ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η απόφαση του Γ. Παπανδρέου να παρέμβει η κυβέρνηση στη Χάγη για τη σφαγή του Διστόμου φέρνει στην επιφάνεια τις θυσίες του ελληνικού λαού στη διάρκεια της Κατοχής. Συνολικά, 269 πόλεις και χωριά δέχθηκαν μαζικά δολοφονικά χτυπήματα

Οι πολυαίμακτες θυσίες, που πρόσφερε ο ελληνικός λαός για τη συντριβή του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έρχονται με ορμή πάλι στην επιφάνεια. Τις φέρνει η απόφαση του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, για παρέμβαση της κυβέρνησης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σχετικά με την εκκρεμή διαφορά μεταξύ Γερμανίας και Γερμανίας για τη σφαγή του Διστόμου.

Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν 269 οι πόλεις και τα χωριά της ανυπόταχτης Ελλάδας, που δέχτηκαν τα μαζικά δολοφονικά χτυπήματα.

Η σφαγή του Διστόμου, στις 10 Ιουνίου 1944, υπήρξε ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα. Τα SS θανάτωσαν 228 κατοίκους. Απ΄ αυτούς 117 ήταν γυναίκες και 111 άνδρες. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται 20 βρέφη, 45 παιδιά και 42 υπερήλικες.

Δεκάδες ήταν και οι άμαχοι, που εκτέλεσαν κατά την πορεία τους προς τη βοιωτική κωμόπολη. Oμως δεν τους έφτανε ο θάνατος των άοπλων ανθρώπων. Κτηνώδη ένστικτα τους έκαναν να κατακρεουργήσουν και τα πτώματα. Eσφαξαν ακόμα και τα ζώα. Πυρπόλησαν το χωριό.

Eνας από τους επικεφαλής αξιωματικούς, που θεωρήθηκε υπεύθυνος για τη σφαγή, ήταν ο Χανς Τσάμπελ. Μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στη Γαλλία. Εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στη Γερμανία για να γίνουν, λέει, εκεί έρευνες. Eμεινε ελεύθερος.

Χαρακτικό του Τάσσου για το μπλόκο της Κοκκινιάς

Σήμερα το Βερολίνο αρνείται να καταβάλει ακόμα και τις οφειλόμενες αποζημιώσεις σε απογόνους θυμάτων της χιτλερικής αγριότητας.

Από τα μέσα του 1943, καθώς οι πολεμικές επιχειρήσεις είχαν πάρει άσχημη τροπή για τον Aξονα, οι Γερμανοί ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση μαζικών εκτελέσεων.

• Τυφεκισμός 106 κρατουμένων στο Κούρνοβο.
• Εκτέλεση 317 κατοίκων στο Κομμένο Aρτας.
• Σφαγή 700 γυναικόπαιδων στο Βιάνο της Κρήτης και ισοπέδωση της Κάνδανου.
• Θανάτωση περισσότερων από 1.000 κατοίκων στα Καλάβρυτα και πυρπόληση της πόλης.
• Εκτέλεση 118 αγωνιστών στο Μονοδένδρι, Λακωνίας.
• Δολοφονία 640 αμάχων στην Κατράνιτσα (Πύργος) της Δυτικής Μακεδονίας.
• Αφανισμός 233 παιδιών και γυναικών στην Κλεισούρα της Καστοριάς.

Την Πρωτομαγιά του 1944 στήθηκαν στον τοίχο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής οι 200 κομμουνιστές. Τον Αύγουστο στήθηκαν τα φοβερά μπλόκα σε Κοκκινιά, Βύρωνα, Δουργούτι (Νέο Κόσμο). Τον Σεπτέμβριο, λίγο πριν, επιτέλους, φύγουν, έκαναν τα ίδια σε Αιγάλεω και Καλογρέζα.

Μία από τις επιγραφές που άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί αφού πυρπόλησαν και ισοπέδωσαν την Κάνδανο Χανίων στις 3 Ιουνίου 1941

Η ηρωική στάση των πατριωτών
Οι εκτελέσεις στην Καισαριανή και στο Μονοδένδρι Λακωνίας

Την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή θα μπορούσε να είχε γλιτώσει την εκτέλεση ο Ναπολέων Σουκατζίδης, γιατί γνώριζε τη γερμανική γλώσσα. Ομως αρνήθηκε την προτροπή των κατακτητών, αφού τον αριθμό των 200 θα συμπλήρωνε άλλος σύντροφός του.

Στις 26 Νοεμβρίου 1943, στο Μονοδένδρι Λακωνίας το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και ο γιατρός Χρήστος Καρβούνης. Ομως πήρε μόνος του θέση μπροστά στο απόσπασμα μαζί με άλλους 117 πατριώτες.

Στην Καισαριανή εκτελέστηκαν με πολυβόλα όμηροι του στρατοπέδου Χαϊδαρίου, παλιοί κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και εξόριστοι της Ανάφης.

Στο Μονοδένδρι οι ναζί εξόντωσαν τον ανθό της λακωνικής εθνικής αντίστασης. Μεταξύ των 118 νεκρών συμπεριλαμβάνονταν ολόκληρες οικογένειες, ανήλικα παιδιά και μία γυναίκα, η Βασιλική Μαρινάκη. Οι 89 προέρχονταν από τη Σπάρτη, οι άλλοι από γειτονικά χωριά.

Ο Χρήστος Καρβούνης είχε γεννηθεί στην Αράχοβα Λακωνίας και είχε σπουδάσει στη Γερμανία. Μέσα στην ασύλληπτη τραγωδία του μακελειού σκέφτηκε ότι ανάμεσα στους μελλοθάνατους βρίσκονταν και επτά παιδιά.

Παρακάλεσε τους δήμιους να μην τα σκοτώσουν. Του απάντησαν ότι το μόνο που γινόταν ήταν να σωθεί ο ίδιος. Εκείνος τους έβρισε και διάλεξε τον δοξασμένο θάνατο. Ανάμεσα στους πεσόντες για την ελευθερία βρίσκονταν ο διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας Σπάρτης (Ζερβομπεάκος), δικηγόροι (Φικιώρης, Σαλμάς, Αλεμαγκίδης, Θεοφίλης), καθηγητές (Χίος, Παπαδάκος, Κουτρουμάνος), δημοσιογράφοι (Τριήρης, Γκουζούλης), άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, τσοπάνηδες.Παραδόθηκαν στον κατακτητή από μασκοφορεμένους προδότες και από το δωσιλογικό Φρουραρχείο της Σπάρτης. Την ανάμειξη του Φρουραρχείου αποκάλυψε σε συγγενείς ο ίδιος ο διοικητής της Γκεστάπο Τριπόλεως, ταγματάρχης Μπόσελ. Είπε την παραμονή της εκτέλεσης: «Εχετε πολλούς εχθρούς. Οι κατηγορίες και οι αποκαλύψεις, που μας έδωσε το Ελληνικό Φρουραρχείο Σπάρτης είναι σοβαρές. Οι δικοί σας δεν πρόκειται να βγουν. Μην ελπίζετε».

Οι συλλήψεις είχαν γίνει περί τα τέλη Οκτωβρίου βάσει καταλόγων, που είχαν συντάξει συνεργάτες των Γερμανών. Ουδείς απ΄ αυτούς πλήρωσε μετά την απελευθέρωση. Αντίθετα έσπευσαν να υπηρετήσουν τη νέα εξουσία.

Το μπλόκο της Κοκκινιάς στις 17 Αυγούστου 1944
Τα SS σε συνεργασία με τους ταγματασφαλίτες δολοφόνησαν 315 πατριώτες

Λίγους μήνες πριν αποχωρήσουν από την Ελλάδα οι ναζί ξεκίνησαν μεγάλες επιχειρήσεις στις περιοχές που αντιστέκονταν. Τα περισσότερα μπλόκα έγιναν με διαταγή των αξιωματικών των SS Μπλούμερ και Σιμάνα. Κύριο ρόλο ανέθεσαν στα Τάγματα Ασφαλείας και στη Χωροφυλακή, που πάντα είχαν μαζί τους ισχυρές γερμανικές δυνάμεις.

Το μπλόκο της Κοκκινιάς στήθηκε στις 17 Αυγούστου 1944. Πριν από τρεις μέρες ο ΕΛΑΣ είχε αποκρούσει προσπάθεια των κατακτητών και των συνεργατών τους να εισβάλουν στην προσφυγούπολη. Από τα ξημερώματα γερμανικά καμιόνια περικύκλωσαν τις περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά. Μαζί τους και τσολιάδες με επικεφαλής τον Πλυτζανόπουλο. Με χωνιά κάλεσαν τους άνδρες ηλικίας 14 - 60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Οσοι πιάνονταν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονταν επιτόπου. Συγκεντρώθηκαν γύρω στις 20.000.

Με κουκούλαΗγετικά στελέχη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ υποδείχτηκαν αμέσως από τους καταδότες και εκτελέστηκαν. Μέσα σε ατμόσφαιρα τρόμου ο κουκουλοφόρος διέκρινε μέσα στο πλήθος τον λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου. Τον χαιρέτησε με ειρωνεία: «Τα σέβη μου, λοχαγέ!». Οι ταγματασφαλίτες τον άρπαξαν, του έβγαλαν το μάτι με ξιφολόγχη, του ξέσκισαν τα μάγουλα και άρχισαν να τον σέρνουν μέσα στον κόσμο για να υποδείξει συντρόφους του. «Πατριώτες, ψηλά το κεφάλι, δεν θα προδώσω κανέναν», φώναξε. Τον βούτηξαν και σχεδόν αναίσθητο τον κρέμασαν.

Στη Μάντρα της Οσίας Ξένης εκτελέστηκαν 76 Κοκκινιώτες. Αλλοι 50 εκτελέστηκαν στα Αρμένικα, άλλοι στο Σχιστό και άλλοι δολοφονήθηκαν στους δρόμους και τα σπίτια τους. Συνολικά 315 ήταν τα θύματα της θηριωδίας. Στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου μεταφέρθηκαν όμηροι 8.000 από τους οποίους 1.000 στάλθηκαν στα κάτεργα της Γερμανίας. Πολλοί δεν γύρισαν ποτέ. Μεταξύ των μαρτύρων συγκαταλέγονται και δυο 19χρονοι. Ο Στέλιος Ευσταθιάδης και η Διαμάντω Κουμπάνη.

Μαζικές σφαγές αμάχων
Οι μαρτυρικές πόλεις της Κατοχής

Το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Κομμένο και το Κοντομαρί Χανίων είναι τέσσερις από τις μαρτυρικές πόλεις της ναζιστικής κατοχής.

Το αποτρόπαιο έγκλημα των Καλαβρύτων έγινε στις 13 Δεκεμβρίου 1943, στις 2.34 το μεσημέρι, όπως δείχνουν οι σταματημένοι δείκτες του ρολογιού της εκκλησίας.

Το σύνθημα της εκτέλεσης δόθηκε με δύο φωτοβολίδες από το ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος». Τα πολυβόλα θέρισαν τους Καλαβρυτηνούς, στο σημείο που τους είχαν συγκεντρώσει οι δήμιοι. Ακολούθησαν οι χαριστικές βολές. Διασώθηκαν μόλις 13 άτομα.

Οι ναζί έβαλαν φωτιά και στο σχολείο, όπου είχαν κλείσει τις γυναίκες και τα παιδιά. Κατάφεραν να γλιτώσουν σπάζοντας πόρτες και παράθυρα. Εφυγαν μακριά από τα σπίτια, που επίσης φλέγονταν.

Ανηφόρισαν στο σημείο όπου είχαν οδηγηθεί οι άντρες. Βρέθηκαν μπροστά στο φρικτό θέαμα. Ανδρες, πατεράδες, γιοι και αδέρφια κείτονταν πλημμυρισμένοι στο αίμα.

Οπως στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα, έτσι και στο Κομμένο της Αρτας πρόσχημα για την ανθρωποσφαγή ήταν η δράση των ανταρτών του ΕΛΑΣ.

Στο Κομμένο η μηχανοκίνητη γερμανική μονάδα έφτασε τα χαράματα της 16ης Αυγούστου 1943. Το χωριό κοιμόταν ήσυχο μετά από ένα γαμήλιο γλέντι, που έγινε την προηγουμένη, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο.

Οι ναζί έστησαν πολυβόλα στις εισόδους του χωριού και ο λόχος εισέβαλε στα σπίτια και ξεκλήρισε ολόκληρες οικογένειες. Στο τέλος έβαλαν φωτιά και τα έκαψαν. Οσοι κατάφεραν να σωθούν ξέφυγαν με βάρκες στον Αμβρακικό.

Στο τέλος της σφαγής οι Γερμανοί στρατιώτες κάθισαν στην πλατεία, όπου έφαγαν και ήπιαν μπίρες δίπλα σε επτά πτώματα. Συνολικά οι νεκροί ήταν 317 άτομα. Δύο μωρά του Στάθη Κολιοκώτση, ηλικίας 7 μηνών, πέθαναν από ασφυξία. Οι κακούργοι γέμισαν τα στόματά τους με βαμβάκι βρεγμένο με βενζίνη και κατόπιν το άναψαν.

Στο Κοντομαρί Χανίων διαπράχτηκε η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Στις 2 Ιουνίου 1941, κατά το απογευματάκι, μπήκαν στο χωριό οι αλεξιπτωτιστές του υπολοχαγού Τρέμπες, κατά διαταγή του στρατηγού Στούντεντ. Συνέλαβαν 25 κατοίκους, ηλικίας 18 έως 50 ετών, και τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ χωρίς καμιά άλλη διαδικασία. Μάλιστα, ο υπολοχαγός Βάιξλερ φωτογράφησε τα γεγονότα χωρίς καμιά αναστολή.

Η Κάντανος Χανίων πυρπολήθηκε και ισοπεδώθηκε στις 3 Ιουνίου 1941. Οι ναζί άφησαν πίσω τους τρεις επιγραφές που ανέφεραν ότι η εκθεμελίωση του χωριού έγινε για λόγους εκδίκησης, επειδή αντιστάθηκε στο Γ΄ Ράιχ: «Εδώ υπήρχε η Κάντανος...».

ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22733&subid=2&pubid=50750948
 

''ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ,ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΒΡΑΚΑ''ΔΗΛΩΣΕ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΤΟ SPIEGEL!

Το Der Spiegel μας έχει συνηθίσει σε πολύ αρνητικά για την Ελλάδα δημοσιεύματα. Δεν ξέρουμε τι …κρίση έπιασε τους Γερμανούς, αλλά η συνέντευξη του  Albrecht Ritsch, Wirtschaftshistoriker (καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) που δημοσιεύει είναι εκπληκτική και πρέπει να τη διαβάσουν πολύ προσεκτικά η Μέρκελ,ο Σόϊμπλε κι όλοι όσοι έχουν κάνει πειραματόζωο την Ελλάδα!

Ο καθηγητής σε γενικές γραμμές:

•Χαρακτηρίζει αδικαιολόγητη τη συμπεριφορά των Γερμανών που συνοψίζεται στο “λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε”.

•Θυμίζει τις μεγάλες χρεοκοπίες της Γερμανίας και υπενθυμίζει ότι το οικονομικό της θαύμα το οφείλει στις ΗΠΑ!

• Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς,λέει και αφήνει ξερούς τους Γερμανούς!

ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ:

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά


Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. 


Spiegel  Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.


Ritschl  Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.


Spiegel  Τι ακριβώς συνέβη τότε;


Ritschl  Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.


Spiegel  Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο; 


Ritschl  Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες. 


Spiegel  Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;


Ritschl  Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. 


Spiegel  Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας; 


Ritschl Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας. 


Spiegel Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί; 

Ritschl Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες. 


Spiegel  Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;


Ritschl  Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut“, που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.


Spiegel Πως είπατε;

Ritschl Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. 


Spiegel Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;


Ritschl  Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο. 


Spiegel  Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.


Ritschl  Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. 


Spiegel  Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;
 
Ritschl Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.


Spiegel  Τι εννοείτε;


Ritschl  Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα».

Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. 


Spiegel  Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία; 


Ritschl  Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή. 


Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker  
(καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”)
SPIEGEL 

OnAlert

 

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ

Με ιδιαίτερο στόμφο, περισσή αυτοπεποίθηση, αλλά και άμετρη επιθετικότητα παρουσίασε χθες τετραμελής αντιπροσωπεία τις θέσεις του γερμανικού δημοσίου στη δίκη κατά της Ιταλίας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Οπως είναι γνωστό, η Γερμανία προσέφυγε στη Χάγη επιδιώκοντας την καταδίκη της Ιταλίας, επειδή θεωρεί ότι τα ιταλικά δικαστήρια, και τελευταία το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο στη Ρώμη, μη σεβόμενα την ετεροδικία της Γερμανίας έχουν εγκρίνει κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου σε εκτέλεση αποφάσεων ιταλικών δικαστηρίων, αναφορικά με θύματα του ναζισμού στην Ιταλία, και του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς που επικυρώθηκε από τον Αρειο Πάγο και επιδίκασε 28 εκατομμύρια ευρώ στα θύματα του Διστόμου.

Μετά τη Γερμανία, σήμερα θα τοποθετηθεί η Ιταλία, επίσης για ένα τρίωρο, ενώ την Τετάρτη το λόγο θα λάβει ο καθηγητής Στέλιος Περράκης, αρχηγός της αντιπροσωπείας της Ελλάδας, η οποία, όπως είχε ζητηθεί με απόφαση της κυβέρνησης, έγινε δεκτή από το Δικαστήριο ως παρατηρητής και όχι ως διάδικος.

«Συμβάντα»

Στην εισαγωγική παρέμβασή της, η επικεφαλής της γερμανικής αντιπροσωπείας πρέσβειρα δρ Σουζάνε Βάζουμ-Ράιμερ εξέφρασε τη λύπη της κυβέρνησής της για τις πράξεις των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής σε Ελλάδα και Ιταλία, αποφεύγοντας επιμελώς να τις χαρακτηρίσει ως σφαγές ή εγκλήματα πολέμου.

Αντ’ αυτού έκανε λόγο για «τρομερά συμβάντα», τα οποία όμως ύστερα από παρέλευση εξήντα ετών και άνω πρέπει επιτέλους να περάσουν στην Ιστορία.

Οι τρεις έγκριτοι πανεπιστημιακοί Χρίστιαν Τόμουσατ, Ανδρέας Γκατίνι και Ρόμπερτ Κορτ κατέθεσαν περισσότερο πολιτικά και λιγότερο νομικά επιχειρήματα για να στηρίξουν τη θέση της Γερμανίας. Θεωρούν ότι σύμφωνα με τη βασική αρχή της ετεροδικίας, αποζημιώσεις μπορούν να διεκδικηθούν μόνο με διαπραγματεύσεις μεταξύ κρατών. Δεν προβλέπεται διεκδίκηση αποζημίωσης από πολίτες-θύματα με αγωγή στα δικαστήρια της χώρας στην οποία τα στρατεύματα κατοχής διέπραξαν εγκλήματα πολέμου.

Κατά την επιχειρηματολογία της γερμανικής πλευράς, η ετεροδικία, ως στοιχείο του εθιμικού δικαίου, βρίσκεται βέβαια από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μεταβατικό στάδιο.

Τη νομική θέση όμως του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ιταλίας και προηγουμένως του Αρείου Πάγου, ότι στη μεταβατική αυτή φάση το δικαστήριο εκείνο που δέχεται εξαιρέσεις από τη βασική αυτή αρχή της ετεροδικίας δεν παραβαίνει το διεθνές δίκαιο, αλλά συμβάλλει στην εξέλιξη του δικαίου, οι καθηγητές της γερμανικής αντιπροσωπείας απέρριψαν με σκαιό τρόπο.

Ως τιμητές της διεθνούς έννομης τάξης, μίλησαν για «κερκόπορτες» που άνοιξαν ο Αρειος Πάγος και η Ρώμη, που αν δεν κλείσει η Χάγη θα οδηγήσουν σε χάος τη διεθνή κοινότητα.

Και τούτο διότι, αν διατρηθεί η βασική αυτή αρχή της ετεροδικίας, δεν θα είναι μελλοντικά δυνατή καν η σύναψη συμφωνιών μεταξύ κρατών, αφού στη συνέχεια κάθε μεμονωμένος πολίτης που θεωρεί ότι θίγεται από μια τέτοια διακρατική συμφωνία ή συνθήκη, θα μπορεί να την προσβάλλει, προσφεύγοντας σε δικαστήριο της χώρας του.

Μειδιάματα

Τα πρόσωπα των δικαστών, που καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, στο χλομό φως της βροχερής Χάγης, ανέκφραστα θύμιζαν κέρινα ομοιώματα, φωτίστηκαν από μειδιάματα.

Οι δικαστές δεν πίστευαν στα αυτιά τους, όταν άκουσαν τον ομότιμο καθηγητή Τόμουσατ να λέει ότι οι συνάδελφοί τους στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρώμης εκ προθέσεως παρέβησαν το διεθνές δίκαιο, αποφασίζοντας ότι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας η Γερμανία δεν μπορεί να διεκδικεί το προνόμιο της ετεροδικίας.

Η διατύπωση, τέλος, του καθηγητή Κορτ, από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, ότι ρήγματα στην αρχή της ετεροδικίας θα οδηγούσαν σε «φόρουμ σόπινγκ», δηλαδή σε ξεπούλημα ευκαιρίας περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στη χώρα επιλογής των θυμάτων, μαζί με το ρητορικό ερώτημα προς το δικαστήριο, «επί πόσες γενεές θα πρέπει ακόμη η Γερμανία να πληρώνει», ήλθε να σφραγίσει τη γενική εντύπωση ότι η Γερμανία ήλθε στη Χάγη με διάθεση να ανατρέψει -κατά τη διατύπωση του παρευρισκόμενου στη δίκη Γερμανού ιστορικού της δίκης της Νυρεμβέργης Εμπερχαρντ Ρόντχολτς- ακόμη και όσα καθιέρωσε ως νομικό κεκτημένο η Νυρεμβέργη, όταν καταδίκαζε σε 15ετή κάθειρξη τον στρατηγό Χέλμουτ Φέλμι, ως υπεύθυνο των σφαγών σε Δίστομο, Καλάβρυτα και Κλεισούρα, με το αιτιολογικό ότι οι πράξεις αυτές των στρατευμάτων κατοχής αποτελούσαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Εντύπωση έκανε η παρέμβαση της Διεθνούς Αμνηστίας υπέρ των θυμάτων του ναζισμού σε Ελλάδα και Ιταλία, που παρουσίασε χθες σε συνέντευξη Τύπου στη Χάγη μακροσκελή γνωμοδότητη του ομότιμου καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστημίου Φρανκφούρτης Μίχαελ Μπότε, ο οποίος αντιστρέφει ακριβώς την επιχειρηματολογία της γερμανικής κυβέρνησης και υποστηρίζει ότι η αρχή της αυτοδιάθεσης των κρατών περιλαμβάνει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η οποία δικαιοσύνη και έχει το δικαίωμα να διαπιστώνει και περιπτώσεις στις οποίες κατ’ εξαίρεση δεν μπορεί μία χώρα να διεκδικήσει το προνόμιο της ετεροδικίας. Αλλωστε είναι ίδιον του εθιμικού δικαίου να διαπλάθεται και να εξελίσσεται μέσα από τις αποφάσεις των ανεξάρτητων δικαστηρίων.

Υπεροψία

Την απογοήτευσή τους για τη στάση της Γερμανίας εξέφρασαν σε μικρή διαδήλωση μπροστά στο Διεθνές Δικαστήριο Γερμανοί δικηγόροι και η υπόλοιπη ομάδα «Δίστομο» του Αμβούργου, μαζί με εκπροσώπους των οργανώσεων των θυμάτων από Ελλάδα και Ιταλία, που έκαναν λόγο για γερμανική υπεροψία και θράσος, που επιστρατεύθηκε μόνο και μόνο για να μην πληρώσει θύματα σήμερα η Γερμανία και μελλοντικά άλλοι που απεργάζονται σχέδια πολεμικών συρράξεων με εκατόμβες αθώων θυμάτων.

GreekNationalPride

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ : ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη

Α. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
 
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ. Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να
συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ'αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της. Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης.
Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ.
Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα.
Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου που απειλούσε με παραίτηση. Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η "παντός αγαθού" λεηλασία του τόπου, φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάνης ΚΓ', μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-426 και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, ".... η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση" . Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση.
Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση.
Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την  Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη.
Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ'Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.

Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942 και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23. 3.1942.
Σύμφωνα μ'αυτήν:
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές.
Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές.
Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική. Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο.
Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3).
Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.
Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 1944 και κατά τον Αλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα. Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ.
Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο. Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.

Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των ΥΠΕΞ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του.
Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο .
• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.
• Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.
• Στις ελληνογερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966.
Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε
παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.
• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.
• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε ΥΠΕΞ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του.
• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.
Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα:
• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.
• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.
• Ύστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. (Η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).
Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του. Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ. Γερμανία επέστρεψε (αντίστοιχα το 1956 και 1971).
Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγκελάριος Ερχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.
Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί : "Η Ελλάδα είναι στημένη σαν λεμόνι", έλεγε ο Γκίτζι. Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι "... οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους...". Αλλά και ο Γερμανός Υπ. Οικονομίας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, "η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης".
Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό
δανεισμό.
Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική
Γερμανία.
Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο καγκελάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι' αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.
Του Τάσου Μηνά Ηλιαδάκη**
 
Πηγές:
1. National Archires, Waschington, DC: Τ. 120/2481/Ε259713-715,
"Promemoria", 23.9.1942 και Τ-120/166/81370- 5,Altenburg-Berlin,
4.9.42).
2. Σωτ. Γκοτζαμάνης, κατοχικό δάνειο και δαπάναι κατοχής, Θεσ/κη
1954, σ. 5 Γ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1950, σ. 210, 212, 215, 218,
219, 234.
Κ. Λογοθετόπουλος, Ιδού η αλήθεια, Αθήνα 1948, σ. 49.
3. National Archives, ο.π.
4. Τ. Ηλιαδάκης, Οι επανορθώσεις και το γερματικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Δετοράκη, Αθήνα 1997, σ. 83-101.
5. Ηλιαδάκης, σ. 111
Heinz Richter, Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα,
Εξάντας Αθήνα, 1975 σ. 155, 157.
6. Ηλιαδάκης ο.π.
7. Χ. Φλάισερ, Στέμμα και Σβάστικα, Παπαζήσης, Αθήνα (χ.χ.), Τ1, σ. 194.
8. W. Medlicott, The economic Blockade, Λονδίνο, 1959, Τ2, σ. 254.
Η. Βενέζης, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Εστία, Αθήνα, 1981, σ. 113.
9. Richter, Τ. σ. 155 σημείωση, 255, 257.
10. Γκοτζαμάνης, σ. 2 Τσολάκογλου, σ. 208-210.
11. Αρχεία ΥΠΕΞ, έκθεση Λαμπρούκου, σ. 9-11.
Λογοθετόπουλος, σ. 48, Τσολάκογλου, σ. 211, Γκοτζαμάνης, σ. 3, 23, 24, 31.
Α. Αγγελόπουλος, Οικονομικά Τ.Α., Παπαζήσης, Αθήνα 1974, σ. 142,
167, 179, 190, 191.
12. Τη δανειακή σύμβαση βλέπε• Ηλιαδάκης, σ. 297.
13. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά και το έγγραφο 409/2.4.1942.
14. Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά, σ. 4.
15. Β. Μαθιόπουλος, "400 εκ. μάρκα μας χρωστά η Βόνη", Βήμα, 2.6.1991.
16. Ηλιαδάκης, σ. 158, 164, 171.
17. Ηλιαδάκης, σ. 200, 202, 203-205
Αγγελόπουλος, Οικονομικά, Τ. σ. 201-205, 209.
Βήμα 18.10.1966, σ. 7 έκθεση Α. Παπανδρέου και επιστολή Κάιζερ, σ.9, Πρακτικά Βουλής 28.5.1991 αγόρευση Α. Παπανδρέου.
18. Ηλιαδάκης, σ. 212-213.
19. Mark Mazower, Στην Ελλάδα του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994, σ. 93.
20. G. Ciano, tagebucher 1939-1943 Βern 1946, σ. 353.
21. Γερμανοελληνικά Οικονομικά Νέα, Ιούνιος 1943, σ. 2.

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 25/1/2010 στην καθημερινή πρωινή
εφημερίδα της Κρήτης Η ΠΑΤΡΙΣ.
** Ο Τάσος Μ. Ηλιαδάκης είναι Μαθηματικός, Πολιτειολόγος, Δρ. Κοινωνιολογίας, καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας. Μέλος της Ελληνικής Επιτροπής στη διεθνή Συνδιάσκεψη για το χρυσό των Ναζί στο Λονδίνο το 1997, εισηγητής στην ελληνογερμανική διάσκεψη Δελφών το 1996 και στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Αλεξανδρούπολης το 2005 για το Δημόσιο Χρέος.

ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΜΑΞ ΚΑΙΖΕΡ: ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ ΣΤΗΝ «PRESS TIME»

Στον Γιώργο Καραγιάννη

«Έλληνες αρνηθείτε να πληρώσετε το χρέος σας»

Το ΔΝΤ είναι η Goldman Sachs, η Wall Street, η Διεθνής Τράπεζα. Είναι όλοι η ίδια κλίκα. Όλοι αυτοί είναι συνεργοί όπως αποδείχθηκε προ δύο ετών που ξέσπασε η κρίση.

«Η Γερμανία χρησιμοποιεί την Ελλάδα για να διασπάσει την Ευρωζώνη και να κυνηγήσει τους ιμπεριαλιστικούς της στόχους»

Ο Αμερικανός πρώην χρηματιστής της Wall Street, Μαξ Κάιζερ, είναι αν όχι ο διασημότερος, ένας από τους διασημότερους οικονομικούς αναλυτές του πλανήτη. Διατήρησε εκπομπή (φυσικά για την οικονομία) στο BBC επί σχεδόν μια δεκαετία και σήμερα είναι ο καλεσμένος των μεγαλύτερων τηλεοπτικών δικτύων του κόσμου στα θέματα που χρήζουν βαθιάς οικονομικής ανάλυσης. Και ήταν μια τέτοια ανάλυσή του στο Al Jazeera για την κρίση στην Ελλάδα, η οποία μαγνητοσκοπήθηκε, «ανέβηκε» στο Youtube και έγινε ανάρπαστη. Ήταν τέτοια η απήχηση των λεγομένων του, που στο Διαδίκτυο δημιουργήθηκε site το οποίο τον πρότεινε ως... Υπουργό Οικονομικών της χώρας.

Ίσως γιʼ αυτό, ίσως για το γεγονός ότι έχει βαθύτατη γνώση των οικονομικών θεμάτων, των «παιχνιδιών» της Wall Street, των αιτίων της κρίσης, ίσως επειδή δε μασάει τα λόγια του, επιλέξαμε να ζητήσουμε τις απόψεις του για όσα απασχολούν τους Έλληνες και... εσχάτως, τον υπόλοιπο πλανήτη. Ο Κάιζερ, μιλώντας στην Press Time, από το Παρίσι, όπου βρίσκεται, εξηγεί ότι πίσω από τις επιθέσεις στην Ελλάδα κρύβεται ένα ύπουλο σχέδιο κερδοσκόπων της Wall Street και της Γερμανίας, κατονομάζει τους υπεύθυνους της κρίσης, προτείνει στην Ελλάδα να μην υποδουλωθεί στο ΔΝΤ και να αρνηθεί να πληρώσει το χρέος της, δείχνει μια σειρά μέτρων και προειδοποιεί για «τραπεζικά κανόνια» που θα σκάσουν στην ελληνική αγορά σε δύο- τρεις μήνες...

Στην Ελλάδα μας έχει δημιουργηθεί η εντύπωση πως η μόνη λύση είναι να πιεστούμε όλοι ώστε να σωθεί η χώρα από τα χειρότερα. Είναι έτσι, κατά την άποψή σας;

Όχι! Αυτό δεν είναι αλήθεια. Επί της ουσίας ζητείται από το λαό να πληρώσει εκ μέρους των τραπεζών! Η κυβέρνηση βάζει το πιστόλι στον κρόταφο του Έλληνα και του λέει «πλήρωνε, αλλιώς...». Δηλαδή φορολογούνται οι Έλληνες, αλλά η Goldman Sachs που προκάλεσε το πρόβλημα, δεν πλήρωσε πέρυσι φόρο μεγαλύτερο του 1%. Αυτό είναι παράλογο! Είναι γελοίο! Εκτός και αν οι Έλληνες έχετε μετοχές της Goldman Sachs. Ή αν σας αρέσει αυτό που γίνεται. Δηλαδή είναι σαν να πάσχετε από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης: Είστε όμηροι τραπεζιτών της Goldman Sachs και της Wall Street και κατηγορείτε τον εαυτό σας και αυτομαστιγώνεστε και κατηγορείτε εαυτούς για τη διαφθορά άλλων. Είναι γελοίο αυτό. Το ξέρουν όλοι ότι το ποσοστό του ΑΕΠ που ταλαιπωρεί την Ελλάδα είναι ίδιο με του 2000. Όπως και ότι υπήρξε συνέργεια της Goldman Sachs, τραπεζιτών της Wall Street και της ελληνικής κυβέρνησης για χάλκευση δεδομένων. Για απόκρυψη δισεκατομμυρίων χρέους.

Και τι θα έπρεπε να γίνει δηλαδή;

Να αρνηθείτε να πληρώσετε! Πείτε όχι! Κάντε ό,τι και η Ισλανδία. Δείτε από πού προήλθε αυτό το χρέος. Χρέος σας είναι να αποφύγετε να μετατραπείτε σε όργανο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πρέπει να καταλάβετε ότι αν δεν το κάνετε αυτό, χάνετε την ανεξαρτησία σας. Ότι γίνεστε θύματα μιας χρηματοπιστωτικής συμμορίας που διαπράττει απάτη - και αυτό φαίνεται απʼ το 2007 .

Ωραία! Ποιος θα τα πληρώσει αυτά δηλαδή;

Πάντως όχι οι Έλληνες. Αυτό είναι θέμα δημοσίων αρχείων. Η κυβέρνηση οφείλει να δημοσιεύσει όλες τις δραστηριότητες που είχε με τη Wall Street τα έτη 2000, 2005 και 2009. Και αυτό, να το αναλάβει κάποιος που θα ερευνήσει την απάτη. Αυτό, λοιπόν, είναι διαφάνεια.

«Είναι ήδη εκεί»

Θα ήταν πολύ εύκολο να το πούμε και να το κάνουμε αυτό. Να πούμε, «δεν πληρώνω τίποτα». Όμως αυτό δεν θα μας απομόνωνε, έστω οικονομικά; Δεν θα μας οδηγούσε σε μεγαλύτερη φτώχεια;

Εδώ, δυστυχώς, οι Έλληνες θα πρέπει να αναρωτηθούν: Θέλουν πραγματικά να είναι ελεύθεροι; Γιατί αν το θέλουν, πρέπει να αρνηθούν να πληρώσουν τα χρέη. Θα πρέπει να ξέρουν ότι το αποτέλεσμα θα είναι όντως, φτώχεια. Αλλά θα έχουν την ελευθερία τους. Ειδάλλως, θα είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν, να χάνουν τις δουλειές τους, να είναι υπόλογοι στο ΔΝΤ.

Εσείς δεν το προτείνετε, απʼ ότι καταλαβαίνω, αλλά πιστεύετε ότι τελικά θα καταλήξουμε να προσφεύγουμε στο ΔΝΤ;

Μα δεν το έχετε καταλάβει! Το ΔΝΤ είναι ήδη εκεί! Αυτό σας επιβάλλει τη σκληρή φορολογία και τα υπόλοιπα σκληρά μέτρα. Σας έχουν εξαπατήσει. Αν η κυβέρνηση δεν σταματήσει το ΔΝΤ, θα έχει απαρνηθεί το ρόλο της ως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση από το λαό. Θα έχει διαπράξει απάτη εις βάρος του.

Τόσο σατανικό είναι πια το ΔΝΤ;

Θα είναι σαν να βγαίνετε από το τηγάνι και να πηδάτε στη φωτιά. Το ΔΝΤ είναι η Goldman Sachs, η Wall Street, η Διεθνής Τράπεζα. Είναι όλοι η ίδια κλίκα. Όλοι αυτοί είναι συνεργοί όπως αποδείχθηκε προ δύο ετών που ξέσπασε η κρίση.

«Να διαλύσει το ευρώ»

Συμφωνούμε για το ΔΝΤ. Οπότε μας μένει ακόμα μια λύση. Αυτή της βοήθειας από την Ευρωζώνη. Αλλά εδώ, έχουμε το σκόπελο της Γερμανίας. Γιατί;

Όταν έγινε η συμφωνία για την επανένωση της Δυτικής και της Ανατολικής Γερμανίας, η χώρα υποχρεώθηκε να δεχθεί το ευρώ. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Κάθε άλλο. Κανείς δεν ήθελε με την επανένωση η Γερμανία να γίνει ανταγωνιστική με την κακή έννοια. Έτσι, το ευρώ χρησιμοποιήθηκε για να εμποδίσει τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της Γερμανίας.

Σήμερα, η Γερμανία χρησιμοποιεί την ελληνική κρίση για να κυνηγήσει τις ιστορικές ιμπεριαλιστικές της φιλοδοξίες.

Δηλαδή μου λέτε ότι αν πέσει το ευρώ, η Γερμανία δεν θα ζημιωθεί;

Όχι! Θα είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι σας είπα νωρίτερα. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας του πλανήτη. Αν λοιπόν πέσει το ευρώ, η Γερμανία θα κηρύξει τον πόλεμο στην Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία, οικονομικά.

Εντάξει, η ΕΕ δεν μπορεί να αντιδράσει;

Μα η ευρωζώνη ήδη καταρρέει. Της επιτίθεται το hedge fund της Wall Street. Αυτό επιτίθεται και στη χώρα σας και τη σκοτώνει. Το ίδιο κάνει και στην ευρωζώνη.

Έχουμε από την άλλη χώρες που αντιστέκονται. Όπως η Ιταλία, ή, ας πάρουμε για παράδειγμα την πολύ ισχυρότερη Γαλλία που αντιτίθεται στη Γερμανία. Αυτή δεν θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο;

Για να το απαντήσουμε αυτό με βεβαιότητα θα πρέπει να ανακαλύψουμε τις σχέσεις της Γαλλίας με τη Γερμανία. Τις εμπορικές τους συναλλαγές, τις οικονομίες τους, όλα αυτά, ώστε να δούμε αν υπάρχει το ενδεχόμενο να πρόκειται για προσπάθεια να αποσπαστεί η προσοχή. Σε δεύτερη φάση, θα πρέπει να δούμε αν η Γαλλία έχει πραγματικά την οικονομική δύναμη να αντισταθεί στη Γερμανία.

Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν, μετά από την Ελλάδα, θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως ο αδύναμος οικονομικά νότος.

Ναι. Πιθανότατα θα ακολουθήσει η Ισπανία, στη συνέχεια η Ιταλία και άλλες χώρες που με την κρίση χρέους, δεν έχουν δυνατότητα δανεισμού.

Όμως με την παρέμβαση του ΔΝΤ σε όλες αυτές τις χώρες, η Γερμανία δεν χάνει το κύρος της; Θέλω να πω, δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ Γερμανίας και ΔΝΤ;

Η Γερμανία χρησιμοποιεί το ΔΝΤ για να διασπάσει το ευρώ. Βάζει το ΔΝΤ να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Γινόμαστε μάρτυρες μιας μείζονος οικονομικής επίθεσης. Η Γερμανία επιτρέπει στο ΔΝΤ να γίνει ο «κακός». Αυτή, απλά δείχνει τους Έλληνες για παράδειγμα λέγοντας ότι «αυτοί έβλαψαν το ευρώ» και αφήνει το ΔΝΤ να κάνει τη βρωμοδουλειά.

Άρα, τη Γερμανία τη βολεύει να διασπασθεί η ευρωζώνη και επιτρέπει κερδοσκοπικά παιχνίδια.

Η Ελλάδα είναι το εξιλαστήριο θύμα και η Γερμανία οφελείται αφάνταστα. Οι κερδοσκόποι έβαλαν στόχο το ευρώ και αυτό το ξέρει. Τα αρνητικά στοιχήματα για το ευρώ, έφτασαν στο ιστορικό ζενίθ. Μιλάμε για πολλά δισεκατομμύρια που έχουν παιχτεί σε στοίχημα υπέρ της πτώσης του ευρώ. Και από αυτή την πτώση, κερδισμένη είναι η Γερμανία που χρησιμοποιεί την Ελλάδα.

«Οι ελληνικές

τράπεζες

κρύβουν χρέη»

Ξέρετε, στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, έχετε αποκτήσει ένα ρεύμα «οπαδών» που θα ήθελαν να σας δουν ακόμα και... Πρωθυπουργό. Αν υποθέταμε ότι ήσαστε πρωθυπουργός της χώρας, υπουργός Οικονομικών, ή έστω σύμβουλός τους, τι θα κάνατε; Τι θα συμβουλεύατε τον πρωθυπουργό μας;

Θα εθνικοποιούσα άμεσα όλες τις ελληνικές τράπεζες. Και θα διαπίστωνα ποιες από αυτές είχαν σχέσεις και τι είδους με τη Wall Street. Ποιες έπαιξαν παιχνίδι. Στη συνέχεια θα δημιουργούσα νέες τράπεζες. Ξέρετε, η ελληνική οικονομία μπορεί να γίνει άκρως ανταγωνιστική, ακόμα και απέναντι στη γερμανική. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να ξεφορτωθείτε τους τραπεζίτες της Wall Street.

Το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα πάντως, δεν φαίνεται να χωλαίνει...

Αυτό θα το δείτε σε δύο με τρεις μήνες. Είναι πολλά τα δισεκατομμύρια που κρύβουν οι τράπεζες στα βιβλία τους. Σε δυο- τρεις μήνες λοιπόν, θα σας κάνουν την έκπληξη οι τράπεζες, όταν θα μάθετε ότι σας έκρυβαν τεράστια χρέη. Θα σας πουν «ξέρετε, δεν σας το είχαμε πει, αλλά έχουμε κάποια θέματα δισεκατομμυρίων»...

Επιμένετε πάντως ότι η λύση είναι να ξεφορτωθούμε τη Wall Street.

Πρέπει να καταλάβετε ότι οι Έλληνες χάνουν τις δουλειές τους και υφίστανται μέτρα λιτότητας που δεν έχουν σχέση με τη ριζική μεταρρύθμιση της οικονομίας. Οι Έλληνες γίνατε λουκάνικο στο τραπεζικό εργοστάσιο της Wall Street. Απαγορεύστε στη Goldman Sachs να κάνει μπίζνες στην Ελλάδα. Διώξτε τώρα όλες τις εταιρίες της Wall Street από τη χώρα σας. Απαλλαγείτε από τους οικονομικούς τρομοκράτες, ειδάλλως θα συνεχίσετε να χάνετε τις δουλειές σας, θα βλέπετε την ανεργία να ανεβαίνει και το βιοτικό σας επίπεδο να πέφτει με τη σφραγίδα του ΔΝΤ. Αν δεν το καταλαβαίνετε, γίνεστε αιχμάλωτοι, υπόδουλοι του ΔΝΤ. Πρέπει πραγματικά να αναρωτηθείτε αν θέλετε να είστε ελεύθεροι, με κάθε κόστος. Και επειδή είμαι σίγουρος ότι το θέλετε, πείτε όχι στο ΔΝΤ, αρνηθείτε το χρέος σας...

Αν δε γίνουν όλα αυτά, τι θα καταλογίζατε στην ελληνική κυβέρνηση;

Πραγματικά, μετά από κάποιους μήνες, αν η κυβέρνηση επιλέξει να μην αντιδράσει στα παραπάνω, θα πρέπει να αναρωτηθείτε, αν πρόκειται για καθαρή βλακεία, ή για διαφθορά...
PRESS TIME

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ ΦΡΙΤΣΗΔΕΣ

Το προχθεσινό κατάπτυστο λιβελογράφημα του Γερμανικού περιοδικού Focus ξεπέρασε κάθε όριο πρόκλησης. Δεν φθάνει, που υβρίζει με τον χειρότερο τρόπο τους Έλληνες, λέγοντάς τους απατεώνες και χίλια δυο άλλα κοσμητικά και απαξιωτικά αλλά τολμάει να πιάνει στο στόμα του την ένδοξη Ελληνική ιστορία, επιχειρώντας να την κηλιδώσει. Ποιοί; Αυτοί, οι οποίοι εάν δεν ήταν οι Έλληνες θα έτρωγαν ακόμη και σήμερα βελανίδια πάνω στα δέντρα! Σαν τους πιθήκους.... Ε λοπόν, έως εδώ Φρίτσηδες! Όλα έχουν κάποια όρια!

Αμέτρητες φορές έχω πει την γνώμη μου για την...ποιότητα των Ελληνικών Κυβερνήσεων, ιδιαίτερα από την μεταπολίτευση και ύστερα. Αντί να φροντίσουν για το γενικό καλό, ως όφειλαν, φρόντιζαν για τα...δέοντα των ημετέρων, κατασπαταλώντας κονδύλια αρκετές φορές και μέσα από Ευρωπαϊκά προγράμματα. Είχαν οδηγήσει τον Ελληνικό λαό στο να βιώνει μιαν επίπλαστη ευδαιμονία με δανεικά, «αρμέγοντας» την Ευρώπη, η οποία όμως αυτό το...ενεθάρρυνε. Το γιατί θα σας το εξηγήσω σε λίγο. Αλήθεια όμως, ποιά Ευρώπη, φίλοι μου;

Τί εστί η συγκεκριμένη οντότητα, η οποία καλείται Ευρωπαϊκή Ένωση; Πρακτικά απολύτως τίποτε. Πρόκειται για ένα...μόρφωμα, το οποίο στοχεύει σε μιαν οικονομική και εμπορική ένωση των κρατών μελών του, ούτως ώστε το ένα κράτος να κοιτάει πώς να βγάλει το μάτι του άλλου! Διότι εάν η Ευρώπη ήταν ένας ενιαίος διακρατικός φορέας, μια Αυτοκρατορία με απτά και καθορισμένα σύνορα τότε πολύ απλά θα διέθετε δικό της στρατό και δεν θα είχε εξουσιοδοτήσει εν λευκώ την υπεράσπιση της επικράτειάς της στο NATO, δηλαδή στις Η.Π.Α. Μήπως δεν την αφήνει ο μπάρμπα-Σαμ;

Μόνο σε αυτήν την περίπτωση η Ε.Ε θα μπορούσε να εγγυηθεί τα σύνορα της χώρας μας, (που είναι βεβαίως και δικά της σύνορα) η οποία...κατοικοεδρεύει στην ζώνη της φωτιάς των Βαλκανίων, βιώνοντας στο πετσί της καθημερινά τους κινδύνους, που ελλοχεύουν από την δράση διαφόρων καλοθελητών, οι οποίοι εποφθαλμιούν τα κυριαρχικά της δικαιώματα και δεν εννοώ μόνο την Τουρκία. (Τσάμηδες κ.ο.κ.). Ακριβώς λοιπόν επειδή η Ευρώπη δεν δύναται να εξασφαλίσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αναγκάζεται ο Ελληνικός λαός να πληρώνει την...νύφη των εξοπλισμών, καταθέτοντας τον ιδρώτα του για να αγοράζει η χώρα μας Γαλλικά Μιράζ, Γερμανικά Eurofighters και Ολλανδικές φρεγάτες! Χθες διάβασα, ότι το 13% των Γερμανικών εξαγωγών όπλων διοχετεύτηκε στην Ελλάδα! Κακοπέσατε Φρίτσηδες έτσι;

Η Ελλάς χάνει σε καθημερινή βάση αρκετά σημαντικό ποσοστό των κερδών από τον τζίρο των πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες έχουν κυριολεκτικά εξαφανίσει τα ντόπια μικρομάγαζα και αλώσει την τοπική μας οικονομία, μην βρίσκοντας οξυγόνο να ανασάνει! Κατά συνέπεια το χρήμα, αντί να παραμείνει εντός των συνόρων για να ανακυκλωθεί και να κινηθεί η Ελληνική αγορά, περνώντας απ’ τον έναν επαγγελματία στον άλλον, τουναντίον διοχετεύεται συνεχώς έξω για την Γερμανία, την Γαλλία, την Σουηδία...Ακριβώς, όπως συμβαίνει και με το συνάλλαγμα των λαθρομεταναστών. Αυτές οι δύο συγκεκριμένες εκροές χρήματος, οι δύο μόνιμες οικονομικές μας αιμορραγίες, αποβαίνουν σε μακροπρόθεσμη βάση υπερπολλαπλάσιες τόσο του ελλείμματος την χώρας μας όσο και όλων των δανεικών, που έχουμε λάβει κατά το παρελθόν και θα μπορούσαν, εάν σταματούσαν να υφίστανται, να δώσουν νέα πνοή στην Ελληνική οικονομία, οδηγώντας την στην ανάκαμψη. Ζημιωμένοι είστε λοιπόν Φρίτσηδες;

Μιας και έκανα λόγο για οικονομία (δυστυχώς όμως δεν είδαμε και καμιά...αποταμίευση, όπως γράφαμε παλιά στο Δημοτικό αλλά μάλλον εκταμιεύσεις λαμβάνουν χώρα) δεν θα ήταν...πρέπον να μην αναφερθώ στο ενιαίο Ευρωπαϊκό μας νόμισμα, την...κορωνίδα των νομισμάτων, το καμάρι της Ευρώπης (φτου να μην το ματιάσουμε καλέ) το γνωστό και μη εξαιρετέο Ευρώ! Για θυμίστε μου όμως, πόσο στοιχίζει ένας καφές; 3,5 με 4 Ευρώ θα μου πείτε, αναλόγως πού θα τον...πιούμε! Πόσο αντιστοιχεί αυτό σε δραχμές; Αρκετά πάνω από ένα χιλιάρικο. Μου επιτρέπετε να σας θυμίσω κι εγώ με τη σειρά μου, τί αγοράζαμε με ένα χιλιάρικο κατά το παρελθόν; Μήπως το κρέας της...εβδομάδας ολόκληρης;

Και τί κερδίσαμε λοιπόν με αυτό το τόσο ακριβό νόμισμα; Θα σας πω. Πετύχαμε να μειώσουμε την ανταγωνιστικότητα των Ελληνικών προϊόντων και να τα εξαφανίσουμε από την διεθνή αγορά επειδή πολύ απλά είναι πανάκριβα! Πηγαίνετε στην Νέα Υόρκη και έτσι και βρείτε Ελληνική φέτα σε κάποιο super market εγώ θα φύγω τώρα αμέσως και θα πάω να την...αγοράσω από κει! Η Ελλάς έχει μειώσει τις εξαγωγές της στα 8 δις. ενώ οι εισαγωγές της ανέρχονται στα 28! Ήμασταν που ήμασταν η χώρα, η οποία δεν παράγει ούτε... πατίνι, ε ήρθε κι έδεσε το γλυκό!

Το Ευρώ κατά συνέπεια, δεν ήταν τίποτε άλλο από το τυράκι στην ποντικοπαγίδα, ούτως ώστε οι «άσπονδοι» φίλοι μας Ευρωπαίοι να μας δίνουν φτηνά δανεικά! Αυτή είναι η όλη ιστορία! Γι’ αυτό έγραψα παραπάνω, ότι ουσιαστικά η Ε.Ε. ενεθάρρυνε αυτήν την χορήγηση δανείων. Δάνεια βεβαίως, τα οποία στη συνέχεια τα έπαιρναν πίσω με υπερπολλαπλάσια κέρδη αναλαμβάνοντας τους στρατιωτικούς μας εξοπλισμούς, χτίζοντας τα αεροδρόμιά μας, ελέγχοντας τις τηλεπικοινωνίες μας, κ.ο.κ. Είναι το...ειρηνικό ανάλογο με πανομοιότυπο...outcome (αφού ομιλούμε για...βαρβάρους είπα να αφήσω και εγώ το...βαρβαρικό μου) του πολέμου των Η.Π.Α. με την Σερβία, όπου αφού έκαναν την χώρα...καλοκαιρινή, στη συνέχεια την έχτισαν απ’ την αρχή μοιράζοντας την στις πολυεθνικές τους εταιρείες, έχοντας βέβαια τοποθετήσει στην εξουσία της χώρας μια Κυβέρνηση-μαριονέτα της αρεσκείας τους. Μήπως σας θυμίζει κάτι, το όλο...σκηνικό; Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα Φρίτσηδες;

Μιλώντας ειδικά για την Γερμανία, ποιός μπορεί να ξεχάσει το γεγονός, ότι ακόμη...περιμένουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για να μην αναφερθώ στους θανάτους και στα εγκλήματα, τα οποία διεπράχθησαν απ’ τους Ναζί την περίοδο της Κατοχής. Εγκλήματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και ουκ ολίγες κλοπές Ελληνικών αρχαιοτήτων, της Ελληνικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την οποίαν τα εγγόνια αυτών των βάρβαρων τόλμησαν να πιάσουν στο στόμα τους!

Επειδή συνεπώς απεπειράθησαν να προσβάλλουν την Ελληνική ιστορία, αυτοί, οι οποίοι, όπως διάβαζα λίαν προσφάτως, έχτισαν λέει ένα μουσείο έξω από μια Γερμανική πόλη επειδή κάτι αρχαιολόγοι ανεκάλυψαν εκεί ένα...καρφί από ένα Ρωμαϊκό στρατόπεδο, που υπήρχε εκεί κοντά, (!) θα ήθελα να θυμίσω το πώς ακριβώς έφθασε ή μάλλον μεταλαμπαδεύτηκε στην Γερμανία αυτό, που σήμερα ονομάζουμε Δυττικός πολιτισμός, τον οποίον και θαυμάζουμε, νιώθωντας αρκετά...κολακευμένοι, όταν μας αποκαλούν Ευρωπαίους! Για ακούστε το διότι, όπως έχω ξαναπεί επιβάλλεται κάποια στιγμή να αποκαταστήσουμε τις ιστορικές αλήθειες.

Μετά την πτώση και την κατάλυση της Δυττικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις συνεχείς επιδρομές Γερμανικών φύλων, όπως Φράγκοι, Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Βάνδαλοι, Λογγοβάρδοι, κ.λ.π., πο οποίοι έτρωγαν ο ένας τον άλλον, ο πολιτισμένος ΕλληνοΡωμαϊκός κόσμος διεσώθη από την σθεναρή αντίσταση και επιβίωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία στην συνέχεια εξελληνίστηκε πλήρως και έδωσε το Βυζάντιο. Ένα πολύ έξυπνο τέχνασμα, το οποίο υιοθετούσαν οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες για να εξασφαλίζουν την ειρήνη στα σύνορα της Αυτοκρατορίας τους ήταν το εξής: Πάντρευαν τις Ελληνίδες πριγκίπισσες με ηγεμόνες των διαφόρων βαρβαρολαών για λόγους καθαρά πολιτικής σκοπιμότητας, ούτως ώστε οι τελευταίοι να αποκτήσουν πολιτικές επαφές και πρόσβαση στο μεγάλο Βυζαντινό κράτος, εγγυούμενοι την ηρεμία και την γαλήνη στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Οι Βυζαντινές πριγκίπισσες όμως σαφώς και δεν πήγαιναν μόνες τους! Ποιά πριγκίπισσα θα εγκατέλειπε την υπερπολυτελή ζωή των ανακτόρων, με τα λουτρά, τις ανέσεις και τον πλούτο για να πάει να κατοικήσει στις...λασποκαλύβες ή να δεχθεί να...αποποιηθεί τα μετάξια και τα βελούδα και να φορέσει αρκουδοδέρματα! Γι’ αυτό το λόγο συνοδεύονταν από πλήθος Ελλήνων επιστημόνων, τεχνικών, αρχιτεκτόνων, ζωγράφων, νομικών, ιατρών κ.λ.π. δηλαδή από ένα δείγμα της τεχνολογίας και του πολιτισμού της εποχής. Με αυτόν τον τρόπο, οι παραπάνω βαρβαρολαοί άρχισαν και εξεπολιτίζοντο εν μέρει, ερχόμενοι σε επαφή με τον Ελληνικό πολιτισμό.

Αυτό ακριβώς έγινε και στην Γερμανία. Ο Ιωάννης Τσιμισκής συνήνεσε για πολιτικούς λόγους στον γάμο του Όθωνος Β’ μετά της πριγκίπισσας Θεοφανούς. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι αρχιτέκτονες της Θεοφανούς ήταν οι δημιουργοί του ονομαζόμενου «γοτθικού ρυθμού» στα νέα ανάκτορα που έχτισαν στην Γερμανία. Ο Γοτθικός ρυθμός δεν είναι τίποτε άλλο από Βυζαντινός περισσότερο μυτερός για να γλυστρούν τα χιόνια!

Από τον γάμο της Θεοφανούς με τον Όθωνα Β’ γεννήθηκε ο Όθων Γ’, ο οποίος λόγω του θανάτου του πατέρα του ανήλθε στον θρόνο σε ηλικία μόλις 3 ετών με Αντιβασσίλισα την μητέρα του, η οποία ουσιαστικά εκυβέρνησε την Γερμανία (972-983 μ.Χ.) την οποίαν και εξεπολίτισε, όπως παραδέχεται ο Γερμανός ιστορικός Φ. Σλόσσερ. Δίχως την Θεαφανώ το λοιπόν, οι Γερμανοί θα ήταν ακόμη πελεκυφόροι βάρβαροι! Άλλωστε, τον πολιτιστικόν ρόλο της Ελληνίδος πριγκίπισσας εξήρε και ανεγνώρισε με τον πλέον επίσημο αλλά και επιστημονικό τρόπο ο τέως Πρόεδρος της Γερμανίας, Φον Βαϊτσαίκερ, (ταγματάρχης των SS παρακαλώ) ο οποίος την 9η Οκτωβρίου 1992, ομιλών στην Ακαδημία των Αθηνών ετόνισε ότι «ο πολιτισμός μετεδόθη τον 10ον αιώνα στην τραχειά Γερμανία από την Βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ».

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε Φρίτσηδες...Διότι δίχως την δική μας παρουσία δεν θα ήσαασταν καν άνθρωποι. Διότι ο Ελληνισμός είναι ο εξανθρωπισμός όλων των υπόλοιπων λαών και η συνείδηση της ανθρωπότητας! (Κατάλαβες κ. Δραγώνα; Τα ενεπέδωσες όλα τα παραπάνω ή επιθυμείς να σε διδάξω περισσότερο;)

Και κάτι τελευταίο. Το σύμβολο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας επί Χίτλερ, το διασημότερο σύμβολο του Γερμανικού έθνους, δεν είναι παρά...Ελληνικό. Η ναζιστική σβάστικα είναι η περίφημη ιερά τετρακτίς, ένα Ελληνικότητο σύμβολο, το οποίο χάνεται στην αχλύ του χρόνου, όπως ο Μαίανδρος. Το συναντούμε στους Πελασγούς, στους Μυκηναίους, στην Τροία ενώ αργότερα το χρησιμοποίησε ο Πυθαγόρας και στη συνέχεια οι Ινδουιστές.




Αυτά κύριοι Γερμανοί. Όπως είπα και στην αρχή, οι παρελθούσες Ελληνικές Κυβερνήσεις έχουν δώσει στην Ευρώπη πάμπολλα δικαιώματα λοιδωρίας, περνώντας προς τα έξω μιαν κάκιστη εικόνα της Ελληνικής κοινωνίας. Όμως η Ελλάς δεν είναι το ραγιαδικό νεογραικυλικό κατεστημένο, το οποίο χρόνια τώρα την κυβερνά, απομιζώντας τον φορολογόυμενο Ελληνικό λαό αλλά ο ίδιος ο λαός αυτός. Ένας λαός όμως, που φέρει και αυτός τας ευθύνας του, εγκρίνοντας με την ψήφο του την κατάντια, στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω, ότι έχουν ωριμάσει προ πολλού οι συνθήκες για την απόκτηση ενός νέου είδους πολιτικού αισθητηρίου και για την μετάβαση σε έναν καινούριο, νέου ήθους πολιτικό πολιτισμό. Ίδωμεν...

"Οι Έλληνες είναι δάσκαλοί μου"
Ι. ΓΚΑΙΤΕ
(επιστολή στον υιό του Αύγουστο, 5-7-1815)


"Στην αρχαία Ελλάδα έζησαν άνθρωποι όμοιοι με τους Θεούς"
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΙΝΚΕΛ (Γερμανός αρχαιολόγος)
(Ιστορία της τέχνης της αρχαιότητος)


"Ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι δημιούργημα του Ελληνικού πνεύματος"
ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ
(Ο Αγών μου)

ΠΗΓΗ:ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΥΝΟΡΟ