουλτούρα στα μέρη που επισκέπτονταν.
Ν. Αμερική, Κίνα, Ινδίες είναι από τους βασικούς σταθμούς τους. Στο τέλος του ταξιδιού τους επέστρεφαν όμως οι περισσότεροι στα γνώριμα νερά της Μεσογείου αφήνοντας και εκεί το προσωπικό τους στίγμα.

Τέτοια χώρα υπήρξε και η περίφημη Ιορδανία που συνορεύει με την Συρία, για την οποία έχουμε μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο μας. Τόσο αυτές οι δύο περιοχές όσο και περιοχές σε όλη την Ανατολία είχαν δεχτεί την ελληνική επίδραση από τα αρχαιότατα κιόλας χρόνια, με την εκστρατεία του Διονύσου το 3000π.Χ. και πολύ αργότερα με το «πέρασμα» του Μ. Αλεξάνδρου σε εκείνα τα μέρη.
Αυτό που έδωσε ξανά ώθηση στην διάδοση της ελληνικής γλώσσας στην περιοχή, κυρίως μέσω του εμπορίου, ήταν η pax Romana, η περίοδος ειρήνης που είχε θεσπίσει ο Οκταβιανός Αύγουστος τον 1ο-2ο αι. π.Χ.
Ακρόπολη της Ιορδανίας

Σύντομα η Ελληνική γλώσσα ήταν η επίσημη γλώσσα εμπορίου σχεδόν σε ολόκληρη την Ασία.
Η γλώσσα όμως δεν ήταν το μόνο ελληνικό στοιχείο που απαντούσε κανείς στην Ιορδανία.
Μνημεία αρχαίου ελληνικού τύπου δεσπόζουν σε μεγάλο αριθμό πόλεων της Ιορδανίας. Πρώτη και γνωστότερη η Φιλαδέλφεια (Αμμαν), που χτίστηκε από την αρχή και πήρε το όνομά της από τον Πτολεμαίο τον Φιλάδελφο, βασιλιά της Αιγύπτου. Σε όλη την πόλη υπάρχουν αρχαία ελληνικά κτήρια, όπως το Νυμφαίο (φημίζεται για την αρχιτεκτονική του μέχρι σήμερα και είναι αφιερωμένο στις Νύμφες του νερού), μεγάλα θέατρα, βιβλιοθήκες κ.α.
Σε ένα μάλιστα εκ των θεάτρων διεξάγονται πολλές από τις επίσημες εκδηλώσεις της Ιορδανίας, γεγονός που δείχνει την εκτίμηση και τον σεβασμό των κατοίκων προς καθετί ελληνικό.
Και η Ακρόπολη όμως της περιοχής χρονολογείται την Ελληνιστική Περίοδο και βρίθει ελληνικού στοιχείου:
- Ναός Ηρακλέους, από τον οποίον σώζονται δυστυχώς μόνο ερείπια. Η παράδοση μάλιστα αναφέρει την ύπαρξη ενός αγάλματος του ήρωα, το οποίο έφτανε σε ύψος 10μ., σύμφωνα και με την εκτίμηση αρχαιολόγων.
- Βυζαντινό μεγαλοπρεπές οικοδόμημα.

Αρχαίο θέατρο στην πόλη Γεράσα
 

Έπειτα η πόλη Γεράσα < γήρας (σημ. Τζέρας), όπου ο Μ. Αλέξανδρος είχε αφήσει τους πρώτους στρατιώτες του. Η εν λόγω πόλη είναι γεμάτη από κίονες, ελληνικές επιγραφές, δύο θέατρα με άκρως ελληνικές προδιαγραφές πιστές στο Αττικό πρότυπο (σήμερα στο μεγαλύτερο από αυτά διεξάγεται το Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού), αγάλματα, ναοί (π.Χ. του Διός στον νοτιοδυτικό λόφο, της Αρτέμιδος, προστάτιδας της πόλης, που αποτελεί το σημαντικότερο αξιοθέατό της) και οικοδομήματα της Ελληνιστικής περιόδου.
Υπάρχει ακόμα η αρχαία αγορά, στην οποία κυριαρχούν κίονες ιωνικού και κορινθιακού τύπου, καθώς και πολλές εκκλησίες της Βυζαντινής περιόδου (του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Γεωργίου, των Αγίων Αναργύρων, κ.α.)

Ελληνική επιγραφή στην Ιορδανία
 

Επίσης, η πόλη Γάδαρα (Γκαζέρ) έχει γίνει γνωστή αφενός για τις θερμές πηγές της, όπως αναφέρει και ο Στράβων και αφετέρου για την ελληνική επιγραφή που γράφει:
«Σοι λέγω, τᾦ διερχομένῳ, οἷος εἰ ἢμην, οἷος εἰμὶ ἒσει. Χρῆσαι τᾦ βίῳ ὠς θνητὸς»! (Σε εσένα απευθύνομαι διαβάτη. Εκεί που ήσουν ήμουν και εδώ που είμαι θα έρθεις. Αντιμετώπισε την ζωή σου σαν θνητός)!
Σας θυμίζει κάτι;
Η συγκεκριμένη πόλη υπήρξε, ακόμη, γενέτειρα του Επικούρειου Φιλοσόφου, Φιλόδημου και των Κυνικών Μελεάγρου και Μένιππου.
Σε επίσκεψή του κανείς θα έχει την δυνατότητα να δει τις περίφημες θέρμες του Ηρακλείδη (λουτρά με γεωμετρικά σχέδια), τάφους της Ελληνιστικής περιόδου, και άλλα πολλά.

Τέλος, η πόλη Πέτρα είναι άξια αναφοράς, επειδή εκεί έζησε και έδρασε η πανάρχαια ελληνική φυλή των Ναβαταίων! Είχαν χτίσει οικισμό πάνω σε βράχο, στοιχείο που χαρακτηρίζει κατ’ εξοχήν πόλεις, στις οποίες ζουν Έλληνες.
Οι Ναβαταίοι χαρακτηρίζονταν από έντονη εμπορική δραστηριότητα και αρχιτεκτονική ικανότητα. Έχτισαν αμέτρητα κτήρια, προσόψεις, ναούς, θέατρα, αγορές, αποθήκες νερού σε βράχους, κορινθιακούς τάφους, κλπ. Διέθεταν ικανούς βασιλείς (πχ. Αρέτας), οι οποίοι κατάφεραν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία του λαού τους ακόμα και όταν ο Πομπήιος προσάρτησε την Συρία στην κυριαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο Στράβων κάνει λόγο για τους Ναβαταίους, εξαίροντας τον πολιτισμό τους. Αλλά και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει πως ο Αντίγονος προσπάθησε να τους υποτάξει, προκειμένου να πολεμήσουν στο πλευρό του εναντίον των εχθρών που κυριαρχούσαν στην Αίγυπτο και απέτυχε.

Κοινθιακός τάφος στην Πέτρα
 

Υπάρχουν, ωστόσο και πολλές άλλες πόλεις, στις οποίες είναι εμφανές το ελληνικό στοιχείο, όπως η Πέλλα, η Ακάμπα, η Μεδεβα και άλλες.
Όπως γράφει ο Καβάφης:

«Κι απ” την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία, την νικηφόρα, την περίλαμπρη, την περιλάλητη, την δοξασμένη ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά, την απαράμιλλη: βγήκαμ” εμείς· ελληνικός καινούριος κόσμος, μεγας. Εμείς· οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς, οι Σελευκείς, κ” οι πολυάριθμοι επίλοιποι Ελληνες Αιγύπτου και Συρίας, κ” οι εν Μηδία, κ” οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι. Με τες εκτεταμένες επικράτειες, με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών. Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμε, ως τους Ινδούς».

Επομένως καθίσταται εμφανής, κατά την γνώμη μας, η ελληνική παρουσία και δραστηριότητα στην περιοχή της Ιορδανίας και γενικότερα της Ανατολής. Κάποιοι –και δυστυχώς Έλληνες- αμφισβητούν την πατρότητα των ελληνικών κατασκευών και οικοδομημάτων στις περιοχές αυτές, ισχυριζόμενοι πως είναι Ρωμαικά, την στιγμή που ποτέ δεν διεκδικήθηκε η πατρότητά τους από αυτούς σε καμία χρονική περίοδο.
Αλλά αντιθέτως, κατ’ ομολογίαν των ίδιων (βλ. Κικέρωνα) επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από καθετί ελληνικό και υποκλίθηκαν με δέος στον πολιτισμό μας.
Ας κλείσουμε με τα λόγια του Ισπανού συγγραφέα και πολιτικού, Federico Krutwig Sagredo, ο οποίος μεταξύ άλλων υπογράμμισε:
«Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να λένε πως η Ελλάδα ήταν μητέρα κάθε γνώσης και αυτή η αλήθεια δεν έχει αλλάξει από τότε»…

ΠΥΓΜΗ

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ:«ΟΙ ΑΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ» ΣΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ

Οι Έλληνες, λόγω του ανήσυχου πνεύματός τους και της ασίγαστης επιθυμίας τους να ανακαλύπτουν καθετί καινούργιο, γύριζαν και εγκαθίσταντο σε όλον κόσμο.

Μοιράζονταν με τους λαούς που συναντούσαν κάθε είδους γνώση αλλά και κληροδοτούσαν στοιχεία της κουλτούρας, του πολιτισμού και της παράδοσής τους.
Σήμερα μπορούν να μας θυμίσουν αυτήν την εποχή οι ίδιοι οι Ελληνογενείς, που έχουν απομείνει σε κάθε γωνιά του πλανήτη αλλά και «οι  πέτρες», που στέκουν ακόμα εκεί, αντέχοντας στον χρόνο και «ψιθυρίζοντας» για τον δημιουργό τους.

Αρχαία Ηλιούπολις (σημ. Μπααλμπέκ)

Μία τέτοια περιοχή είναι ο Λίβανος, όπου μετά την εκστρατεία του Διονύσου και αργότερα του Μ. Αλεξάνδρου, βρίθει ελληνικών στοιχείων.
Ακόμα και σήμερα υπάρχει στον Λίβανο ο Ορθόδοξος Ελληνισμός που βροντοφωνάζει πως είναι «οι Ακρίτες του Ελληνισμού»!

Ηλιούπολις: Μαίανδροι, αρχαίο ελληνικό σύμβολο

Σε συνέντευξή του στην Α. Πατσίδου, ο Ιδρυτής και Πρόεδρος του ορθοδόξου κόμματος στον Λίβανο, Ροντρίγκ Ελ Χούρι, αναφέρει:
«Ο πρώτος Άραβας ιστορικὸς Αλ Γιακίντι, ἀπὸ τὸν 8ο αιώνα, σημείωσε ότι σε πόλη της Συρίας και του Λιβάνου, οι Άραβες εισβολείς ήταν υποχρεωμένοι να μιλούν με τους προγόνους μας (αλ-ρουμ), στην ελληνική γλώσσα. Το ίδιο και οι Τούρκοι μετά απ’ αυτούς, αποκαλούσαν τους Έλληνες «Ρουμ» και την ελληνική γλώσσα «ρωμαίκα».
Σε ερώτηση επίσης της δημοσιογράφου σχετικά με την ταυτότητά τους και το κατά πόσο αυτή πολεμάται, απάντησε: «Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας Ρούμ (=Έλληνες) και είμαστε εδώ πολύ πριν τους Άραβες. Στα σχολεία, τόσο στην Συρία όσο και στο Λίβανο, προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε ναι μεν Χριστιανοί αλλά καταγόμενοι από τους Άραβες, κάτι που είναι παντελώς ανιστόρητο».
Πολλές πόλεις του Λιβάνου είναι γεμάτες με αρχαία ελληνικά ευρήματα, ανάμεσά τους και η Βύβλος (σημ. Τζεβάιλ), η Τύρος, η Σιδών (σημ. Σαΐντα), η Τρίπολη, η Βυρηττός, κ.α.
Ειδικότερα η Βύβλος, μία από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου, βρίθει του ελληνικού στοιχείου.
Το όνομά της το πήρε από τους Έλληνες, λόγω του εμπορίου παπύρου που διεξήγαγε.
Σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν ανακαλύφθηκε μεγάλος ναός ελληνικής τεχνοτροπίας, στον οποίον συνέρεε κατά τα αρχαία χρόνια μεγάλος αριθμός ανθρώπων και από άλλα μέρη εκτός του Λιβάνου. Έχουν ανακαλυφθεί ακόμη θέατρα, ωδεία, κίονες που καθιστούν σαφή την ελληνική επιρροή.

Αλλά και η Σιδών αναφέρεται και στον Όμηρο για την περιζήτητη τέχνη των κατοίκων της στην μεταλλουργία, την υφαντουργία και την ναυτιλία.

Απελευθερώθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο, όπως και πολλές άλλες πόλεις, και έπειτα «πέρασε στα χέρια» των Πτολεμαίων και των Σελευκιδών, εποχή κατά την οποία η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή. Η Τύρος, τέλος, έφτασε στο απόγειο της, όταν αποικήθηκε από τους Φιλισταίους, Κρήτες αποίκους, που εγκαταστάθηκαν στην Μέση Ανατολή και κυρίως στην Παλαιστίνη.
Σε διάστημα τριών αιώνων κατέστη το σημαντικότερο λιμάνι και μέσω των εμπορικών συναλλαγών επέκτεινε τις αποικίες της σε Σικελία, Κύπρο, Αφρική και Ιβηρική χερσόνησο.
Στην κυριαρχία των Περσών στην περιοχή έδωσε τέλος για μία ακόμη φορά ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος μετέτρεψε την Τύρο στο βασικό ορμητήριό του στην Μεσόγειο και στο κεντρικό θησαυροφυλάκιο του δημοσίου χρήματος.
Σήμερα στην εν λόγω πόλη διασώζονται αρχαιοελληνικοί ναοί, λουτρά, η ρωμαϊκή και βυζαντινή ακρόπολη, κλπ.

Αυτός ήταν ακόμη ένας σταθμός στο ατέρμονο ταξίδι των Ελλήνων όχι μόνο στην Μεσόγειο αλλά σε όλον τον κόσμο… Όσο και αν αυτό ενοχλεί κάποιους, που προσπαθούν να μας πείσουν οτι ο Ελληνισμός περιορίζεται στα συμβατικά όρια του γνωστού Ελλαδικού χώρου.. Τους Έλληνες «δεν τους χωρούσε ο τόπος» γι αυτό και γυρνούσαν όλον τον πλανήτη. Τα στοιχεία για την εκδοχή αυτή πολλά. Αρκεί να έχουμε το μυαλό μας ανοιχτό και την διάθεση για έρευνα…

ΠΥΓΜΗ.gr

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ - ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Ο Κυβερνήτης Άντριου Κουόμο και ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έδωσαν τα χέρια όσον αφορά στην ανέγερση του ναού που είχε καταστραφεί ολοσχερώς την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Στο οικόπεδο θα ανεγερθεί και ένα διαθρησκευτικό μνημείο, περισσυλογής και προσευχής για τους πιστούς όλων των δογμάτων.

Αίσιο τέλος προς όφελος του ελληνισμού των Ηνωμένων Πολιτειών είχε πριν από λίγες μέρες ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούσε την ελληνοαμερικανική κοινότητα εδώ και δέκα χρόνια, καθώς ο Κυβερνήτης Άντριου Κουόμο και ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έδωσαν τα χέρια όσον αφορά στην ανέγερση του ναού του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν του Μανχάταν. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου είχε καταστραφεί ολοσχερώς την 11η Σεπτεμβρίου 2001, όταν έπεσαν οι δίδυμοι πύργοι στο Παγκόσμιο Κέντρο του Εμπορίου και η σκηνή στους χριστιανούς όλων των δογμάτων, καθώς αποτελούσε σήμα κατατεθέν της πίστης. Μέχρι όμως να βρεθεί λύση στο ζήτημα αυτό, διαδραματίστηκαν πολλά επεισόδια και χρειάστηκε μεγάλος αγώνας από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο που υπερέβαλε εαυτόν και δυσκολίες για την επιθυμητή λύση.

Χαρακτηριστικά του ναού

Ο Άγιος Νικόλαος βρισκόταν στην οδό Liberty, στο ίδιο οικόπεδο με τους δίδυμους πύργους και μάλιστα το μέγεθος των κτιρίων, πίσω από τον ιερό ναό, δημιουργούσε μία μαγευτική εικόνα. Το 1832 δημιουργήθηκε το κτίριο, το οποίο μερικές δεκαετίες αργότερα, το 1916, θα διαμορφωνόταν από μερικούς από τους πρώτους Έλληνες μετανάστες σε τόπο προσκυνήματος, ενώ το 1922 ξεκίνησε η λειτουργία του.

Το μέγεθος της εκκλησίας ήταν μικρό, περίπου 7 μέτρα πλάτος, 17 μέτρα μάκρος και 11 μέτρα ύψος, αντιστρόφως ανάλογο της φήμης και της σημασίας που απέκτησε με το πέρας του χρόνου, καθώς δεν αποτελούσε πόλο έλξης μόνο για τους Ελληνορθόδοξους πιστούς αλλά και για το σύνολο των Χριστιανών που εργάζονταν στο πολυσύχναστο οικονομικό κέντρο της Αμερικής. Τελευταίος ιερέας του ναού πριν από την αποφράδα ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν ο Πατέρας Ιωάννης Ρώμας, ενώ είναι άξιον αναφοράς ότι εντός του ναού βρίσκονταν κειμήλια ανεκτίμητης αξίας, τα οποία είχαν παραχωρηθεί από τον Νικόλαο τον Β’, τον τελευταίο Τσάρο της Ρωσίας, τα οποία επίσης καταστράφηκαν.

Ο αγώνας για την ανέγερση

Μετά το αρχικό σοκ από την τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου, άρχισε η συζήτηση για την επόμενη μέρα και τα σενάρια για το τι μέλλει γενέσθαι με τον ναό του Αγίου Νικολάου, σε μία διαδρομή που ποτέ δεν ήταν στρωμένος με λουλούδια, καθώς το συγκεκριμένο μέρος αποτελούσε στόχο πολλών συμφερόντων και τα εμπόδια τα οποία μπήκαν ήταν πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Ο ελληνικής καταγωγής Κυβερνήτης τότε, το 2001, της Νέας Υόρκης Τζορτζ Πατάκι ήταν ο πρώτος που είχε δεσμευθεί δημόσια για την επαναλειτουργία του ναού και με το πέρασμα του χρόνου, υπήρξαν πολλοί θερμοί υποστηρικτές αυτής της προσπάθειας.

Παρόλα αυτά ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Λιμενικής Υπηρεσίας της Νέας Υόρκης, Αρχής υπεύθυνης για τη συγκεκριμένη περιοχή, κ. Κρις Γουόρντ, επέδειξε αρνητική συμπεριφορά απέναντι στις απαιτήσεις της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, κάτι που προκάλεσε και το παραλίγο ναυάγιο. Ειδικότερα και ενώ η Λιμενική Αρχή και η Αρχιεπισκοπή έφτασαν πολύ κοντά σε συμφωνία στις 23 Ιουλίου 2008, ώστε να δοθούν στην Αρχιεπισκοπή 20 εκατομμύρια δολάρια για το οικόπεδο, έκτασης 110 τετραγωνικών μέτρων και ένα άλλο οικόπεδο για την ανέγερση του ναού.

Σύμφωνα με το προσχέδιο τα 10 εκατομμύρια θα δίδονταν από τη Λιμενική Αρχή και τα άλλα 10 από την εταιρεία JPMorgan Chase & Co. Παρόλα αυτά η συμφωνία δεν προχώρησε και φτάσαμε στην 14η Φεβρουαρίου 2011, όταν η Αρχιεπισκοπή εν μέσω απογοήτευσης για τη στάση των Αρχών της Νέας Υόρκης, κατέθεσε αγωγή εις βάρος παντός αρμοδίου για την κωλυσιεργία και τα προβλήματα που παρουσιάζονταν. Έτσι μετά από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις ο αγώνας του Αρχιεπισκόπου Δημήτριου, των παραγόντων της αμερικανικής κοινωνίας και πολιτκής σκηνής που στήριζαν όλα αυτά τα χρόνια τον αγώνα, αλλά και οι απλοί πιστοί δικαιώθηκαν με τη Συμφωνία που ανακοινώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2011.

Τι προβλέπει η συμφωνία

ΒΑΣΕΙ της συμφωνίας, ανταλάσσεται το οικόπεδο που στέγαζε πριν τον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στο 155 Cedar Street με ένα οικόπεδο λίγα μετρα πιο κάτω στο νούμερο 130 της Liberty Street και η έκταση που θα καλύπτει ο νέος ναός υπολογίζεται υπερδιπλάσια του ναού που καταστράφηκε. Στο οικόπεδο θα ανεγερθεί και ένα διαθρησκευτικό μνημείο, περισσυλογής και προσευχής για τους πιστούς όλων των δογμάτων. Το κόστος του οικοπέδου θα επιφορτισθεί η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης, ενώ το κόστος της ανέγερσης του Ναού θα καλύψει η Αρχιεπισκοπή της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας Αμερικής, πιθανόν με τη συνεισφορά δωρεών από εύπορους ομογενείς.

Θα ξανανάψουμε πολλά νέα κεριά στον Άγιο Νικόλαο

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Δημήτριος, ο οποίος ήταν ο ταγός αυτής της προσπάθειας, χαρακτήρισε ανεκτίμητο φίλο τον Κυβερνήτη της Νέας Υόκης κ. Άντριου Κουόμο, «που ενήργησε για να υλοποιηθεί το όνειρο που είχαμε επί μια δεκαετία, να ξαναχτιστεί ο Άγιος Νικόλαος με τη βοήθεια του Θεού στο Σημείο Μηδέν, όπου βρίσκονταν επί 85 χρόνια, και να επιβεβαιωθεί έτσι η θρησκευτική ελευθερία και εμπειρία που απολαμβάνουν όλοι οι Νεοϋορκέζοι και οι υπόλοιπο Αμερικανοί».

Ο κ. Δημήτριος συνέχισε υποσχόμενος ότι «θα ξανανάψουμε πολλά νέα κεριά στον Άγιο Νικόλαο στη μνήμη εκείνων που χάθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου και προς τιμήν των ηρώων που θυσίασαν τη ζωή τους για να βοηθήσουν άλλους. Τέλος ο ηγέτης της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στις ΗΠΑ υπογράμμισε ότι «η ελευθερία συνείδησης και το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης θρησκευτικής έκφρασης θα ακτινοβολούν πάντα στο μέλλον μέσα στον ανοικοδομημένο ναό του Αγίου Νικολάου».

Η βουλευτής Carolyn Maloney, η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υποστηρικτές των ελληνικών θέσεων στην Αμερική υπογράμμισε ότι με την ανοικοδόμηση του Αγίου Νικολάου και τα άλλα έργα που εκτελούνται τώρα στον χώρο του Κέντρου Παγκοσμίου Εμπορίου, η Νέα Υόρκη θα ολοκληρώσει την ανάκαμψη από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Ο Ελληνικής καταγωγής Βουλευτής Γκας Μπιλιράκης δήλωσε ότι «ο Άγιος Νικόλαος, ως ο μόνος ναός που καταστράφηκε στις τραγικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου δεν είναι μόνον ένας τόπος προσευχής της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας, αλλά αποτελεί και υπενθύμιση του ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ακλόνητη πίστη τους, δεν θα υποκύψουν σε εκείνους που επιδιώκουν να μας βλάψουν». Τελος ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στον φιλέλληνα Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ που στήριξε από την πρώτη στιγμή αυτήν την προσπάθεια.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ

Από τα σχολικά μας βιβλία μαθαίναμε ότι μία από τις δύσκολες αλλά και επιτυχείς αποστολές του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν η πολιορκία της Τύρου. Γιʼ αυτό και αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη όταν Έλληνες δημοσιογράφοι αποκαλούν την πόλη αυτή με τις ξενικές ορολογίες Τύρε ή Σουρ. Τόσο γρήγορα ξέχασαν τον Αλέξανδρο; Ο Λίβανος, όπως και η Συρία, υπήρξε τμήμα του βασιλείου των Σελευκιδών και του Βυζαντινού κράτους μέχρι την Αραβική κατάκτηση του 7ου αιώνος μ.Χ. Ένας από τους Έλληνες του Λιβάνου ήταν και ο Καλλίνικος από την Ηλιούπολη ( Μπααλμπέκ), ο οποίος έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο «ο Πυρπολητής» , διότι εφεύρε το υγρόν πυρ, το καταστροφικό μυστικό όπλο των Βυζαντινών.

Η Ορθόδοξη Χριστιανική παρουσία έμεινε ζωντανή και μετά την ένταξη του Λιβάνου στα διαδοχικά μουσουλμανικά βασίλεια Αράβων και Οθωμανών. Οι Ορθόδοξοι άρχισαν να χρησιμοποιούν την αραβική γλώσσα αντί της ελληνικής , έδωσαν όμως στον εαυτό τους την προσωνυμία Ρουμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί Ορθόδοξοι. Ο όρος αυτός ετυμολογικά προέρχεται από τη Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη και υποδηλώνει ότι και σήμερα οι αραβόφωνοι Ορθόδοξοι του Λιβάνου θεωρούν εαυτούς ως συνεχιστές του Βυζαντινού πολιτισμού. Στα γαλλικά ονομάζονται Grec Orthodox, δηλαδή Ελληνορθόδοξοι και υπάγονται στο Πατριαρχείο Αντιοχείας που εδρεύει στην Δαμασκό.

Η Ελληνορθόδοξη παρουσία στον Λίβανο είναι αισθητή όχι μόνο από τους 300 Ναούς και τις 6 Επισκοπικές Περιφέρειες, αλλά και από το εμπορικό δαιμόνιο και την φιλομάθεια αυτής της κοινότητος. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ότι οι περισσότεροι δεν δηλώνουν Έλληνες, αλλά Λιβανέζοι Ορθόδοξοι, επιδιώκουν όμως ισχυρούς δεσμούς με τον Ελληνισμό. Στον βόρειο Λίβανο λειτουργεί το μοναδικό στον κόσμο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο με πολλές σχολές, μεταξύ των οποίων και η Σχολή Ελληνικών Σπουδών. Παραλλήλως λειτουργεί η Μπελεμέντειος Ορθόδοξος Θεολογική Σχολή, της οποίας οι σπουδαστές προέρχονται από τον Λίβανο, την Συρία και άλλες αραβόφωνες χώρες. Η εκμάθηση της Αρχαίας και Νέας Ελληνικής είναι υποχρεωτική, πολλοί δε καθηγητές είναι επισκέπτες από την Ελλάδα , όπως ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο Επίσκοπος Θερμοπυλών Ιωάννης και άλλοι. Όσο και αν δεν θέλουν να το παραδεχθούν οι φανατικοί οπαδοί του χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας, η Ελλάδα και ο Ελληνικός Πολιτισμός προβάλλονται στον Λίβανο δια της Ορθοδοξίας και αυτή η παρουσία δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη.

Μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Λίβανος ήταν υπό γαλλική εντολή και διοίκηση. Μετά την λήξη του Πολέμου η Γαλλία θέλησε να δώσει στην χώρα την ανεξαρτησία της, αλλά καθόρισε ένα σύστημα ποσοστώσεων με το οποίο μοιράσθηκαν τα αξιώματα στις διάφορες θρησκευτικές κοινότητες. Έκτοτε οι Ρωμαιοκαθολικοί Μαρωνίτες καταλαμβάνουν βάσει νόμου τα αξιώματα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του αρχηγού του Στρατού. Ο Πρωθυπουργός πρέπει πάντα να είναι Σουνίτης Μουσουλμάνος και ο Πρόεδρος της Βουλής Σιίτης Μουσουλμάνος, δηλαδή ομόθρησκος των ηγετών της Χεζμπολλά. Οι Ορθόδοξοι, αν και βρέθηκαν να αποτελούν το 12% του λιβανικού πληθυσμού, αδικήθηκαν. Τους ανετέθη μόνο το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών. Κατά την εισβολή του Ισραήλ το 1982 οι Ορθόδοξοι του Λιβάνου αισθάνθηκαν ανασφαλείς, διότι οι άλλες θρησκευτικές κοινότητες είχαν οπλισθεί από τον εμφύλιο του 1975. Έτσι ζήτησαν δημοσίως να τεθούν υπό την προστασία της Ελλάδος. Την ίδια περίοδο η Γαλλία του σοσιαλιστή Μιττεράν έθεσε υπό την προστασία της τους Καθολικούς Μαρωνίτες του Λιβάνου!
ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ : ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

Η ιστορία της Καππαδοκίας ανάγεται στη νεολιθική εποχή γεγονός που αποδεικνύεται από μία τοιχογραφία του 6.200 πΧ η οποία θεωρείται η αρχαιότερη του κόσμου και απεικονίζει, μπροστά, τα σπίτια της περιοχής Τσατάλχογιούκ και πίσω το ηφαίστειο του Χασάνταγι να βγάζει λάβα και καπνούς.

Κατά την 5η και 4η χιλιετία πΧ στην περιοχή υπήρχαν πολλά μικρά βασίλεια ενώ το 2.300 πΧ 17 βασιλείς της περιοχής ένωσαν τις δυνάμεις τους ενάντια στον βασιλιά των Ασσυρίων Ναρμασιν.

Όντας λίκνο ενός από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της αρχαιότητας , του πολιτισμού των Χετταίων, οι οποίοι άρχισαν να εγκαθίστανται εκεί στις αρχές του 2.000 πΧ, η περιοχή της Καππαδοκίας φέρει ακόμη ανάγλυφα τα ίχνη του σε επιγραφές που βρέθηκαν.

Μετά την κατάρρευση των Χετταίων η Καππαδοκία πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Φρύγων, των Λυδίων, των Περσών, των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της δυναστεία των Αριαραθών και των Ρωμαίων.

Το 17 μΧ έγινε ρωμαϊκή επαρχία και ολοκληρώθηκε ο εξελληνισμός της
περιοχής που είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα. Στα πρώτα χρόνια πρωτεύουσα της Καππαδοκίας έγινε η Καισάρεια, που παλαιότερα ονομαζόταν Μάζακα, αργότερα Ευσέβεια και σήμερα Κάισερι. Η Καισάρεια έγινε μία από τις σπουδαιότερες εκκλησίες και μητροπόλεις του Χριστιανισμού κατά τον 3ο και 4ο αιώνα.

Οι μεγάλοι πατέρες της εκκλησίας, ο επίσκοπος Καισαρείας Φιρμιλιανός, ο
επίσκοπος Νεοκαισάρειας Γρηγόριος ο Θαυματουργός, ο Λεόντιος και ο
Ευσέβειος Καισαρείας, ο Βασίλειος ο Μέγας , ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και
ο Γρηγόριος ο Νύσσης δόξασαν την Καππαδοκία. Τον 4ο αιώνα οι χριστιανοί
δημιούργησαν είτε μέσα σε φυσικές σπηλιές είτε λαξεύοντας τα βράχια
χιλιάδες εκκλησίες και ολόκληρα μοναστηριακά συγκροτήματα.

Στην εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου η Καππαδοκία μαζί με τον Πόντο
έγινε ξεχωριστό κράτος με βασιλιά τον ανιψιό του Αννιβαλιανό. Μετά το
θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου ο Αννιβαλιανός φονεύτηκε και η Καππαδοκία έγινε επαρχία του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους. Η περιοχή δέχτηκε επιδρομές των Περσών του κράτους των Σασσανιδών, από τους Γότθους που κατέβαιναν από τον Πόντο και αργότερα από τους Ισαύρους .

Τον 7ο αιώνα η Καππαδοκία υπέκυψε στην επιδρομή των Περσών ενώ στη συνέχεια και μέχρι τον 11ο αιώνα δέχτηκε παροδικές αλλά καταστρεπτικές επιδρομές των Αράβων.

Οι συνεχείς επιδρομές που δεχόταν η περιοχή ανάγκασε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στην οποία ανήκε, να λάβει μέτρα χτίζοντας αναρίθμητα τείχη, και εφαρμόζοντας ένα μοναδικό σύστημα μυστικής επικοινωνίας. Χάρη στο σύστημα αυτό που βασιζόταν σε φωτεινά σήματα και λειτουργούσε σαν είδος τηλεγράφου οι κάτοικοι της περιοχής μπορούσαν μέσα σε μία ώρα να διαβιβάσουν στην Κωνσταντινούπολη το μήνυμα ότι πλησιάζουν εχθροί. Στην ύστατη προσπάθεια σωτηρίας από τους επιδρομής οι άνθρωποι κατέφευγαν σε υπόγειες πόλεις.

Να σημειωθεί ότι ο βυζαντινός στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς και μετέπειτα
αυτοκράτορας είχε γεννηθεί στην Καππαδοκία. Μάλιστα με αφορμή την επίσκεψή του στην Καππαδοκία οικοδομήθηκε η εκκλησία Buyuk Guvercύnlύk (Μεγάλου Περιστερώνα) του Τσαβουσίν.

Στα τέλη του 11ου αιώνα οι Σελτζούκοι σουλτάνοι της Περσίας υπέταξαν την Καππαδοκία στο κράτος τους. Εκείνα τα χρόνια με τη διαίρεση του μεγάλου περσικού κράτους προέκυψε το Σελτσουκικό κράτος του Ικονίου.

Όταν στα τέλη του 13ου αιώνα διαλύθηκε το κράτος των Σελτζούκων οι
διάφορες επαρχίες της Καππαδοκίας πέρασαν στα χέρια τοπικών δυναστειών ενώ μέρος της υπέκυψε στη δυναστεία του κράτους Καραμάν το οποίο καταλύθηκε από τους Οθωμανούς λίγα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Έκτοτε η Καππαδοκία παρέμεινε στα χέρια των Οθωμανών και σήμερα ανήκει στην Τουρκία.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια του Χριστιανισμού δημιουργήθηκαν στην περιοχή ολόκληρα μοναστηριακά συγκροτήματα στα βράχια που βρίσκονται ανάμεσα στις κοιλάδες Ιχλάρα και Μπελίσιραμα (Περίστρεμμα). Οι πρώτοι χριστιανοί φαίνεται ότι επέλεξαν αυτή τη δύσβατη περιοχή για να προστατευτούν από τους διώκτες τους.

Ανάμεσα στον 7ο και 8ο αιώνα μ.Χ λαξεύτηκαν εκκλησίες στα βράχια ανάμεσα στις δύο κοιλάδες και διακοσμήθηκαν με τοιχογραφίες.

Την εποχή της εικονομαχίας, μεταξύ του 726 και 843 μ.Χ οι τοιχογραφίες
αυτές υπέστησαν μεγάλες καταστροφές με αποτέλεσμα η Καππαδοκία να έχει μείνει μόνο με τις λαξευτές μονές και εκκλησίες.

Από τις αρχαιότερες εκκλησίες της περιοχής είναι αυτή του Αγίου Δανιήλ που χρονολογείται στον 6ο αιώνα μ.Χ. Πρόκειται για ένα σταυροειδή ναό που στον κεντρικό του τρούλο απεικονίζεται η Ανάληψη του Ιησού . Στο δυτικό μέρος της εκκλησίας σώζεται τμήμα της απεικόνισης του Αγίου Δανιήλ και μορφής λέοντος.


Όμως ο ναός του Αγίου Δανιήλ δεν είναι ο μόνος που σώζεται στην περιοχή. Υπάρχει μεγάλος αριθμός εκκλησιών με πλούσιο διάκοσμο και τοιχογραφίες που απεικονίζουν σκηνές από τον Ευαγγελισμό, τη Γέννηση, τους Τρεις Μάγους με τα δώρα και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις που δυστυχώς βρίσκονται σε κακή κατάσταση εξ' αιτίας των φθορών που προξένησε όχι τόσο το πέρασμα των χρόνων αλλά το ανθρώπινο χέρι είτε λόγω θρησκευτικού φανατισμού είτε λόγω άγνοιας.

Βέβαια η Τουρκία αρχίζει να ανακαλύπτει τον πλούτο τής ορθόδοξης παράδοσης στα εδάφη της και κινούμενη από το τουριστικό ενδιαφέρον προχωρά σε αναστηλώσεις ναών και μοναστηριών.

Εκείνο που προκαλεί κακή εντύπωση στον Έλληνα επισκέπτη είναι ότι όλες σχεδόν οι εκκλησίες αναφέρονται με τουρκικά ονόματα χωρίς καν να υπάρχει στις επεξηγηματικές πινακίδες το ελληνικό όνομα που έφεραν στο παρελθόν.

Στις σημαντικότερες εκκλησίες της περιοχής είναι η Pοrenli Seki Klise, η Εκκλησία των Φιδιών (Yύlanlύ Klise) , Eπritaώ Klise.

http://img.pathfinder.gr/clubs/files/61405/110.html

Θεσσαλονίκη-Μνημείο στους Έλληνες πεσόντες στο γκουλάκ θα αναγείρει στη Σιβηρία η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας

Στην ανέγερση μνημείου για τους Έλληνες που έχασαν τη ζωή τους στα γκουλάκ της Σιβηρίας την δύσκολη περίοδο 1937-1938, προχωρεί η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας (ΑΓΟΟΡ). Με την υποστήριξη της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η ΑΓΟΟΡ, με πρόεδρο τον ελληνικής καταγωγή ρώσο βουλευτή Ιβάν Σαββίδη, πέτυχε την παραχώρηση χώρου στο κέντρο του Μαγκαντάν, διοικητικό κέντρο της περιοχής Κολιμά και τόπος θανάτου πολλών εξόριστων Ελλήνων κατά την περίοδο των Σταλινικών διώξεων.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της ΑΓΟΟΡ, η «ελληνική επιχείρηση» εκκαθάρισης, ντιρεκτίβα Νο 50215 της NKBD (την μετέπειτα KGB), υπογεγραμμένη από τον διευθυντή Νικολάι Γιεζόφ, στενό συνεργάτη του Στάλιν, είχε ως αποτέλεσμα να εξαφανιστούν στη «μαύρη τρύπα» των γκουλάκ τριάντα οκτώ χιλιάδες ελληνικής καταγωγής Σοβιετικοί πολίτες. Η επιχείρηση ξεκίνησε τη νύχτα της 15ης Δεκεμβρίου του 1937 ταυτόχρονα σε όλη την επικράτεια της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Πάνω από 20.000 εκτελέστηκαν και περισσότεροι από τους μισούς από τους υπόλοιπους στάλθηκαν στα στρατόπεδα της Κολιμά, όπου ελάχιστοι κατάφεραν να επιζήσουν.

«Μετά από επτά δεκαετίες τα παιδιά και τα εγγόνια των αδικοχαμένων ελλήνων ομογενών άρχισαν να μαθαίνουν για τον τόπο και την αιτία θανάτου τους, χάρη στο σχέδιο της ΑΓΟΟΡ «Ελληνικό Μαρτυρολόγιο», που ερευνά όλες τις διαστάσεις των καταπιέσεων της σταλινικής εποχής κατά των Ελλήνων», σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Στο πλαίσιο του σχεδίου «Ελληνικό Μαρτυρολόγιο», στο οποίο εντάσσεται και η πολύχρονη έρευνα του συγγραφέα και ερευνητή, Ιβάν Τζούχα, πάρθηκε και η απόφαση για την ανέγερση του μνημείου.

Τα γενικά έξοδα ανέγερσης της Στήλης Μνήμης ανέρχονται στα τρία εκατομμύρια ρούβλια (περίπου 70.000 ευρώ). Ήδη έχουν συγκεντρωθεί 15.500 ευρώ. Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας άνοιξε ειδικό λογαριασμό για την συγκέντρωση εισφορών για την κατασκευή του μνημείου και καλεί τους έλληνες απανταχού της γης να συνεισφέρουν, αποτίοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο φόρο τιμής στην μνήμη των αδίκως παθόντων. Τα ονόματα όλων των δωρητών καταχωρούνται στην ιστοσελίδα της ΑΓΟΟΡ:http://www.greeks-su.com/ru/news/actual/1232.html.

omogeneia

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_1852.html