Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΓΕΙΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΛΕΓΕΣΘΑΙ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

nikoskujmΛέει το ΣτΕ για το νόμο Ραγκούση και τον πετάει στον κάλαθο των αχρήστων-«Κομμένες» οι υποψηφιότητες αλλοδαπών στις αυτοδιοικητικές εκλογές-Eπανάληψη της διαδικασίας του 2010 στα τμήματα με εγγεγραμμένους αλλοδαπούς, όπου αυτά υπήρχαν; 

Η απόφαση ήταν σχεδόν ομόφωνη και κρίνει ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ τον εθνοκτόνο νόμο Ραγκούση (3838/2010) που έκανε «εύκολη» τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας στους αλλοδαπούς και τους επέτρεπε να συμμετάσχουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Το ΣτΕ κρίνει λοιπόν πως το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι επιφυλάσσεται μόνο στους Έλληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή, αν δεν γίνει αναθεώρηση της σχετικής διάταξης του Συντάγματος. Παράλληλα, επισημαίνει πως η πολιτογράφηση βάσει του νόμου Ραγκούση γίνεται με βάση μόνον τυπικές προϋποθέσεις (χρόνος νόμιμης διαμονής του αιτούντος αλλοδαπού ή της οικογένειας του, φοίτηση σε ελληνικό σχολείο επί ορισμένο χρόνο, ανυπαρξία καταδίκης για ορισμένα σοβαρά ποινικά αδικήματα) και δεν εξετάζεται ειδικά για κάθε περίπτωση η ουσιαστική προϋπόθεση του δεσμού με το ελληνικό έθνος, του αλλοδαπού.
Τώρα: απ' ό,τι φαίνεται, μπορεί να ακυρωθούν όλες οι πράξεις απονομής ιθαγένειας λόγω γέννησης στην Ελλάδα ή φοίτησης σε ελληνικό σχολείο, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να ακυρωθούν τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών στα εκλογικά τμήματα που υπήρχαν ονόματα αλλοδαπών στους εκλογικούς καταλόγους. Κάτι που με τη σειρά του σημαίνει επανάληψη εκεί των εκλογών...
Το σκεπτικό
«Ο νομοθέτης έχει μεν τη δυνατότητα να εκτιμά εκάστοτε τις συγκεκριμένες συνθήκες (πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές) και να καθορίζει τις προϋποθέσεις κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας κατά τρόπο χαλαρότερο ή αυστηρότερο, αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος ιδρύθηκε και υπάρχει ως εθνικό κράτος με συγκεκριμένη ιστορία και ότι ο χαρακτήρας αυτός είναι εγγυημένος από το ισχύον Σύνταγμα. Επίσης, ότι το κράτος αυτό είναι εντεταγμένο σε υπερεθνική κοινότητα εθνικών κρατών με παρόμοιες συνταγματικές παραδόσεις (Ευρωπαϊκή Ένωση), η οποία σέβεται την εθνική τους ταυτότητα που είναι συμφυής με τη θεμελιώδη πολιτική και συνταγματική τους δομή.
Συνέπεια δε τούτων είναι ότι ελάχιστος όρος και όριο των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας είναι η ύπαρξη γνησίου δεσμού του αλλοδαπού προς το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία, τα οποία δεν είναι οργανισμοί ασπόνδυλοι και δημιουργήματα εφήμερα, αλλά παριστούν διαχρονική ενότητα με ορισμένο πολιτιστικό υπόβαθρο, κοινότητα με σχετικώς σταθερά ήθη και έθιμα, κοινή γλώσσα με μακρά παράδοση, στοιχεία τα οποία μεταβιβάζονται από γενεά σε γενεά με τη βοήθεια μικρότερων κοινωνικών μονάδων (οικογένεια) και οργανωμένων κρατικών μονάδων (εκπαίδευση). Εάν παραγνωριζόταν η προϋπόθεση του ουσιαστικού δεσμού και ο νομοθέτης - εναλλασσόμενος κατά θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος - μπορούσε να τον αγνοήσει και να ελαχιστοποιήσει τα προσόντα κτήσεως της ιθαγενείας, τότε πρακτικώς θα μπορούσε και να προσδιορίσει αυθαιρέτως τη σύνθεση του λαού, με την προσθήκη απροσδιορίστου αριθμού προσώπων ποικίλης προελεύσεως, με χαλαρή ή ανύπαρκτη ενσωμάτωση, με ό,τι τούτο θα συνεπαγόταν για τη συνταγματική τάξη και τη λειτουργία του πολιτεύματος, καθώς και την ομαλή, ειρηνική εξέλιξη της κοινωνικής ζωής, λαμβανομένου σοβαρά υπόψη και του γεγονότος ότι το status της ιθαγένειας είναι αμετάκλητο, αφού η σχετική συνταγματική ρύθμιση απαγορεύει την αφαίρεση της ιθαγένειας».
 
http://www.elkosmos.gr/epikairotita/h-/metanasteftiko/12293-t-.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου