Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

ΦΥΛΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ

Του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Με αφορμή τα όσα ακούστηκαν αυτές τις ημέρες γύρω από το θέμα της Ελληνικής φυλής, η ιδεολογική μας θέση, για θέματα τα οποία θα έπρεπε να ήταν ξεκάθαρα στο μυαλό των Ελλήνων ήδη από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Ζητήματα που δεν θα έπρεπε να χωρούν ερμηνείες «μίσους» ή «αγάπης», πολύ απλά διότι αποτελούν την φύση των πραγμάτων.
Ο Ηρόδοτος πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, οριοθέτησε πρώτος, με βάση την αρχαιοελληνική αντίληψη, την έννοια του Έθνους, αναφερόμενος σε μία κοινότητα ανθρώπων η οποία χαρακτηρίζεται από το ομαιμον, το ομότροπον, το ομόγλωσσον και το ομόθρησκον. Όπως η Ιστορία δίδαξε, έτσι και ο πατέρας της Ιστορίας επεσήμανε ότι το πρώτο στοιχείο για την συγκρότηση ενός Έθνους αποτελεί η κοινή καταγωγή.
Φυλή
Η φύση λοιπόν και η Ιστορία δημιούργησαν κοινότητες ανθρώπων, οι οποίες για διαφόρους ψυχικούς ή εξωγενείς παράγοντες επέλεξαν να ζουν στενά συσπειρωμένες. Αποτέλεσμα αυτής της στενής συμβίωσης ήταν ή ενδογαμία, η σύναψη δηλαδή ερωτικών σχέσεων και γάμων μόνο μέσα στο εσωτερικό της κοινότητος. Έτσι κάθε νέα γενιά απογόνων είχε στενή συγγενική σχέση αίματος τόσο μεταξύ της όσο και με τους προγόνους της. Μετά από κάποιες γενιές ανθρώπων η συγγενική ομάδα εξελίχθηκε σε φατρία για να καταλήξει πολλαπλασιαζόμενη σε φυλετική ομάδα.
Η ροή των πραγμάτων μετά από πολλές χιλιετίες ήρθε έτσι, ώστε η διακριτική επίδραση των φυσικών νόμων επάνω στην ανθρώπινη εξέλιξη να έχει δημιουργήσει μία πλειάδα διαφορετικών φυλετικών ομάδων, κατοικούντων σε διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους.
Πατρίδα
Ο γεωγραφικός χώρος πάνω στον οποίο κατοικεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα μία φυλετική ομάδα ονομάζεται Πατρίδα (γη των Πατέρων). Ο κάθε τέτοιος χώρος έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (κλιματολογικά, μορφολογικά, ενεργειακά, γεωδαιτικά και γεωπολιτικά), τα οποία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των ανθρώπων που τον κατοικούν. Έτσι μία φυλετική ομάδα που κατοικεί για αιώνες ή για χιλιετίες σε έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο αρχίζει να διαμορφώνει τα βιολογικά και τα ψυχολογικά εκείνα χαρακτηριστικά που ο χώρος αυτός της επιβάλει.
Αυτό φυσικά δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας βραχυχρόνιας αλλά μίας ιδιαίτερα μακροχρόνιας διαδικασίας. Μία φυλετική ομάδα π.χ. που θα κατοικήσει για χιλιετίες σε ένα αφιλόξενο αχανές περιβάλλον του Βορρά, με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σκοτεινό ουρανό εκ των πραγμάτων θα διαμορφώσει διαφορετικά χαρακτηριστικά από μία άλλη φυλετική ομάδα που θα κατοικήσει για χιλιετίες σε ένα ηλιόλουστο παραθαλάσσιο περιβάλλον με φιλικές θερμοκρασίες και καταγάλανο ουρανό.
Ο Ελληνικός χώρος π.χ. με τον καταγάλανο ουρανό, τα βουνά του, τις θάλασσες, τις φιλόξενες θερμοκρασίες του, τα ιδιαίτερα γεωδαιτικά του χαρακτηριστικά, διαμόρφωσε τα Ελληνικά χαρακτηριστικά στις φυλετικές ομάδες που κατοίκισαν για χιλιετίες αυτή την Πατρίδα.
Γεωπολιτικοί χώροι
Καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση αυτή θα παίξει και η προσπάθεια της κάθε φυλετικής ομάδος να οργανωθεί έτσι ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις γεωπολιτικές ανάγκες του χώρου της. Γεωπολιτικά μπορούμε να διαιρέσουμε τους γεωγραφικούς χώρους σε δύο βασικά είδη. Σε «Χώρους Αναπτύξεως» και σε «Χώρους Επικοινωνίας».
Χώρους Αναπτύξεως ονομάζουμε εκείνους οι οποίοι μπορούν να υποστηρίξουν την εγκατάσταση και δραστηριοποίηση μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων μέσω των αχανών ηπειρωτικών τους εκτάσεων και του πλήθους των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών. Χώρους δε Επικοινωνίας ονομάζουμε εκείνους τους παραθαλάσσιους κυρίως χώρους που βρίσκονται μεταξύ μεγάλων ηπειρωτικών εκτάσεων και αναλαμβάνουν την αποστολή της συνένωσης και επικοινωνίας διαφορετικών Χώρων Αναπτύξεως. Κλασικούς Χώρους Αναπτύξεως αποτελούν η Αφρικανική ενδοχώρα, η Κεντρική και Βορειοδυτική Ευρώπη, η Ρωσία και η Μέση Ανατολή, ενώ κλασικό Χώρο Επικοινωνίας αποτελεί η λεκάνη της Μεσογείου.
Οι φυλετικές ομάδες που κατοικούν σε Χώρους Αναπτύξεως, προκειμένου να ανταποκριθούν στις γεωπολιτικές τους ανάγκες, οργανώνονται γύρω από ισχυρές κεντρικές εξουσίες, με αυστηρές εξουσιαστικές και γραφειοκρατικές δομές που να μπορούν να σχεδιάσουν και να διοικήσουν τεράστιες παραγωγικές προσπάθειες. Η οικονομία τους στηρίζεται κυρίως στην γεωργία και στην βιομηχανία. Αντιστοίχως δε, διαμορφώνουν αυστηρές εξουσιαστικές κοινωνικές και θρησκευτικές αντιλήψεις.
Από την άλλη οι Φυλές εκείνες που κατοικούν σε Χώρους Επικοινωνίας οργανώνονται γύρω από χαλαρότερες και αποκεντρωμένες εξουσιαστικές δομές, με έμφαση στην ελευθερία, στην πρωτοβουλία, στην αλληλοκατανόηση και στην επικοινωνία. Έτσι αναπτύσσουν το εμπόριο και την επιστήμη. Οι πολλαπλές προσλαμβάνουσες ανοίγουν τους νοηματικούς ορίζοντες με αποτέλεσμα την παραγωγή ιδεών και τις ηπιότερες κοινωνικές και θρησκευτικές αντιλήψεις.
Διαφορετικότητα: Φυσική Διαδικασία
Έτσι βλέπουμε τον μαγικό εκείνο τρόπο με τον οποίο η Γη δημιουργεί και αναπτύσσει την διαφορετικότητα. Ο Χώρος έλκει την Φυλετική εκείνη ομάδα που μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις ανάγκες του και η κάθε Φυλετική ομάδα αναζητά τον Χώρο εκείνο που μπορεί να δέσει με την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία της. Αυτή η διαφορετικότητα των ανθρωπίνων ομάδων είναι που μπορεί να καλύψει πληρέστερα τις ανάγκες της Γης αφού νομοτελειακά επιβιώνουν και κατοικούν στους εκάστοτε Χώρους της, μόνο οι ομάδες εκείνες που μπορούν να κατανοήσουν και να ανταποκριθούν καλύτερα στις διαφορετικές Γεωπολιτικές ανάγκες τους.
Τα χαρακτηριστικά ενός Χώρου δεν παραμένουν πάντοτε σταθερά. Είναι δυνατόν να μεταβληθούν από νέους γεωπολιτικούς παράγοντες, κάποιοι από τους οποίους μπορεί να καθοριστούν και από την δράση του Έθνους που τον κατοικεί. Η ανακάλυψη π.χ. νέων ηπείρων μετέβαλε τα χαρακτηριστικά Χώρων που από Ανάπτυξης μετατράπηκαν σε Επικοινωνίας. Οι τεράστιες γεωλογικές αλλαγές (παγετώνες) ή καταστροφές (καταβύθιση της Ατλαντίδος) κατά τα πανάρχαια χρόνια, επίσης επέβαλαν μεγάλες μεταβολές. Τα Έθνη που δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες του Χώρου τους είναι μοιραίο να εκτοπιστούν από άλλα Έθνη ικανότερα προς τον σκοπό αυτό, αφού η «μαγική» έλξη της Γης και η παρόρμηση των Εθνών αυτών, νομοτελειακά θα βρουν τον Χώρο συνδέσεώς τους.
Η σχέση όμως Πατρίδος και Φυλής δεν είναι μονόδρομη, αλλά αμφίδρομη. Όπως η Φυλή λαμβάνει από την Πατρίδα της, έτσι της δίνει και την ενέργειά της. Την διαμορφώνει με την δράση της και διοχετεύει μέσα στο άψυχο χώμα της την ενέργεια της ιερότητας που της προσδίδει. Εκεί μέσα θάβονται τα λείψανα των προγόνων, εκεί στάζει ο ιδρώτας και το αίμα των ειρηνικών και των πολεμικών προσπαθειών δεκάδων και εκατοντάδων γενεών. Εκεί υπάρχει το δέντρο που χάραξε ο παππούς, ο βράχος που σμίλεψε ο προπάππους. Εκεί σχηματίσθηκαν οι εικόνες των παιδικών χρόνων, οι θρύλοι του παρελθόντος και τα όνειρα του μέλλοντος. Το κάθε κομμάτι της Γης παύει να είναι απλά ωραίο ή άσχημο, φιλόξενο ή αφιλόξενο, Χώρος Επικοινωνίας ή Χώρος Ανάπτυξης. Γίνεται η Ιερή Πατρίδα της Φυλής που το πατάει. Ένα κομμάτι γης, ουρανού και θάλασσας καθαγιασμένο διαχρονικά στην συνείδηση κάποιας ιδιαίτερης ομάδος ανθρώπων.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μπορεί να είναι «Πατρίδα μας όλη η Γη». Διότι κανένα άλλο μέρος δεν μπορούμε να αισθανθούμε τόσο δικό μας όσο την πραγματική μας Πατρίδα. Διότι, όπως άψογα περιγράφει το κυπριακό αντικατοχικό τραγούδι, από το δικό της «χώμα, απ’ το δέντρο, το νερό και τ’ αγέρι, η ψυχή μας μια στάλα για να γίνει έχει πάρει». Ο σεβασμός προς τον πλανήτη Γη και την φύση του, είναι πάντοτε δεδομένος. Όμως η Πατρίδα μας πάντοτε θα είναι αυτή η λωρίδα γης που έχει ποτίσει με μία σχεδόν μεταφυσική ενέργεια όλα τα κύτταρα μας.

http://www.metopo.gr/article.php?id=5615


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου